Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Καύση νεκρών και νεκρανάσταση
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Καύση νεκρών και νεκρανάσταση

  • A-
  • A+

Το ζήτημα της καύσης των νεκρών με τη λειτουργία του πρώτου αποτεφρωτηρίου στη Ριτσώνα ξανάφερε στην επικαιρότητα το ερώτημα κατά πόσο είναι κατάλληλη και δη ορθόδοξη πρακτική η καύση έναντι της πατροπαράδοτης εθιμικής ταφής. Οι λόγοι που προβάλλονται για την καύση είναι διάφοροι και πρακτικοί. Οικονομία χώρου, μη εκταφή και μετακομιδή οστών, λιγότερο κόστος κ.α.

Απ’ την άλλη, η Εκκλησία διά των εκπροσώπων της αντιδρά, ισχυριζόμενη ότι η καύση νεκρών αποτελεί προσβολή της ανθρώπινης υπόστασης και δεν συνάδει με τις παραδόσεις και τη δογματική της. Υπάρχει το δόγμα της αθανασίας της ψυχής και της ανάστασης νεκρών... Σε μια στάχτη που στεγάζεται σ’ ένα δοχείο και μετά διασκορπίζεται δεν συνάδουν τα παραπάνω, διότι, κατά την ανάσταση νεκρών πιστεύεται ότι θα ενωθούν τα κόκαλα των νεκρών με τις αθάνατες ψυχές...

Εχω τη γνώμη ότι η καύση των νεκρών δεν αντίκειται στο πνεύμα της δογματικής διδασκαλίας της ανάστασης των νεκρών. Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζω ότι στο αρχαίο Ισραήλ, παρόλο που υπήρχε η συνήθεια της ταφής, τουλάχιστον σε μία περίπτωση ,του βασιλιά Σαούλ και των γιων του, έγινε καύση των πτωμάτων τους [Α΄ Σαμ. (Α΄ Βασιλ. Ο΄) 31:11] αν και αναφέρεται ότι στη συνέχεια ετάφησαν τα οστά τους.

Τώρα, όσον αφορά το δόγμα της αθανασίας της ψυχής και της ανάστασης νεκρών, επισημαίνω ότι ο βιβλικός χριστιανισμός δεν δέχεται την αυθυπαρξία άυλης αθάνατης ψυχής, ούτε τον εγκλωβισμό ψυχής μέσα στο σώμα που είναι πλατωνικές έννοιες, οι οποίες παρεισέφρησαν στον χριστιανισμό σταδιακά από τον 2ο και ιδίως τον 3ο αι. μ.Χ. (βλ. επισκόπου Αθανασίου Γιακαλή, Ανάσταση του όλου ανθρώπου, Ελευθεροτυπία, 10/4/04 και Oscar Cullmann, Αθανασία ψυχής ή ανάσταση νεκρών, εκδ. Αρτος ζωής – 1994). Για τη Βίβλο, ο άνθρωπος είναι σώμα, είναι ψυχή. Δεν έχει άυλη ψυχή. Δεν υπάρχει κάποιος δυϊσμός.

Αλλωστε το σύμβολο Νίκαιας – Κωνσταντινουπόλεως λέει «προσδοκώ ανάσταση νεκρών», όχι ανάσταση σαρκός ή σώματος. Πολύ περισσότερο, η ανάσταση των νεκρών δεν μπορεί να νοηθεί με τη συνένωση των λειψάνων έστω νεκρών, έπειτα από χιλιάδες χρόνια, αλλά πρέπει να εννοηθεί ως μια επαναδημιουργία, μια επανασύσταση του νεκρού στο σύνολό του από τον υπερμνήμονα Δημιουργό και επαναδημιουργό του ανθρώπου. Υπήρξαν χιλιάδες που κάηκαν σε διωγμούς, άλλοι αποτεφρώθηκαν σε θαλάμους αερίων σε ναζιστικά στρατόπεδα, άλλοι που καταφαγώθηκαν από άγρια ζώα, σώματα που εξαχνώθηκαν ή εξατμίστηκαν κατά την έκρηξη βομβών και ούτω καθ’ εξής. Τι θα μπορούσε να λεχθεί σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Δεν θ’ αναστηθούν;

Ο θάνατος και ο Αδης και η θάλασσα θα δώσουν πίσω τους νεκρούς τους κατά την Ιωάννια Αποκάλυψη, αλλά, ουσιαστικά, πρόκειται περί αναδημιουργίας σωμάτων με τα αυτά εξατομικευμένα χαρακτηριστικά που είχε ο νεκρός. Το πώς και το τι είναι άγνωστα και καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου και γνόφο αγνωσίας. Ο Ιησούς είπε ότι «εν τη αναστάσει θα είναι ως άγγελοι του Θεού». Σ’ αυτή την περίπτωση θα έχουμε πνευματικοποιημένα σώματα μάλλον. Ενώ ο απ. Παύλος μιλάει για μεταμόρφωση των νεκρών. «Πάντες αλλαγησόμεθα με σώμα πνευματικόν εν αφθαρσία» (Α΄ Κορ. 15:44, 51-55).

Οι αρχαιότεροι απολογητές του Χριστιανισμού του 2ου μ.Χ. αι. όπως ο Τερτυλλιανός και ο Μινούκιος Φήλιξ ήταν σαφείς ως προς το θέμα της αναδημιουργίας. Ο Τερτυλλιανός λέει στην Απολογία του: «Δεν υπήρχατε [πριν γεννηθείτε] και άλλη μια φορά όταν δεν θα υπάρχετε θα δημιουργηθείτε». Ο Μινούκιος Φήλιξ είναι ακόμα πιο σαφής: «Ποιος είναι τόσο ανόητος ή αμβλύνους, ώστε να τολμά να εναντιωθεί στην άποψη ότι είναι δυνατή η ανάπλαση του ανθρώπου από τον Θεό, όπως είχε γίνει κατορθωτή η αρχική του δημιουργία; Οτι τίποτε δεν υπάρχει μετά τον θάνατο και τίποτε δεν είχε υπάρξει πριν από τη γέννηση;...

Ολόκληρο το σώμα, είτε αποξηραίνεται σε σκόνη, είτε διαλύεται στην υγρασία, είτε αποτεφρώνεται, είτε εξαχνώνεται, αφαιρείται από εμάς, αλλά ο Θεός διατηρεί τα στοιχεία του στην κατοχή του. Ούτε φοβόμαστε κάποια βλάβη από το είδος της κηδείας...» (Οκτάβιος, 34, 9, μετφρ. Α. Θεοδωράκη, εκδ. Αρμός, σελ. 87,88). Οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας βεβαίως αντιδρούν και για το ότι, μη υπάρχοντος πτώματος, αλλά στάχτη, δεν θα μπορούν να υπάρχουν και τα τριήμερα, τα εννιάμερα, τα 40ημερα και τα μνημόσυνα, τα οποία τροφοδοτούν τόσο το εκκλησίασμα, όσο και το ιερατείο, τα οποία όμως, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι χριστιανικής αλλά ειδωλολατρικής προέλευσης όπως και η ίδια η λειψανολατρεία, που ανεπτύχθη κυρίως από τον 4ο αι. μ.Χ. κι εντεύθεν.

Εν κατακλείδι, έχω την γνώμη ότι τόσο η ταφή όσο και η καύση νεκρών είναι πρακτικές συμβατές με τον χριστιανισμό. Είναι θέμα προσωπικό, η επιλογή της μιας ή της άλλης, για τους πιστεύοντες αλλά και για τους μη πιστεύοντες.

Δημήτρης Τσινικόπουλος, δοκιμιογράφος – συγγραφέας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ελευθερία ενός εγκλεισμού
Φαίνεται πως αυτή τη στιγμή της εξέλιξης της πανδημίας στην Ελλάδα αυτό που πλήττει περισσότερο τους ανθρώπους δεν είναι ακριβώς ο κορονοϊός ως πραγματική απειλή, αλλά οι συνέπειες σε μια καθημερινότητα ενός...
Η ελευθερία ενός εγκλεισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το σχολείο του μέλλοντος
Καλημέρα παιδιά. Από σήμερα το μάθημα θα είναι διαφορετικό, καθώς η κάμερα θα πρέπει να είναι διαρκώς στραμμένη πάνω μου –εγώ είμαι ο τηλεαστέρας της τάξης– όπως και το μικρόφωνο προκειμένου να μας...
Το σχολείο του μέλλοντος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Συλλογική ευθύνη
Μήπως πρέπει κάποιος να επισημάνει στον κ. «παρά τω πρωθυπουργώ» ότι στην κοινωνία μας δεν υφίσταται η έννοια της «συλλογικής ευθύνης» όπως εκείνος το επισήμανε κατά την έκφραση των ευχαριστιών του κατά τη...
Συλλογική ευθύνη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Υποψήφιοι... συνταξιούχοι
Αγαπητοί, θα ήθελα να ασχοληθείτε λίγο μαζί μου. Ως τα 70 μου δούλευα, πλήρωνα ΦΠΑ, φόρο επιτηδεύματος και όλα τα συναφή, ήμουν δηλαδή μια ενεργή και καλή πολίτις.
Υποψήφιοι... συνταξιούχοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αθέατος ο εργατικός και επαγγελματικός κόσμος για την κυβέρνηση
Η επικράτηση του Covid-19, ως αναμφίβολα μια τεράστια υγειονομική κρίση, έδειξε με ανάγλυφο τρόπο την έλλειψη σχεδίου αντιμετώπισης από την κυβέρνηση.
Αθέατος ο εργατικός και επαγγελματικός κόσμος για την κυβέρνηση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας