Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γιατί το πολιτικό σύστημα θέλει έναν ακόμη «Γρηγορόπουλο»
image-services
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γιατί το πολιτικό σύστημα θέλει έναν ακόμη «Γρηγορόπουλο»

  • A-
  • A+

Η πολιτική επιστήμη θεωρείται από πολλούς πεζή και στείρα, κυρίως εξαιτίας της επανάληψης των φαινομένων που πλαισιώνουν τις κοινωνίες ιστορικά. Λίγο καιρό πριν από την εξέγερση του 2008 στην Ελλάδα, ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης προοικονομούσε τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου.

Θα ακολουθούσε ένα τεράστιο κύμα κοινωνικής και πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης που σημάδεψε την επόμενη χρονική περίοδο. Εντεκα χρόνια αργότερα, έπειτα από μια κοσμογονία πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων που έφερε η κρίση, ο σημερινός ομόλογός του –και αγαπητός του συστήματος στη θέση αυτή– προαναγγέλλει κυνικά μία ακόμη δολοφονία.

Φαινομενικά δεν υπάρχει καμία ορθολογική εξήγηση που να συνδέει τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης για μακροημέρευση, με μία επιλογή τόσο κατακόρυφης όξυνσης του κοινωνικού πολέμου. Σε άλλες εποχές, μια τέτοια δήλωση θα θεωρούνταν προσωπική παρεκτροπή ή ακόμα και γλωσσική ολίσθηση. Ομως η πραγματικότητα σήμερα είναι πολύ διαφορετική. Οι τελευταίες δηλώσεις για «νεκρούς» είναι απολύτως θεσμικές.

Πρόκειται για μία συστημική αναγγελία κήρυξης πολέμου. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με εκείνη την –από θέση ισχύος– εκφοβιστική κι αποτρεπτική πρόθεση. Εδώ προχωρούν ένα βήμα παρακάτω. Θέλουν διακαώς ένα νεκρό και προσπαθούν να προετοιμάσουν το έδαφος για την αφομοίωση ενός τέτοιου δραματικού ενδεχομένου. Δεν στοχεύουν απλά στην προληπτική κάμψη των αντιδράσεων ενός προοδευτικού και δημοκρατικού κομματιού της κοινωνίας. Απευθύνονται κυρίως στην αντίδραση. Στο συντηρητικό εκείνο κοινωνικό ακροατήριο που ευφραίνεται από τέτοιες ειδήσεις.

Στο περίφημο βιβλίο «Το δόγμα του σοκ», περιγραφόταν μία καταιγιστική μέθοδος εφαρμογής ακραίας κρατικής βίας προκειμένου να αφομοιωθούν κοινωνικά όλες οι νεοφιλελεύθερες αλλαγές στη Χιλή του 1970. Στη μνημονιακή περίοδο της Ελλάδας, η ίδια λογική ακολουθήθηκε πιστά μέχρι το 2015, με αποκορύφωμα την περίοδο Σαμαρά. Η σημερινή ακραία κρατική βία δεν έχει τις ίδιες προθέσεις. Αλλωστε, όλα τα μνημονιακά μέτρα που υπολείπονταν πέρασαν «αναίμακτα» από την αριστερή διαχείριση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Η περίοδος της κρίσης στην Ελλάδα σηματοδοτήθηκε, πιο πολύ από καθετί άλλο, από τη δημιουργία ενός βαθιά συντηρητικού, ρατσιστικού και ακροδεξιού κοινωνικού πόλου. Το κομμάτι αυτό, με τον πολιτικό εναγκαλισμό του από τη Ν.Δ., έδωσε σε αυτή την κυβερνητική αυτοδυναμία. Και αυτό είναι σαφώς που θα της χαρίσει μία ακόμα τετραετία εάν το θέαμα στην αρένα της κρατικής καταστολής είναι ικανοποιητικό.

Ο πόλεμος ενάντια σε αναρχικούς και μετανάστες, η ονείρωξη κάθε χρυσαυγίτη, κάθε φασίστα, βρίσκεται εδώ ως επίσημη κυβερνητική πολιτική. Ως η κυρίαρχη κυβερνητική πολιτική πρώτης προτεραιότητας. Κι όσο μεγαλύτερο θα είναι το Βατερλό της στη διαχείριση της Συμφωνίας των Πρεσπών και των μεταναστευτικών ροών τόσο πιο ακραίος και κτηνώδης θα γίνεται ο πόλεμος αυτός. Τόσος ώστε να διατηρείται το ισοζύγιο της ακροδεξιάς έπαρσης.

Πολλοί αναλυτές έχουν κάνει λόγο για αυτό που έχει συμβεί στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία ως έναν διαρκή πόλεμο εναντίον της κοινωνίας. Εναν πραγματικό και όχι κατ’ ευφημισμό πόλεμο. Αλλοι, πάλι, πιο δειλά αυτή τη φορά, κάνουν λόγο για εμφύλιο. Πραγματικά, θα έλεγε κανείς ότι είναι τόσο βίαια τα γεγονότα των τελευταίων ετών και τόσο βαθύς ο κοινωνικός διχασμός, που μόνο με αντίστοιχης έκτασης βία μπορούν να ξεπεραστούν.

Η καθημερινή εμφυλιοπολεμική ρητορική, το ακροδεξιό παραλήρημα, οι κτηνωδίες των δυνάμεων καταστολής και τα βασανιστήρια κινούνται σαφώς προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι το ίδιο το σύστημα το οποίο θέλει έναν εμφύλιο. Ή τουλάχιστον τον εμφύλιο που έχει φανταστεί. Αυτόν που θα χτυπάει μόνο αυτό. Χρειάζονται έναν πόλεμο τόσο για τακτικούς όσο και για λόγους πολιτικής φυσιογνωμίας. Χρειάζονται όλο και περισσότερο, όλο και πιο πολλοί, την επιβεβαίωση της νίκης τους στον εμφύλιο. Εναν νέο Γράμμο… Για να ολοκληρωθεί έτσι η αντιεξέγερση του πολιτικού συστήματος που ακολούθησε τον Δεκέμβρη του 2008.

* Εχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή του στην οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας»

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το καλύτερο μνημόσυνο
Ζήσαμε κάμποσα ζοφερά χρόνια οικονομικής κρίσης και κοινωνικής αποσύνθεσης, με καταστροφές δημόσιων κτιρίων, καταστημάτων, δρόμων, κάδων απορριμμάτων, τραπεζών.
Το καλύτερο μνημόσυνο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενα νέο πολιτικό υποκείμενο γεννιέται
Ολοι μας (πολίτες και πολιτικοί) διαπιστώνουμε την ανάγκη η κοινωνία μας να επαναπροσδιοριστεί σε όλους τους τομείς και σε όλες τις δομές της (στο πολιτικό σύστημα, στην οικονομική σφαίρα, την οργάνωση του...
Ενα νέο πολιτικό υποκείμενο γεννιέται
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η διαφωνία των Πρεσπών
Στην εποχή του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, κατά την οποία η (καπιταλιστική) οικονομία απογυμνώνεται από τα ιδεολογικο-πολιτικά της φτιασίδια και προβάλλει ως αυτό που πράγματι είναι, δηλαδή ένα σύστημα...
Η διαφωνία των Πρεσπών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ελληνικός ιστορικός συμβιβασμός
Διότι το Μνημόνιο δίχασε την ελληνική κοινωνία και τους πολίτες, πάνω σε μια νέα γραμμή, διαφορετική από εκείνη του εμφυλίου πολέμου και της Μεταπολίτευσης. Καινούργια εποχή, καινούργια προβλήματα, νέες...
Ο ελληνικός ιστορικός συμβιβασμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Πριν μας σκοτώσουν με σφαίρα μάς έχουν πυροβολήσει με αδιέξοδα»: 11 χρόνια μετά
«Πριν μας σκοτώσουν με σφαίρα μάς έχουν πυροβολήσει με αδιέξοδα». Αυτή η κραυγή, δεκάδων χιλιάδων νέων, φανερώνει ποια είναι, ανάμεσα σε άλλα, τα ασίγαστα «καύσιμα» των αντιδράσεων των νέων ανθρώπων.
«Πριν μας σκοτώσουν με σφαίρα μάς έχουν πυροβολήσει με αδιέξοδα»: 11 χρόνια μετά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Έντεκα χρόνια μετά, μια γενιά μεταξύ εξωτερικού, instagram και ανεργίας
Έντεκα χρόνια μετά και, ακόμα, είναι πολύ δύσκολο να ειπωθεί τί ήταν ο Δεκέμβρης του 2008 και ποια ήταν η επίδρασή του στην ελληνική κοινωνία. 
Έντεκα χρόνια μετά, μια γενιά μεταξύ εξωτερικού, instagram και ανεργίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας