Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ιδανικός κι ανάξιος και σήμερα…
© Surasak Boonprakob | Dreamstime.com
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ιδανικός κι ανάξιος και σήμερα…

  • A-
  • A+

Εριχνε ένα ήσυχο ψιλόβροχο. Κυριακή πρωί. Ο Δ. ένιωθε σήμερα κάτι παραπάνω από ιδανικός κι ανάξιος εραστής κι αποφάσισε να τολμήσει την υπέρβαση. Η κυρία του ταμείου είχε ξυπνήσει πολύ πιο νωρίς. Φόρεσε τα ρούχα της κι από πάνω μια ποδιά με τη φίρμα της αλυσίδας καφέ όπου δούλευε εδώ και πέντε χρόνια. Στην εμφάνισή της πρόσθετε πάντα μια προσωπική πινελιά, συνήθως ένα μαντίλι στον λαιμό, πλεγμένοι κόκκινοι ιβίσκοι αναδείκνυαν το όμορφο πρόσωπό της. Κάτω από τις ρυτίδες των πενήντα της χρόνων φαινόταν ένα νεανικό χαμόγελο. Αυτό το χαμόγελο υπήρξε η αιτία της σημερινής απόφασής του να τολμήσει κάτι παραπάνω από το «καλημέρα», «ωραία μέρα», «χάλια καιρός»…

Τη βρήκε πίσω από τον πάγκο της, κοίταζε σοβαρή τη μηχανή των αποδείξεων σαν να είχε κάποια σοβαρή συζήτηση μαζί της. Την καλημερίζει, της αφήνει ένα πεντάευρο όπως πάντα για τον ίδιο «όπως πάντα» καφέ, εκείνη σηκώνει το κεφάλι. Να το πάλι το χαμόγελο που του κόβει τα πόδια. Κάθεται σ' ένα τραπέζι κοντά στο ταμείο. Περιμένει. Τον καφέ του; Οχι, περιμένει την κατάλληλη στιγμή να της πει «πάμε το απόγευμα μια βόλτα;». Μπροστά του, στην τζαμαρία, η πόλη δυσδιάκριτη. Η βροχούλα είχε γίνει δυνατή βροχή. Δεν ήταν κι ο κατάλληλος καιρός για βόλτα. Τι να της πει τότε; Σινεμά; Ναι, ωραία. Και αν την πήγαινε σε καμία που ήταν ακατάλληλη, τι θα σκεφτόταν για τα γούστα του; Οχι, παρακινδυνευμένο. Να της πει να πάνε για φαγητό; Δεν μπορεί, σε όλους αρέσει ένα καλό τραπέζι. Και πού της ταιριάζει; Στο ταβερνάκι; Ή σε κάτι καλύτερο; Σε κάτι καλύτερο.

Το καφέ γέμισε. Ο πάγκος πήρε φωτιά. Εκείνη μαεστρικά διηύθυνε σερβιτόρες και μπουφετζήδες. Οι ιβίσκοι στον λαιμό της ανεβοκατεβαίνουν. Αχ, τι να κάνει; Τώρα, πάνω στη φούρια της δουλειάς, δεν μπορούσε πει τίποτα. Θα περίμενε να κοπάσει ο κουρνιαχτός. Πήρε κι ένα σάντουιτς και περίμενε προσπαθώντας να μην καρφώνεται. Εξήντα χρόνων άνθρωπος κάνει σαν μαθητούδι. Οσο μεγαλώνεις τόσο πιο δύσκολο φαίνεται. Αναλογίστηκε τον εαυτό του στα σαράντα, τότε που έπαιζε στα δάχτυλα τέτοια θέματα. Τώρα το θάρρος του το δείχνει μόνο διαδικτυακά. Δηλαδή, του αρέσει μια γυναίκα; Τσακ, της στέλνει λουλούδια σε αυτοκόλλητο. Μετά της λέει πόσο όμορφη είναι, αν αυτή τσιμπήσει κάνουνε παρέα στο Διαδίκτυο για λίγο και μετά τέλος. Αλλά έτσι όπως τώρα, αυτό το ζωντανό, το πραγματικό, τον φοβίζει. Ξέχασε πώς είναι, εδώ που τα λέμε. Ωστόσο, όπως παραπάνω είπαμε, σήμερα δεν αισθάνεται ιδανικός κι ανάξιος. Σηκώνει το κεφάλι και βλέπει στον πάγκο δίπλα της τον κύριο άσπρο γένι, έτσι τον είχε βαφτίσει, που ερχόταν σχεδόν κάθε μέρα τον τελευταίο μήνα. Εκείνη του έδινε το πολύτιμο χαμόγελο κι εκείνος της χάιδεψε το χέρι. Με νόημα. Α, έτσι; Ωστε με πρόλαβε ο μπαγάσας, κι εμείς τι κάνουμε εδώ τόσο καιρό, ρε φίλε; Σηκώθηκε κατακόκκινος και έφυγε. Εσύ περιμένεις την κατάλληλη στιγμή, του 'λεγε η βροχή, και έριχνε κατά ριπάς την αποδοκιμασία της στο πρόσωπό του.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ας μην καούμε μεταξύ μας
«Τα τρία από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης τα μοιράζονται όλα τα πλάσματα, αλλά η φωτιά ήταν δώρο που έγινε μόνο στον άνθρωπο. Το κάπνισμα του τσιγάρου είναι ο μεγαλύτερος βαθμός οικειότητας που μπορούμε να...
Ας μην καούμε μεταξύ μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Υπερουράνιος τόπος
Να υπήρχε λέει εκείνος ο τόπος του πλατωνικού μύθου… Ενας τόπος, ένας κόσμος ιδεατός, πέρα από οτιδήποτε υλικό, εκεί όπου υπάρχουν τα νοητά αρχέτυπα των αισθητών πραγμάτων, οι ιδέες. Καθαρή αλήθεια, καθαρή...
Υπερουράνιος τόπος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Κυρία της πλατείας
Τη θυμόμουν πάντα νέα. Ετσι, όταν αυτό το καλοκαίρι γύρισα και την είδα πάλι να κάθεται στο πεζούλι της πλατείας, ηλικιωμένη πια, μου φάνηκε πως γέρασε και η πλατεία μαζί, και το χωριό, και ξαφνικά ο κόσμος...
Η Κυρία της πλατείας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είναι κάτι στιγμές
Στο μυαλό μας πολλές φορές αντικαθιστούμε το πραγματικό με το παρελθόν. Ομως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ιδεώδες είναι το πιο πραγματικό πράγμα στον κόσμο.
Είναι κάτι στιγμές
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κυνήγι
Στα πληκτρολόγια η Ελλάδα αναστενάζει. Σε κινητά, σε τάμπλετ και λάπτοπ. Κι όταν λέμε αναστενάζει, πραγματικά αναστενάζει.Οποιος τολμήσει να μπει στο περιβάλλον αυτό, δίχως να γνωρίζει τους κανόνες κινδυνεύει....
Το κυνήγι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ωραία κυρία Ελένη
Κάθε πρωί η κυρία του δευτέρου ορόφου -ας τη λέμε Ελένη, γιατί κάποτε πρέπει να υπήρξε καλλονή- βγαίνει από την είσοδο της πολυκατοικίας καλοχτενισμένη και προσεκτικά ντυμένη.
Η ωραία κυρία Ελένη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας