Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το φορολογικό νομοσχέδιο της ανισότητας
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το φορολογικό νομοσχέδιο της ανισότητας

  • A-
  • A+

Τελικά, το πολυαναμενόμενο φορολογικό νομοσχέδιο που ενσάρκωνε τη ρητορική της Ν.Δ. για... λιγότερους φόρους, αποκαλύφτηκε. Μελετώντας το, διαπιστώνει κανείς ότι -πέραν της έλλειψης φαντασίας και ευρηματικότητας- πρόκειται για κακέκτυπο μιας οικονομικής πρότασης, η οποία ουσιαστικά αναπαράγει την ανισότητα και, για οικονομίες μικρές, ευάλωτες και θεσμικά ελεγχόμενες από κέντρα που βρίσκονται εκτός των συνόρων της, μπορεί να οδηγεί σε κοινωνικό αδιέξοδο.

Ας αρχίσουμε όμως από τα εύκολα: τους αριθμούς. Τι μπορεί να σημαίνει μείωση της φορολογίας κατά 0,5 ποσοστιαία μονάδα για φορολογητέα ύλη 100.000.000 ευρώ; 5.000.000 ευρώ. Τι μπορεί να σημαίνει να μειωθεί δέκα ποσοστιαίες μονάδες η φορολογία των 10.000 ευρώ; Ενα χιλιάρικο. Αυτή είναι η πεμπτουσία του νομοσχεδίου: Προσθέτει πλούτο σε κάποιους και αναπαράγει τη φτώχεια για τους πολλούς.

Στην πραγματικότητα, οι συντάκτες του νομοσχεδίου κινήθηκαν σε αμερικανικά μονοπάτια. Οι ρυθμίσεις για τη μείωση του φόρου των επιχειρήσεων, την πληρωμή ετήσιου κατ’ αποκοπήν φόρου στις περιπτώσεις επενδύσεων άνω των 500.000 ευρώ, τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων από 10% σε 5%, την απαλλαγή νομικών προσώπων που είναι φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας από τον φόρο υπεραξίας μεταβίβασης τίτλων συμμετοχής, την απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος και την εισφορά αλληλεγγύης των τόκων εταιρικών ομολόγων εισηγμένων σε οργανωμένη αγορά κ.ά. είναι «συνταγές» αμερικανικής εμπνεύσεως, προέλευσης και φιλοσοφίας, προσαρμοσμένες στην ελληνική πραγματικότητα.

Το ίδιο ακριβώς έκανε και η διοίκηση Τραμπ, η οποία προώθησε με ανάλογο τρόπο μια τεράστια, υπέρ των υψηλών εισοδημάτων φορολογική περικοπή και η οποία, εκτός από την επιδείνωση της ανισότητας, θα στερήσει το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών από 1,9 τρισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα τα επόμενα δέκα χρόνια. Ανάλογες επιλογές έκαναν, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, όλες οι αμερικανικές κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα να έχει μετατοπιστεί η πλάστιγγα προς το συμφέρον των ισχυρών. Σε αυτά τα χρόνια, το αμερικανικό Κογκρέσο προώθησε επανειλημμένα φορολογικές μειώσεις στα υψηλά εισοδήματα και ελάφρυνε τη φορολόγηση του κεφαλαίου και άλλων μορφών εισοδημάτων από επενδύσεις, παρέχοντας απροσδόκητα οφέλη για τους πιο εύπορους. Ετσι, μεταξύ 1979 και 2006, οι Αμερικανοί της μεσαίας τάξης είδαν τα -μετά τη φορολόγηση- ετήσια εισοδήματά τους να αυξάνονται κατά 21% (αναπροσαρμοσμένα βάσει του πληθωρισμού). Οι φτωχότεροι Αμερικανοί είδαν τα εισοδήματά τους να αυξάνονται μόνο κατά 11%. Και το πλουσιότερο 1% είδε τα εισοδήματά του να αυξάνονται κατά 256%. Αν προστεθούν οι παρεμβάσεις των αμερικανικών κυβερνήσεων στις εργατικές νομοθεσίες, που αποδυνάμωναν τα συνδικάτα και τις πολιτικές της εταιρικής διακυβέρνησης που παρείχαν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να μοιράζουν εξωφρενικά ποσά στα υψηλόβαθμα στελέχη τους ασχέτως με τις επιδόσεις των εταιρειών τους, τότε έχουμε τις βασικές συνταγές της ανισότητας made in USA.

Οι ομοιότητες με την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη είναι ανατριχιαστικά πολλές. Ομως, δεν πρόκειται για αντιγραφή, αλλά για παραχάραξη του αμερικανικού πρωτοτύπου.

Ο λόγος; Οι αμερικανικές κυβερνήσεις είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν -μέσω της φορολογίας- χρήματα στους ισχυρούς, αφού το μέγεθος και η ισχύς της αμερικανικής οικονομίας παρείχαν τη δυνατότητα να διευρύνουν τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος. Η υπό επιτροπεία μικρή και αδύναμη Ελλάδα δεν έχει αυτήν την πολυτέλεια, καθώς οι τζίφρες των προηγούμενων πρωθυπουργών καθορίζουν με σαφήνεια τα περιθώρια εντός των οποίων οφείλει να κινείται η ελληνική οικονομία για τα επόμενα πενήντα χρόνια.

Η μείωση της φορολογίας θα καταστήσει ελκυστική την Ελλάδα στους επενδυτές και έτσι θα πάρει μπροστά η ατμομηχανή της ανάπτυξης, απαντούν τα κυβερνητικά στελέχη στην κριτική του νομοσχεδίου. Αυτό, όμως, είναι ψέμα. Η ιστορική γνώση προσφέρει δεκάδες παραδείγματα, στα οποία κάθε προσπάθεια να προσελκυστούν επενδύσεις μέσω της φορολογίας κατέληξε σε φιάσκο. Πιο πρόσφατο, η διακυβέρνηση Μάκρι. Η πρώτη κίνησή του το 2015, ως νεοεκλεγέντος προέδρου της Αργεντινής, ήταν να μειώσει τη φορολογία των επιχειρήσεων. Ελεγε ότι έτσι θα έλθουν... επενδύσεις. Ταυτόχρονα, μείωσε δημόσιες δαπάνες που αφορούσαν τους ευάλωτους. Τελικά, αντί να δει τους πακτωλούς των δολαρίων, σε δύο μόλις χρόνια αντίκρισε το ΔΝΤ να του χτυπά την πόρτα. Το ίδιο στη Χιλή, στο Εκουαδόρ, στον Λίβανο.

Η συσχέτιση φορολογίας και επενδύσεων είναι μυθοπλασία για δύο βασικούς λόγους: Ο πρώτος είναι ότι οι πλούσιοι προτιμούν να «ρίξουν» τα χρήματά τους σε έναν τόπο που δεν τα φορολογεί, παρά σε κάποιον άλλο που επιβάλλει την ελάχιστη φορολογία. Δεν χρειάζονται τον κ. Μητσοτάκη για να γλιτώσουν φόρους, αφού υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία –φορολογικοί παράδεισοι, λογιστικές εταιρείες, νομικοί, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα– που τους εξασφαλίζει, με λιγότερο κόστος, μηδενική φορολογία.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι η χρηματοδότηση των επενδύσεων δεν γίνεται από τα χρήματα που οι πλούσιοι έχουν στο χρηματοκιβώτιό τους, αλλά με δανειακά κεφάλαια, στα οποία σήμερα έχουν εύκολη πρόσβαση και με ιστορικά χαμηλό κόστος. Δεν ρισκάρουν δικά τους λεφτά και γι’ αυτό δεν διστάζουν να αφήσουν αποκαΐδια, μόλις βρουν τα σκούρα.

Αυτό που τελικά κρίνει την απόφασή τους δεν είναι τόσο οι φόροι όσο οι άλλες «παροχές», όπως το εργατικό κόστος και οι αρχικές δαπάνες της επένδυσης (γη, υποδομές κ.ά.). Και, στην περίπτωσή μας, η κυβέρνηση προνοεί. Περιορίζει τα εργασιακά δικαιώματα, ξηλώνει τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, νομοθετεί πολεοδομικά δώρα, αίρει περιορισμούς για το περιβάλλον, προωθεί συστηματικά τις ελαστικές μορφές απασχόλησης... Κοιτάξτε τα δώρα που έχει κάνει στον Λάτση για το Ελληνικό, για να καταλάβετε τι είναι διατεθειμένη να προσφέρει.

Φυσικά, τα «παιδιά της Αθήνας» δεν μιλούν για το αύριο. Και τι να πουν; Να αποκαλύψουν ότι τα φορολογικά δώρα στους πλούσιους θα οδηγήσουν σε οικονομικό και κοινωνικό αποκλεισμό χιλιάδες ανθρώπους, καθώς οι δημοσιονομικές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι των δανειστών δεν είναι διαπραγματεύσιμες;

Η αλήθεια είναι ότι κάθε ευρώ που χαρίζουν στους πλούσιους θα το καλύπτουν από τις δημόσιες δαπάνες. Λιγότεροι πόροι για την παιδεία, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια... Το έργο αυτό το έχουμε δει να παίζεται σε διάφορες εκδοχές και για περιπτώσεις σαν την Ελλάδα ποτέ δεν είχε χάπι εντ ούτε για τους πρωταγωνιστές αλλά ούτε για τους τους απλούς ανθρώπους.

*Δημοσιογράφος, συγγραφέας


 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Κολυμπώντας κόντρα στο ρεύμα
Το να επιζητείς να αυξήσεις τις επενδύσεις ως θεραπεία στην ασθενική ανάπτυξη της οικονομίας σημαίνει την επανάληψη των εσφαλμένων επιλογών του παρελθόντος.
Κολυμπώντας κόντρα στο ρεύμα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γκρίζες επενδυτικές ιστορίες
Ηταν ευυπόληπτοι, πλούσιοι και διάσημοι. Ηταν αυτό που λέμε ο αφρός του 1%. Ηταν οι «προφήτες» της θεότητας του κέρδους. Και ξαφνικά ο κόσμος έκπληκτος πληροφορήθηκε ότι οι «βασιλείς των επενδυτών» ήταν...
Γκρίζες επενδυτικές ιστορίες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Και οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι
Ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη είπε πολλά. Αυτά όμως που παρέλειψε με επιμέλεια να αποκαλύψει ήταν τα πιο σημαντικά. Με απλά λόγια δεν έδωσε συγκεκριμένες απαντήσεις σε μείζονος σημασίας ζητήματα.
Και οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῷ μὴ ἔχοντι...
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ενώ η ανισότητα «μαθαίνει», οι πολέμιοί της, παρά τις ήττες 5.000 χρόνων, αρνούνται να μπουν στη διαδικασία της μάθησης. Πάρτε παράδειγμα τη σύγχρονη Αριστερά.
Ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῷ μὴ ἔχοντι...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γιατί οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι;
Εχετε δει κάποια από τις μνημονιακές κυβερνήσεις να κλείνει για τους εγχώριους πλούσιους το παραμικρό παραθυράκι για τη νόμιμη φοροαποφυγή; Προσωπικά δεν γνωρίζω ούτε μία.
Γιατί οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μεταρρύθμιση χαρίζει στους πλούσιους 4,6 (και όχι 1,5) τρισεκατομμύρια
Η περικοπή των φόρων για τις πολυεθνικές, τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους πλούσιους αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για τον Ντόναλντ Τραμπ. Αυτή η τακτική ξεκίνησε ήδη επί διακυβέρνησης Ρόναλντ Ρίγκαν,...
Η μεταρρύθμιση χαρίζει στους πλούσιους 4,6 (και όχι 1,5) τρισεκατομμύρια

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας