Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τι γίνεται με την Κίνα;

Ο πρόεδρος της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ

Bikash Dware/The Rising Nepal via AP
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τι γίνεται με την Κίνα;

  • A-
  • A+

Η μετατόπιση της Ελλάδας προς μια περισσότερο παγκόσμια (global) θέση, που φτάνει μέχρι την Κίνα, είναι σίγουρα καλή. Ηδη, η προηγούμενη κυβέρνηση όπως και η παρούσα, επισκέφτηκαν την Κίνα με επίσημες αντιπροσωπείες, για να υποβάλουν τα σέβη τους στους αξιωματούχους του αναγεννημένου Μέσου Βασιλείου, να συσφίγξουν παραδοσιακούς δεσμούς λαών, να τονίσουν τη σημασία των δύο μεγάλων παγκόσμιων πολιτισμών. Βέβαια, να προσελκύσουν επενδύσεις από την Κίνα στην Ελλάδα και να προωθήσουν ελληνικές επιχειρήσεις και προϊόντα στην Κίνα.

Από αυτήν την άποψη, η ελληνική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό, επέστρεψε περιχαρής και η Ελλάδα είναι έτοιμη να υποδεχθεί τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, αυτή την εβδομάδα. Μήπως, όμως, να δούμε λίγο πιο παγκόσμια (globally) αυτή τη διαδικασία;

Η Κίνα, ακόμα και σήμερα, θεωρεί τον εαυτό της «κέντρο του κόσμου» –είναι η χώρα Chung-Hua, που σημαίνει «Μέσο Βασίλειο». Τίποτα νέο δεν υπάρχει στο σημερινό δέος –ή στις ποιότητες με τις οποίες θα πρέπει να συνδέσουμε αυτό το δέος που προκαλεί η Κίνα.

Ολοι οι αυτοκράτορες του Μέσου Βασιλείου πάντα ύφαιναν τις αφηγήσεις τους με τη μοναδική υπεροχή τους για να εντυπωσιάσουν τον λαό τους, αλλά και για να εδραιώσουν την αυτοκρατορική ισχύ τους στα μάτια των ξένων βαρβάρων.

Τις υπεράνθρωπες διαστάσεις του ηγέτη μιας γης που δεν την αντιλαμβάνονταν ως χώρα, όπως τις άλλες χώρες, αλλά ως κάτι που το πεπρωμένο του προστατεύεται από την Εντολή του Ουρανού, τις συγκεντρώνει σήμερα ο Σι Τζινπίνγκ. Κατέχει όλες τις κορυφαίες θέσεις που διαπερνούν κοινωνία, οικονομία και στρατό. Είναι επίκεντρο μιας προσωπολατρίας που μεταφέρει σχεδόν αυτούσια την οιονεί αυτοκρατορική υπεροχή της χώρας που νομίζει πως κινείται σ’ ένα δικό της στερέωμα δίχως να έχει ανάγκη ή και δίχως καν να αναγνωρίζει την αναγκαιότητα μιας παγκόσμιας τάξης, την οποία θα πρέπει να μοιράζεται με άλλες χώρες. Ο «πριγκιπικός» γιος του κομμουνιστή ηγέτη πρώτης γενιάς είναι η επιτομή του ισχυρότερου ηγέτη που γνώρισε η χώρα από την εποχή του Μάο.

Από την άλλη, ο «κόκκινος καπιταλισμός» τραβώντας τον νέο «Δρόμο του Μεταξιού» με παγκόσμιο καρνέ επιταγών και πορευόμενος στη βίωση του «κινεζικού ονείρου» του Σι Τζινπίνγκ, αντιμετωπίζει θέματα βραδείας ανάπτυξης, προβλήματα συναλλαγματικής ισοτιμίας του γουάν, σύνθετα δημογραφικά, οξυμένα περιβαλλοντικά, ζητήματα ασφάλειας, θέματα που προκύπτουν με όλες σχεδόν της χώρες της Ανατολικής Ασίας, οι οποίες προτιμούν τη μεταπολεμική ομπρέλα ασφαλείας των ΗΠΑ, θέματα πρόνοιας κ.λπ., παρά το οικονομικό της θαύμα.

Τελικά ποια είναι η Κίνα; Ο γίγαντας που, «όταν ξυπνήσει, θα σειστεί ο κόσμος», όπως εκτιμούσε ο Ναπολέων; Μπορούν να λεχθούν τα πάντα για τη μεγάλη χώρα. Τα πάντα, με τα αντίθετά τους. Μπορούμε να προβλέψουμε το καλύτερο ή και το χειρότερο σε παγκόσμιο επίπεδο. Οπωσδήποτε δεν είναι η «αυτοκρατορία του επίσημου ψεύδους» ή της ενδημικής διαφθοράς, όπως λέει ο Τραμπ· και, αν είναι, δεν είναι η μόνη –η Δύση δίνει άφθονα παραδείγματα πολιτικής ψευδολογίας και διαφθοράς. Θα χρησιμοποιήσει την ανάπτυξή της και την αυξανόμενη ισχύ της ως αντεκδίκηση των ταπεινώσεων που υπέστη από τη Δύση; Θα είναι ένας ξενόφερτος «εξωτικός» συνομιλητής; Θα είναι ένας επιπλέον πόλος σε ένα σύστημα που εμφανίζεται ως μονοπολικό; Μένει να το δούμε. Αλλά περισσότερο, αυτό που θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει να δούμε, είναι μια θετική μεταβολή των όρων της παγκόσμιας συστημικής οργάνωσης. Και αυτό δεν εξαρτάται από την Ελλάδα.

Τώρα, για την Ελλάδα. Εχει λεχθεί ότι είναι η καλύτερη εποχή να είναι κάποιος Κινέζος, αλλά δεν είναι η καλύτερη να είναι κάποιος Ελληνας –για τους γνωστούς λόγους. Μερικοί (δυστυχώς όχι οι πολλοί) αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο ότι η κοινωνική ευθύνη τους δεν σταματά στα σύνορα. Αλλά, επί του προκειμένου, στην Ελλάδα απουσιάζουν λ.χ. σχολές κινεζικών σπουδών και αυτό συμβαδίζει με την ακατέργαστη προσώρας στρατηγική της χώρας έναντι των κινεζικών ανοιγμάτων και βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τις προσδοκίες σχετικά με τα οφέλη μας.

Σε φάση που η Ελλάδα έχει σχέσεις με την Κίνα, που ήδη γύρω από τη μεγάλη επένδυση της COSCO στον Πειραιά έχει δημιουργηθεί ένα κινεζικό δίκτυο με σημαντική επιρροή στην ευρωπαϊκή ενδοχώρα, απαιτείται προσεκτικότερη προσέγγιση, αντί χειροκροτήματα και βεβαιότητες. Αν η Κίνα αυτή τη στιγμή λέει κάτι στην Ελλάδα και αν η ακαδημαϊκή και πειθαρχημένη γνώση γύρω από έναν από τους αρχαιότερους πολιτισμούς αλλά και για το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σύστημα της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου έχει μεγάλη σημασία (στο μέτρο που η συγκριτική μελέτη ελληνικού και κινεζικού πολιτισμού διδάσκεται στην Κίνα και σε άλλα ξένα πανεπιστήμια), τότε η απουσία των κινεζικών σπουδών και της κινεζικής γλώσσας στα ελληνικά ΑΕΙ δεν είναι μόνον ακατανόητη αλλά και ασυγχώρητη. Δεν μας παίρνει άλλο να βαδίζουμε στην τύχη.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα «Συμβόλαια» και η μεταφυσική
Το απόγευμα του Σαββάτου, σε ένα μικρό χωριό της ενδοχώρας της Τήνου, ογδόντα νησιώτες άκουγαν με προσοχή τις εισηγήσεις για τους κινδύνους που κρύβει η μονόπλευρη τουριστική ανάπτυξη. Την ίδια στιγμή, αρκετά...
Τα «Συμβόλαια» και η μεταφυσική
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ψευδαίσθηση του σκλάβου
Ο καπιταλισμός, πριν φανερώσει τ’ αδιέξοδα του, κατέστρεψε τον ψυχισμό των ανθρώπων, διαμόρφωσε έναν νέο ανθρωπολογικό τύπο. Στην Ελλάδα της μεγάλης οικονομικής κρίσης, η κοινωνία, παρότι διαμαρτύρεται έντονα,...
Η ψευδαίσθηση του σκλάβου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Ελλάδα στον κόσμο του κ. Τραμπ
Άρθρο του Γ. Βαρουφάκη: Απώτερος στόχος του Τραμπ είναι η δημιουργία ενός νέου παγκόσμιου καπιταλισμού που να θυμίζει τροχό ποδηλάτου: με τις ΗΠΑ να είναι το κεντρικό ρουλεμάν/άξονας και τους υπόλοιπους...
Η Ελλάδα στον κόσμο του κ. Τραμπ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μπροστά σε μακρά περίοδο τουρκικής νευρικότητας
Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας ήταν μια προσπάθεια να αλλάξει η τουρκική συμπεριφορά και να αντιληφθεί η Άγκυρα τους περιορισμούς και τις ευκαιρίες που παρέχει ένα πλαίσιο κανόνων. Η προοπτική αυτή μάς...
Μπροστά σε μακρά περίοδο τουρκικής νευρικότητας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το στοίχημα της ανάκαμψης και οι ξένες επενδύσεις
Μπορεί τα 2/3 του ΑΕΠ να αφορούν την καταναλωτική δαπάνη, το ειδικό βάρος της οποίας συμβάλλει καθοριστικά στην αύξηση του ΑΕΠ, όμως η ατμομηχανή της ανάπτυξης -εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας και της...
Το στοίχημα της ανάκαμψης και οι ξένες επενδύσεις
ΑΠΟΨΕΙΣ
Απομεινάρια μιας χώρας
Παρ' όλο που οι εξελίξεις μετά τη Μεγάλη –και συνεχιζόμενη– Κρίση έχουν δικαιώσει, με συντριπτικό επιστημονικά τρόπο, τις μαρξιστικές και αριστερές μετακεϊνσιανές ερμηνείες, ο νεοφιλελευθερισμός παραμένει...
Απομεινάρια μιας χώρας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας