Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εγκλωβισμένοι στο πλημμυρισμένο πάρκινγκ

« Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως θα πνιγόμασταν μέσα στο πάρκινγκ ενός σουπερμάρκετ…»

Εγκλωβισμένοι στο πλημμυρισμένο πάρκινγκ

  • A-
  • A+

Εξω έβρεχε, αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να αναβάλεις τις δουλειές σου. Δεν είναι λόγος για οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα. Συνεπώς ούτε για την Ελλάδα, που θέλει να κοσμεί τον χάρτη της Ευρώπης. Η Ελλάδα, όμως, είναι μόνο κατ’ επίφασιν ευρωπαϊκή χώρα.

Φτάσαμε στο σουπερμάρκετ, παρκάραμε στο υπόγειο πάρκινγκ και ανεβήκαμε από το ασανσέρ επάνω. Καθώς ψωνίζαμε, όμως, η βροχή όλο και δυνάμωνε. Το νερό στους δρόμους γινόταν όλο και πιο ορμητικό. Προς στιγμήν ανησυχήσαμε. Αφήσαμε τα ψώνια και κατεβήκαμε πάλι στο υπόγειο πάρκινγκ. Tο νερό κάλυπτε ήδη τα παπούτσια μας. Χωρίς να τρομοκρατηθούμε, προχωρήσαμε με προσοχή μέχρι το αμάξι μας. Μπήκαμε μέσα και εγώ έβαλα μπροστά τη μηχανή. Ηρεμήσαμε. Τίποτα δεν μπορούσε να μας πειράξει τώρα. Τίποτα;

Προχωρήσαμε ανάμεσα από σταματημένα αυτοκίνητα και φτάσαμε μια ανάσα απ’ την μπάρα απεγκλωβισμού μας απ’ το υπόγειο πάρκινγκ. Δίπλα και μπροστά μας υπήρχαν και άλλα αμάξια, που έκαναν τιτάνιες προσπάθειες να γλιτώσουν απ’ αυτήν τη «φαρσοκωμωδία». Δεν μπορούσαμε ακόμα να συνειδητοποιήσουμε πως η ζωή μας κινδύνευε. Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως θα πνιγόμασταν μέσα στο πάρκινγκ ενός σουπερμάρκετ…

Ξαφνικά, το αυτοκίνητο άρχισε να μπάζει νερά. Βγήκαμε βιαστικά από μέσα και σταθήκαμε σε ένα μικρό υπερυψωμένο πεζουλάκι. Νομίσαμε προς στιγμή πως θα ήμασταν προστατευμένοι απ’ τον ορμητικό χείμαρρο. Νομίσαμε πως οι άνθρωποι από το σουπερμάρκετ θα μας γλίτωναν απ’ αυτό το μαρτύριο. Γι’ αυτό και περιμέναμε. Δεν μπορούσε ολόκληρο σουπερμάρκετ να αδιαφορήσει για τις ζωές εφτά ανθρώπων. Δεν μπορούσε ολόκληρο σουπερμάρκετ να μην έχει υποδομές για τη γρήγορη απάντληση των υδάτων.

Εδώ, βέβαια, θα μου πείτε ολόκληρη Ελλάδα και δεν έχει προνοήσει για τέτοιες κατασκευές. Ή μάλλον έχει προνοήσει μόνο για τις πλούσιες περιοχές, αυτές των τηλεοπτικών αστέρων και των πολιτικών δημαγωγών. Οι υπόλοιποι, οι φτωχοί, οι μεροκαματιάρηδες να πάνε στον διάολο. Σωστά, κύριε Σαμαρά και κύριε Βενιζέλο;

Η στάθμη του νερού συνέχισε να αυξάνεται. Τώρα το νερό κόντευε να φτάσει στη μέση μας. Δεν είχαμε επιλογές. Επρεπε να κάνουμε κάτι, έστω και ασυναίσθητα, έστω και χωρίς καθαρό μυαλό. Θα πνιγόμασταν. Μόλις τώρα αρχίσαμε να το συνειδητοποιούμε…

Πιαστήκαμε απ’ τα χέρια και φτιάξαμε μία ανθρώπινη αλυσίδα. Αρχίσαμε, λοιπόν, αργά αλλά σταθερά να ανεβαίνουμε προς την κορυφή. Εγώ κρατούσα την κοπέλα μου, που αυτή με τη σειρά της κρατούσε τη μητέρα μου. Με υπερπροσπάθεια και δύναμη ψυχής ανεβαίναμε. Λίγα βήματα ακόμα και το μαρτύριό μας θα έφτανε στο τέλος του. Λίγα μόνο αναθεματισμένα βήματα έμεναν γαμώτο…

Είδα τη μητέρα μου να γλιστράει και να χάνεται μέσα στην άμορφη μάζα από νερά και αυτοκίνητα. Ολα είχαν τελειώσει. Τη μητέρα μου τη θεωρούσα ήδη νεκρή. Μία πενηντάχρονη, χωρίς ιδιαίτερες σωματικές δυνάμεις και χωρίς να ξέρει να κολυμπάει, ήταν καταδικασμένη εκεί μέσα. Ηταν καταδικασμένη να πεθάνει από ένα ανάλγητο κράτος που ενεργεί χωρίς σκοπό και προτεραιότητες. Ηταν καταδικασμένη να πεθάνει. Τελεία…

Εγώ και η κοπέλα μου βρισκόμασταν σε κατάσταση πανικού. Ετρεξα μέσα στο σουπερμάρκετ και ζήτησα βοήθεια. Λίγοι ήταν, όμως, αυτοί που έτρεξαν να βοηθήσουν. Λίγοι, και ως επί το πλείστον άνθρωποι που είχαν πάει κι αυτοί για να κάνουν τα ψώνια τους.

Εγώ δεν μπορούσα με τίποτα να συνέλθω. Εκλαιγα και χτυπούσα με δύναμη ό,τι πράγματα έβρισκα μπροστά μου. Είχα χάσει κάθε ελπίδα. Ακόμα και η γενναία πράξη του Γιώργου, ενός γυμναστή που έτυχε να βρίσκεται μαζί μας στην ανθρώπινη αλυσίδα, έδειχνε στα μάτια μου μάταιη και περιττή.

Ο Γιώργος, μόλις είδε τη μητέρα μου να χάνεται μέσα στον χείμαρρο, μπήκε με αυτοθυσία ξανά μέσα στα νερά και έψαξε να τη βρει. Το ύψος του νερού είχε περάσει ήδη το ένα μέτρο και η προσπάθειά του έμοιαζε με σκέτη αυτοκτονία. Οταν μετά από μισή ώρα τον είδαμε να ξεπροβάλλει με τη μητέρα μου παραμάσχαλα, πήρα μια βαθιά ανάσα. Δεν ήξερα ακόμα αν ανέπνεε. Ηξερα μόνο πως ήταν εκεί και περίμενε ένα ζεστό φιλί μου.

Τα επόμενα λεπτά η καρδιά μου προσπαθούσε να έλθει ξανά στη θέση της. Ημασταν όλοι ζωντανοί. Αυτό είχε μόνο σημασία τώρα…

Οι ώρες που ακολούθησαν ήταν μαρτυρικές. Είδα υπεύθυνους του σουπερμάρκετ να μην αποδέχονται τις ευθύνες τους. Είδα δημοσιογράφους να προσπαθούν να καπηλευθούν τον πόνο και τη στενοχώρια του άλλου. Είδα και πολιτικό, που με μισοκακόμοιρο ύφος προσπαθούσε να μας πείσει πως συναισθάνεται τον πανικό μας. Είδα πολλά και αηδίασα με αυτή τη χώρα.

Μόνο ένα πράγμα κρατάω: την αλληλεγγύη. Αυτό πρέπει να το βάλουμε καλά όλοι μέσα στο κεφάλι μας. Δεν θυμάμαι ποιος το έχει πει, αλλά «η αλληλεξάρτηση είναι μεγαλύτερη δύναμη απ’ την ανεξαρτησία».

Εμείς κάτω στο υπόγειο βοηθήσαμε ο ένας τον άλλον. Και ύστερα, με τεράστιο κίνδυνο της ζωής του, ένα παλικάρι που έχει και μία μικρή κόρη 15 χρόνων, έσωσε μία γυναίκα που σήμερα θα ήταν νεκρή. Ακούτε όλοι εσείς οι θυμόσοφοι πολιτικοί της αστικής νομενκλατούρας; Μια γυναίκα θα ήταν νεκρή, επειδή δεν έχετε προνοήσει να φτιάξετε αντιπλημμυρικά έργα. Μια γυναίκα θα ήταν νεκρή επειδή το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι τα μικροπολιτικά σας συμφέροντα.

 

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Από τον «Ιόλαο» (πυρκαγιές) στον «Δάρδανο» (πλημμύρες)
Πρέπει λοιπόν να μάθουμε να ζούμε με τις πυρκαγιές, τις οποίες όσο και να θέλουμε δεν μπορούμε να τις μηδενίσουμε, μπορούμε όμως να μειώσουμε τόσο τη συχνότητα εμφάνισής τους όσο και τις ζημιές που προξενούν....
Από τον «Ιόλαο» (πυρκαγιές) στον «Δάρδανο» (πλημμύρες)
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα ρέματα και «η μανία της τέχνης»
Τα ρέματα θα οριοθετηθούν. Ηταν κι αυτό ένα από τα 20 μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός μετά την ολέθρια πυρκαγιά. Ομως το ερώτημα δεν είναι αν τα ρέματα θα χαρτογραφηθούν, αλλά αν θα διανοιχτούν, αν θα...
Τα ρέματα και «η μανία της τέχνης»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αυθαίρετα...
Στοιχειωδώς να είχαν φιλότιμο τα φαινόμενα θα έκαναν και λίγο «κράτει». Κι αυτός ο δύσμοιρος κρατικός μηχανισμός έχει τις αντοχές του. Τη μία μέρα η φωτιά, την άλλη η πλημμύρα, πώς να αποφασίσει και ο φτωχός...
Αυθαίρετα...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Προαναγγελθέν έγκλημα
Πριν από λίγους μήνες πραγματοποιήθηκε το Αναπτυξιακό Συνέδριο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. στην Ανατολική Αττική. Καμιά αναφορά σε ζητήματα αντιπυρικής, αντιπλημμυρικής προστασίας, υποδομών, πολεοδομίας,...
Προαναγγελθέν έγκλημα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταστροφής
Σε συνέχεια των δημοσιευμάτων για την καταστροφή στη Μάνδρα ολοκληρώνεται η αναφορά μου για τα κυριότερα αίτια του πλημμυρικού επεισοδίου της 15ης Νοεμβρίου στη Μάνδρα. Η ξαφνική πλημμύρα οφείλεται σε ακραία...
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταστροφής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κοινωνικά δίκαιος, με ανθρώπινο πρόσωπο ο προϋπολογισμός του 2018
Σιγά σιγά η λασπολαγνεία των τελευταίων ημερών κοπάζει. Η Δυτική Αττική μετράει τις πληγές της. Τα πρωτοφανή ακραία καιρικά φαινόμενα συνεχίζονται σε άλλες Περιφέρειες της πατρίδας μας, προκαλώντας τεράστιες...
Κοινωνικά δίκαιος, με ανθρώπινο πρόσωπο ο προϋπολογισμός του 2018

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας