Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κουρδικό τραγούδι
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κουρδικό τραγούδι

  • A-
  • A+

Πριν από κάποια χρόνια, τα μέλη μιας παιδικής χορωδίας Κούρδων κατηγορήθηκαν για προπαγάνδα υπέρ του εκτός νόμου Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Η δίκη έγινε στο Ντιγιάρμπακιρ στη νοτιοανατολική Τουρκία και τα παιδιά αντιμετώπιζαν ενδεχόμενη καταδίκη πενταετούς φυλάκισης. Η δίωξη ασκήθηκε έπειτα από εμφάνιση της χορωδίας στο Σαν Φρανσίσκο, όπου τραγούδησε μεταξύ άλλων και ένα εμβατήριο στα κουρδικά.

Ο Τούρκος εισαγγελέας υποστήριξε ότι το τραγούδι είναι ύμνος για το ΡΚΚ. Ενα από τα μέλη της χορωδίας, ένα παιδί, δήλωσε ότι οι στίχοι ήταν σε παλαιότερη μορφή της κουρδικής γλώσσας την οποία ο ίδιος και οι φίλοι του δεν κατανοούσαν καν. Τα παιδιά δεν κατανοούσαν τι τραγουδούσαν. Ενιωθαν όμως το «Qerin» που στην κουρδική γλώσσα είναι η λέξη κραυγή, φωνή αγωνίας, ουρλιαχτό και θρήνος μαζί.

Είναι η φωνή της αρχηγού του κόμματος «Μελλοντική Συρία», Χερβίν Χαλάφ, που σκοτώθηκε από μισθοφόρους της Τουρκίας, είναι η φωνή χιλιάδων Κούρδων που διεκδικούν ένα κομμάτι γης, δικής τους γης για να ζήσουν. Για να μην αφανιστούν από τον χάρτη η παράδοση και ο πολιτισμός τους.

«Η κραυγή από την Κομπάνι ζητά βοήθεια

Εγώ φωνάζω βοήθεια/Τι σημασία έχει αν είσαι Αλεβίτης/Σουνίτης ή Γιαζίντι/

Δεν καταλαβαίνεις ότι σκοπός τους είναι να καταστρέψουν τους Κούρδους και το Κουρδιστάν/Η κραυγή από την Κομπάνι ζητά βοήθεια

Εγώ φωνάζω βοήθεια/Είμαι από το Σιντζιάρ (Γιαζίντι)

Ζητώ βοήθεια/Είμαι αρχαίος, σοφός και δυνατός/Είμαι Κούρδος, Φωνάζω βοήθεια…».

Πώς μπορεί κανείς να αγνοήσει αυτό το τραγούδι, αυτή την κραυγή; Πώς μπορεί να μη σκύψει το κεφάλι μπροστά «στα παιδιά του Αραράτ»; Ενας σκληρός πόλεμος διεξάγεται δίπλα μας, μέσα μας. Ανήμποροι παρακολουθούμε την εκκαθάριση, την εξόντωση ενός λαού, ενός αρχαίου πολιτισμού. Στο χαρτί που έδωσαν Κούρδοι στην πλατεία Συντάγματος διαβάζω τα λόγια του Κούρδου συγγραφέα Τζεμίλ Τουράν:

«Το μαύρο είναι το πένθος μας. Το κόκκινο είναι το αίμα μας.

Από το πρώτο του φάσκιωμα έμαθε ποιος είναι. Προτού προλάβει ν' αγαπήσει τη ζωή, αγάπησε την πατρίδα του. Με τ' όνομά της τον νανούριζε η μάνα του. Και όλα, μα όλα τα βράδια, οι ιστορίες του τόπου του βρίσκονταν μια ανάσα πριν απ' το “καληνύχτα”.

Ηξερε ότι δεν έπρεπε να λέει δυνατά πως είναι Κούρδος κι έβγαλε τον θυμό του, παιδί ακόμα, χαστουκίζοντας το άγαλμα του Κεμάλ…». Το Qerin αυτόν τον Οκτώβρη του 2019 ακούγεται σε όλη τη Μεσόγειο. Ακούει κανείς;

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ραψωδίες στην παραλία
Σύγχρονες ραψωδίες στην παραλία. Βλέπω τις παρέες δίπλα δίπλα. Λίγα πράγματα θέλουν οι άνθρωποι τελικά για να είναι ευτυχισμένοι. Η ασφάλεια είναι ένα από τα βασικά. Θυμάμαι και τον μέγα ραψωδό, ανυπολόγιστα...
Ραψωδίες στην παραλία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αλλη μια φάμπρικα…
Αλλη μια γενιά εμιγκρέδων; Θα ήθελα να ελπίζω πως όχι, αλλά όλο και περισσότεροι γονείς αποχαιρετούν τα παιδιά τους στα αεροδρόμια. Στο «εδώ και στο τώρα». Με την ίδια ελπίδα που αποχαιρετούσαν τα παιδιά τους...
Αλλη μια φάμπρικα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το πενηντάρικο
Ο πατέρας μου, ο Απόστολος Καλδάρας, που δούλευε σε ένα από αυτά, έφευγε από το σπίτι στις 8 το βράδυ και γυρνούσε στις 8 το πρωί, με τη συγκοινωνία. Οι συνθήκες δύσκολες, οι απαιτήσεις πολλές και το...
Το πενηντάρικο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Παραμονή 17ης Νοέμβρη 2019
Τίποτα δεν είναι πιο ζωογόνο για έναν κουρασμένο άνθρωπο όσο η απτή απόδειξη πως ο κόσμος μπορεί να αλλάξει. Οσο κι αν προσπαθεί ο χρόνος που περνά να θολώνει την ασπρόμαυρη φωτογραφία του τανκ στην είσοδο του...
Παραμονή 17ης Νοέμβρη 2019
ΑΠΟΨΕΙΣ
Καλές παραστάσεις στον Αδη, Μπαρμπα-Τζωρτζ!
Ο ξεροκέφαλος Γιώργος Σκούρτης, που όλα ήθελε να γίνονται όπως τα είχε σκεφτεί αυτός και που οποιαδήποτε αλλαγή τού προκαλούσε εκνευρισμό και επιθετικότητα και γινόταν άδικος, ήταν παρ’ όλα αυτά ένας πολύ...
Καλές παραστάσεις στον Αδη, Μπαρμπα-Τζωρτζ!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το τελευταίο αντίο
Θυμάμαι πολλά, αλλά κυρίως να μας ανοίγεις την πόρτα με το γνωστό σου χαμόγελο και μια ελαφρά υπόκλιση από αυτές που κάνουν οι άνθρωποι που αγαπούν τους ανθρώπους. Μας πήρε λίγη ώρα να αποφασίσουμε ποιο γλυκό...
Το τελευταίο αντίο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας