Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μισθοί και κέρδη
ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μισθοί και κέρδη

  • A-
  • A+

Πρόσφατα, στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης βρέθηκε ένα ζήτημα, το οποίο, από μια πρώτη ματιά, εμφανίζεται να είναι σχεδόν «ιδεολογικού» χαρακτήρα.

Υποστήριξε, λοιπόν, η Εφη Αχτσιόγλου, διερμηνεύοντας, προφανώς, τον όλον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ, την άποψη πως η αύξηση των μισθών αποτελεί ένα είδος «αναπτυξιακού εργαλείου»: μεγαλύτεροι μισθοί σημαίνει μεγαλύτερο διαθέσιμο εισόδημα, άρα μεγαλύτερη κατανάλωση, άρα μεγαλύτερη ενεργό ζήτηση, άρα μεγαλύτερη αγορά για τις επιχειρήσεις, άρα μεγαλύτερη ανάπτυξη.

Η άποψη αυτή χλευάστηκε δεόντως από τους δεξιούς, οι οποίοι, αξιοποιώντας τη συντριπτική ισχύ τους σε «μέσα» όλων των ειδών, δεν αφήνουν, έτσι κι αλλιώς, τίποτε να πέσει κάτω. Ειδικά οι «ιδεολόγοι» των «Νέων» και της «Καθημερινής», εμφανιζόμενοι ως απόλυτοι επαΐοντες, ξεσπάθωσαν. Και διόρθωσαν την τέως υπουργό με την επίκληση του «αυτονόητου»: Ex nihilo nihil. Τι θα μοιράσεις, όταν δεν υπάρχει τίποτε για να μοιραστεί; Πρώτα ανάπτυξη και μετά αυξήσεις, δεν είναι προφανές; Οπως είπε και ο πρωθυπουργός, με ανάπτυξη 4% όλα θα πάρουν τον δρόμο τους -και οι μισθοί, μαζί με όλα.

Οι «αναπτυξιακές» επιτυχίες της παγκόσμιας Δεξιάς –και του ακραίου Κέντρου– είναι πασίγνωστες. Ιδιωτικοποιήσεις, απορυθμίσεις και εν γένει ευελιξίες έφεραν τον κόσμο στο χείλος του γκρεμού το 2008 και το πράγμα «σώθηκε» μόνο με την εξωφρενικών διαστάσεων στήριξη από το επάρατο κράτος. Διαφορετικά, οι «ορθολογικώς δρώντες» επιχειρηματίες θα είχαν μετατραπεί σε φτερά και πούπουλα. Το μόνο αναπτυξιακό της Δεξιάς ήταν η κοινωνικοποίηση των ζημιών, ο σοσιαλισμός για τους πλούσιους. Και η κρίση, φυσικά, είναι ακόμα εδώ και επανακάμπτει ίσως χειρότερα –τόση επιτυχία!

Η ελληνική Δεξιά τα πήγε ακόμη καλύτερα, βάζοντάς μας στην κρίση με δημοσιονομικό έλλειμμα της τάξης του 1/6 του ΑΕΠ -36 ψωροδισεκατομμύρια. Τόσο καλά!

Δικαίως, λοιπόν, οι νεοφιλελεύθεροι χλευάζουν. Αυτοί θα μας κάνουν ανάπτυξη: θα ιδιωτικοποιήσουν, θα απορυθμίσουν, θα αυξήσουν την ευελιξία μας και θα μας ταράξουν στις επενδύσεις. Το πράγμα μιλάει μόνο του. Το 'γραψε και το «Βήμα».

Το γεγονός, ωστόσο, πως οι δεξιοί είναι τσαρλατάνοι ολκής, δεν δικαιώνει την «άλλη» άποψη. Η αύξηση των μισθών δεν φέρνει «ανάπτυξη» στον καπιταλισμό. Η καπιταλιστική συσσώρευση είναι εξ ορισμού συνδεδεμένη με αυξημένα κέρδη, όχι μισθούς. Η αύξηση του ποσοστού εκμετάλλευσης είναι, ειδικά σε περιόδους καπιταλιστικών κρίσεων, απόλυτος όρος για την επανεκκίνηση μιας κάποιας «ανάπτυξης». Αυτό δεν σημαίνει πως οι μισθοί, σε απόλυτους όρους, δεν αυξάνονται ιστορικά. Οταν, όμως, συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν οφείλεται στην κατανόηση του «αναπτυξιακού» τους ρόλου. Στην ταξική ενδυνάμωση του κόσμου της εργασίας οφείλεται, που απαιτεί και επιβάλλει μια άλλη διανομή.

Η άποψη που υπερασπίζεται, σε αγριοκαπιταλιστικές συνθήκες, μάλιστα, τους μισθούς για «αναπτυξιακούς» λόγους δεν είναι παρά νεοκεϊνσιανισμός, ξέπνοος, επιστημονικά αστήρικτος και ιστορικά αποτυχημένος. Οπως οι μαρξιστές έχουν δείξει, το θέμα δεν είναι η ζήτηση, αλλά η κερδοφορία. Καπιταλισμό έχουμε –όχι θεωρητικά μοντέλα «ελεύθερης οικονομίας» προς όφελος πάντων και πασών.

Ο Κέινς έκανε φιλότιμες, πραγματικά, προσπάθειες να «σώσει τον καπιταλισμό από τον εαυτό του». Κάποιοι, προφανώς και πολλά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, νομίζουν πως τα κατάφερε. Με έναν ετεροχρονισμό, μάλιστα, θεωρούν πως το New Deal συνιστά εφαρμογή κεϊνσιανών ιδεών, αν και η «Γενική Θεωρία» κυκλοφόρησε τέσσερα χρόνια μετά την εκλογή του Ρούσβελτ. Αλλά είναι αλήθεια πως η «σωτηρία» του καπιταλισμού επήλθε λόγω του γεγονότος πως κάποιοι κατάλαβαν τελικά τη μεγάλη σημασία που έχει για τη λειτουργία του συστήματος ο χειρισμός της ζήτησης; Να τι λέει ο ελάχιστα μαρξιστής πρώην σύμβουλος του Κλίντον, Μπέντζαμιν Μπάρμπερ: «(α)ς μην ξεχνάμε ότι ο Ρούσβελτ έκανε έξι - επτά χρόνια για να αλλάξει τα πράγματα μετά από τη μεγάλη Υφεση και δεν τα κατάφερε τελικά –ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος άλλαξε την παγκόσμια οικονομία».

Η καταστροφή του κόσμου, μαζί και η τεράστια καταστροφή υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου, ήταν που έδωσε τη λύση στην προηγούμενη μεγάλη Υφεση. Ετσι βγαίνει ο καπιταλισμός από τις κρίσεις του. Καμιά οικονομική πολιτική δεν μπόρεσε ποτέ να υποκαταστήσει ως «λύση» την καταστροφή. Επιπλέον, μάλιστα, απόδειξη επ’ αυτού είναι και η παταγώδης αποτυχία των κεϊνσιανών επεκτατικών πολιτικών να απαντήσουν στην κρίση της δεκαετίας του ’70, αποτυχία που νομιμοποίησε, τελικά, τις επιστημονικοφανείς ανοησίες του νεοφιλελευθερισμού.

Παρά τις αντιθέσεις και τους χλευασμούς, ένθεν κακείθεν, ο δικομματισμός ομονοεί στο ουσιώδες: η εργατική τάξη και η «υγιής επιχειρηματικότητα», το «καλό κεφάλαιο», δηλαδή, έχουν κοινό συμφέρον στην «ανάπτυξη».

Δεν έχουν. Ο κόσμος της εργασίας δεν χρειάζεται να πείσει τους κοινωνικούς εταίρους του (sic) πως είναι και προς όφελός τους η αύξηση των μισθών. Φτάνει που είναι προς δικό του όφελος. Η μόνη λύση για τον ίδιο είναι «να πληρώσουν οι πλούσιοι». Οι εργαζόμενοι έχουν συμφέροντα απολύτως συγκρουόμενα με αυτά των αφεντικών. Δεν γίνεται να «αναπτύσσονται» και οι δύο εξίσου. Το είπε και ο Μαρξ, άλλωστε.

*εκπαιδευτικός

ΑΠΟΨΕΙΣ
Μειώσεις μισθών 25% έχει ψηφίσει ήδη η κυβέρνηση!
Ενας εργαζόμενος με μικτό μισθό 1.200 και 943 ευρώ καθαρές αποδοχές που τέθηκε σε αναστολή και τον Μάιο, χάνει αποδοχές 818 ευρώ και αν στη συνέχεια ενταχθεί στο πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ μέχρι 30 Σεπτεμβρίου,...
Μειώσεις μισθών 25% έχει ψηφίσει ήδη η κυβέρνηση!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μειώσεις μισθών 25% έχει ήδη ψηφίσει η κυβέρνηση!
Η επιλογή της κυβέρνησης να κάνει χρήση των αναστολών των συμβάσεων, σε συνδυασμό με την εκ περιτροπής και τη μερική απασχόληση (ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ) τους επόμενους μήνες, είναι πολιτική επιλογή, να φορτώσει το...
Μειώσεις μισθών 25% έχει ήδη ψηφίσει η κυβέρνηση!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η επόμενη μέρα: απασχόληση, εισοδήματα και ανάπτυξη
Οι πολλές, και χαμηλής αξιοπιστίας, προβλέψεις για την πορεία της ελληνικής οικονομίας έχουν κοινό παρονομαστή τους την αναπόφευκτη ύφεση στην οποία αυτή θα βυθιστεί τα αμέσως επόμενα τρίμηνα.
Η επόμενη μέρα: απασχόληση, εισοδήματα και ανάπτυξη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πρωταθλήτρια η Ελλάδα σε μείωση μισθών και αύξηση ανισοτήτων
Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, το μερίδιο των εισοδημάτων των εργαζομένων στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 4,5% τα τελευταία δέκα χρόνια, η έκτη χειρότερη επίδοση μεταξύ των κρατών-μελών...
Πρωταθλήτρια η Ελλάδα σε μείωση μισθών και αύξηση ανισοτήτων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ώρα των στατιστικών
Στους μήνες που έρχονται, η κυβέρνηση, όλο και πιο συχνά, θα προσπαθεί να συγκαλύψει την πραγματικότητα με στατιστικές. Ηδη η επιχείρηση αυτή έχει ξεκινήσει με την... ανάπτυξη. Στη συνέχεια τη σκυτάλη θα πάρει...
Η ώρα των στατιστικών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μετανάστευση των νέων και ο πολιτικός φαρισαϊσμός
Μία στις έξι οικογένειες έχει τουλάχιστον έναν νέο που έφυγε στο εξωτερικό. Σύμφωνα με στοιχεία της ΤτΕ μεταξύ 2008 και 2014 427.000 Ελληνες μετανάστευσαν ενώ σήμερα είναι άνω του μισού εκατομμυρίου.
Η μετανάστευση των νέων και ο πολιτικός φαρισαϊσμός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας