Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πρωτοβρόχι ή ο γυμνασιάρχης έφυγε…
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πρωτοβρόχι ή ο γυμνασιάρχης έφυγε…

  • A-
  • A+

Ηρθαν οι πρώτες βροχές στις πόλεις των ανθρώπων. Βροχές που σε καλούν να κλείσεις τα παράθυρα, να σκεφτείς τι έχασες, τι πήρες το καλοκαίρι που πέρασε. Σεπτέμβρης, μήνας των επανεκκινήσεων, των βαθύτερων σκέψεων, του συμμαζέματος των σπιτιών και των εαυτών. Σεπτέμβρης των απολογισμών.

Και των αποχαιρετισμών. Μας πήρε καλούς φίλους αυτό το καλοκαίρι. Στις παραλίες οι τουρίστες αποχαιρετούν την Ελλάδα της ουτοπίας τους, αυτή την Ελλάδα που στο μυαλό τους είναι πάντα καλοκαιρινή, μπλε και άσπρη, γεμάτη κυκλαδόσπιτα.

Η πρώτη βροχή μάς βρήκε ακόμα με βερμούδες και σανδάλια, να την κοιτάμε αμήχανοι πίσω από τις τζαμαρίες. Οι θαμώνες στο καφενείο κάνουν πλάκα μεταξύ τους «άντε και καλό χειμώνα». Πλησιάζω την παρέα των παλιών συναδέλφων του γυμνασιάρχη, για τον οποίο σας έγραψα κάποτε. Τον άνθρωπο που τον είχαν πάντοτε κεφαλή του τραπεζιού και τον πρόσεχαν σαν τα μάτια τους. Θυμάμαι είχαν κόψει το άρθρο από την εφημερίδα, το είχαν υπογράψει όλοι και μου το χάρισαν.

Σήμερα, το πρωί της βροχής, η καρέκλα του είναι άδεια. Κάποιος έγραψε σε ένα χαρτόνι «πρόεδρος» με κεφαλαία και το άφησε εκεί. Μπροστά της ένας καφές, διπλός ελληνικός νομίζω. Μιλάμε λίγο. Ο γυμνασιάρχης έφυγε ήσυχος, μου λένε. Και δεν κοιτιούνται μεταξύ τους. Τέτοιες μέρες του Σεπτέμβρη, στα πρωτοβρόχια, χιλιάδες δάσκαλοι, καθηγητές, γυμνασιάρχες ξεκλειδώνουν τάξεις, αναλαμβάνουν καθήκοντα. Ο γυμνασιάρχης μας άφησε την τάξη του πια. Ξεκουράζεται, μου λένε.

Μια παρέα πιτσιρικιών με καινούργιες σχολικές τσάντες στην πλάτη και μανάδες που κλείνουν ομπρέλες εισβάλλουν στο καφέ και κάνουν τους καθηγητές να χαμογελάσουν.

Βροχή, Σεπτέμβρης, σχολικές τσάντες πάνε μαζί. Μέρες δόξας των δασκάλων, πώς να μην τις επικαλούνται. Ετσι άρχισαν τις ιστορίες, έτσι ξέχασαν για λίγο την άδεια θέση.

Στο κεφάλι μου γυρίζει εκείνο το παλιό τραγουδάκι που μας μάθαιναν στο Δημοτικό: «Ψιχαλίζει! Ψιχαλίζει, στη μικρή μας την αυλή. Το φθινόπωρο αρχίζει, τ’ αγαπώ πολύ πολύ». Ενδιάμεσα παρεμβαίνει όμως ο ποιητής και σωπαίνει το παιδί, «πάντα η βροχή ήρεμη, σιωπηλή, τυλίγοντας τον κόσμο σ’ ένα γκρίζο, κουρελιασμένο πανί σαν ένα χέρι που το ’κοψαν και παν να το θάψουν. Ηρεμη, ταπεινή βροχή, γεμάτη συχώρεση». Μακάρι να 'ναι έτσι, θαύματα να κάνει αυτή η εποχή των πρώτων βροχών που πλένει τις πόλεις των ανθρώπων.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Παραμονή 17ης Νοέμβρη 2019
Τίποτα δεν είναι πιο ζωογόνο για έναν κουρασμένο άνθρωπο όσο η απτή απόδειξη πως ο κόσμος μπορεί να αλλάξει. Οσο κι αν προσπαθεί ο χρόνος που περνά να θολώνει την ασπρόμαυρη φωτογραφία του τανκ στην είσοδο του...
Παραμονή 17ης Νοέμβρη 2019
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ιδανικός κι ανάξιος και σήμερα…
Εξήντα χρόνων άνθρωπος κάνει σαν μαθητούδι. Οσο μεγαλώνεις τόσο πιο δύσκολο φαίνεται. Αναλογίστηκε τον εαυτό του στα σαράντα, τότε που έπαιζε στα δάχτυλα τέτοια θέματα.
Ιδανικός κι ανάξιος και σήμερα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Μα εγώ έπλενα τα χέρια μου…»
Θυμήθηκα κάτι που μου είχε πει ένας Μικρασιάτης ηλικιωμένος κύριος: «Αυτοί οι άνθρωποι είναι η ανθρωπιά μας. Δεν πρέπει να χαθούν γιατί θα χάσουμε την ανθρωπιά μας». Τότε, στην αρχή του προσφυγικού, μου είχε...
«Μα εγώ έπλενα τα χέρια μου…»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αναζητώντας τη Γη της Επαγγελίας
Περπατούν στοιχισμένοι εφ’ ενός ζυγού. Η οικογένεια του Βιετναμέζου έμπορα. Τα μεσημέρια, που οι γονείς αποσύρονται, τα κορίτσια δοκιμάζουν φορέματα και ψεύτικα κοσμήματα. Εδώ δεν υπάρχουν καταπιεστικοί...
Αναζητώντας τη Γη της Επαγγελίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κουρδικό τραγούδι
Πριν από κάποια χρόνια, τα μέλη μιας παιδικής χορωδίας Κούρδων κατηγορήθηκαν για προπαγάνδα υπέρ του εκτός νόμου Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Η δίκη έγινε στο Ντιγιάρμπακιρ στη νοτιοανατολική...
Κουρδικό τραγούδι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Νύχτα της Θεσσαλονίκης
Ξημερώματα περπατάω στο λιμάνι. Ο Θερμαϊκος σκοτεινός, αμίλητος. Οι προβολείς του παλιού σταθμού τον ανακρίνουν μα εκείνος δεν σκάει ούτε ένα τόσο δα κυματάκι. Κρύβει τα μυστικά της πόλης, την υπερασπίζεται...
Νύχτα της Θεσσαλονίκης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας