Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κανένας «νόμος και τάξη» δεν καταργεί την ταξική πάλη
EUROKINISSI / ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κανένας «νόμος και τάξη» δεν καταργεί την ταξική πάλη

  • A-
  • A+
«Από τα σχέδια των καπιταλιστών, ασφαλώς, δεν μπορεί να λείπει, ως βασικός στυλοβάτης, ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός που ενσαρκώνεται με εμβληματικό τρόπο από την ηγεσία-συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ, η οποία δεν κρύβει ότι στο πρόσωπο της κυβέρνησης της Ν.Δ. βρήκε τον καλύτερο υπερασπιστή της.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ., διαδεχόμενη τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική διαχείριση του καπιταλιστικού κράτους, δίνει νέα ώθηση στη συνέχιση της επίθεσης στα εργατικά δικαιώματα. Με το δόγμα «νόμος και τάξη» θέλει να προχωρήσει στο τσάκισμα των ταξικών εργατικών συνδικάτων. Γι’ αυτό, μετά τον απεργοκτόνο νόμο του ΣΥΡΙΖΑ, σχεδιάζει νέο συνδικαλιστικό νόμο που θα καταργεί κάθε μορφή ζωντανής, ουσιαστικής, δημοκρατικής, συλλογικής διεργασίας του εργατικού κινήματος, θα επιβάλλει τη δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου μελών, αλλά και ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Πριν πει κάποιος ότι αυτά αποτελούν στοιχεία «εξυγίανσης» και «εκσυγχρονισμού» των συνδικάτων, θα πρέπει να πάρει υπόψη του σε ποιες συνθήκες και από ποιους διενεργούνται τα συγκεκριμένα σχέδια.

Ζούμε στον καπιταλισμό, η εξουσία μαζί με τα μέσα παραγωγής βρίσκονται στα χέρια των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, των μεγαλοεργοδοτών. Αυτοί επιλέγουν κάθε φορά ποιο κυβερνητικό σχήμα, κόμμα και με ποιον τρόπο θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα σχέδια και τα συμφέροντά τους.

Οι σύγχρονοι σχεδιασμοί των καπιταλιστών απαιτούν ενίσχυση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων με ταυτόχρονη εμβάθυνση του κοινωνικού εταιρισμού και της ενσωμάτωσης του συνδικαλιστικού κινήματος. Θέλουν συνδικάτα που θα παίζουν καλά τον ρόλο ενός σύγχρονου και ισχυρού κοινωνικού εταίρου. Αυτόν τον σχεδιασμό πάει να εξυπηρετήσει πιο αποτελεσματικά η κυβέρνηση της Ν.Δ., όπως έχει συνομολογηθεί από επιχειρηματικά και κυβερνητικά στελέχη.

Από αυτά τα σχέδια, ασφαλώς, δεν μπορεί να λείπει, ως βασικός στυλοβάτης, ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός, που ενσαρκώνεται με εμβληματικό τρόπο από την ηγεσία-συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ, η οποία δεν κρύβει ότι στο πρόσωπο της κυβέρνησης της Ν.Δ. βρήκε τον καλύτερο υπερασπιστή της. Αυτοί οι «συνδικαλιστές» που καμαρώνουν «σαν γύφτικα σκεπάρνια» επειδή πρωτοστατούν μαζί με τον ΣΕΒ στην ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης. Αυτοί που διαγκωνίζονται με την κυβέρνηση για την «πατρότητα» της ιδέας των επαγγελματικών ταμείων. Αυτοί που μετέτρεψαν το επικουρικό ταμείο των φαρμακοϋπαλλήλων σε επαγγελματικό, αφήνοντας τους εργαζόμενους χωρίς παροχές και τους συνταξιούχους με συντάξεις-φιλοδώρημα, τώρα ζητούν να γενικεύσουν αυτό το «επίτευγμα» σε πανεθνικό επίπεδο. Βέβαια, δεν πρέπει εδώ να «αδικήσουμε» τον ΣΥΡΙΖΑ, που προεκλογικά δήλωνε μέσω διαφόρων στελεχών του πόσο στηρίζει πρωτοβουλίες όπως αυτή του επαγγελματικού ταμείου στο φάρμακο!

Η αστική τάξη και η κυβέρνησή της, για να μπορέσει να περάσει τη νέα αντεργατική επίθεση, θέλει υποταγμένα ή άφωνα συνδικάτα, κάνει επιστήμη τον «κοινωνικό εταιρισμό», θέλει συνδικάτα-όργανα στήριξης των επιδιώξεων των μεγαλοεπιχειρηματιών, για τη διατήρηση και διεύρυνση του «ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος», για την προσέλκυση κεφαλαίων. Θέλει ενίσχυση και εκσυγχρονισμό του μηχανισμού της μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, των δυνάμεων του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Το κοινό τους σύνθημα «ανάπτυξη για όλους» σημαίνει ανάπτυξη για όλα τα αφεντικά, τις εταιρείες, τα μονοπώλια όλων των κλάδων, μέσα από τη βαθύτερη εκμετάλλευση των εργατών και το ξεζούμισμα όλων των εργατικών-λαϊκών στρωμάτων με την άγρια φοροληστεία.

Ερχεται και δένει με την πρόταση των βιομηχάνων της Βόρειας Ελλάδας για τη νομοθέτηση ειδικών οικονομικών ζωνών σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα, γύρω από τα μεγάλα λιμάνια σε όλη τη χώρα και τις βιομηχανικές ζώνες. Δηλαδή ειδικό φορολογικό καθεστώς για τα αφεντικά και καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους που θα εξαιρούνται και από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και από τα ελάχιστα εργατικά δικαιώματα που έχουν απομείνει, χωρίς συνδικαλιστική οργάνωση και δράση.

Ερχεται και δένει με την καταστολή που αντιμετωπίζουν οι εργατικές κινητοποιήσεις και οι απεργίες με την επίθεση της εργοδοσίας και με δικαστικές αποφάσεις που τις διώκουν και τις βγάζουν παράνομες. Μόνο τους τελευταίους μήνες, είχαμε κινητοποιήσεις, με διαφορετικό περιεχόμενο η καθεμιά, που όλες, ωστόσο, διώχθηκαν από την εργοδοσία και τα δικαστήρια: στους εργολαβικούς των ΕΛΠΕ, του ΒΛΑΧΟΥ, στη βιομηχανία τύπου-χάρτου, στους εργαζομένους στην υπηρεσία διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων της Πειραιώς, στους εργαζόμενους της ΣΙΔΕΝΟΡ.

Ερχεται και δένει με την παραπέρα όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, με τα τεράστια γεωπολιτικά συμφέροντα που συγκρούονται με δολοφονικά για τους λαούς αποτελέσματα, σε πολλές γωνιές του πλανήτη.

Η αστική τάξη και οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της δεν επαναπαύονται με την υποχώρηση του κινήματος και τον αρνητικό για τους λαούς συσχετισμό δύναμης.

Ξέρουν καλά ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και αμετάβλητο και νιώθουν την απειλή μιας νέας ανόδου της ταξικής πάλης. Γι’ αυτό παίρνουν «προληπτικά» μέτρα ελέγχου και καταστολής της ταξικής οργάνωσης των εργατών και αυτό δεν αποτελεί πρωτοτυπία.

Μόνο που η ταξική πάλη δεν καταργείται με κανέναν νόμο, όπως έχει αποδείξει και η πεισματάρα ιστορική πραγματικότητα!

Μπροστά και σε αυτή την επίθεση της κυβέρνησης και των μεγαλοεργοδοτών, οι εργαζόμενοι θα βρουν τον τρόπο και τον δρόμο να απαντήσουν.

Με την πάλη για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων τους, για σύγχρονους όρους δουλειάς, αμοιβής, ασφάλισης, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους. Αυτή η πάλη δεν μπορεί παρά να δένεται με την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, που σημαίνει απαλλαγή από τη συνδικαλιστική μαφία, από την καταστροφική για τους εργαζόμενους θεωρία ότι εργάτες και αφεντικά έχουν κοινό συμφέρον και στόχους. Σημαίνει συνδικάτα-όπλα και σχολεία των εργατών στην ταξική πάλη, προσανατολισμένα στη βάση των εργατικών συμφερόντων και στόχων, στη βάση της προοπτικής των εργαζομένων για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και όσοι κατανοούν αυτή την ανάγκη είμαστε εδώ για να δώσουμε αυτή τη μάχη!

* Πρόεδρος Ομοσπονδίας Εργαζομένων στο Φάρμακο, μέλος της Ε.Γ. του ΠΑΜΕ, μέλος της Ε.Ε. της ΓΣΕΕ

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ δίνει τα ρέστα της για να επιβάλει την εργοδοσία μέσα στα συνδικάτα
Η απαξιωμένη στα μάτια των εργαζομένων πλειοψηφία της ΓΣΕΕ αυτή την περίοδο παίζει τα ρέστα της και προσπαθεί με μαφιόζικες μεθόδους να επιβάλει με τη βία την παρουσία εργοδοτών νόθων αντιπροσώπων μέσα στα...
Η συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ δίνει τα ρέστα της για να επιβάλει την εργοδοσία μέσα στα συνδικάτα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Περνάμε στην αντεπίθεση!
Με την απεργία χρειάζεται να μπουν στο επίκεντρο των διεκδικήσεων τα θέματα που καίνε σήμερα τη ζωή των εργαζομένων, κόντρα στον αποπροσανατολισμό και την τζούφια κοκορομαχία κυβέρνησης - αντιπολίτευσης. Να...
Περνάμε στην αντεπίθεση!
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Αίσιον και ευτυχές το 1910!»
Το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα από την ίδρυση της ΓΣΕΕ, το 1918, σημαδεύτηκε από την εξέλιξη της πολιτικής κατάστασης του τόπου, η οποία χαρακτηριζόταν από τον μη ομαλό πολιτικό και...
«Αίσιον και ευτυχές το 1910!»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ομολογία πίστης στα μνημόνια...
Στο στόχαστρο της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και πάλι οι συλλογικές συμβάσεις και η Διαιτησία του ΟΜΕΔ. Δεν πρόκειται για μια αταβιστική συμπεριφορά, αλλά για κάτι βαθύτερο: για την επιβεβαίωση της...
Ομολογία πίστης στα μνημόνια...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εργασιακές σχέσεις και δημοκρατία
Προβλήθηκε ακόμη από στελέχη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας ότι η αναφορά του βάσιμου λόγου απόλυσης θα ήταν στίγμα για τον εργαζόμενο που θα δυσχέραινε ουσιωδώς την εύρεση νέας εργασίας. Το επιχείρημα...
Εργασιακές σχέσεις και δημοκρατία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μενού ημέρας: βία
Η πρόσφατη καταγγελία του μικρού εκπαιδευόμενου μάγειρα για απάνθρωπη και αντιεπαγγελματική συμπεριφορά στη σούπερ γυαλισμένη κουζίνα γνωστού γαστροφασίστα τηλεμάγειρα ανοίγει τον διάλογο για τις εργασιακές...
Μενού ημέρας: βία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας