Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λαθροκολοκύθι
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Λαθροκολοκύθι

  • A-
  • A+

Η πατρίδα μας –επιβεβαιώνεται με κάθε ευκαιρία– είναι η παιδική μας ηλικία. Μεγάλα λόγια, θα ’λεγε κανείς. Που κάθε φορά όμως τα βρίσκουμε μπροστά μας. Το διαπιστώνω στους εθνικούς δρόμους. Το κεφάλι μου παίρνει την κλίση προς τη θέση όπου αγρότες εκθέτουν την πραμάτεια τους.

Τα κιτρινοκόκκινα κολοκύθια με γοητεύουν περισσότερο από καθετί άλλο. Είναι η στιγμή που παθαίνω σιελόρροια και με πιάνει ακατάσχετος βήχας. Ανακατεύεται με παιδικές εικόνες από τη γλυκιά κολοκυθόπιτα που η μάνα έψενε στη γάστρα. Μια εικόνα που στοιχειώνει τη γεύση μου και με σέρνει από τη μύτη, σαν τον σκύλο του Παβλόφ.

Εκείνο το πρωί ήταν γραφτό να έρθω αντιμέτωπος μ’ ένα κολοκύθι. Στην αρχή άκουσα περίεργους θορύβους. Συρσίματα κι αγκούσες. Μισές αναπνοές. Οι ήχοι ήταν καθαροί, μόλις είχε χαράξει. Ο ήχος έγινε θόρυβος. Από περιέργεια άνοιξα την πόρτα του σπιτιού. Υπήρχε μια αναστάτωση, όχι έντονη, αλλά δεν περνούσε απαρατήρητη για κάποιον που ξέρει τον κήπο του σαν την παλάμη του.

Τα φυτά του κήπου είχαν... ξεσηκωθεί. Οι ντοματιές έκοβαν ντομάτες από τον κορμό τους και τις πετούσαν προς τον φράχτη. Να κόβεις τις άρρωστες ντομάτες, αυτές που έχουν... τούτα, συμβούλευσε μια μεγαλύτερη που είχε σχεδόν ξεσταχιάσει. Οι αγγουριές, οι μελιτζανιές, οι πιπεριές είχαν μετακινηθεί προς τον φράχτη σχηματίζοντας ημικύκλιο. Λαθροκολοκύθι, γύρνα σπίτι σου, φώναζαν όλα εν χορώ. Τι γυρεύεις στον τόπο μας; Γιατί πέρασες τα σύνορα; Δεν είδες τον φράχτη;

Τα φυτά δεν ξέρουν από σύνορα, αυτά είναι διαολιές των ανθρώπων. Μια παρέα βλίτων πάσχιζε να μιλήσει. Του κάκου. Τα άλλα φυτά έπνιγαν τη φωνή τους. Ο λαθραίος εισβολέας ήταν ένα κολοκύθι. Στρογγυλό στρογγυλό, κίτρινο, με πράσινες λωρίδες, σημάδι της ηλικίας του. Είχε γαντζωθεί από τον φράχτη.

Οι πιπεριές ήταν οι πιο επιθετικές, φαρμάκι τα λόγια τους. Να τσακιστείς, να γυρίσεις στην πατρίδα σου. Ο κήπος είναι δικός μας. Δεν έχεις το δικαίωμα να είσαι εδώ. Δεν μπορείς να μας στερήσεις το δικαίωμα να προσφέρουμε, εμείς και μόνο εμείς, ευχαρίστηση στο αφεντικό μας. Εμείς είμαστε οι πριγκίπισσες του κήπου, αντάμα με τις ντομάτες και τις μελιτζάνες. Από πού κρατάει η δική σου γενιά, λαθροχοντροκολοκύθι;

Εκείνη τη στιγμή πλησίασα στον φράχτη. Ολα τα φυτά άνοιξαν δρόμο. Σώσε με, αφεντικό, φώναζε το κολοκύθι. Δεν είμαι λαθροκολοκύθι. Εδώ γεννήθηκα. Δεν έκανα τίποτε κακό. Στη γλώσσα μας δεν υπάρχει η λέξη φράχτης και σύνορο. Μην το ακούς, αφεντικό. Είναι βαλτό, δεν βλέπεις που έχει χοντρύνει, σαν μπάλα έγινε. Φώναζαν εν χορώ τα άλλα ζαρζαβατικά. Είναι ύπουλο, θέλει να βάλει μπουρλότα στην ησυχία του κήπου. Δεν κάνει για πίτα. Αχρηστο είναι.

Εσκυψα, το χάιδεψα, έκοψα το κοτσάνι. Ταμάμ για γλυκιά κολοκυθόπιτα.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η εκπαίδευση και ο φούρνος του Χότζα
Η φετινή ανακοίνωση των αποτελεσμάτων συμπίπτει με ακόμη μία εκπαιδευτική αλλαγή. Η εκπαίδευση τελικά έχει, διαχρονικά, κοινά στοιχεία με τον φούρνο του Χότζα. Καθένας/μία υπουργός τού αλλάζει θέση.
Η εκπαίδευση και ο φούρνος του Χότζα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λέλε στιάουα
Η Πίνδος δικαιώνει όσους την είπαν «ουρανογείτονα». Κάθε επίσκεψη είναι και μια συνομιλία με έναν άλλο κόσμο. Που για να τον αφουγκραστείς χρειάζεται να ανοίξεις την ψυχή σου σε γλώσσες αλλιώτικες.
Λέλε στιάουα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο Μορίς και οι κοκορόμυαλοι
Ετσι συμβαίνει. Κατά κανόνα. Εντυπωσιαζόμαστε από το πλουμιστό. Το ταυτίζουμε με την ανωτερότητα. Η εμφάνιση, τα κοσμήματα, το καπέλο, τα μεταξωτά φλομώνουν το μάτι. Κάποιες φορές συσκοτίζουν το μυαλό. Που...
Ο Μορίς και οι κοκορόμυαλοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ευτυχώς που έρχονται;
Στην παραλία συναντάς όλα τα είδη των ανθρώπων. Κομψευόμενοι που επιδεικνύουν το καινούργιο μαγιό, ίσως και τις αλυσίδες στο κότσι. Κάποιες φορές και τη νέα αισθητική του σώματος με τα εντυπωσιακά τατουάζ....
Ευτυχώς που έρχονται;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σφυρίζοντας κλέφτικα
Οι περισσότεροι σφυρίζουν κλέφτικα. Δεν άκουσαν, δεν είδαν. Δεν ήξεραν. Η εθνική μας ασθένεια. Ακόμη κι όταν τα πτυχία και η κοινωνική θέση δεν δικαιολογούν άγνοια. Μάθαμε όλοι να έχουμε πρόχειρη στο τσεπάκι...
Σφυρίζοντας κλέφτικα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αχ, η… μεσαία μου τάξη
Ανέκραξε η κυβέρνηση άμα τη ανακοινώσει των αποτελεσμάτων στις ευρωεκλογές. Κι αμέσως άρχισε ένα ατελείωτο μοιρολόι, στο οποίο οι αυτόκλητες μοιρολογίστρες ανέλαβαν να εξιστορήσουν τα παθήματα της μεσαίας...
Αχ, η… μεσαία μου τάξη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας