Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για μια νέα αυτοπεποίθηση της κοινωνικής πλειοψηφίας
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Για μια νέα αυτοπεποίθηση της κοινωνικής πλειοψηφίας

  • A-
  • A+

Η Αριστερά, όπως και η Δεξιά, ορίζεται από τη θέση που καταλαμβάνει ανάμεσα στις σύγχρονες κοινωνικές αντιθέσεις και προοπτικές. Η αδυναμία κατάληψης θέσεων και η περιθωριοποίηση στο κοινωνικό πεδίο δεν σώζονται από τις «αριστερές» αναφορές στο ιδεολογικό πεδίο και στο παρελθόν.

Η παγκόσμια οικονομία απειλείται από μια νέα πτώση, οι σταθερές είναι λιγότερες από το 2008, το πρόβλημα της υπερχρέωσης και της φανταστικής οικονομίας που προκάλεσαν το 2008 έχει μεγεθυνθεί, με την οικονομία και την πολιτική ανήμπορες και απρόθυμες να κάνουν κάτι γι’ αυτό.

Κι ενώ το 1989 σήμανε τον θρίαμβο του νεοφιλελευθερισμού, το σημερινό «1989» της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης τροφοδοτεί το χάος και έναν χωρίς προηγούμενο καιροσκοπισμό, δίχως απαντήσεις στο πρόβλημα, αλλά ωθώντας τα πράγματα βαθύτερα σε αυτό. Η πιθανή επανεμφάνιση με οξείς όρους του προβλήματος της ευρωζώνης θα αποτελέσει μια επιπλέον τοπική διάσταση.

Οι απόπειρες μιας απάντησης υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας έδωσαν τα τελευταία χρόνια ζωή σε εγχειρήματα που δεν θύμιζαν την παλιά Αριστερά, δεν διεκδικούσαν συνολικές απαντήσεις και μεγάλες αφηγήσεις, αλλά έδιναν διέξοδο σε μια κοινωνική δυναμική που αναπτύχθηκε στο έδαφος της κρίσης και γνώρισαν εκλογική επιτυχία σε διαφορετικές γωνιές του κόσμου. Από το Ποδέμος στην Ισπανία μέχρι τον Σάντερς στις ΗΠΑ και από τη νεολαία που στήριξε τον Κόρμπιν στη Βρετανία μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενας προηγούμενος κύκλος αριστερόστροφων κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική έκλεινε αφήνοντας πίσω την επιτυχή κυβέρνηση Μοράλες στη Βολιβία.

Στην πολιτική και ιδεολογική ρευστότητα που τροφοδοτεί η νέα κατάσταση δημιουργείται χώρος συνεύρεσης και ώσμωσης πολιτικών ρευμάτων που παλιότερα ήταν αντίπαλα, καθώς και για νέου τύπου εγχειρήματα που δεν κατηγοριοποιούνται στις παλιές διακρίσεις Αριστεράς-Δεξιάς.

Οι πολιτικές υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας που διακρίνουν τα αναδυόμενα εγχειρήματα συνδέονται με σχέδια προοπτικής για το σύνολο της κοινωνίας. Στο σύγχρονο περιβάλλον ραγδαίων αλλαγών και πολύπλευρων προκλήσεων, χωρίς κοινωνικό σχέδιο και συσπείρωση ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε αυτό, δεν είναι εφικτή η υπεράσπιση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Παρά την απουσία συνολικών απαντήσεων –εκτός ίσως από το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής– οι κοινωνικές δυναμικές που δίνουν πολιτική υπόσταση σε εγχειρήματα μιας νέας Αριστεράς συνδέονται με κοινωνικά σχέδια που δεν είναι «του σοσιαλισμού», αλλά δίνουν μερικές λύσεις και εθνική διέξοδο σε μια πολύπλευρη κρίση στο υπάρχον πλαίσιο διεθνών καταναγκασμών.

Η κυβέρνηση που ανέδειξαν οι εκλογές της 7ης Ιουλίου δεν θα επανέλθει μόνο σε πολιτικές που πλήττουν τους πιο αδύναμους. Σε μεγάλο βαθμό βασικά προβλήματα, στρεβλώσεις και παθογένειες της ελληνικής οικονομίας που οδήγησαν στη βαθιά κρίση, που επιδεινώθηκε από τα μνημόνια, παραμένουν. Αντί η κρίση να μετατραπεί σε ευκαιρία μετασχηματισμών και ποιοτικών αλλαγών όπου έκανε τα πρώτα βήματα χωρίς να προλάβει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, διαγράφεται η μεγαλύτερη απειλή της επαναφοράς μιας καιροσκοπικής, ολιγαρχικής, κλεπτοκρατικής διαχείρισης που βιώσαμε στα πρώτα δύο μνημόνια και πριν από αυτά, που θα κατασπαταλήσει ό,τι οικοδομήθηκε τα τελευταία 4,5 χρόνια, ιδιαίτερα αν σκοτεινιάσει ο ορίζοντας της παγκόσμιας οικονομίας και της ευρωζώνης.

Το 31,5% του ΣΥΡΙΖΑ και η αυθόρμητη συστράτευση και κινητοποίηση ενός πλατιού κόσμου για να γίνει αυτό εφικτό επιβεβαιώνουν την ύπαρξη ενός κοινωνικού δυναμικού που δεν ταυτίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα έδινε ζωή σε μια νέα Αριστερά, χωρίς τη μονομέρεια του παλιού ΣΥΡΙΖΑ του 4%. Η νέα Αριστερά θα είναι η έκφραση της ίδιας της κοινωνικής πλειοψηφίας, της κοινωνίας που απειλείται από τις δυνάμεις που έφεραν τη χώρα στο 2009 και στο 2015.

Είναι αξιοσημείωτο ότι από την πλευρά τόσο των ΜΜΕ όσο και δυνάμεων εντός του παλιού ΣΥΡΙΖΑ ο αναγκαίος μετασχηματισμός ή επανίδρυση μιας νέας Αριστεράς δυσφημείται ως πολιτική μετατόπιση προς το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, το ζητούμενο είναι η μετατόπιση προς την ίδια την κοινωνία και τις συλλογικότητές της, η οργανική σύνδεση με ένα κοινωνικό δυναμικό που έχει τις δικές του ανάγκες, προσλαμβάνουσες και επιλογές, που πέραν της ψήφου δεν ταυτίζονται με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ – και γιατί θα έπρεπε; Αυτή η μετατόπιση θα σήμαινε τον μετασχηματισμό του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο οργανωτικά, αλλά ιδεολογικά και πολιτικά. Η κοινωνική μετατόπιση και γείωση του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά την αυτονόητη προοπτική που ανησυχεί αντίπαλες συστημικές δυνάμεις και δυστυχώς δυνάμεις εντός του παλιού ΣΥΡΙΖΑ.

Εχουμε ανάγκη από μια νέα αυτοπεποίθηση της κοινωνικής πλειοψηφίας για μια θετική προοπτική της χώρας και η πολιτική έκφραση αυτής της πλειοψηφίας είναι το ζητούμενο της νέας Αριστεράς που πρέπει να ιδρύσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτή την προοπτική υπάρχει χώρος για όλους όσους επιθυμούν να συμμετέχουν χωρίς διακρίσεις, προνόμια και ιδεολογικά πιστοποιητικά.

*Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Περιφέρεια Δυτικής Αττικής

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το πένθος και ο «θόρυβος»
Ο διάλογος επί του απολογισμού, συντεταγμένος και δημόσιος, χωρίς δραματοποιήσεις και αποσιωπήσεις, πάνω σε ένα κείμενο βάσης της ηγεσίας που θα προσανατολίζει στα ουσιώδη, δεν είναι ένα παλαιοκομμουνιστικό...
Το πένθος και ο «θόρυβος»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είμαστε τo 31,5%, αφουγκραζόμαστε το 99% του ελληνικού λαού
Η επανίδρυση της Αριστεράς ή θα γίνει κοινή υπόθεση της πλειοψηφίας των ενεργών πολιτών ή δεν θα υπάρξει. Και πάνω από όλα: στην πορεία προς το συνέδριο επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουμε ότι όλες και όλοι, από...
Είμαστε τo 31,5%, αφουγκραζόμαστε το 99% του ελληνικού λαού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Από την αρχή ΙΙΙ: η οργανωτική προοπτική
Ο σχεδιασμός μιας καινοτόμου οργανωτικής λειτουργίας πρέπει να αποτελέσει επιτέλους σημαντικό μέρος της προβληματικής του συνεδρίου. Εδώ δυστυχώς ακούγονται ιδέες και προτάσεις που είτε έχουν δοκιμαστεί και...
Από την αρχή ΙΙΙ: η οργανωτική προοπτική
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εντεκα μεταρρυθμίσεις στην κρατική διοίκηση που δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που πρέπει απαραιτήτως να κάνουμε την επόμενη φορά
Άρθρο του Χριστόφορου Βερναρδάκη: Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε ορισμένες σοβαρές αλλαγές στην κρατική διοίκηση, τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο διαδικασιών και λειτουργιών, αλλά άφησε πολλές...
Εντεκα μεταρρυθμίσεις στην κρατική διοίκηση που δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που πρέπει απαραιτήτως να κάνουμε την επόμενη φορά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Διεύρυνση δεν σημαίνει Κεντροαριστερά
Η οργανωτική ανασύνταξη δεν υπακούει σε κουτοπόνηρους τακτικισμούς χάριν ψηφοθηρίας, αλλά προϋποθέτει πολιτική ανασυγκρότηση, ευκρινές πρόγραμμα και διαυγές ιδεολογικό περίγραμμα επί τη βάσει των οποίων θα...
Διεύρυνση δεν σημαίνει Κεντροαριστερά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Επιστροφή στην κανονικότητα;
Το πρόβλημα δεν είναι οι απόψεις, όπως έλεγε ο Κλιντ Ιστγουντ στον επιθεωρητή Κάλαχαν, κάθε άνθρωπος έχει από μία… Το πρόβλημα είναι η μέθοδος, η συκοφαντία των αντίπαλων απόψεων, η δολοφονία χαρακτήρων, η...
Επιστροφή στην κανονικότητα;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας