Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η Παναγιά η Γιαλιώτισσα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η Παναγιά η Γιαλιώτισσα

  • A-
  • A+

Μια βάρκα σε πάει στην Παναγιά τη Γιαλιώτισσα. Σκύβεις δεξιά, σκύβεις ζερβά, άλλα νερά από δω, άλλα από κει. Θαλασσινά χρώματα, άγνωστα, πάνε κι ενώνονται μ’ αυτά του μαρμάρου, του λίγδου, της ασβεστόπετρας. Ψηλά στη γης, στα κατσικοχώματα, πρασινωπές κοψιές της ελιάς, του σκίνου, του πουρναριού. Στα χαμηλά πικροδάφνες, καλαμιές, λυγαριές, βούρλα. Κι εκεί στην άκρη το κρινάκι της άμμου.

Ακρογιαλιά απάτητη από στεριά. Ο δρόμος σταματά στα ρουμάνια και στις ρεματιές. Κάτω από ’να βράχο βρίσκεται το ξωκλήσι της Παναγιάς της Γιαλιώτισσας, της Παναγιάς του γιαλού. Αρχαία, παλαιοχριστιανικά σπαράγματα δείχνουν τη συνέχεια. Κάποιες χρονιές σταλάζει το αγίασμα δίπλα στο πεύκο. Αλειτούργητο ξωκλήσι τον περισσότερο καιρό, περιμένει καρτερικά τον άγνωστο περιπατητή να ανοίξει την πόρτα της ταπεινότητάς του.

Αυτή που κάλυψαν τα τάματα των ευσεβών. Ευπρέπισαν, δήθεν, το σήμερα, κρύβοντας, μερικές φορές εξαφανίζοντας, την ομορφιά τού χθες. Αν ζούσε σήμερα ο μερακλής μάστορας που πελεκούσε την πέτρα, ροκάνιζε με το χέρι τους κορμούς των δέντρων, θα δάκρυζε. Δεχόμαστε την πορεία των πραγμάτων και περιμένουμε τον γυρισμό του κύκλου.

Ως τότε πορευόμαστε μαζί με τις ελιές. Ανεβαίνουμε, κατεβαίνουμε λόφους, βουνά, πλαγιές. Ριχνόμαστε σε ρεματιές, σταματάμε σε βράχια, περνάμε από ξηρούς χειμάρρους, αγναντεύουμε τη θάλασσα, ξεδιψάμε με γλυφό νερό. Στα στήθια μας σταματάνε οι φουρτούνες της θάλασσας και της στεριάς.

Μετά φουσκώνουν, σαν πανιά παλιού τρικάταρτου. Πλέουμε σε θάλασσες και στεριές, ακολουθούμε τις ακτογραμμές. Είτε είναι αμμουδιά είτε βράχια. Ισορροπούμε στην ίσαλο γραμμή της γης και του νερού. Δεν μας ενδιαφέρουν οι ναυτικές ορολογίες, ούτε των άλλων επιβατών του κόσμου. Εχουμε φτιάξει τις δικές μας. Μετά από κάθε ταξίδι αναρωτιόμαστε αν μίκρυνε η ζωή μας. Ας αφήσουμε τη ροή των πραγμάτων στον εαυτό τους. Τα ερωτήματα συγχέουν.

Βαδίζουμε στα χώματα της Ιεράς χρόνους και χρόνους μετά την απουσία της. Κάποια στιγμή θα τη συναντήσουμε. Στα κτίσματα, στις αποθήκες, στα κιούπια και στους αμφορείς με τα τρόφιμα, στους ναούς των προγόνων, στα σπασμένα αγάλματα. Μας περιμένει με υπομονή, σαν καθετί αληθινό.

Βγήκε ολόγιομο το φεγγάρι του Αυγούστου. Στέκεται στην κορυφογραμμή, απέναντί μας. Ετσι ήταν και πέρσι; Τούτο της θάλασσας είναι αλλιώτικο. Δεν μοιάζει μ’ αυτό των ανθρώπων και των πόλεων, αυτό το ξεραμένο. Το δικό μας είναι όλο φέγγος.

Φέγγει τη βάρκα, τα όνειρά μας που είναι η ζωή. Κι έτσι πλέουμε, στις μέρες που τελειώνουν κι αρχίζουν. Δεν κρατάμε ημερολόγιο γης, μόνο καταστρώματος. Γινόμαστε ποιητές, προσκυνητές στις Παναγιές του κάθε μικρού γιαλού.

* συγγραφέας, διδάκτορας, Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Σ’ αυτόν τον άξενο πόντο (από το ημερολόγιο ενός υποδεκανέα)
Αν οι προφάσεις των αρχηγών μας είναι τα ψηλά άπαρτα τείχη των Τρώων -κάτι για... συσχετισμούς έλεγε τις προάλλες ο πολύτροπος Οδυσσέας- προς τι οι ιαχές και οι κλαγγές των όπλων όταν φύσηξε επιτέλους ούριος...
Σ’ αυτόν τον άξενο πόντο (από το ημερολόγιο ενός υποδεκανέα)
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γη των Βατίκων
Βυθισμένος ελέω καύσωνα στην άγρια φύση των Βατίκων με την εκρηκτική ποικιλομορφία παίρνω πολύτιμες ανάσες. Αφήνομαι στο αδιάκοπο τερέτισμα των τζιτζικιών. Η αρχέγονη μουσική τους σπάει τον φρενήρη ρυθμό της...
Γη των Βατίκων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λυτρωτής ή Σταυρωτής;
Την 1η Ιουλίου 2018 η 95χρονη μητέρα μου εισήχθη, κατόπιν αιτήσεως, στον εκκλησιαστικό οίκο ευγηρίας «Λυτρωτής», Δερβενακίων 50, Πειραιάς.
Λυτρωτής ή Σταυρωτής;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ελληνισμός και χριστιανισμός
Ο χριστιανισμός δεν αφορά τους όποιους ηγέτες. Αφορά τα δισεκατομμύρια των πιστών χριστιανών που έζησαν και ζουν σε όλες τις χώρες του κόσμου, σε ορισμένες από τις οποίες αποτελούν τον «κορμό» του πληθυσμού...
Ελληνισμός και χριστιανισμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Θάλασσα, θάλασσα…
Τα κύματα έρχονται και πάνε, δύο μέτρα από κει που σκάει η θάλασσα. Κάθε φορά που φεύγουν τραβάνε μαζί τους άμμο, βότσαλα, κοχύλια. Την άλλη στιγμή τ’ απιθώνουν εκεί στην άκρη. Απλωμένα, σαν πραμάτεια...
Θάλασσα, θάλασσα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ημέρα του αγέννητου παιδιού, ο μητροπολίτης Μόρφου και η κατασκευή της σεξουαλικότητας μέσα από τη χριστιανική αφήγηση
Οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους οριοθετούμε το ηθικό και το ανήθικο, το πρόστυχο και το ταπεινό, το ορθόδοξο και το ανορθόδοξο, το «φυσιολογικό» και το «ανώμαλο» αποτελούν στον μεγαλύτερο βαθμό...
Η ημέρα του αγέννητου παιδιού, ο μητροπολίτης Μόρφου και η κατασκευή της σεξουαλικότητας μέσα από τη χριστιανική αφήγηση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας