Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Θάλασσα, θάλασσα…
EUROKINISSI/ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Θάλασσα, θάλασσα…

  • A-
  • A+

Τα κύματα έρχονται και πάνε, δύο μέτρα από κει που σκάει η θάλασσα. Κάθε φορά που φεύγουν τραβάνε μαζί τους άμμο, βότσαλα, κοχύλια. Την άλλη στιγμή τ’ απιθώνουν εκεί στην άκρη. Απλωμένα, σαν πραμάτεια πλανόδιου πραματευτή.

Οταν πάει να πέσει ο ήλιος, η θάλασσα ησυχάζει, ηρεμεί. Πάνω σε μαύρη άμμο και βότσαλα σκουρόχρωμα. Τούτα είναι τα ηφαιστειακά υπολείμματα της περιοχής. Οταν πρωτοδείς αυτά τα μέρη δεν τα δέχεσαι. Θέλεις ξανθιά την άμμο, πολύχρωμα τα βότσαλα. Εστω κι αν είναι ένα περιτύλιγμα της υγρής επιφάνειας που έχεις μπροστά σου.

Πώς να εκτιμήσεις σωστά κάτι που το έχεις, το δέχεσαι ολοχρονίς; Οσο και να γυρίζουμε, όσο και να φύγουμε προς την ενδοχώρα του νησιού, η αλμύρα της έρχεται. Η αλισάχνη της μιας πλευράς του νησιού ενώνεται με αυτή της άλλης. Εχουν δίκιο όταν μας μακαρίζουν οι στεριανοί, οι άνθρωποι των πόλεων. Ευτυχώς ζούμε μακριά, έχουμε αυτή την τεράστια θαλασσινή αγκάλη ανάμεσά μας.

Βάζω στη θάλασσα το βαρκάκι από φλούδα πεύκου, παίζω μαζί με τα παιδιά. Ομορφο το να κάθεσαι κατάγιαλο. Φτιάχνεις σπίτια, πύργους, λίμνες. Οσα υλικά θες γύρω σου: άμμος, βότσαλα, αχιβάδες, ξύλα, φύκια. Κι αν χαλάσουν τα χτισίματά σου, δεν πειράζει, αύριο φτιάχνεις άλλα. Είναι παιδιαρίσματα τούτα ή όχι; Αλλά και τα χτισίματα των μεγάλων υλικά της γης είχαν: πέτρες και βότσαλα, πηλό, καλάμια, φύκια. Οσο ευτελή κι αν είναι κάποια, ακόμα σώζονται μερικά, αν δεν τα πείραξε ανθρώπου χέρι.

Μπροστά μου ανοίγεται η τεράστια αγκαλιά της θάλασσας. Στο ένα μου χέρι το ακρωτήρι Πετεινός. Ανάμεσα όλο βράχια, άγρια γης. Λίγο ‘μερεύει στις δύο Τσιχράντες, τη μεγάλη και τη μικρή. Μετά η αμμουδιά της Πέτρας και στο άλλο χέρι οι κροκάλες της Μήθυμνας. Αλλά η θαλασσινή αγκαλιά γυρίζει, είναι διπλή. Ερχεται από απέναντι, απ’ τη Μικρά Ασία. Απ’ τον μυχό του Αδραμυτιού, το Μπεχράμ, και απλώνεται ώς τον φάρο του Μπαμπά. Δύο αγκαλιές κι ανάμεσά τους το υγρό στοιχείο. Μια αιώνια ερωμένη. Ολων όσοι την επιθυμούν, γιατί εκείνη τους δέχεται, τους αγκαλιάζει όλους.

Πέφτω μέσα της, λίγο πριν χαθεί ο ήλιος. Νιώθω να απλώνομαι σε όλη την έκτασή της. Τα μέλη μου, το καθένα χωριστά, πάνε σε κάποια αμμουδιά. Η χαλάρωση τα κάνει να αποχωρίζονται από το υπόλοιπο σώμα. Απλώνομαι στην επιφάνειά της, με νανουρίζει, με παρασέρνει. Ξυλάρμενος, λίγα μέτρα από την ακροθαλασσιά. Α! και να μπορούσα να γυρίσω πίσω, στα πρώτα χρόνια που τη γνώρισα!

*συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν ήρθε το καλοκαίρι
Κάποτε έρχεται το καλοκαίρι. Οχι πάντα και όχι για πολύ. Αλλά κάποια στιγμή θα έρθει, θα το καταλάβεις. Δεν μοιάζει πάντα με όσα είσαι μαθημένος ή όσα λένε, αλλά θα το νιώσεις. Μπορεί για μια στιγμή, μπορεί...
Οταν ήρθε το καλοκαίρι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στην άκρη του καλοκαιριού
Να ’μαστε στην άκρη το καλοκαιριού. Γυρίζουν οι σελίδες του, φυλλορροούν. Ομως ακριβώς πίσω έρχονται οι μέρες του φθινοπώρου. Οχι μ’ αυτή την πλάνη της μελαγχολίας, αλλά με τη γλυκύτητα μιας όμορφης εποχής. Ας...
Στην άκρη του καλοκαιριού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ραψωδίες στην παραλία
Σύγχρονες ραψωδίες στην παραλία. Βλέπω τις παρέες δίπλα δίπλα. Λίγα πράγματα θέλουν οι άνθρωποι τελικά για να είναι ευτυχισμένοι. Η ασφάλεια είναι ένα από τα βασικά. Θυμάμαι και τον μέγα ραψωδό, ανυπολόγιστα...
Ραψωδίες στην παραλία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γη των Βατίκων
Βυθισμένος ελέω καύσωνα στην άγρια φύση των Βατίκων με την εκρηκτική ποικιλομορφία παίρνω πολύτιμες ανάσες. Αφήνομαι στο αδιάκοπο τερέτισμα των τζιτζικιών. Η αρχέγονη μουσική τους σπάει τον φρενήρη ρυθμό της...
Γη των Βατίκων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ηδονικοί Ελπήνορες
Είναι βέβαιο ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε από το βραχάκι του Αιγαίου, όπου αναπαυόμαστε, για τη φλεγόμενη Σιβηρία. Επίσης, δεν είναι θανάσιμο αμάρτημα η χαρά κι η απόλαυση. Απεναντίας, είναι χρέος μας να...
Ηδονικοί Ελπήνορες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στα ίσαλα της ποίησης
Να ’μαστε στη μέση της ποίησης, γιατί τι άλλο είναι το καλοκαίρι κι ο Ιούλιος κι ο Αύγουστος παρά μέρος ενός ποιήματος του χρόνου. Μ’ αυτή την ελληνικότητα του χώρου σε φως και ήχο. Με κλειστά μάτια δέχεσαι τη...
Στα ίσαλα της ποίησης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας