• Αθήνα
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 11.3°C / 15.1°C
    2 BF
    83%
  • Θεσσαλονίκη
    Σποραδικές νεφώσεις
    11°C 9.8°C / 12.3°C
    0 BF
    92%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 9.4°C / 11.8°C
    2 BF
    73%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 5.9°C / 5.9°C
    1 BF
    100%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 11.9°C / 12.9°C
    3 BF
    94%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 8.1°C / 11.7°C
    2 BF
    94%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    5°C 5.4°C / 6.2°C
    1 BF
    93%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 8.5°C / 9.6°C
    1 BF
    94%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    12°C 10.5°C / 11.8°C
    5 BF
    76%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    14°C 12.9°C / 13.9°C
    4 BF
    94%
  • Ερμούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    13°C 12.7°C / 15.2°C
    5 BF
    76%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 11.2°C / 13.6°C
    5 BF
    66%
  • Κεφαλονιά
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 13.2°C / 13.2°C
    4 BF
    74%
  • Λάρισα
    Ασθενής ομίχλη
    7°C 6.9°C / 7.5°C
    0 BF
    100%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    9°C 7.5°C / 9.5°C
    1 BF
    100%
  • Ρόδος
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 17.8°C / 18.2°C
    3 BF
    66%
  • Χαλκίδα
    Αραιές νεφώσεις
    13°C 11.6°C / 15.3°C
    2 BF
    68%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 11.3°C / 13.8°C
    2 BF
    91%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 9.7°C / 12.4°C
    1 BF
    82%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 5.8°C / 5.8°C
    1 BF
    93%

Με το μυαλό στην αριστερά – Στην μνήμη του Βαγγέλη

  • A-
  • A+

Ο Βαγγέλης Καραγεώργος πέθανε στις 21 Ιουλίου, 2019. Ήταν στην ηλικία μου. Ο Άγγελος του Θανάτου τον ξάφνιασε στο κρεβάτι του, όταν μια καρδιακή προσβολή τον έκανε να αφήσει πρόωρα αυτόν τον κόσμο. Τον είχα πρωτογνωρίσει στο SabirFest το 2016, και από τότε παραμέναμε πνευματικά κοντινοί φίλοι.

Ο Βαγγέλης ήταν καταρχάς ένας άνθρωπος με αίσθηση του χιούμορ και ενσυναίσθηση για τον συνάνθρωπό του, που αγαπούσε και απολάμβανε την ζωή. Τελευταία είχε ανοίξει ένα καφενείο, για το οποίο είχε προσωρινά παραμερίσει λίγο την δημοσιογραφία. Η ευθυμία για αυτόν ήταν ένας τρόπος να φέρνει κοντά τους ανθρώπους.

Επιπλέον, ήταν κατεξοχήν “πολιτικό ζώο”: Ηγήθηκε στους φοιτητικούς και κοινωνικούς αγώνες στις δεκαετίες του ‘80 και ‘90, πάντα στις γραμμές της επαναστατικής αριστεράς, και αργότερα εκλέχθηκε μέλος στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Η προοδευτική Εφημερίδα των Συντακτών, της οποίας διατέλεσε αρχισυντάκτης ύλης, υποστήριζε την δουλειά που κάναμε για την Μεσογειακή υπηκοότητα, και πρόσφατα στήριξε την Καμπάνια του Maydan για την Μεσόγειο, μετά τις Ευρωεκλογές του Μαίου.

Ο θάνατος του Βαγγέλη αφήνει ένα κενό δημόσιας δράσης και ανθρωπιάς στην πλευρά των “άτυχων” αυτής της ζωής. Την παραμονή των εγκαινίων της καινούριας του ταβέρνας, του υποσχέθηκα να του μάθω να φτιάχνει σωστό ιταλικό καφέ. Αυτή είναι μια υπόσχεση που δεν θα μπορέσω πια να εκπληρώσω, και η σωρός του τώρα αναπαύεται στο Κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου, δίνοντας την στον επισκέπτη μια γωνιά να σταθεί και να αναστοχαστεί για τον εαυτό του και τα πολιτικά του οράματα. Ο Βαγγέλης μας άφησε μόλις μερικές εβδομάδες μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Διάβασα πρόσφατα ένα κείμενο του αρθρογράφου του Guardian Gary Younge: πως γίνεται και όταν η αριστερά κερδίζει τις εκλογές, δεν μπορεί να κρατηθεί στην εξουσία[1]. Αυτή είναι μια θεμελιώδης ερώτηση, μιας και όλοι οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουμε την σημαντικότερη απειλή για την δημοκρατία και τις πολιτικές και κοινωνικές μας αξίες από την εποχή του αποκαλούμενου Ψυχρού Πολέμου. Ειδικά οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, οι οποίες αναστηλώθηκαν πάνω στις στάχτες στις οποίες τις έριξε ο φασισμός και βάδισαν στον δρόμο της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, απειλούνται τώρα από εξαιρετικά ευρείες εκφράσεις του εθνικισμού, του λαϊκισμού και της γοητείας του “νόμου και της τάξης”. Αυτά τα φαινόμενα εξετράφησαν από ένα εκρηκτικό μίγμα πολιτικών λιτότητας με κάθε κόστος αγνοώντας τις προκαλούμενες καταστροφές, αμφιλεγόμενες πολιτικές “καθ’εικόνα και ομοίωση” γειτονικών αυταρχικών καθεστώτων, και ανικανότητας να αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικό και ανθρωπιστικό τρόπο η προσφυγική κρίση.

Ο Younge αναφέρει πως – σύμφωνα με την εξιστόρηση του Γιάνη Βαρουφάκη – οι Έλληνες είχαν επιλογές, αν και σύντομα έγινε φανερό πως ο Τσίπρας δεν θα τις αξιοποιούσε. Οι λύσεις αυτές δεν αποτελούσαν εγγύηση για την επιτυχία, μόλις όμως ο Τσίπρας και το επιτελείο του εγκατέλειψαν τις προηγούμενες τους θέσεις η αποτυχία ήταν μονόδρομος. Σε κάθε περίπτωση, η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν τόσο η αποτυχία αριστερής πολιτικής – η οποία άλλωστε ποτέ δεν υλοποιήθηκε στην πραγματικότητα – όσο η ήττα μιας αριστερής εκλογικής στρατηγικής η οποία δεν είχε εναλλακτικό σχέδιο για τα εμπόδια που εύλογα θα αντιμετώπιζε.

Από την άλλη, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση ελάττωσε το βάρος των κρατών και το περιθώριό τους να ελιχθούν, και συνεπώς την σημασία της δημοκρατικής νομιμοποίησης των κοινωνικο-οικονομικών – κυρίως – αποφάσεων. Ο εθνικισμός και τα ακροδεξιά δόγματα κυρήσσουν την κυριαρχία της εθνικής ταυτότητας επί των πανανθρώπινων δικαιωμάτων ως αντίδοτο απέναντι στην κρίση, χωρίς στην πραγματικότητα να αμφισβητούν τις κοινωνικές ανισότητες και τους νόμους του κέρδους και του καπιταλισμού. Αυτές οι ομάδες είναι έτοιμες να παραδώσουν την δημοκρατία και να αγκαλιάσουν την οικονομική βοήθεια και το στυλ διακυβέρνησης αυταρχικών καθεστώτων όπως εκείνα της Ρωσίας ή των χωρών του Περσικού Κόλπου, με αντάλλαγμα τον ρόλο τους ως αδιαμφισβήτητοι εκπρόσωποι του έθνους και της εθνικής ιδεολογίας.

Τα παραπάνω αποτελούν μια σημαντική πρόκληση για όλους μας. Αν τα προοδευτικά κόμματα αποτύχουν, ο δρόμος προς τον καμουφλαρισμένο φασισμό στην Ευρώπη θα ανοίξει διάπλατος.

Η πρώτη και πιο δύσκολη πρόκληση για τα αριστερά κόμματα είναι η συνοχή τους, και η δυνατότητα που έχουν να θέσουν στον δημόσιο διάλογο παλιομοδίτικες πολιτικές.

Στην Ιταλία, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων αποκαλύφθηκε ότι είναι στο στάδιο της αμοιβάδας έχοντας χάσει την πολιτική δυναμική που θα του επέτρεπε να δικαιώσει τους λόγους της γέννησής του, και το οποίο πλέον το κατάπιε η Λέγκα του Βορρά. Το Δημοκρατικό Κόμμα εξακολουθεί να παραμένει προσκολημμένο σε ένα παλιομοδίτικο όραμα του 19ου αιώνα περί ανάπτυξης, υποσχόμενο μεγάλης κλίμακας υποδομές όπως η υπερταχεία σιδηροδρομική γραμμή Τορίνο-Λυόν η οποία θα διαλύσει τοπικές κοινότητες στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, ή υποστηρίζοντας την αυτοκινητοβιομηχανία και την χωρίς όρους αστική ανάπτυξη. Επιπλέον, έχει απομακρυνθεί από τον δημόσιο διάλογο για την οικολογική μετάβαση που η οικονομία και οι πόλεις μας απαιτούν πλέον.

Από την άλλη, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, στην Ισπανική βουλή έληξαν χωρίς αποτέλεσμα οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες για την ανάδειξη του Πέδρο Σάντσεζ (του Σοσιαλιστικού Κόμματος) ως πρωθυπουργού, μετά και την μη επίτευξη συμφωνίας ανάμεσα στους Σοσιαλιστές και τους Ποδέμος σχετικά με τον καταμερισμό των Υπουργείων. Εξανεμίστηκε έτσι η πιθανότητα μιας προοδευτικής κυβέρνησης και η Ισπανία οδηγείται ξανά σε εκλογές, και αυτό την στιγμή που το αυταρχικό και ανελεύθερο πνεύμα του δικτάτορα Φράνκο αναπνέει ξανά σε παραπάνω από ένα πολιτικά κόμματα. Και για άλλη μια φορά, ο λαός δεν καταλαβαίνει γιατί πρέπει να ξαναοδηγηθούν στις κάλπες, και γιατί οι αποκαλούμενοι προοδευτικοί πολιτικοί δεν μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους.

Όπου αυτό συνέβη, και το μόνο παράδειγμα που έχουμε είναι η Πορτογαλία, η ταλαιπωρημένη αυτή χώρα βίωσε μια καινούρια περίοδο αισιοδοξίας και ανάπτυξης. Στο τέλος του 2015, οι Πορτογάλοι Σοσιαλιστές αγνόησαν τα συνταγματικά προηγούμενα και διαπραγματεύτηκαν μια συμμαχία αντι-λιτότητας με το ριζοσπαστικό Αριστερό Μπλόκο, το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και τους Οικολόγους. Από την στιγμή που ο σοσιαλιστής Αντόνιο Κόστα ανέλαβε πρωθυπουργός τον Νοέμβριο του 2015, η Πορτογαλία πέτυχε για πρώτη φορά αυτόν τον αιώνα, να συμβαδίσει με την λοιπή Ευρώπη ως προς την οικονομική ανάπτυξη και τις νέες θέσεις εργασίας. Οι κρατικές συντάξεις, ο ελάχιστος μισθός στον ιδιωτικό τομέα και το μισθολόγιο του Δημόσιου Τομέα αυξήθηκαν, ενώ παράλληλα τα χαμηλότερα στρώματα είδαν μείωση φόρων και βελτίωση κοινωνικών επιδομάτων. Ο Κόστα το πέτυχε αυτό ενώ συμμορφώθηκε με τους αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες της Ε.Ε., οι οποίοι περιορίζουν τα δημόσια ελλείμματα περισσότερο από 3% του ΑΕΠ. Πλέον βρίσκονται αντιμέτωποι με τις προκλήσεις της μεταρρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, της βελτίωσης της βιομηχανικής δυναμικότητας και της δημιουργίας θέσεων εργασίας για εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό.

Το αγγλικό πολιτικό περιοδικό New Statesman αναφέρει πως ένα από τα κλειδιά για την στρατηγική αυτή συμμαχία, πέρα από την αμφισβήτηση της “Ιερής Λιτότητας”, ήταν πως τα τρία μικρότερα κόμματα (Μπλόκο, ΚΚΠ, Οικολόγοι) δεν έλαβαν κυβερνητικές θέσεις, και με αυτόν τον τρόπο είχαν τα χέρια τους “ελεύθερα να καταδικάζουν την πολιτική του Κόστα όταν χρειαζόταν και να συντηρήσουν την αξιοπιστία τους στην εκλογική τους βάση”[2].

Δεν είμαι πολιτικός αναλυτής, θέλω όμως να πιστεύω πως εμείς, οι προοδευτικοί πολίτες θα έπρεπε να περιμένουμε πως πολύτιμα διδάγματα έχουν εξαχθεί από αυτές τις εμπειρίες, και πως άνθρωποι όπως ο Βαγγέλης δεν ξόδεψαν μάταια την ζωή τους στο όνομα ενός αγαθού σκοπού.

Εύχομαι πως ο επαγγελματικός κοινοβουλευτισμός στις γραμμές της αριστεράς έχει ξεπεραστεί, έτσι ώστε η μοίρα ενός ατόμου δεν θα καταστεί πιο σημαντική από την τύχη μιας ολόκληρης χώρας. Η προσωπικοποίηση της πολιτικής και οι αρχηγισμοί έχουν επιτρέψει σε τύπους όπως ο Μπερλουσκόνι, κατόπιν ο Ρέντσι και μετά ο Σαλβίνι να επιβάλλουν την θέλησή τους και την νοοτροπία τους στην χώρα μου.

Εύχομαι οι διαφωνίες και αποκλίσεις να μην επικρατήσουν της δέσμευσης για μια διαλεκτική ενότητα, ειδικά όταν οι απειλές και οι προκλήσεις είναι τόσο σημαντικές για ένα έθνος ή μία κοινότητα εθνών όπως η Ευρώπη. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ζητούν την αλλαγή και δεν πιστεύουν ότι η ευημερία έρχεται με τη διατήρηση των ανισοτήτων και την απόρριψη των απόκληρων, και αυτοί οι άνθρωποι είναι έτοιμοι αγωνιστούν, αρκεί οι πολιτικοί αξιωματούχοι να μάθουν να κάνουν ένα βηματάκι πίσω για το καλό της κοινότητας και να λαμβάνουν μη δημοφιλή αλλά δίκαια μέτρα, ακόμα και αν διακινδυνεύουν έτσι την επανεκλογή τους. Οι πολιτικοί που δεν μπορούν να σκεφτούν και να δράσουν με τον τρόπο αυτό, δεν είναι απλώς άχρηστοι: είναι επικίνδυνοι.

Εύχομαι τα κόμματα και τα κοινωνικά κινήματα να δράσουν μαζί, χωρίς να ανταγωνίζονται για το ποιος είναι πιο αριστεριστός και προοδευτικός. Η πολιτική εκπροσώπηση χρειάζεται κοινωνική κινητοποίηση, αλλιώς παίρνει τη μορφή του λαϊκισμού και της γραφικότητας και χάνει το παιχνίδι εξουσίας με τους διεθνείς θεσμούς και τις πολυεθνικές οικονομικές δυνάμεις. Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την ιστορία της συμπόρευσης μικρών αριστερών ομάδων με κίνητρο την ενότητα και τη σύγκλιση. Ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε, καθώς δεν εφάρμοσε το σχέδιό του ενάντια στη λιτότητα και δεν έψαξε εναλλακτικές οδούς, όπως λέει και ο Γ. Βαρουφάκης, ελπίζω να μην δω στην Ελλάδα την κωμωδία ενός θίασου όπου διχασμένα και αποξενωμένα αυτοαποκαλούμενα προοδευτικά σχήματα να ανεβαίνουν διαδοχικά στο προσκήνιο, όπως συνέβη στην Ιταλία τα τελευταία χρόνια.

Εύχομαι η οικολογική μετάβαση να αποτελέσει κεντρική μάχη, καθώς πρέπει να φέρει στο ίδιο τραπέζι διανοούμενους, ερευνητές, ακτιβιστές, φορείς της αυτοδιοίκησης και της οικονομίας ώστε να αναθεωρήσουν ριζικά τις μεθόδους τους. Αυτό δεν συμβαίνει ακόμα σε πολλές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και συχνά τα μεγάλα λόγια δεν ακολουθούνται από ουσιαστικές πράξεις, τουλάχιστον σε επίπεδο εθνικό, περιφερειακό και δημοτικό. Δεν πρέπει να είναι μόνο ο αντιφασισμός το κοινό σημείο που πρέπει να επανενώσει όσους φοβούνται προσωπικότητες όπως η Μαρίν Λεπέν, ο Βίκτορ Ορμπάν ή οι ηγεσίες των ΗΠΑ και της Ρωσίας, αλλά και η κατεπείγοηυσα ανάγκη να σταματήσει η οικολογική καταστροφή.

Εύχομαι οι πολιτικοί και οι πολίτες να βρουν την ευκαιρία να μελετήσουν και να μάθουν περισσότερα για τα φλέγοντα ζητήματα. Η προπαγάνδα των εθνικιστών είναι τόσο δημοφιλής γιατί δημιουργεί και στοχοποιεί εξωτερικούς εχθρούς (οι Θεσμοί των Βρυξελλών, οι πρόσφυγες, το Ισλάμ) και εκφράζουν όλες τις εσωτερικές διαμάχες και αντιπαραθέσεις σε ένα απίστευτα καλοστημένο αφήγημα και μέσω της εκπροσώπησής τους στα ΜΜΕ. Όλο το νόημα της μελέτης και της αναζήτησης του περίπλοκου σύγχρονου κόσμου πετιέται στο καλάθι των αχρήστων. Η Αριστερά δεν έκανε ο,τι έπρεπε για να το αλλάξει αυτό. Είναι πια καιρός ο απλός πολίτης να μάθει, να μελετήσει και να αμφισβητήσει χρησιμοποιώντας την λογική του. Το στοίχημα είναι να μην χαθεί η κριτική σκέψη. Η κριτική σκέψη είναι το τελευταίο προπύργιο απέναντι στη ηλιθιότητα, την αυταρχικότητα και την ομογενοποίηση.

Και – τελευταίο αλλά όχι ήσσονος σημασίας – εύχομαι ο ανθρωπισμός και η αυτοθυσία να κυριαρχήσουν στην πολιτική δράση. Ο Βαγγέλης ήταν εξαιρετικός σε αυτό. Θυμάμαι σε ένα κοινό δείπνο που είχαμε κατά το φεστιβάλ Sabir το 2016, παρόντος του εκπροσώπου των Podemos Πέδρο Αρόγιο και του πολιτικού του Κινήματος των Πέντε Αστέρων Μάνλιο ντι Στέφανο, νυν αναπληρωτή γ.γ. του ιταλικού υπουργείου Εξωτερικών. Η αντιπαράθεση ήταν κάποιες στιγμές σκληρή, αλλά ο Βαγγέλης είχε τον τρόπο του να σαρκάσει τα αντιφατικά επιχειρήματα των συνομιλητών του, χωρίς να τους προσβάλει σε κανένα σημείο. Και, πέρα από τις ιδεολογικές αφετηρίες του καθενός, του άρεσε να εξερευνά πόσος ανθρωπισμός και συμπόνοια χωρούσαν ακόμα σε κάθε πολιτικό επιχείρημα. Ο ανθρωπισμός και η συμπόνοια είναι πιο σημαντικά από την προσωπική μας ακεραιότητα και την πολιτική μας θέση, και για το καλό της ανθρωπότητας πρέπει να είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ένα βήμα πίσω,να αμφισβητήσουμε τους εαυτούς μας, ή ακόμα και να παραδεχθούμε ότι κάναμε λάθος. Αυτό σημαίνει “υπηρετούμε τον λαό”. Πολλές προοδευτικές προσωπικότητες διακηρύσσουν πως το κάνουν αυτό και μετά το ξεχνούν όταν η καριέρα τους κινδυνεύει, ή όταν κάνουν χειραψίες με τον κάθε δικτατορίσκο ή αμείλικτο επιχειρηματία. Ο Βαγγέλης πήρε το δίδαγμα του να “υπηρετούμε το λαό” κατά γράμμα, και άνοιξε ένα καφενείο. Αυτό για μένα ήταν ύψιστη ένδειξη σοφίας.

“Μόνο με πελώρια προσπάθεια μπορώ να φτάσω στην απλότητα”, έγραψε η Βραζιλιάνα συγγραφέας Κλαρίσε Λισπέκτορ. Χρειαζόμαστε δημόσιες φιγούρες που τολμούν να κάνουν αυτή την προσπάθεια, και αυτός είναι ένας από τους λόγους που θα μου λείψει ο Βαγγέλης.

Λα Μάρσα, Τυνησία, 25 Ιουλίου 2019

[1] Gary Younge, “Syriza’s defeat shows the left needs a plan to hold on to power, not just win it “, The Guardian, 12 July 2019.

[2] Peter Wise, “Europe’s socialist success story: the strange rebirth of the Portuguese left”, New Statesman, 18 March 2018.

 


* Ο Τζανλούκα Σολέρα είναι συγγραφέας, ακτιβιστής της Αριστεράς και της Οικολογίας και ιδρυτικό μέλος του Maydan, ενός πολυεθνικού δικτύου πολιτών που μάχεται για τη διάσωση της Μεσογείου απέναντι στην κοινωνικο-οικονομική επέλαση του ευρωπαϊκού Βορρά.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Ο Βαγγέλης και το άσυλο
4 Μαρτίου 1985 ο Βαγγέλης, μέλος της τροτσκιστικής Οργάνωσης Σοσιαλιστική Επανάσταση, ενώ αφισοκολλούσε συνελήφθη από την αστυνομία αλλά απελευθερώθηκε από ομοϊδεάτες του που έβγαλαν τις χειροπέδες.
Ο Βαγγέλης και το άσυλο
MEDIA
Ημασταν όλοι εκεί, αλλά ο Βαγγέλης μας έφυγε...
Ηταν όλοι εκεί, η όλη Aριστερά, αναρίθμητοι φίλοι, δεκάδες δημοσιογράφοι, πολιτικοί, βουλευτές, συνδικαλιστές, παλιοί συμμαθητές, συμφοιτητές, συναγωνιστές. Η πολιτική κηδεία του Βαγγέλη Καραγεώργου ήταν ο...
Ημασταν όλοι εκεί, αλλά ο Βαγγέλης μας έφυγε...
MEDIA
Αντίο Βαγγέλη, μας λείπεις ήδη...
Η οικογένεια της «Εφημερίδας των Συντακτών» πενθεί. Ενας δικός μας άνθρωπος, ο Βαγγέλης Καραγεώργος, έφυγε αναπάντεχα από τη ζωή σκορπίζοντας τη θλίψη στην οικογένειά του, σε μας, τη δεύτερη οικογένειά του,...
Αντίο Βαγγέλη, μας λείπεις ήδη...
MEDIA
Καλό ταξίδι Βαγγέλη
Η «Εφημερίδα των Συντακτών» με βαθιά θλίψη αποχαιρετά τον συνάδελφο και συνεταιριστή Βαγγέλη Καραγεώργο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Κυριακής.
Καλό ταξίδι Βαγγέλη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Διευκρίνιση
Ο τακτικός συνεργάτης μας στη στήλη των Πολιτικών Παρασκηνίων, καθηγητής και συγγραφέας Γιώργος Βέλτσος, απέστειλε στην εφημερίδα μας επιστολή που...
Διευκρίνιση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας