Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το μέλλον της Ακροδεξιάς
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το μέλλον της Ακροδεξιάς

  • A-
  • A+

Οταν το νεοναζιστικό κόμμα εισήλθε στη Βουλή το 2012 με ποσοστό 7% πολλοί εξεπλάγησαν, άλλοι λυπήθηκαν και κάποιοι αναρωτήθηκαν τι έγινε. Κάποιοι ευφάνταστοι όσο και επιπόλαιοι απέδωσαν την άνοδο των νεοναζιστών στο κίνημα των πλατειών το 2011, το οποίο δεν είναι μόνο λανθασμένο, αλλά αποτελεί επιπλέον διαστρέβλωση και απαξίωση του κινήματος, συνειδητή ή ανεπίγνωστη - λίγο διαφέρει. Ας δούμε όμως την πορεία και την κατάσταση των πραγμάτων.

Η Ακροδεξιά, της οποίας τμήμα είναι η ναζιστική1, είχε αρχίσει να ανεβαίνει πολύ πριν από το κίνημα των πλατειών του 2011 σε διάφορες χώρες λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης, λόγω των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών από τις χώρες της Ασίας και της Αφρικής, της συνεπόμενης κοινωνικής ανασφάλειας, καθώς επίσης λόγω της ευρωπαϊκής αδυναμίας να προτείνει λύσεις στα ανακύπτοντα προβλήματα της κρίσης.

Οσον αφορά την Ελλάδα, η Ακροδεξιά είναι παλαιά ιστορία και έχει τις ρίζες της σε ένα σύνολο παραγόντων: στον θεσμό της βασιλείας, στη δικτατορία του Μεταξά, στον δεσπόζοντα ρόλο του Στρατού, στην κυριαρχία της «εθνικοφροσύνης» και στην ισχυρή επιρροή της Εκκλησίας. Απέκτησε ισχυρές βάσεις κατά τον Εμφύλιο, μετά στο ανώμαλο μετεμφυλιακό καθεστώς του μοναρχικού κοινοβουλευτισμού, στο περιβόητο παρακράτος και στη στρατιωτική δικτατορία του Παπαδόπουλου. Είχε στηρίγματα στα ισχυρά ιδεολογήματα: έθνος, κράτος, θρησκεία, τάξις, αντικομμουνισμός.

Αμέσως μετά τη δικτατορία, τα φιλοχουντικά και ακροδεξιά στοιχεία συγκέντρωσαν ένα υψηλό ποσοστό που συμπεριλαμβανόταν στο 30% των ψήφων υπέρ της βασιλείας στο δημοψήφισμα του 1974, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 1977 υπό τον Στέφανο Στεφανόπουλο έλαβαν 6,82% και εξέλεξαν πέντε βουλευτές. Μετά, τα ακροδεξιά στοιχεία προσχώρησαν στο κόμμα της Δεξιάς.

Αρχισαν όμως να αποκτούν ένα άλλο πρόσωπο και να ανεβαίνουν στη δεκαετία του 1990 λόγω της κρίσης του πολιτικού συστήματος (σκάνδαλα, Κοσκωτάς), της ανόδου του εθνικιστικού ρατσισμού με το Μακεδονικό και λόγω του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, με τη γενική αλλοφροσύνη υπέρ των ορθόδοξων χριστιανών Σέρβων σφαγιαστών των Βαλκανίων (Μιλόσεβιτς, Μλάντις, Κάρατζιτς). Ενισχύθηκαν επίσης λόγω της ιδιάζουσας ισχύος της Εκκλησίας με τον χουντικό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και τα επί μια δεκαετία μισαλλόδοξα κηρύγματά του με αφορμή το θρήσκευμα στις ταυτότητες, το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού και το Μακεδονικό.

Ετσι, το 2000 εμφανίστηκε σε ξεχωριστή κομματική συγκρότηση το ακροδεξιό ΛΑΟΣ, που έλαβε πάνω από 4% των ψήφων στις ευρωεκλογές του 2004 και εξέλεξε ευρωβουλευτή, ενώ στις αντίστοιχες του 2009 έλαβε πάνω από 7% εκλέγοντας δύο ευρωβουλευτές. Ταυτοχρόνως, στις εθνικές εκλογές του 2007 και του 2009 έλαβε πάνω από 4% εκλέγοντας 10 ακροδεξιούς βουλευτές και συμμετείχε το 2011-2012 στη μνημονιακή κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου υπό την αιγίδα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.

Εν τω μεταξύ οι νεοναζιστές στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας το 2010, ένα έτος πριν από τις πλατείες, έλαβαν 5% και εξέλεξαν πρώτη φορά δημοτικό σύμβουλο τον αρχηγό τους, μετά από μια σειρά ανεξέλεγκτων βίαιων και τρομοκρατικών επιθέσεων με τα τάγματα εφόδου κατά μεταναστών και κατά παντός Ελληνα διαφωνούντος. Στη συνέχεια, η μη έγκαιρη αντιμετώπισή τους κυρίως από τη δικαστική εξουσία, από τις κυβερνήσεις και τα κόμματα και η κάλυψή τους από τη διαβρωμένη αστυνομία οδήγησε στο 7% πανελλαδικώς.

Επομένως, η Ακροδεξιά στην Ελλάδα δεν είναι προϊόν των πλατειών, δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, αλλά παλιό και ενδημικό, όπως διδάσκει η νεοελληνική ιστορία. Οξύνθηκε δε λόγω της γενικευμένης οικονομικής και πολιτικής χρεοκοπίας, λόγω των συνεχών ροών μεταναστών και προσφύγων και λόγω αδυναμίας των ελληνικών κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την κατάσταση.

Ομως το καινούργιο φαινόμενο είναι η εμφάνιση ανοικτά του νεοναζιστικού κόμματος και η τρομοκρατική δράση του – εδώ διαφέρει από τον ΛΑΟΣ και την εκλιπούσα «Τετάρτη Αυγούστου» του φασίστα Κώστα Πλεύρη.

Ενα άλλο καινούργιο φαινόμενο των τελευταίων ετών είναι η συνεργασία της Δεξιάς και του Κέντρου με την Ακροδεξιά, που είχε ως συνέπεια την άμβλυνση των κριτηρίων και των διαχωριστικών γραμμών - κάτι που ήταν αδιανόητο μετά τη Μεταπολίτευση και επί μια τριακονταετία.

Η συνεργασία αυτή σχετικοποίησε τα αρνητικά στοιχεία της Ακροδεξιάς (εθνικισμός, πατριδοκαπηλία, φιλοχουντισμός, θρησκειοκαπηλία, βυζαντινοφιλία, ρατσισμός) και τη «νομιμοποίησε». Η νομιμοποίηση αυτή ολοκληρώθηκε στη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τον Καμμένο. Επιπλέον, σημαίνοντα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας είναι ακροδεξιά, φιλοχουντικά στοιχεία και απ’ ό,τι φαίνεται κρατούν σε ομηρία τον ολίγιστο Μητσοτάκη. Η Ακροδεξιά παραμένει δυστυχώς ο απαραίτητος ιδεολογικός και πολιτικός εταίρος του κομματικού συστήματος.

Αυτό είναι ένα σύμπτωμα της γενικευμένης χρεοκοπίας που μαστίζει την Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες και εκθέτει ανεπανόρθωτα το πολιτικό σύστημα, διότι το μήνυμα που εκπέμπει είναι άκρως κυνικό: το μόνο που έχει σημασία είναι η άνοδος στη σκηνή της εξουσίας και ο σχηματισμός κυβέρνησης με οποιοδήποτε τίμημα. Είναι η ιησουίτικη αρχή «ο σκοπός δικαιώνει τα μέσα». Ομως στην προκειμένη περίπτωση τα μέσα είναι ο σκοπός, πράγμα που σημαίνει ηθική και πολιτική εξαχρείωση. Ολα πια είναι πιθανά.

1. Διακρίνω τρεις Δεξιές: τη φιλελεύθερη, την ακροδεξιά (Σαμαράς, Μπαλτάκος, Καρατζαφέρης, Βορίδης, Γεωργιάδης, Καμμένος) και τη ναζιστική.

* δρος Φιλοσοφίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι συμφορές του εθνικισμού
Υπάρχει ακόμη μακρύς δρόμος σε μεγάλο μέρος του κόσμου για τη συγκρότηση ώριμης πολιτικής κοινωνίας, αν σκεφτεί κανείς την αντίδρασή του μετά τη μεγάλη χρεοκοπία του 2010. Tο παρήγορο είναι ότι τελείωσε μια...
Οι συμφορές του εθνικισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» - Μήπως να κοιταχτούμε λίγο στον καθρέφτη;
Τι είναι η «Χρυσή Αυγή»; Η εύλογη απάντηση είναι ο εθνικισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός κλπ. Για να ψάξουμε όμως τη καθημερινότητα μας. Οι αξίες που «μας μάθανε» εξ εσπερίας, μήπως ενισχύουν ένα εθνικισμό και...
Το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» - Μήπως να κοιταχτούμε λίγο στον καθρέφτη;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα κεφάλια τώρα μέσα, απέτυχαν οι νέες καριέρες
Το κράτος, η ελληνική κυβέρνηση, έκανε μια συμφωνία με την ΠΓΔ Μακεδονίας και δόθηκε μια ευκαιρία να δούνε άσπρη μέρα. Για τους περισσότερους ειδικούς (τους δικούς μας) που μάλλον είχαν πάρει την απόφασή τους...
Τα κεφάλια τώρα μέσα, απέτυχαν οι νέες καριέρες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μετά τις Πρέσπες, τι;
Η 25η Ιανουαρίου 2019 είναι ένα ιστορικό ορόσημο για την ειρηνική συνύπαρξη και τη συνεργασία των λαών της Βαλκανικής, αλλά και για την ανάδειξη της Ελλάδας σε δύναμη που εγγυάται τη σταθερότητα στην περιοχή....
Μετά τις Πρέσπες, τι;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ζητείται αριστερή διέξοδος!
Η «οικογένεια» της Κεντροαριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝ.ΑΛΛ., Ποτάμι) ταλαιπωρείται από σφοδρούς καβγάδες, αλλά και η «οικογένεια» της Κεντροδεξιάς εμφανίζεται να έλκεται και ενίοτε να καθορίζεται από την...
Ζητείται αριστερή διέξοδος!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι στρατηγικές χρήσεις της Ακροδεξιάς
Ο νεοφιλελευθερισμός, ιδίως στην πιο ακραία ατομοκεντρική και οικονομιστική του εκδοχή, έχει ανάγκη από κάποιο «συμπλήρωμα», που θα απευθύνεται στις επιθυμίες του κόσμου για συγκρότηση συλλογικών ταυτοτήτων με...
Οι στρατηγικές χρήσεις της Ακροδεξιάς

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας