Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Θεραπευτές και βουλιμικοί της εξουσίας
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Θεραπευτές και βουλιμικοί της εξουσίας

  • A-
  • A+

Οταν ζητάς αυτοδυναμία και χρησιμοποιείς υλικά κατεδάφισης της ίδιας σου της χώρας την οποία έρχεσαι να κυβερνήσεις ‒σαν κι εκείνα που χρησιμοποίησε στο παρελθόν ο πολιτικός αντίπαλός σου, τον οποίο κατηγορείς γι’ αυτό‒, τότε σημαίνει ότι δεν έχεις πολιτικό επιχείρημα ούτε σχέδιο∙ ότι απλώς με παίγνιο tit for tat (μία σου και μία μου), παίρνεις την κυβέρνηση επειδή ήρθε η σειρά σου στην επετηρίδα.

Ομως, τι γίνεται με τις ογκούμενες ανισότητες στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ; Πάνε μαζί με την ανάπτυξη ή την εμποδίζουν; Τι γίνεται με τις αφανείς υποχρεώσεις; Ούτε κουβέντα. Τι σημαίνει το «αυτοδύναμη Ελλάδα» (θα μπει κάποιος στον κόπο να το κάνει λιανά;), όταν δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ρωσία ή η Μ. Βρετανία αντιλαμβάνονται αίφνης ότι δεν είναι ακριβώς «αυτοδύναμες»;

Αυτό, λόχου χάρη, είναι το μοτίβο της Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη, με σύνθημα-ομπρέλα «ισχυρή ανάπτυξη, αυτοδύναμη Ελλάδα».

Από την άλλη, το να πιστεύεις ότι η Ιστορία είναι με το μέρος σου, αλλά ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι εναντίον σου, τότε, πάλι σου διαφεύγει το πολιτικό επιχείρημα. Φαντάζεσαι τη δημοσιογραφία είτε σαν αυτόκλητο μπουλούκι του 19ου αιώνα είτε σαν διαπλεκόμενο κεφάλαιο των μιντιαρχών του 21ου, και όχι σαν κάτι που τρέφεται από την καθημερινή ύλη στην οποία μετέχεις κανονικά (από λαϊκισμό και ανοησίες, έως παραπολιτική, fake news και twitter).

Αυτό, λόγου χάρη, είναι το μοτίβο του ΣΥΡΙΖΑ. Εννοεί την αντιπαράθεση σαν κάτι που πρέπει να διεκπεραιωθεί «για τους πολλούς», επικοινωνιακά, και την πολιτική άλλοτε με την αυτάρκεια της παρέας και άλλοτε με τις υποχρεώσεις της βάρδιας – και  όχι σαν ανοιχτή διαδικασία που οφείλει να συντονίζει δράσεις και επιλογές με τις δύσκολες πίστες ενός διαρκώς μεταβαλλόμενου κόσμου «εν κινδύνω».

Τέλος, όταν ζητάς «στρατηγική ήττα» του πολιτικού σου αντιπάλου και βαφτίζεις «προοδευτική πολιτική» την αξίωσή σου για «ήττα» της Αριστεράς, όπως κάνει λόγου χάρη η ηγέτιδα του ΚΙΝ.ΑΛΛ., τότε σημαίνει ότι έχεις κακή σχέση με την πραγματικότητα. Κάνεις απέκδυση επιχειρήματος, αλλοτρίωση της ιστορικής πολιτικής ταυτότητας. Ξεγυμνώνεις τον βασιλιά καρνάβαλο με τη βούλα, π.χ., με την απουσία σου στη Βουλή κατά τη ψήφιση του Συμφώνου Συμβίωσης και με την παρουσία σου στο Gay Pride 2019. Ένα μοτίβο για τα πανηγύρια.

Πρόκειται για  ηπιότατη ‒διόλου παρήγορη‒ αποτίμηση συμπεριφορών που έχουν γεμίσει τη δημόσια σφαίρα με το trash του προεκλογικού κάματου. Το ακόμα χειρότερο, είναι ότι έτσι παίζουν και «οι νέοι στην πολιτική». Εκτός από τα κομματικά memo που παπαγαλίζουν και τα εγκώμια στον αρχηγό που τους επέλεξε, τι κομίζουν; Μια κυκλοφορία της πολιτικής ελίτ, στην υπηρεσία της ξιπασμένης ηγεσίας, προσφέροντας νιάτα, σπουδές, ταλέντα και ελπίδα σ’ ένα σύστημα που ψοφάει για νεποτισμό, αναξιοκρατία και οικογενειοκρατία.   

Προσέξτε, το «όλον σύστημα» δεν έχει να κάνει με την υπόθεση της άγνοιας∙  ότι, τάχα, λαός και κυβέρνηση δεν ξέρουν πώς να κάνουν τη γονατισμένη χώρα να σταθεί όρθια. Το «όλον σύστημα» τρέμει το ξεσκέπασμα της αχρηστίας του. Η ίδια η πολιτική ελίτ μπλοκάρει τις θεσμικές αλλαγές (το ξήλωμα που λέμε) και την ανάπτυξη.

Αν υπήρχαν ανοιχτοί πολιτικοί θεσμοί, θα εγκαινίαζαν την εδραίωση του ενάρετου κύκλου ανάπτυξης και συλλογικής ευημερίας και, ταυτόχρονα, θα προκαλούσαν άμεσο «αποτέλεσμα πολιτικής αντικατάστασης» (political replacement effect). Το τελευταίο, θα υπονόμευε το πλεονέκτημα της παραμονής των «κληρονόμων» και των «θεραπευτών» στην εξουσία, και θα αύξανε την πιθανότητα αντικατάστασής τους. Το θέλει αυτό η κυρία Ντόρα;

Ετσι μένουμε με φτωχή «πολιτική», πολύ ελληνική. Αλλά αυτό που λέμε, είναι ότι δεν θέλουμε άλλους «θεραπευτές» τύπου «να σε κάψω Γιάννη μ’, να σ’ αλείψω λάδι». Σίγουρα, δεν είναι η πρώτη φορά που οι βουλιμικοί της εξουσίας έρχονται με ορμή να μας προσγειώσουν βίαια και ντροπιαστικά. 

Για να καταλάβετε τι λέω, πηγαίνετε μέχρι την Εθνική Πινακοθήκη και δείτε το αντίγραφο, σε γλυπτό, της αλληγορίας του Βέλγου σουρεαλιστή Ρενέ Μαγκρίτ με τίτλο «Ο θεραπευτής». Θα μπορούσε να λεγόταν «Ο βουλιμικός της εξουσίας» ή «Ο μάγος». 

Οι δικοί μας «θεραπευτές» από εκεί δραπετεύουν. Κυκλοφορούν ελεύθερα στα κανάλια, στα ραδιόφωνα, στα social media, καταλαμβάνουν δημόσιο χώρο, εκπαιδεύουν, δίνουν ρυθμό, παράδειγμα. Ανθρωποι παντός καιρού, καπελωμένες φιγούρες, κούφιοι κάτω από την ανοιχτή μπέρτα τους.

Στη θέση του σώματος υπάρχει ένα κλουβί με δυο πουλιά που δεν θέλουν να ξεφύγουν. Το αίνιγμα του περιεχομένου, το άυλο σώμα, ο εγκλωβισμός, ο κρυφός κόσμος επιθυμιών κι ονείρων και ο σάλτα κόσμος του «έχω λύση για όλα, αλλά είμαι η απόλυτη κουφάλα», εδώ, δεν λειτουργεί λυτρωτικά – όπως το σκεφτόταν ο Μαγκρίτ.

Ο «μάγος θεραπευτής», ο βουλιμικός της εξουσίας, απλώς, επιτείνει την on line αίσθηση μιας κοινωνικής παρωδίας που εξυφαίνεται μεταξύ αρχάριων γερόντων και σαψαλωμένων νιάτων σε περιτύλιγμα next top model. Ε, δεν το θέλουμε έτσι.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Λιγόστεψαν τους... χειμώνες
Ο χειμώνας του 2020... δεν υπάρχει για την κυβέρνηση. Ο νέος προϋπολογισμός για το 2020 δεν περιλαμβάνει ΚΑΝΕΝΑ κονδύλιο για επίδομα θέρμανσης. Ο,τι δοθεί σαν ενίσχυση θα είναι μέχρι τις αρχές του 2020.
Λιγόστεψαν τους... χειμώνες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πρακτικές μαφίας
Τους τελευταίους μήνες, συγκεκριμένα ΜΜΕ, φιλικά στη Ν.Δ. και στο ΚΙΝ.ΑΛΛ., έχουν επιδοθεί σε μια συντονισμένη επιχείρηση «δολοφονίας χαρακτήρων». Προσωπικές επιθέσεις σε βάρος του προέδρου της ΔΗΜΑΡ με κάθε...
Πρακτικές μαφίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για μια σύγχρονη Σοσιαλδημοκρατία
Η εμφατική προσήλωση του Κινήματος Αλλαγής στις αρχές και στις ιδέες μιας σύγχρονης Σοσιαλδημοκρατίας είναι η μόνη λύση για να αποκτήσει ο χώρος τον γνήσιο εκφραστή του και για να αντιπαρατεθεί απέναντι στις...
Για μια σύγχρονη Σοσιαλδημοκρατία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η πολιτική της Δεξιάς έχει σαφέστατο ταξικό πρόσημο
Κατά την προεκλογική περίοδο, η Ν.Δ. απέφυγε την προγραμματική αντιπαράθεση. Συστηματικά, μεθοδευμένα, ελεγχόμενα, «κρύφτηκε» πίσω από τις γενικόλογες διακηρύξεις για «λιγότερη φορολογία» και «ανάπτυξη»....
Η πολιτική της Δεξιάς έχει σαφέστατο ταξικό πρόσημο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σωφρονιστική πολιτική και δημόσια τάξη
Η πρωταγωνιστική λειτουργία του σωφρονισμού είναι η έκτιση της ποινής σε ανθρώπινο περιβάλλον και η αποφυγή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης των κρατουμένων, είτε από κρατικά όργανα είτε από άλλους...
Σωφρονιστική πολιτική και δημόσια τάξη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δεν βγαίνουν οι λογαριασμοί
Οσο κυλούν οι μέρες τόσο πιο πιεστικό προβάλλει το ερώτημα: Πότε ο κ. Μητσοτάκης θα ξεκινήσει να εφαρμόζει το περιεχόμενο της ατζέντας που έχει σε κάποιο συρτάρι του γραφείου του στο Μαξίμου;
Δεν βγαίνουν οι λογαριασμοί

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας