Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στην πατρογονική γη
ΕUROKINISSI/ΛΥΔΙΑ ΣΙΩΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Στην πατρογονική γη

  • A-
  • A+

Γαλάζιο και άσπρο του πλοίου, έντονα χρώματα. Νιώθεις τη θάλασσα στο χέρι σου, σαν να σέρνεις παιδική βάρκα. Ομορφα αυτά τα παιδικά παιχνίδια. Η αποματιά σου πιάνει τα δελφίνια. Μήπως τα επινόησες για να συνοδεύσουν την εικόνα που φτιάχνεις, της ομορφιάς του καλοκαιριού; Κι ο γλάρος που ακολουθεί τον καπνό του καραβιού τι είναι, Ελληνας ή Τούρκος; Κι ο ήλιος σε ποιο σημείο των νερών και της γραμμής του ορίζοντα αλλάζει εθνικότητα; Αφήνεις τις σκέψεις και γεμίζεις θάλασσα κι ουρανό, δηλαδή απεραντοσύνη. Φτάνει τούτα να σου μιλάνε και να μην τα προσπερνάς αδιάφορα κι ανέραστα. Γιατί η ζωή είναι έρωτας κι ομορφιά. Κι ό,τι το αρχέγονο, ζωή.

Ακουμπάς στην κουπαστή του καραβιού, βάζεις τα δάχτυλα στο στόμα, γλείφεις το αλάτι που άφησε η πρωινή αλισάχνη· η ψυχή σου γλυκαίνει. Αφήνεις πίσω το νησί και πλέεις προς την ασιατική ήπειρο, τη Μικρά Ασία. Μετά από λίγο άρχισαν να φαίνονται τα Μοσχονήσια. «Εκατόνησοι είσιν, οίον Απολλόνησοι, Εκατος γαρ Απόλλων», μας λέει η αρχαία γραμματεία. Νησιά του Εκάτου, του Απόλλωνα. Αμέσως έρχονται στον νου, στα χείλη της καρδιάς, τα λόγια του Φώτη Κόντογλου. Για τις ομορφιές στο μπουγάζι, στα μέρη της Ανατολής, και την ευφροσύνη που νιώθουν οι άνθρωποί του. Μπορεί να χάθηκαν οι αλλοτινοί άνθρωποι, τα ρημοκλήσια, οι κούλες και τα πυργόσπιτα, αλλά η γης, η αιολική κι η ιωνική, με την ιστορία είναι κει και μας περιμένει σε κάθε ταξίδι μας.

Ο μεγαλοπρεπής Ταξιάρχης του Μοσχονησιού μας στέκει μεγαλοπρεπής, αναστηλωμένος. Μέχρι πρότινος η γιαγιά φύλακας της πρωτοκκλησιάς του νησιού άνοιγε την πόρτα, μ’ ένα κλειδί που έβγαζε απ’ τον κόρφο της κι άφηνε να περάσεις πρώτος. Ονομάτιζε τους αγίους στις κόγχες της εκκλησιάς, κατηγορούσε όσους βεβήλωσαν τις αγιογραφίες. Κατά τη μυθιστορία, την έφερε απ’ άλλη πλευρά της θάλασσας η κακία του κόσμου των Μεγάλων. Νομίζει ότι είναι η δική σου γιαγιά· γιατί όλοι οι πρόσφυγες μοιάζουν.

Τα καραβάκια πλέουν παράλληλα απ’ τον καφενέ του Κανέλου, εδώ στο λιμάνι του Αϊβαλιού. Πάνω από έναν αιώνα ο καφενές έχει το ίδιο όνομα κι ας άλλαξε αφεντικά και χρήστες. Στα πόδια σου η πέτρα παλιώνει. Ερχεται ο χρόνος κι αφήνει τα σημάδια του. Εκτός κι αν τα δημιουργήσεις, εσύ ο θνητός τού σήμερα, που φέρεσαι σαν αιώνιος. Αλλά όχι άφθαρτος. Η ιστορία θα κρατήσει αυτά που ξέρει, καταπώς ξέρει χρόνους και χρόνους. Θα μας τα θυμίζει κάθε φορά που επιστρέφουμε στην πατρογονική γη.

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Παναγιά Κωλοπανού αντί της θεάς Ειλείθυιας!
Στις 8 Σεπτεμβρίου, της Γεννήσεως της Θεοτόκου, γιορτάζει το τριπλό προσκύνημα της Παναγιάς Κωλοπανούς (παλιό πέτρινο, μεταγενέστερο κεραμικό και νεότερο τσίγκινο), που βρίσκεται δίπλα από τον πλάτανο του...
Παναγιά Κωλοπανού αντί της θεάς Ειλείθυιας!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ραψωδίες στην παραλία
Σύγχρονες ραψωδίες στην παραλία. Βλέπω τις παρέες δίπλα δίπλα. Λίγα πράγματα θέλουν οι άνθρωποι τελικά για να είναι ευτυχισμένοι. Η ασφάλεια είναι ένα από τα βασικά. Θυμάμαι και τον μέγα ραψωδό, ανυπολόγιστα...
Ραψωδίες στην παραλία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στο περιγιάλι το ιδιωτικό
Η σύγκρουση ατομικού και δημόσιου συμφέροντος είναι αναπόφευκτο μέρος της πραγματικότητας του καπιταλιστικού κόσμου. Εχει γεννήσει κινήματα, έχει ανοίξει τον δρόμο για τη νομική κατοχύρωση των δημόσιων αγαθών....
Στο περιγιάλι το ιδιωτικό
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν ήρθε το καλοκαίρι
Κάποτε έρχεται το καλοκαίρι. Οχι πάντα και όχι για πολύ. Αλλά κάποια στιγμή θα έρθει, θα το καταλάβεις. Δεν μοιάζει πάντα με όσα είσαι μαθημένος ή όσα λένε, αλλά θα το νιώσεις. Μπορεί για μια στιγμή, μπορεί...
Οταν ήρθε το καλοκαίρι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γη των Βατίκων
Βυθισμένος ελέω καύσωνα στην άγρια φύση των Βατίκων με την εκρηκτική ποικιλομορφία παίρνω πολύτιμες ανάσες. Αφήνομαι στο αδιάκοπο τερέτισμα των τζιτζικιών. Η αρχέγονη μουσική τους σπάει τον φρενήρη ρυθμό της...
Γη των Βατίκων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Παναγιά η Γιαλιώτισσα
Μια βάρκα σε πάει στην Παναγιά τη Γιαλιώτισσα. Σκύβεις δεξιά, σκύβεις ζερβά, άλλα νερά από δω, άλλα από κει. Θαλασσινά χρώματα, άγνωστα, πάνε κι ενώνονται μ’ αυτά του μαρμάρου, του λίγδου, της ασβεστόπετρας.
Η Παναγιά η Γιαλιώτισσα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας