Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στην πατρογονική γη
ΕUROKINISSI/ΛΥΔΙΑ ΣΙΩΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Στην πατρογονική γη

  • A-
  • A+

Γαλάζιο και άσπρο του πλοίου, έντονα χρώματα. Νιώθεις τη θάλασσα στο χέρι σου, σαν να σέρνεις παιδική βάρκα. Ομορφα αυτά τα παιδικά παιχνίδια. Η αποματιά σου πιάνει τα δελφίνια. Μήπως τα επινόησες για να συνοδεύσουν την εικόνα που φτιάχνεις, της ομορφιάς του καλοκαιριού; Κι ο γλάρος που ακολουθεί τον καπνό του καραβιού τι είναι, Ελληνας ή Τούρκος; Κι ο ήλιος σε ποιο σημείο των νερών και της γραμμής του ορίζοντα αλλάζει εθνικότητα; Αφήνεις τις σκέψεις και γεμίζεις θάλασσα κι ουρανό, δηλαδή απεραντοσύνη. Φτάνει τούτα να σου μιλάνε και να μην τα προσπερνάς αδιάφορα κι ανέραστα. Γιατί η ζωή είναι έρωτας κι ομορφιά. Κι ό,τι το αρχέγονο, ζωή.

Ακουμπάς στην κουπαστή του καραβιού, βάζεις τα δάχτυλα στο στόμα, γλείφεις το αλάτι που άφησε η πρωινή αλισάχνη· η ψυχή σου γλυκαίνει. Αφήνεις πίσω το νησί και πλέεις προς την ασιατική ήπειρο, τη Μικρά Ασία. Μετά από λίγο άρχισαν να φαίνονται τα Μοσχονήσια. «Εκατόνησοι είσιν, οίον Απολλόνησοι, Εκατος γαρ Απόλλων», μας λέει η αρχαία γραμματεία. Νησιά του Εκάτου, του Απόλλωνα. Αμέσως έρχονται στον νου, στα χείλη της καρδιάς, τα λόγια του Φώτη Κόντογλου. Για τις ομορφιές στο μπουγάζι, στα μέρη της Ανατολής, και την ευφροσύνη που νιώθουν οι άνθρωποί του. Μπορεί να χάθηκαν οι αλλοτινοί άνθρωποι, τα ρημοκλήσια, οι κούλες και τα πυργόσπιτα, αλλά η γης, η αιολική κι η ιωνική, με την ιστορία είναι κει και μας περιμένει σε κάθε ταξίδι μας.

Ο μεγαλοπρεπής Ταξιάρχης του Μοσχονησιού μας στέκει μεγαλοπρεπής, αναστηλωμένος. Μέχρι πρότινος η γιαγιά φύλακας της πρωτοκκλησιάς του νησιού άνοιγε την πόρτα, μ’ ένα κλειδί που έβγαζε απ’ τον κόρφο της κι άφηνε να περάσεις πρώτος. Ονομάτιζε τους αγίους στις κόγχες της εκκλησιάς, κατηγορούσε όσους βεβήλωσαν τις αγιογραφίες. Κατά τη μυθιστορία, την έφερε απ’ άλλη πλευρά της θάλασσας η κακία του κόσμου των Μεγάλων. Νομίζει ότι είναι η δική σου γιαγιά· γιατί όλοι οι πρόσφυγες μοιάζουν.

Τα καραβάκια πλέουν παράλληλα απ’ τον καφενέ του Κανέλου, εδώ στο λιμάνι του Αϊβαλιού. Πάνω από έναν αιώνα ο καφενές έχει το ίδιο όνομα κι ας άλλαξε αφεντικά και χρήστες. Στα πόδια σου η πέτρα παλιώνει. Ερχεται ο χρόνος κι αφήνει τα σημάδια του. Εκτός κι αν τα δημιουργήσεις, εσύ ο θνητός τού σήμερα, που φέρεσαι σαν αιώνιος. Αλλά όχι άφθαρτος. Η ιστορία θα κρατήσει αυτά που ξέρει, καταπώς ξέρει χρόνους και χρόνους. Θα μας τα θυμίζει κάθε φορά που επιστρέφουμε στην πατρογονική γη.

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Επί ξύλου κρεμάμενος
Πρωί πρωί κατηφορίζει το δρομάκι ανάμεσα στις ανθισμένες νεραντζιές και φτάνει στον ναό με ανακούφιση γιατί δεν συνάντησε κανέναν. Βολεύτηκε σε μια ακριανή καρέκλα πίσω από μια κολόνα που όμως άφηνε μια στενή...
Επί ξύλου κρεμάμενος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Φώτα στη θάλασσα
Πώς προέκυψε και από ποιον έγινε η πρόταση να πάμε για ψάρεμα, ανήμερα τα Φώτα, κανείς από την παρέα δεν θυμόταν· όσο κι αν σε κατοπινές μας συζητήσεις προσπαθήσαμε να δώσουμε απάντηση. Νέοι όλοι μας, κάτω των...
Φώτα στη θάλασσα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι θάλασσες και οι δρόμοι
«Ποιος είναι πιο γενναίος;» τον ρωτώ. Σκάει στραβό χαμόγελο και με κοιτά στα μάτια. «Δεν ξέρω», λέει. Εγώ ξέρω αλλά δεν λέω. Ποτέ δεν είπα. Ούτε και τότε που για χάρη μου μπήκε μπροστά από εκείνο τον μαύρο...
Οι θάλασσες και οι δρόμοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αγαμίας κλήρου παρενέργειες
Η αγαμία του κλήρου καθ’ ολοκληρίαν στην Καθολική Εκκλησία επιβλήθηκε μετά τη Σύνοδο της Ελβίρας το 306 μ.Χ., με τη Σύνοδο της Αρελάτης το 314 μ.Χ. με τον 6ο κανόνα της, ανεβλήθη να επιβληθεί στην Ανατολική...
Αγαμίας κλήρου παρενέργειες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οχι στην επέκταση στα 12 μίλια στο Αιγαίο
Με τυχόν επέκταση στα 12 μίλια, η Ελλάδα σχεδόν θα διπλασίαζε την κυριαρχία της στα χωρικά ύδατα του Αιγαίου. Η Ελλάδα έχει βέβαια το νομικό δικαίωμα της επέκτασης έως τα 12 μίλια. Αλλο πράγμα όμως είναι ένα...
Οχι στην επέκταση στα 12 μίλια στο Αιγαίο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
*Στον Κυριάκο Παπαδόπουλο. Ο άνθρωπος που μαζί με τους ακούραστους άντρες του Λιμενικού Σώματος έσωσε εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από βέβαιο πνιγμό. Οταν η θάλασσα του Αιγαίου έγινε ένα καζάνι μάγισσας που...
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας