Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το «όχι» «ναι»
EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το «όχι» «ναι»

  • A-
  • A+

ΣΙΧΑΘΗΚΑ ΤΑ ΧΑΛΙΑ των χαχόλων πολιτικών ταγών. Η διαδρομή προς την κάλπη ξυπνάει τα πιο ταπεινά ορμέμφυτα μέσα τους και, καθώς δεν έχουν συναίσθηση της γελοιότητάς τους, τα εξωτερικεύουν στα μπαλκόνια κι όποιον πάρει ο χάρος. Παίρνει και σηκώνει συνήθως τη συντριπτική πλειονότητα των ψηφοφόρων, που φασκελώνεται μετά τις εκλογές, αλλά στερνή μου γνώση...

ΑΝΤΙΠΑΡΕΡΧΟΜΑΙ τον μεταξύ τους πόλεμο με στίχους του Πολέμη, που συναντήθηκε με τις επουράνιες μούσες τέτοιες μέρες του 1924. Ανατρέχοντας στα ποιήματά του, ξανάζησα τα χρόνια του Δημοτικού, βρήκα μολαταύτα ορισμένα που κολλάνε γάντι στην παρούσα συγκυρία. Ο πρωταγωνιστής τού παρακάτω το ’ριξε στο ποτό θρηνώντας την οικογένειά του, θα μπορούσε κάλλιστα όμως να ’ναι απλώς κοψοχέρης. Ιδού:

ΝΕΡΩΜΕΝΟ ΚΡΑΣΙ Ο,τι κι αν είχε το ’χασε, γυναίκα, βιος, παιδιά του·/ τίποτε δεν τ’ απόμεινε στερνή παρηγοριά./ Πέταξ’ η έννοια από τον νου κι η ελπίδα απ’ την καρδιά του/ κι η υπομονή εμαρμάρωσε στα στήθη του βαριά.// Οπως τα λείψανα περνούν, περνάει αργά ο καιρός του/ και ζει δίχως ο δύστυχος να ξέρει το γιατί./ Μες στην ταβέρνα ολημερίς με το ποτήρι εμπρός του/ του κάκου εκεί ανώφελα τη λησμονιά ζητεί.// «Καταραμένε κάπελα και κλέφτη ταβερνιάρη, τι το νερώνεις το κρασί και πίνω απ’ το ξανθό/ και πίνω κι απ’ το κόκκινο κι από το γιοματάρι/ κι από το σώσμα το τραχύ πίνω και δεν μεθώ;// Δεν ήρθα για ξεφάντωμα, μήτε για πανηγύρι,/ ήρθα να βρω τη λησμονιά στο θάνατο κοντά»./ Κι ο κάπελας γεμίζοντας και πάλι το ποτήρι/ με θλιβερό περίγελο στα λόγια του απαντά:// «Τι φταίω εγώ αν τα δάκρυα που απελπισμένος χύνεις/ πέφτουν μες στο ποτήρι σου, σταλαγματιές θολές,/ και το νερώνουν το κρασί κι αδύνατο το πίνεις;/ Τι φταίω εγώ κι αν δεν μεθάς, τι φταίω εγώ κι αν κλαις;».

ΣΕΡΕΝΑΤΑ Ξύπνησε, περδικόστηθη/ και περιστερομάτα,/ τ’ αστέρια –ανάθεμά τα–/ τα κρύβει η συννεφιά./ Κρέμασε στο παράθυρο/ τη μεταξένια σκάλα,/ δέσε την στα μεγάλα/ και στ’ αργυρά καρφιά.// Το λάφι σου ονειρεύεται/ και τ’ άσπρο σου γεράκι·/ παίζει με τ’ αγεράκι/ στο ρέμα η καλαμιά./ Στον πύργο αποκοιμήθηκαν/ οι σκλάβες σου κι οι σκλάβοι,/ δεν θα με καταλάβει/ κανένας και καμιά.// Ρίξε τη μεταξόσκαλα/ να ’ρθω στην αγκαλιά σου,/ μες στη μοσχοβολιά σου,/ κρίνε καμαρωτέ./ Να ’ρθω να γείρω ολόχαρος/ στη μαλακή σου στρώση,/ αχ! κι ας μην ξημερώσει/ ποτέ, ποτέ, ποτέ!

ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ ΛΥΡΙΣΜΟ το προηγούμενο και ασφαλώς το επόμενο, που προβλέπει τα χαΐρια του πρωθυπουργού εκατό χρόνια πριν: Οπως το ρόδο τ’ αγαπώ μ’ όλα τ’ αγκάθια πο’ ’χει,/ έτσι αγαπώ τα χείλη σου κι όταν μου λένε τ’ «όχι»./ Ξέρω μια τέχνη αλάθευτη και τ’ αγκαθάκια βγάνω,/ ξέρω λογάκια μυστικά και τ’ «όχι» «ναι» το κάνω.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Πυροβολώντας τους ποιητές
Ο Λόρκα έζησε μπροστά σ’ αυτόν τον καθρέφτη ξέροντας πως μια έγγραφη φωνή δεν μπορεί παρά ν’ ανήκει στους δίχως φωνή διωκόμενους όλου του κόσμου. Εκείνον τον Αύγουστο του 1936 θα μάθαινε ίσως πως ο χειρότερος...
Πυροβολώντας τους ποιητές
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παρ’ όλα αυτά θα την αλλάξουμε τη ζωή!
ΠΡΩΤΟΜΗΝΙΑ ΣΗΜΕΡΑ, οι ζέστες σφίξανε για τα καλά και, απ’ ό,τι φαίνεται, θα περάσουμε την κάψα στη σκιά της ψυχρής και ανιαρής παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου.
Παρ’ όλα αυτά θα την αλλάξουμε τη ζωή!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ξουραφιές
Φήμες τον θέλουν στενά συνδεδεμένο με τον Μιχαήλ Μπακούνιν και ένθερμο κομμουνάριο στο Παρίσι το 1871. Αντιγράφω από το Αναρχικό Λεξικό του Γιάννη Φούντα (Εκδόσεις των Συναδέλφων, 2014): «Αβλιχος Μικέλης....
Ξουραφιές
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Διάλογοι κωφών
Ρομαντικής ιδιοσυγκρασίας κατά βάθος –αν σκάψεις τα εσώψυχά τους με γεωτρύπανο– οι λογογράφοι των πολιτικών, αυτοσχεδιάζουν ενίοτε με θύμα την ποίηση. Χώνουν πού και πού, πά’ να πει, στο στόμα του αφεντικού...
Διάλογοι κωφών
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Σκοτεινά ποτάμια
«Αυτήν την στιγμήν η βασιλομήτωρ Φρειδερίκη βγάζει από την κλειτορίδα τον πρώτον αριθμόν». Η κληρωτίδα επεφύλαξε δυσάρεστες εκπλήξεις στον ίδιο, αφού απεπέμφθη αμελλητί ως ασεβής και κομμουνιστής. Η πολιτική...
Σκοτεινά ποτάμια
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πολιτικός πολιτισμός
Μόνον ο Δημήτρης Δημητριάδης του «Πεθαίνω σα χώρα», αλλά και του Ολιβιέ Πι στο Οντεόν στο Παρίσι, θα μπορούσε να δείξει με τέτοια ποιητική ενάργεια όσα έγιναν αυτό το τριήμερο στη Βουλή. Αντιγράφω εδώ ένα...
Πολιτικός πολιτισμός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας