Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για την Αργυρώ

Η Αργυρώ Πολυχρονάκη-Κοκοβλή με τον σύζυγό της Νίκο Κοκοβλή.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Για την Αργυρώ

  • A-
  • A+

Χιλιάδες ποτάμια έτρεχαν μέσα στις διηγήσεις της, όπως τα πλούσια χρόνια αγώνων που διέτρεχαν τη ζωή της. Ενα αστέρι Ελευθερίας συνόδευε τις λέξεις της, χαμήλωνε το κορμί του ν’ αφουγκραστεί τις μνήμες των μεγάλων στιγμών. Ξενυχτούσαμε μέχρι τα χαράματα στο σπίτι της Αργυρώς και του Νίκου Κοκοβλή. Αυτή μιλούσε με το χάρισμα του προφορικού λόγου και ο Νίκος ως παλιός καθοδηγητής γελούσε με τα μάτια. Συμβόλιζαν τη μαχόμενη ελευθερία, ενάντια στη σκληρή καπιταλιστική μετεμφυλιακή εξουσία αλλά και στην κομματική ηγεσία των θεοκρατικών εντολών.

Ανυπότακτοι και οι δύο, έζησαν μαζί με τέσσερις συντρόφους τους από το 1949 έως το 1962 που έφυγαν με καΐκι από τη Σούδα για την Ιταλία, κάνοντας Αντίσταση. Είχαν διασώσει και μας τον έδειχναν με καμάρι τον αυτοσχέδιο πολύγραφο, ένα μνημείο εφευρετικότητας και επικοινωνίας με τον κόσμο, έσπαγε τη μοναξιά τους. Εριχναν τα πολιτικά τους βέλη στον εχθρό και αυτός παρανοούσε.

Παρενέβαιναν στις πολιτικές εξελίξεις του Νομού Χανίων σε όλα τα κρίσιμα γεγονότα, βγάζοντας τις δικές τους προκηρύξεις. Η Ασφάλεια είχε τρελαθεί, διότι δεν μπορούσε να βρει ποιοι είναι αυτοί που στέλνουν μηνύματα ελευθερίας και αξιοπρέπειας σε ένα στρατοκρατούμενο κοινωνικό περιβάλλον. Ακόμα και στις εκλογές έβγαζαν προκηρύξεις.

Κοιμήθηκαν στα χιόνια των Λευκών Ορέων σαν τα αγρίμια, στη θαλασσοσπηλιά του Αποκόρωνα για χρόνια μέσα στην υγρασία με πάπλωμα τη λευτεριά, γιατί μόνο αυτή ζέσταινε το παγωμένο σώμα τους. Σε συνεχή δίωξη από τους κρατικούς μηχανισμούς δεν σκέφτηκαν ποτέ να παραδοθούν.

Ο ηγούμενος στην Μονή Γκουβερνέτου των Χανίων ήταν αριστερός, τους έκρυψε σε κρίσιμες στιγμές. Μόνο ο δρόμος της Οικουμενικής Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού όριζε τα βήματά τους και της ψυχής τους το φτερούγισμα.

Η πιο πικρή στιγμή για την Αργυρώ Κοκοβλή, όπως μας τη διηγήθηκε, ήταν όταν βρισκόταν έξω από το χωριό της και άκουσε την καμπάνα να κλαίει. Κρύφτηκε κοντά στη βρύση του να μάθει ποιος πέθανε. Δύο γυναίκες πλησίασαν να πάρουν νερό με τη στάμνα, συζητούσαν για τον θάνατο της μάνας της.

Ηταν κοντά στο σπίτι της και δεν μπορούσε να αποχαιρετήσει την πεθαμένη μάνα της. Γνώριζε πως η Ελευθερία νικούσε του θανάτου το πικρό σήμαντρο. Στη Σοβιετική Ενωση ένιωσαν τη σκληράδα του καθεστώτος στη διαφωνία, η ελευθερία και η δημοκρατία οδηγούσαν στη διαρκή μοναξιά, αλλά άλλος δρόμος δεν υπήρχε…

ΑΠΟΨΕΙΣ
Γη των Βατίκων
Βυθισμένος ελέω καύσωνα στην άγρια φύση των Βατίκων με την εκρηκτική ποικιλομορφία παίρνω πολύτιμες ανάσες. Αφήνομαι στο αδιάκοπο τερέτισμα των τζιτζικιών. Η αρχέγονη μουσική τους σπάει τον φρενήρη ρυθμό της...
Γη των Βατίκων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αλληλεγγύη είναι το αίμα αυτού του λαού
Εχετε ασφάλεια; Ηταν το θλιβερό ερώτημα που κάναμε πριν από τέσσερα χρόνια σε όλους τους ασθενείς που έρχονταν στα εξωτερικά ιατρεία και στα επείγοντα. Ανθρωποι νέοι που είχαν μείνει άνεργοι, άνθρωποι μέσης...
Η αλληλεγγύη είναι το αίμα αυτού του λαού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στη σκιά του Παρνασσού
Στην κορφή του Παρνασσού βασίλευε ένας κέδρος. Και στα πόδια του βουνού, στη σκιά η Αγόριανη. Στον τόπο αυτόν γεννήθηκε και ανδρώθηκε ο άνθρωπος που συνδέει τον Αρη Βελουχιώτη με τον καπετάν Διαμαντή....
Στη σκιά του Παρνασσού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η οικουμενικότητα της Μάχης της Κρήτης
Η Μάχη της Κρήτης είναι ένα παγκόσμιο γεγονός αντίστασης κατά του επελαύνοντος φασισμού, όταν ένας λαός ξεσηκώθηκε με μια ψυχή για να υπερασπίσει την ελευθερία του και την αξιοπρέπειά του.
Η οικουμενικότητα της Μάχης της Κρήτης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Παιδεραστία κατά της δημοκρατίας
Η δικαστική καταδίκη του Νίκου Γεωργιάδη για ασέλγεια σε ανηλίκους είναι μείζον ηθικό και πολιτικό γεγονός, το οποίο αμαυρώνει το πολιτικό σύστημα, ειδικώς τη Νέα Δημοκρατία και προσωπικώς τον Κυριάκο...
Παιδεραστία κατά της δημοκρατίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στέλιος Ζαμάνος: στο φως της αιωνιότητας!
Ο κορυφαίος αντιστασιακός Στέλιος Ζαμάνος, που έφυγε πριν από λίγες μέρες πλήρης ημερών και αγώνων, αποτελεί ένα αυθεντικό αγωνιστικό πρότυπο, που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη στους αδυσώπητους καιρούς μας. Μορφή...
Στέλιος Ζαμάνος: στο φως της αιωνιότητας!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας