Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι ΗΠΑ και η αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα

Ο Χουάν Γουαϊδό

AP Photo/Fernando Llano
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι ΗΠΑ και η αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα

  • A-
  • A+

Με χρονικό σημείο εκκίνησης το 2005 και με βάση την πείρα που αποκτήθηκε μετά τα τακτικά λάθη στο σύντομο διάστημα που πέρασε από την άνοδο του Ούγο Τσάβες στην εξουσία -το πραξικόπημα, το κλείσιμο επιχειρήσεων και τις απολύσεις εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (lockout), το σαμποτάζ στον ενεργειακό τομέα, τον μιντιακό πόλεμο και άλλα αποσταθεροποιητικά τεχνάσματα με σκοπό την καθεστωτική αλλαγή στη Βενεζουέλα- η CΙΑ και το Πεντάγωνο, επιπλέον, είχαν επί τόπου στη διάθεσή τους το ανθρώπινο δυναμικό για να αναπτύξουν έναν υβριδικό πόλεμο εναντίον της μπολιβαριανής επανάστασης: έναν συνδυασμό μαζικών φοιτητικών διαδηλώσεων σε μια «χρωματιστή» επανάσταση (δηλαδή «ήπιο» πραξικόπημα) και ομάδων πολιτών οπλισμένων για έναν μη συμβατικό πόλεμο (σκληρό πραξικόπημα).

Δύο χρόνια μετά, ο Γιον Γκοϊκοετσέα, ο Φρέντι Γκεβάρα, ο Κάρλος Γκράφε, ο Νταβίδ Σμολάνσκι και ο Χουάν Γουαϊδό, οι ηγέτες του φοιτητικού κινήματος που είχαν εκπαιδευτεί στο Βελιγράδι και αυτο-αποκαλούνταν «Γενιά του 2007», γίνονταν δέκτες των εγκωμίων του Αμερικανού πρέσβη στο Καράκας, Γουίλιαμ Μπράουνφιλντ, που τους χαρακτήριζε ως την ανατέλλουσα γενιά που θα αμφισβητούσε τον «τσαβισμό».

Στο μεσοδιάστημα, οι πέντε πρώην ηγέτες του φοιτητικού κινήματος και μερικοί άλλοι φοιτητές που στρατολογήθηκαν από το Καθολικό Πανεπιστήμιο «Αντρές Μπέγιο» είχαν προσκληθεί, συμμετείχαν και, σε ειδικά σεμινάρια στο Ινστιτούτο Φλέτσερ του Πανεπιστημίου Ταφτς, διδάχτηκαν τις αλλαγές καθεστώτων α λα Τζιν Σαρπ.

Το φοιτητικό κίνημα της Βενεζουέλας, με χρηματοδότηση από το Ινστιτούτο Κάτων** (Cato Institute) των αδελφών Κοχ της Ουάσινγκτον, το «Ινστιτούτο για μια Ανοικτή Κοινωνία» του Τζορτζ Σόρος, το «Ιδρυμα Κόνραντ Αντενάουερ» του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (βλ. Α. Μέρκελ), το «Ιδρυμα Κοινωνικών Αναλύσεων και Μελετών» (FAES) του νεο-φρανκιστή πρώην πρωθυπουργού της Ισπανίας Χοσέ Μαρία Αθνάρ, αποτέλεσε τον πυρήνα για στήριξη της λεγόμενης «επανάστασης του κατιφέ» (καλέντουλα) κατά την ονοματολογία της εποχής: «επανάσταση των ρόδων» (Γεωργία, 2003), «πορτοκαλί επανάσταση» (Ουκρανία, 2004) και «επανάσταση της τουλίπας» (Κιργιστάν, 2005).

Με αυτόν το στόχο, οι Γκοϊκοετσέα, Γκεβάρα, Γουαϊδό και οι συν αυτοίς πήραν μέρος στις βίαιες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2007 στους δρόμους του Καράκας (γουαρίμπας) που προκάλεσε η απόφαση της κυβέρνησης του Τσάβες να μην ανανεώσει την παραχώρηση συχνοτήτων στην εταιρεία Radio Caracas Televisión (RCTV) μετά τη λήξη των νόμιμων προθεσμιών. Το ιδιωτικό αυτό κανάλι είχε λάβει ενεργό μέρος στο πραξικόπημα του 2002 εναντίον του Τσάβες, ζητώντας μέσα από τις συχνότητές του τη δολοφονία του, παραβαίνοντας ξεκάθαρα το Σύνταγμα της χώρας.

Κάτω από αυτή τη συγκυρία, το φοιτητικό κίνημα «Λευκά Χέρια» εφάρμοσε στην πρωτεύουσα τις έμμεσες τακτικές συστημικού χάους, οργανωμένου και κατευθυνόμενου από το «Ινστιτούτο Αλμπερτ Αϊνστάιν» του Τζιν Σαρπ και τη σερβική οργάνωση «Otpor», με έμβλημα τη λέξη «Αντίσταση» και μια ανοικτή παλάμη.

Επίσης, εφάρμοσε τον πόλεμο «τέταρτης γενιάς», το κοινό στοιχείο όλων των «έγχρωμων επαναστάσεων» -που περιλαμβάνει συγκαλυμμένες ψυχολογικές δράσεις και τηλεοπτικές καμπάνιες (απο)πληροφόρησης ως επιχειρησιακά και στρατηγικά όπλα, σε συνδυασμό με τον κοινωνικό πόλεμο στο διαδίκτυο (πλατφόρμες όπως το Facebook και το Twitter) ως τον πιο αποτελεσματικό τρόπο διασποράς και δημιουργίας viral μηνυμάτων- με στόχο τη διαχείριση των αντιλήψεων και τον αόρατο έλεγχο της κοινωνίας-στόχου του.

Με τις επανειλημμένες αποτυχίες των αποσταθεροποιητικών τους σχεδίων εναντίον της Βενεζουέλας, τον Νοέμβριο του 2010, με τον Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο και με τις ευλογίες του Οτο Ράιχ, πρώην Αμερικανού πρέσβη στο Καράκας, ειδικού στη μαύρη προπαγάνδα του ριγκανισμού και εμπλεκόμενου με τη διακίνηση κοκαΐνης στο σκάνδαλο «Ιράνγκεϊτ» για χρηματοδότηση της αντεπανάστασης κατά των Σαντινίστας στη Νικαράγουα, κύκλοι της αμερικανικής κατασκοπίας οργάνωσαν σε ένα ξενοδοχείο της Πόλης του Μεξικού μια σύναξη ακτιβιστών από τη Βενεζουέλα.

Στη συνάντηση, την οποία ονόμασαν «Μεξικάνικη Φιέστα», συμμετείχαν μέλη της «Γενιάς 2007» (Γκοΐκοετσέα, Γκεβάρα, Σμολάνσκι και Γουαϊδό) και ηγέτες του φοιτητικού κινήματος όπως η Γκάμπι Αρεγιάνο, ο Ντανιέλ Σεβάγιος και ο Αμίλκαρ Φερνάντες, καθώς και δύο απόστρατοι στρατηγοί. Από τη σύναξη αυτή, που είχε την πολιτική στήριξη του πρώην προέδρου του Μεξικού, Βισέντε Φοξ, προέκυψε ένα σχέδιο ανατροπής του προέδρου Τσάβες για να δημιουργηθεί χάος στη χώρα, με εκρήξεις διαρκείας της βίας στους δρόμους.

Στοχεύοντας στην πρόκληση ενός «ήπιου πραξικοπήματος» στη Βενεζουέλα, η συνωμοσία «Μεξικάνικη Φιέστα» θα συνδυαζόταν μετά το 2012 με την ανάπτυξη παράνομων δομών υποστήριξης και τη διαμόρφωση ανατρεπτικών ομάδων ικανών να διεξάγουν ανταρτοπόλεμο στις πόλεις και στην ύπαιθρο, να πραγματοποιούν τρομοκρατικές ενέργειες και στρατηγικά σαμποτάζ εναντίον κυβερνητικών δυνάμεων και σημαντικών υποδομών, να δημιουργούν και να διασπείρουν προπαγανδιστικά μηνύματα, να ελέγχουν το λαθρεμπόριο και να δημιουργήσουν δίκτυα κατασκοπίας, ακολουθώντας όσα γράφει το Εγχειρίδιο μη Συμβατικού Πολέμου του Πενταγώνου (Special Forces Unconventional Warfare), γνωστού και ως TC 18-01.

Εκτοτε, ο συνδυασμός της τεχνικής μιας «χρωματιστής επανάστασης» (ήπιο πραξικόπημα) με αυτήν ενός μη συμβατικού πολέμου (σκληρό πραξικόπημα) βύθισε τη Βενεζουέλα σε έναν υβριδικό πόλεμο που διαρκεί μέχρι σήμερα και στοχεύει στον κατακερματισμό του κράτους και στην κατάρρευση της συνταγματικής και νόμιμης κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο. Με τον Λευκό Οίκο (πρώτα με τον Ομπάμα και μετά με τον Τραμπ) σε ρόλο κρυφού ηγέτη…

*Με καταγωγή από την Ουρουγουάη, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κάρλος Φάσιο ζει στο Μεξικό, όπου έφτασε ως πολιτικός φυγάς. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Λατινοαμερικανούς αναλυτές γεωστρατηγικής, διεθνώς αναγνωρισμένος. Είναι καθηγητής στη Σχολή Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού (UNAM) και στο μεταπτυχιακό Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Πόλης του Μεξικού (UACM). Το παραπάνω άρθρο γνώμης δημοσιεύτηκε στις 8/4/2019 στην εφημερίδα La Jornada (jornada.com.mx)

**Το «Ινστιτούτο Κάτων» είναι δεξαμενή σκέψης της Ουάσινγκτον χωρίς κομματική ταυτότητα αλλά, με βάση το βραβείο «Μίλτον Φρίντμαν» του μισού εκατομμυρίου δολαρίων, που απονέμει κάθε δύο χρόνια, έχει αμφισβητηθεί πολλές φορές η ανεξαρτησία του.

Μετάφραση: Πάμπος Χατζηλαμπής

ΑΠΟΨΕΙΣ
ΜέΡΑ25: Όταν «ξαναζεσταίνουν» παλιές «συνταγές» ψευτοαριστερής διαχείρισης των μνημονίων
«Αυτή η νύχτα κράτησε πολύ...» Αυτό είναι ένα από τα βασικά συνθήματα του «ΜέΡΑ25», το οποίο και προβάλλει ιδιαίτερα ενόψει και των επερχόμενων εκλογών.
ΜέΡΑ25: Όταν «ξαναζεσταίνουν» παλιές «συνταγές» ψευτοαριστερής διαχείρισης των μνημονίων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το ΜέΡΑ25 (και DiEM25) μέσα από το καταστατικό και το πρόγραμμά του
Ο συντάκτης του κειμένου είναι φανερό ότι αγνοεί ή αποσιωπά όχι μόνο την ευρωπαϊκή και ελληνική ιστορία του 20ού αιώνα, ιδιαίτερα της Αριστεράς, αλλά και τα σύγχρονα διεθνικά / διευρωπαϊκά κινήματα.
Το ΜέΡΑ25 (και DiEM25) μέσα από το καταστατικό και το πρόγραμμά του
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών
Θα περίμενε κανείς οι αστοί διανοούμενοι να υπηρετούν με τον δικό τους τρόπο τις πανανθρώπινες αξίες. Σήμερα, η σιωπή των αμνών. Αφωνία και λήθη στις παλιές αξίες, λαλίστατοι απέναντι στον κοινό εχθρό, την...
Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Αχαλίνωτος φανατισμός
Οποιος παρακολουθεί συστηματικά (χαρά στο κουράγιο του) τις ενημερωτικές εκπομπές των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών -δεν είναι δα και πολλές, σχεδόν...
Αχαλίνωτος φανατισμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στη σκιά του Παρνασσού
Στην κορφή του Παρνασσού βασίλευε ένας κέδρος. Και στα πόδια του βουνού, στη σκιά η Αγόριανη. Στον τόπο αυτόν γεννήθηκε και ανδρώθηκε ο άνθρωπος που συνδέει τον Αρη Βελουχιώτη με τον καπετάν Διαμαντή....
Στη σκιά του Παρνασσού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι εκλογές σε έναν κόσμο που καταρρέει
Χειραγώγηση, αναξιοπιστία, ανασφάλεια: τα υλικά για ένα τερατώδους ισχύος εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να κονιορτοποιήσει τις σημερινές δομές της πολιτικής εξουσίας.
Οι εκλογές σε έναν κόσμο που καταρρέει

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας