Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στην πίσω μεριά του καθρέφτη

Ρενέ Μαγκρίτ, «Ο ψεύτικος καθρέφτης», Ελαιογραφία, 54 εκ. x 81 εκ. 

DREAMSTIME
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Στην πίσω μεριά του καθρέφτη

  • A-
  • A+

Και μια φορά την είχε τρομάξει πραγματικά την νταντά της
φωνάζοντας ξαφνικά στο αυτί: Νταντά! Ας υποκριθούμε
ότι είμαι μια πεινασμένη ύαινα κι εσύ το κόκαλό μου!

Lewis Carroll, «Through the Looking Glass and what Alice Found There»

Σε μία εβδομάδα δύο τάχα «ασύνδετα» περιστατικά ήρθαν να επισημάνουν όχι μόνο την περιθωριοποιημένη σπουδαιότητα της ψυχικής υγείας, αλλά και την ανεπάρκεια των δομών που την αντιμετωπίζουν.

Το πρώτο συνέβη στη Μυτιλήνη, όταν άνδρας με θητεία σε κλινικές του είδους (μα πρόχειρα αποϊδρυματοποιημένος, καθώς λέγεται, λόγω έλλειψης θέσεων σε έναν κόσμο που τα ιδρύματα δεν αποτελούν έτσι κι αλλιώς λύση) προσπάθησε να σβήσει τσιγάρο στο κορμάκι βρέφους μπροστά στα μάτια της έντρομης μητέρας του. Το δεύτερο συνέβη στον Νέο Κόσμο Αττικής, όταν νεαρή μητέρα έριξε από τον 5ο ένα πεντάχρονο κοριτσάκι που εκλιπαρούσε ανήμπορο για τη ζωή του: το ίδιο της το παιδί.

Η ψυχική ασθένεια, το 2ο γκέτο μετά τα νεκροταφεία στην ιστορία του κόσμου, κρυμμένη σαν το νεκρό σώμα και εμμένουσα σαν την υπόκωφη κραυγή, υποστηριζόμενη «εκ καραμπόλας» από μια κανονικότητα που την αγνοεί για να μην ξεβολευτεί η ίδια, μια κανονικότητα που έχει το ναρκισσευόμενο πρόσωπο της οικογένειας (ευτυχώς κρύψαμε τι συνέβη στο παιδί μας!), της γειτονιάς και του κράτους, βρίσκει πάντα χαραμάδες ανάμεσα από τις ρωγμές των τέλειων προσωπείων και θεσμών να δείχνει τα ματωμένα δόντια της.

Ενώ το μινιμαλιστικό κράτος του νεοφιλελευθερισμού, κρατώντας για τους πολίτες ουσιαστικά μεγεθυσμένο μονάχα το δικαίωμα της καταστολής και μειώνοντας στο ελάχιστο όλα τα άλλα, δεν δημιουργεί μα πριμοδοτεί τη νόσο, και δεν την αντιμετωπίζει κιόλας.

Κι όμως! Η ανάγκη για μια αποδοχή που νοείται μονάχα ως ομοιότροπη, ως μια εκδοχή του «κανονικού», του ίδιου με άλλα λόγια, εξορίζοντας ουσιαστικά το «διαφορετικό» στο σκοτάδι του, γυρνά για να πάρει -απελεύθερη κι ασύδοτη πια από τους δήθεν λογικούς- την εκδίκησή της.

Εάν άλλωστε ο Φρόιντ έγινε τόσο αντιπαθής ώστε να γραφικοποιηθεί, είναι γιατί πετυχαίνοντας «ένα πλήγμα στον ανθρώπινο ναρκισσισμό» μάς έκανε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας όπως ποτέ πριν. Να δούμε ότι, για τ’ ανθρώπινα, η αγιότητα για να 'ναι αληθινή προϋποθέτει όχι την ηθική τελειότητα των θρησκόληπτων, αλλά την αμαρτία. Να αφουγκραστούμε τη «μυστική ζωή της οικογένειας», την αγάπη φυσικά και το «δέσιμο» των μελών της σ’ ένα πρώτο επίπεδο, αλλά και –βαθύτερα– την εκλογικευμένη τελετουργική της ανθρωποφαγία.

Πρόχειρα κρυμμένο το κτήνος, αφήνει αβοήθητο τον άνθρωπο. Οπως και κάθε πλάσμα. Σε κάθε κρίσιμη στιγμή.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η σερβάντα
Πάνω στη σερβάντα, πολλές οικογενειακές φωτογραφίες. Ο χρόνος έτρεχε πάνω στον δρύινο μπουφέ πέρα δώθε. Τα παιδιά άφηναν τα πόδια των γονιών, για να φορέσουν στολή, νυφικό, να διαλέξουν συντρόφους από τον...
Η σερβάντα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δύο 14χρονες μες στον Μάη
Ένα κορίτσι, που ούτε καν είχε κλείσει τα 14, αυτοκτονεί πέφτοντας στις γραμμές του Ηλεκτρικού, στο Μοσχάτο. Λίγες μέρες αργότερα, στη Σαντορίνη, άλλο ένα 14χρονο κορίτσι ψυχορραγεί...
Δύο 14χρονες μες στον Μάη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μόνιμη επισκέπτρια
Τέτοιες μέρες ήταν που ήρθε να μείνει μαζί τους η θεία Τασία. Ηταν δευτεροξαδέρφη της μάνας του. Γυναίκα ήσυχη και ευγενική, που η κακοτυχία δεν την άφηνε να γελάσει λίγο το χειλάκι της. Σιγά σιγά, συνήθισαν...
Μόνιμη επισκέπτρια
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα κουμπιά
Κι ενώ τα πόδια δεν έλεγαν να αποχωριστούν το υγρό δάπεδο, πήρε το κουτί με τα κουμπιά το άνοιξε με δυσκολία, τα χέρια της ήταν ξερά μα ανήμπορα να συγχρονιστούν στην κίνηση. Έψαξε και βρήκε ένα κουμπί λευκό....
Τα κουμπιά
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Στο αμπέλι…»
Τώρα που είναι άνοιξη και τα λουλούδια ανθίζουν, αποφάσισε ο γιος να τον πάει στο αμπέλι. Οι δυο τους λοιπόν, τέτοιες μέρες άδειας, της μετα-πασχαλιάς, μπήκαν στο αυτοκίνητο να πάνε να το βρουν. Κανείς δεν...
«Στο αμπέλι…»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ας ευχηθούμε...
Υπάρχει άραγε τίποτε περισσότερο συμβατό με την ιδιότητά μας ως ανθρώπινων όντων από το να συναντηθούμε για να οικοδομήσουμε την ευτυχία μας και την ευτυχία των άλλων; Αυτή η συναρπαστική περιπέτεια...
Ας ευχηθούμε...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας