Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Τύμπανα πολέμου» στις αυλές των σχολείων…
EUROKINISSI/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Τύμπανα πολέμου» στις αυλές των σχολείων…

  • A-
  • A+

Μάρτιος 2019: «τύμπανα πολέμου» ακούστηκαν για ακόμη μία χρονιά στις αυλές των σχολείων ενόψει των εθνικών εορτασμών. Μονότονα, κακόγουστα, παβλοφικά και προπαντός ξεπερασμένα. Οι μαθητές «τσιμπάνε». Η όλη διαδικασία δεν είναι μόνο γραφική, είναι και επικίνδυνη.

Η επικινδυνότητά της, όμως, είναι καλά καμουφλαρισμένη. Μια συνεχόμενη, εις διπλούν ετησίως, εθνική «κοπάνα» με τις ευλογίες του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Μια διαδικασία όπου το «ταρατατζούμ» γίνεται η μοναδική ίσως ευκαιρία των μαθητών και των μαθητριών για ιστορική μνήμη και εμβάθυνση.

Και προφανώς το «μάθημα ιστορίας» στην αυλή, για έναν δεκαπεντάχρονο έχει αυτοτελή αξία: είναι «έξω», κι είναι «παιχνιδιάρικο». Και όλα αυτά σε μια χώρα που επαίρεται –κι όχι άδικα– για την ένδοξη εθνική ιστορία της. Μια χώρα, ωστόσο, η οποία μονίμως επιμένει να ζει στο ένδοξο παρελθόν, αποφεύγοντας να δει το μίζερο παρόν της. Μια χώρα στην οποία η πολυσυζητημένη ιστορία της καταλήγει τελικά να αποτελεί καθηγητικό «πάρεργο». Πολύ συχνά, δε, διδάσκεται από φιλολόγους γαλλικών(!), όταν δεν συμπληρώνουν τις απαιτούμενες ώρες τους στο σχολείο.

Να ξεκαθαρίσω κάτι. ΔΕΝ είμαι κατά των εκδηλώσεων και των εορτασμών ιστορικής μνήμης του Εθνους. Κάθε άλλο παρά αμφισβητώ τη σπουδαιότητα της Επανάστασης του 1821, ούτε φυσικά της αντίστασης μιας μικρής χώρας στις ορέξεις των μεγαθήριων του φασισμού το 1940.

Υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσα να πειστώ και για την αξία των στρατιωτικών παρελάσεων. Τις παρελάσεις, ως ενέσεις ηθικού των ίδιων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεών μας, για να μην αναφερθώ στην απαραίτητη συντήρηση του μηχανοκίνητου υλικού που κάθε φορά χρησιμοποιείται.

Αλλά γιατί υπάρχουν οι μαθητικές παρελάσεις;

Ακόμη και όσοι πιστεύουν πως οι μαθητές πρέπει να εντρυφήσουν στην πειθαρχία, στην αξία της ιεραρχίας, στην έννοια της τάξης –στην αξία της στρατιωτικοποίησης, με λίγα λόγια– φαντάζομαι πως στην καλύτερη περίπτωση μειδιούν ειρωνικά στο «θέαμα». Και αυτό, μόνο αν δεν πέφτουν σε απόλυτη κατάθλιψη με την εικόνα ξεπεσμού που οι σύγχρονες μαθητικές παρελάσεις παρουσιάζουν.

Οι εκπαιδευτικές εγκύκλιοι του υπουργείου, οι καθηγητές και οι γυμναστές (σε ρόλο επιλοχία) βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση από την οπτική παραφωνία. Και αυτό γιατί προσπαθούν να συνταιριάξουν τα αταίριαστα, δηλαδή την από το παρελθόν ερχόμενη ομογενοποίηση, με την κατακτημένη πολυμορφία στην εμφάνιση (π.χ. τα εκκεντρικά κουρέματα ή την ανομοιογένεια των στολών).

Αλλά μήπως οι μαθητικές παρελάσεις επιτυγχάνουν τον όποιο εκπαιδευτικό σκοπό τους, δηλαδή να βιώσουν τα παιδιά την ιστορία μας; Φοβάμαι πως μάλλον και εδώ αποτυγχάνουν. Πλήθος μαθητών και μαθητριών, δεκαετίες τώρα, μπερδεύονται ως προς το τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου και τι την 25η Μαρτίου!

Τη σύγχυση επιτείνει η εκμετάλλευση των παρελάσεων, τα τελευταία χρόνια, από κάθε λογής «αγανακτισμένους», που βρίσκουν ευκαιρία να προωθήσουν τα «θυμωμένα» τους μηνύματα. Αρα, πόσο συμβάλλουν οι μαθητικές παρελάσεις στην εθνική ευαισθητοποίηση και στη διατήρηση της εθνικής μνήμης;

Ας μιλήσουμε με ειλικρίνεια για το τι αποκομίζουν οι μαθητές από αυτήν τη διαδικασία. Μια διαδικασία που σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μιλιταριστική καρικατούρα. Μια προσπάθεια διατήρησης της εθνικής έξαρσης, που είναι όμως καταδικασμένη σε αποτυχία, γιατί επιχειρείται με μεθοδολογίες που ανήκουν στον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα. Και αυτό το εθνικό «φολκλόρ» –φοβάμαι πως– μας κρύβει τον «ελέφαντα», όχι στο δωμάτιο αλλά στη σχολική αίθουσα αυτή τη φορά. Τον ελέφαντα του φασισμού, που εύκολα διεισδύει στις σχολικές αίθουσες και αυλές.

Πριν από λίγους μήνες είχαμε το ύπουλο χρυσαυγίτικο σύνθημα, αναρτημένο στα σχολεία: «η Δημοκρατία ξεπουλάει τη Μακεδονία». Πρόσφατα, στα Γρεβενά, δεν πήγαιναν τα παιδιά στο σχολείο επειδή το απόγευμα θα πήγαιναν τα προσφυγόπουλα. Στη Σάμο, οι μαθητές εδώ και δυο εβδομάδες συνεχίζουν μιαν «αποχή της ντροπής», για τον ίδιο λόγο. Στα Βίλια, κάποιοι μπούκαραν σε ξενοδοχείο που φιλοξενούνται πρόσφυγες, πέταξαν μολότοφ και έβρισαν ανήλικες προσφυγοπούλες, κλοτσώντας τες στο κεφάλι.

Στην Κόνιτσα, μαυροντυμένοι κουκουλοφόροι χτύπησαν με ρόπαλα ασυνόδευτα προσφυγόπαιδα που έπαιζαν μπάσκετ. Στις σχολικές αυλές των Γρεβενών, της Σάμου, των Βιλίων, της Κόνιτσας, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, τις τελευταίες εβδομάδες οι μαθητές και οι μαθήτριες προετοιμάστηκαν για τη φετινή παρέλαση. Ας ελπίσουμε πως αυτή τη φορά τα παιδιά κατάλαβαν κάτι από το νόημα της μεγαλειώδους αντίστασης στην οθωμανική απολυταρχία ή (τον ερχόμενο Οκτώβριο) στον φασιστικό μιλιταρισμό.

Οτι θα αντιληφθούν τη διαχρονικότητα των αξιών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας…

*Βουλευτής Ηρακλείου

ΑΠΟΨΕΙΣ
Πικραμένες ιστορίες
Οι μαθητές παντού και πάντοτε είναι παιδιά, και στα τρυφερά σχολικά χρόνια μοναδική σημαία που έχει αξία να διεκδικείται με όρεξη και ισότιμα από όλους είναι εκείνη της αγάπης και της επιθυμίας για τη γνώση.
Πικραμένες ιστορίες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η σημαία ως έπαθλο βαθμολογικής αξιολόγησης
Μέχρι τώρα, σημαιοφόρος στο Δημοτικό σχολείο οριζόταν ο καλύτερος μαθητής/τρια. Αν δεχτούμε όμως ότι η σημαία συμβολίζει την αγάπη για την πατρίδα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι καμία σχέση δεν μπορεί να έχει...
Η σημαία ως έπαθλο βαθμολογικής αξιολόγησης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το βάρος της αριστείας
Οι λέξεις έχουν τη σημασία τους, ειδικά όταν επαναλαμβάνονται. Η λέξη «αριστεία» είναι μία από αυτές, με σημαντικές πολιτικές προεκτάσεις. Η χρήση της σχετίζεται κυρίως με την επιστήμη και ενίοτε με την τέχνη....
Το βάρος της αριστείας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για τον Νίκο Παπαδόπουλο που έφυγε…
Νίκο, τώρα που έφυγες σε έχω ακόμα περισσότερο στο μυαλό μου και με συγκίνηση. Από πολύ μικρός που ήμουν, ασπαζόμουν με ιδιαίτερη προσοχή τη γνώμη σου η οποία αποτελούσε ευρηματική λύση σε κάθε προκύπτον...
Για τον Νίκο Παπαδόπουλο που έφυγε…
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Καλό Πάσχα, πάντως
⌦ Εθνική προβοκάτσια. Ξεχείλισαν πάλι τα κανάλια μας, εθνική περηφάνια στη Νέα Υόρκη, στην καθιερωμένη παρέλαση για την 25η Μαρτίου. Εύζωνες της προεδρικής φρουράς που ταξιδεύουν από εδώ ειδικά για την...
Καλό Πάσχα, πάντως
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χρειάζεται ενίσχυση ο θεσμός των Ευρωπαϊκών Σχολείων
Πεποίθησή μας είναι ότι η Ελλάδα, στο μέτρο των δυνατοτήτων της, οφείλει να συμβάλει ουσιαστικά στην υπέρβαση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα ο θεσμός των Ευρωπαϊκών Σχολείων, ώστε να συνεχίσουν...
Χρειάζεται ενίσχυση ο θεσμός των Ευρωπαϊκών Σχολείων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας