Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το κυνήγι

Photo: Mad Fish Digital

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το κυνήγι

  • A-
  • A+

Στα πληκτρολόγια η Ελλάδα αναστενάζει. Σε κινητά, σε τάμπλετ και λάπτοπ. Κι όταν λέμε αναστενάζει, πραγματικά αναστενάζει. Μέσα στο «Μάτριξ» του διαδικτύου γεννιούνται σχέσεις και -με έναν άλλο, τελείως διαφορετικό τρόπο από αυτόν που ξέρουμε στην κανονική ζωή- πεθαίνουν σχέσεις.

Οποιος τολμήσει να μπει στο περιβάλλον αυτό, όπου εκατομμύρια άνθρωποι στη Γη δρουν και υπάρχουν σχεδόν αποκλειστικά, δίχως να γνωρίζει τους κανόνες κινδυνεύει. Το «κινδυνεύει» δεν είναι υπερβολικό.

Ολο και καινούργιες έρευνες έρχονται στο φως αναφέροντας αυξανόμενα ποσοστά κατάθλιψης αλλά και αυτοκτονιών χρηστών των κοινωνικών δικτύων. Ομως, άνοιξη είναι, ας μην το σοβαρέψουμε τόσο το σημερινό κείμενο. Μιλώντας λοιπόν για αναστεναγμούς ας το πάμε στο θέμα του έρωτα.

Είμαι στην Πλάκα και η Αθήνα είναι γύρω ένα θαύμα. Ηλιόλουστη, πανέμορφη, γεμάτη κόσμο. Δίπλα μου παρέα γυναικών γύρω στα 35 με σαράντα. Ομορφες, περιποιημένες και… σιωπηλές. Πού και πού πιάνει το αυτί μου αναστεναγμούς και αυτό το χαρακτηριστικό τίπι τίπι του πληκτρολογίου των κινητών.

Κάποια γελάκια, κάποια «βρε δεν μας παρατάς». Κάποια στιγμή ακούγεται μια ανακοίνωση: Αυτό ήταν! Τέλος! Χωρίσαμε! Σηκώνουν αμέσως οι άλλες τα κεφάλια. Σοβαρά τα πράγματα. Αφήνουν τα κινητά και ζητούν εξηγήσεις.

«Μα ακούς εκεί! Εχει να μου στείλει καλημέρα-καληνύχτα μια βδομάδα ο γάιδαρος!». Στήνω αυτί να μάθω ποιος είναι ο γάιδαρος. Το πράγμα έχει ενδιαφέρον! Μαθαίνω πως πρόκειται για μια σχέση ενός χρόνου. Δεν έχουν συναντηθεί ποτέ. Και έτσι χωρίς εξηγήσεις, δίχως ένα γιατί, σταμάτησε να της μιλάει!

«Α, μη στεναχωριέσαι, κορίτσι μου», της λέει μια άλλη, «κλασικά πράγματα, έτσι είναι οι διαδικτυακές σχέσεις. Κανείς δεν δίνει εξηγήσεις σε κανέναν!». «Ναι, ναι», συμφωνούν και οι άλλες. «Αλλά και εμείς το έχουμε κάνει αυτό! Είναι το "κυνήγι", αγάπη μου...».

Η πιο έμπειρη εξηγεί πως στα χαώδη δάση του Διαδικτύου βγαίνουν νύχτα και μέρα, άντρες και γυναίκες και λαβώνουν οι μεν τους δε και αντίστροφα. Οταν ο κυνηγός αιχμαλωτίσει το ποθητό ελάφι, χαίρεται για λίγο κι έπειτα χωρίς ίχνος μεταμέλειας, ψάχνει τον επόμενο στόχο. Βλέπετε, το «δάσος» αυτό είναι πάντα γεμάτο από ελάφια. Ποιος ξέρει; Εκεί έξω μπορεί να υπάρχει ένα καλύτερο από το ήδη λαβωμένο, πιο όμορφο, πιο ενδιαφέρον, πιο νέο.

Σοφότερη κατεβαίνω τα σκαλάκια της Ερεχθέως, σκαλάκια που περπάτησαν χιλιάδες ερωτευμένα ζευγάρια, και σκέφτομαι τι χάνουν αυτά τα ζευγάρια που περπατούν μόνο στο μέσεντζερ, στο φέισμπουκ, στο βάιμπερ, στο ίνσταγκραμ. Κι εκείνο που αναρωτιέμαι περισσότερο είναι: Καλά όλα τα αλλά, αλλά τι μπορεί να αποκαταστήσει το άγγιγμα; Τίποτα, σκέφτομαι.

«Ο φανταστικός έρωτας είναι πολύ καλύτερος από τον πραγματικό έρωτα», ακούω τον Αντι Γουόρχολ να μου λέει γελώντας. «Ναι, αλλά πώς να πεις σε ένα φανταστικό άτομο και να το εννοείς: Μίλα ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι' αγάπη…», λέει με το δίκιο του ο Σέξπιρ. Θα συμφωνήσω μαζί του.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Υπερουράνιος τόπος
Να υπήρχε λέει εκείνος ο τόπος του πλατωνικού μύθου… Ενας τόπος, ένας κόσμος ιδεατός, πέρα από οτιδήποτε υλικό, εκεί όπου υπάρχουν τα νοητά αρχέτυπα των αισθητών πραγμάτων, οι ιδέες. Καθαρή αλήθεια, καθαρή...
Υπερουράνιος τόπος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Κυρία της πλατείας
Τη θυμόμουν πάντα νέα. Ετσι, όταν αυτό το καλοκαίρι γύρισα και την είδα πάλι να κάθεται στο πεζούλι της πλατείας, ηλικιωμένη πια, μου φάνηκε πως γέρασε και η πλατεία μαζί, και το χωριό, και ξαφνικά ο κόσμος...
Η Κυρία της πλατείας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είναι κάτι στιγμές
Στο μυαλό μας πολλές φορές αντικαθιστούμε το πραγματικό με το παρελθόν. Ομως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ιδεώδες είναι το πιο πραγματικό πράγμα στον κόσμο.
Είναι κάτι στιγμές
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ωραία κυρία Ελένη
Κάθε πρωί η κυρία του δευτέρου ορόφου -ας τη λέμε Ελένη, γιατί κάποτε πρέπει να υπήρξε καλλονή- βγαίνει από την είσοδο της πολυκατοικίας καλοχτενισμένη και προσεκτικά ντυμένη.
Η ωραία κυρία Ελένη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κουμπί...
Σάββατο μεσημέρι, μπαίνει στο συνοικιακό καφέ ζευγάρι ηλικιωμένων συνοδευόμενο από μια εξίσου ηλικιωμένη κυρία. Κάθονται δίπλα μου. Ο άντρας ανοίγει τη χούφτα του και λέει στη γυναίκα του «Ορίστε, να το!...
Το κουμπί...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για μια αγκαλιά…
Από το απόγευμα φυσούσε ένας δυνατός νοτιοδυτικός άνεμος. Ολη νύχτα έβρεχε καρεκλοπόδαρα. Ανακάθισε ο κύριος Τ. στο κρεβάτι του, θραύσματα ονείρων κλωθογύριζαν ακόμη μέσα στο κεφάλι του σαν ένα επίμονο σμήνος...
Για μια αγκαλιά…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας