Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Με τη «σχεδία» στο μετρό

EUROKINISSI/ΛΥΔΙΑ ΣΙΩΡΗ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Με τη «σχεδία» στο μετρό

  • A-
  • A+

Πολλοί άνθρωποι, όταν πρόκειται να ταξιδέψουν, ανησυχούν ενδόμυχα μήπως χάσουν το δρομολόγιό τους. Θυμάμαι, πριν από πολλές δεκαετίες, κάποιους συμπατριώτες μου, Μυτιληνιούς, να κατεβαίνουν στον Πειραιά για να εκδώσουν από το κεντρικό πρακτορείο της ναυτιλιακής εταιρείας το εισιτήριό τους· γιατί δεν εμπιστεύονταν τα πρακτορεία της Ομόνοιας! Φαντάζεστε πώς θα αντιμετώπιζαν την ηλεκτρονική έκδοση, από τον υπολογιστή του σπιτιού.

Αυτή την ανησυχία νιώθω κι εγώ όταν πρόκειται να συνδυάσω δρομολόγια λεωφορείου και μετρό πηγαίνοντας προς το αεροδρόμιο. Στο τελευταίο ταξίδι μου στην Αθήνα πληροφορήθηκα διαδικτυακά τα δρομολόγια του μετρό, υπολόγισα τον χρόνο περπατήματος από το φιλικό σπίτι προς τον σταθμό των Αμπελοκήπων, πήρα τις αποσκευές μου και ξεκίνησα.

Πλησιάζοντας τις κυλιόμενες σκάλες είδα μια κυρία να πουλά το περιοδικό «σχεδία». Εκτιμώ ότι επαρκεί ο χρόνος για να αγοράσω το τεύχος του μήνα. Μέχρι να ολοκληρωθεί η αγορά η πωλήτρια κάνει αναφορά στον καιρό. «Δεν πιστεύω να κρυώνετε;», μου λέει, παρ' όλη τη χαμηλή θερμοκρασία και τον αγέρα που φυσά. «Εγώ μόλις τελειώσω θα πάω για μπάνιο στη θάλασσα», συνεχίζει. Ανταλλάσσουμε ακόμα μερικά λόγια και φεύγω.

Κατεβαίνω βιαστικά τις κυλιόμενες σκάλες, σκέφτομαι αν θα προφτάσω το προγραμματισμένο δρομολόγιο. Φτάνοντας στην αποβάθρα ακούω τον ήχο του συρμού καθώς απομακρυνόταν. «Αεροδρόμιο 29'», γράφει η φωτεινή επιγραφή.

Ανοίγω το περιοδικό, το ξεφυλλίζω, διαβάζω τα περιεχόμενα, χαμογελώ στις γελοιογραφίες· σταματώ. Κοιτάζω την επιγραφή, κάθε τόσο ελαττώνεται ο χρόνος αναμονής. Σκέφτομαι, τόσοι έχουμε τη βολή μας, τις δουλειές και τις οικογένειές μας, τις ασχολίες, τα ενδιαφέροντα. Κάποιοι δυσκολεύονται περισσότερο. Αλλους τους βρίσκει το κακό, το οποιοδήποτε.

Τούτοι δω με τα κόκκινα γιλέκα, οι πωλητές του περιοδικού, παίρνουν αλλά και δίνουν δύναμη, στον εαυτό τους αλλά και στους αγοραστές του. Ναι, με τα λιγοστά χρήματα καλύπτουν κάποιες από τις βασικές τους ανάγκες, ξαναμπαίνουν στον κοινωνικό ιστό, αποκτά ενδιαφέρον η ζωή τους. Κάτι κάνουν, δεν περιμένουν, είναι μέρος μιας διαδικασίας· της διακίνησης ενός περιοδικού.

Ας θυμηθούμε, απ’ την ιστορία του Τύπου, τους γραφιάδες με το κομμάτι και τους πωλητές των εφημερίδων και των περιοδικών. Με κάθε μέσο διαλαλούσαν και πωλούσαν τα έντυπα, βγάζοντας το κατιτίς τους και διαδίδοντας τα έντυπα. Και πριν οι γραφιάδες, όπως ο κυρ Αλέξανδρος, έγραφαν για να βγει το έντυπο. Με μερικές δραχμές, για αμοιβή, κι οι δυο στήριζαν τα έντυπα. Ο γραφιάς-δημιουργός και ο πλανόδιος πωλητής.

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

«Ο χορός και ο εμφύλιος»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χορεύοντας με τις μνήμες του εμφυλίου
Ενα βιβλίο με υποδέχτηκε στο γραφείο μου σίγουρο πως η παρουσία του θα με συγκινήσει. «Ο χορός και ο εμφύλιος», του Γιώργου Σταματόπουλου.
Χορεύοντας με τις μνήμες του εμφυλίου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πάνω, κάτω, ανάμεσα στις γραμμές
Να ζητάς από έναν συγγραφέα να σου πει γιατί γράφει είναι σαν να ρωτάς ένα ψάρι γιατί κολυμπά. Κατά τα τέλη της τελευταίας δεκαετίας του 20ού αιώνα, πίνοντας καφέ στο σπίτι του φίλου μου συγγραφέα Κ., τον...
Πάνω, κάτω, ανάμεσα στις γραμμές
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μια δρασκελιά στη μνήμη Μνήμη Θωμά Λεοντάρη
​Απόσπασμα από λαξευμένη φράση σε τάφο στο νεκροταφείο του Τσεπέλοβου είναι ο τίτλος του κειμένου. Στο Ζαγόρι. Το ψάρεψα στο περιοδικό «Εν Τσεπελόβω», που βγαίνει στα Γιάννενα από ανθρώπους που εκπαιδεύουν τον...
Μια δρασκελιά στη μνήμη Μνήμη Θωμά Λεοντάρη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Περγαμηνές και οι πρώτες βιβλιοθήκες
Η εφεύρεση του χαρτιού στην Κίνα κατά τη δυναστεία των Ανατολικών Χαν σήμαινε ότι υπήρχε πλέον ένα φθηνό και παγκόσμια διαθέσιμο μέσο αποθήκευσης και διάχυσης της πληροφορίας. Το αρχαιότερο κατάλοιπο χαρτιού...
Περγαμηνές και οι πρώτες βιβλιοθήκες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μία ακόμη «μελέτη θανάτου»;
Κατάμεστη αίθουσα, διαρκής εγρήγορση του «κοινού» με περισσότερους νέους και νέες που επευφημούσαν κατά τη θεατρική ροή του έργου με τη συνδρομή δύο και μόνο ηθοποιών, του πανεπιστημιακού δασκάλου...
Μία ακόμη «μελέτη θανάτου»;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι είναι η θλίψη;
Εχουν γραφτεί πολλά για τη θλίψη. Είναι ένας μαύρος σκύλος ή ένα μαύρο πουλί που λένε πως όταν το αποδεχόμαστε και του ανοίγουμε την πόρτα δεν μοιάζει τόσο τρομακτικό. Εχουμε δε κατανοήσει πως δύσκολα...
Τι είναι η θλίψη;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας