Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η συμφωνία των εαυτών
© Everett Collection Inc. | Dreamstime.com
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η συμφωνία των εαυτών

  • A-
  • A+

Ξαπλωμένη σαν αυτοκράτειρα στο τεράστιο κρεβάτι χαμογελά. Μπερδεμένα τα συνήθως καλοχτενισμένα μαλλιά της και το πρόσωπο ελαφρά συσπασμένο. Εχω την εντύπωση όμως πως, παρά τον πόνο, ο νέος ρόλος της τη διασκεδάζει. Μου φαίνεται πως, αν δεν ερχόταν το λουμπάγκο, θα έπρεπε να το επινοήσει. Η απαραίτητη ακινησία της έθεσε αυτομάτως σε κίνηση τα άλλα μέλη της οικογένειας.

Κάποιος άλλος (όχι εκείνη) πρέπει να βγάλει τα σκουπίδια το πρωί, κάποιος άλλος (όχι εκείνη) θα έπρεπε να φροντίσει ώστε να υπάρχει γάλα, υλικά για τοστ και τα απαραίτητα για το μαγείρεμα, κάποιος άλλος (όχι εκείνη) θα έπρεπε να μαζέψει το σπίτι και να βάλει πλυντήριο. «Κοίτα να δεις που όλα τα κάνουνε άμα υπάρχει ανάγκη!», μου λέει χαρούμενη αλλά και προβληματισμένη, «βρε μπας και τους έχω κακομάθει;», αναρωτιέται.

Μου διηγείται πως, όταν ήταν γύρω στα δώδεκα, οι γονείς της χώρισαν. Τότε ήταν που έκανε ένα είδος ιερής συμφωνίας με τον εαυτό της, την οποία επισφράγιζε κάθε βράδυ, εκείνα τα πρώτα χρόνια της εφηβείας. Ελεγε πως, αν ποτέ παντρευόταν, θα φρόντιζε τόσο πολύ την οικογένειά της, ώστε το ενδεχόμενο ενός χωρισμού θα αποκλειόταν.

Η ζωή βέβαια τη διέψευσε πανηγυρικά, διότι, όπως λέει κι εκείνος ο αφορισμός, η ζωή δεν έχει καμιά υποχρέωση να μας δώσει αυτά που περιμένουμε. Αυτό σημαίνει πως παντρεύτηκε, απέκτησε τρία παιδιά που είναι μεγάλα πια, αλλά… χώρισε πριν από λίγα χρόνια. «Τι να κάνουμε;», λέει συχνά, «υπάρχει πάντα κάποιος αστάθμητος παράγοντας». Ο χωρισμός αυτός, όμως, την πείσμωσε ακόμα πιο πολύ. Εκανε τα πάντα μόνη της. Και… να την τώρα με λουμπάγκο στο κρεβάτι. Παρακολουθεί τους άλλους να φροντίζουν τον εαυτό τους και εκείνη. «Είδες η ανάγκη;», λέει και ξαναλέει.

«Η αναγκαιότητα», της λέω, «είναι μια ερμηνεία όχι ένα γεγονός. Δεν το είπα εγώ, ο Νίτσε το είπε! Μήπως δεν τους άφησες να μάθουν ή να κάνουν πράγματα, έστω με τον τρόπο τους;».

Δεν απάντησε. Εφυγα κι εγώ. Την άφησα να απολαύσει το πρωινό στο κρεβάτι της, κάνοντας κάτι πρωτόγνωρο: διάβαζε ένα βιβλίο και μάλιστα τέτοια ώρα. Προχωρώντας στον δρόμο σκεφτόμουν με πόσες τέτοιες «συμφωνίες» έχουμε σφραγίσει τις ζωές μας. Ορκοι που έχουμε δώσει μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή και που σίγουρα τα πράγματα δεν ήταν και τόσο ξεκάθαρα. Ωστόσο, καθορίζουν τον τρόπο που ζούμε και κυρίως τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε με τους άλλους.

Εχω πάντως μια αμυδρή υποψία πως από δω και πέρα η φίλη μου θα παθαίνει συχνότερα λουμπάγκο. Ισως, το σώμα κάτι θέλησε να της πει. Ισως, δεν είναι πολύ αργά για να ανακαλύψει κανείς πως δεν μπορεί να προβλέψει τα πάντα, ακόμα κι αν κάνει «ιερές» συμφωνίες με τον εαυτό του. Μέμνησο ότι άνθρωπος ει.

ΑΠΟΨΕΙΣ
«Εχε τον νου σου στο παιδί…»
Το στοίχημα της ζωής, της υγείας, της μόρφωσης, της ευημερίας κρίνεται στην παιδική ηλικία. Αν δεν θέλουμε η χώρα μας να εγκλωβιστεί οριστικά σ’ έναν φαύλο κύκλο επιστημονικής, τεχνολογικής και παραγωγικής...
«Εχε τον νου σου στο παιδί…»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μια οδυνηρή πραγματικότητα
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης υπάρχουν 3.790 ασυνόδευτοι ανήλικοι, πολίτες χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης, συνήθως αιτούντες διεθνή προστασία με 1.000 άνευ...
Μια οδυνηρή πραγματικότητα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ομόφυλη Γονεϊκότητα: Εκπαιδευτική Παρέμβαση στο Κέντρο Πρόνοιας Αττικής
Η κοινωνία μας έχει γαλουχηθεί, στην πλειονότητά της, μέσα από έμφυλους ρόλους, παγιωμένες πεποιθήσεις και έμφυλα στερεότυπα, που περνούν από γενιά σε γενιά. Η ικανότητα και οι ποιότητες της γονεϊκότητας...
Ομόφυλη Γονεϊκότητα: Εκπαιδευτική Παρέμβαση στο Κέντρο Πρόνοιας Αττικής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γυναικοκτονίες, παντού στον κόσμο
Κανένας θύτης δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί λόγους αγάπης για το έγκλημά του. Μόνον οι σύζυγοι, οι σύντροφοι, οι πατεράδες που κακοποιούν συχνά μέχρις εσχάτων τη σύζυγο, τη σύντροφο ή την κόρη τους όταν...
Γυναικοκτονίες, παντού στον κόσμο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο άλλος χρόνος
Τι όνομα να δώσουμε στους ρυθμούς αυτούς, πώς να τους δεχτούμε; Είναι καταπιεσμένες μειοψηφίες, περιφρονημένοι φτωχοί συγγενείς. Χρόνια παιδικά και χρόνια γεροντικά, πώς να τα στριμώξουμε στον περήφανο...
Ο άλλος χρόνος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας