Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Του κόκκινου
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Του κόκκινου

  • A-
  • A+

(Παντός καιρού, ηλικίας και ιδεολογίας! Της αγάπης, του αγώνα, του θυμού, της ορμής, του πάθους, του αίματος, της φωτιάς)

Εν αρχή ην το κόκκινο της κοκκινοσκουφίτσας,

Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη,

των κόκκινων, πασχαλινών αβγών,

των κόκκινων, βελούδινων τριαντάφυλλων, στις αυλές, πού πήγε εκείνο το άρωμα; Πού πήγαν οι αυλές;

Ενα κόκκινο βελούδινο, παιδικό φόρεμα, ραμμένο στην κυρία Ελένη,

Το κόκκινο τζάμι της εκκλησίας, περνούσε η αχτίδα του ήλιου, κοκκίνιζε η γενειάδα του παπά. Γελούσαν τα παιδιά!

Οι κόκκινοι γλόμποι του χριστουγεννιάτικου δέντρου,

τα κόκκινα παπούτσια της νονάς.

Τα κόκκινα κεράσια που τα φορούσαμε σαν σκουλαρίκια στα αυτιά.

Τα φθινοπωρινά φύλλα.

Το κοκκίνισμα, σαν μας μιλούσε «εκείνος»

Το κόκκινο μήλο, μήλο μου κόκκινο. Κόκκινο στο όνειρο; Κάτι γρήγορο κι αναπάντεχο θα συμβεί, έλεγε η γιαγιά.

Μια κόκκινη χαλκομανία, από τσίχλα, την ώρα του μαθήματος, ξαφνικά, ακούστηκε ένα «τακ!», ήρθε ο φιλόλογος, είδε το σχήμα καρδιάς στο χέρι μου: Αποβολή!

Γλυκερία, αύριο με τον κηδεμόνα σου.

«Φωτιά στα κόκκινα κι εγώ πυροσβέστης!»

Τα κεραμίδια αντί για τις πέτρες στις στέγες.

Το «Ματωμένο φεγγάρι»

τα «Ματωμένα χώματα»

Τα παιδικά, κόκκινα μάγουλά. (Για μας που μεγαλώναμε στο βουνό),

τα κόκκινα κάρβουνα, στα τζάκια. Οι κόκκινες μύτες και τα μάτια των μεθυσμένων,

τα κόκκινα μάτια απ' την αγρύπνια, το κλάμα,

το αίμα στα παιδικά μας γόνατα,

οι παπαρούνες την Πρωτομαγιά.

Το γλυκό, του κουταλιού, κεράσι,

το κόκκινο μοντγκόμερι στη σχολή.

Η «Κόκκινη» ταινία του Κισλόφσκι,

«Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο»

Το κόκκινο της προδοσίας, της απογοήτευσης, των χαμένων ονείρων για δικαιοσύνη.

Των κόκκινων λάβαρων, στα φεστιβάλ. (Πώς έγινε ροζ, σαν ζαχαρωτό…)

Η κόκκινη γραμμή στην Κύπρο,

Το κόκκινο Bic του δάσκαλου, που διόρθωνε; τα λάθη μας. (Εκείνα τα χρόνια)

Τα πρώτα κόκκινα φανάρια - σηματοδότες, στις πόλεις... (για μας τα παιδιά του χωριού πρωτόγνωρη εμπειρία).

Τα «Κόκκινα φανάρια», η μουσική τίτλων με ματώνει κάθε φορά.

Το αίμα βάφτηκε κόκκινο, στον κάμπο.

Το αίμα στους δρόμους,

Το κόκκινο φόντο στην αφίσα του Τσε!

Τα κόκκινα δάνεια. Ούτε καταλάβαμε πώς μπήκαν στη ζωή μας!

Το κόκκινο στη Λωρίδα της Γάζας.

Η πρώτη πορεία στην Αθήνα, 17 Νοέμβρη, 17 χρόνων εγώ, ο Ρίτσος ευθυτενής με ένα κόκκινο γαρίφαλο στο πέτο...

«Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους μπορεί να είναι κι από αίμα, όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα... Μπορεί να είναι κι από το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο».

* εκπαιδευτικός - συγγραφέας

   

ΑΠΟΨΕΙΣ
Μέσα στον φόβο πέρασε η ζωή μου
O φόβος χρειάζεται τον τρόμο. Για να γίνει κυρίαρχο συναίσθημα. Που θα καθηλώνει το μυαλό. Και θα εξουδετερώνει τη βούληση. Φάνηκε τελευταία στην περίπτωση του Ζακ. Ο φόβος μπρος στη διαφορετικότητα. Και μετά...
Μέσα στον φόβο πέρασε η ζωή μου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα κανάλια κι ένα λευκό γράμμα, λευκό σαν ψηφοδέλτιο
Τι είναι αυτό που θα επιτρέψει όλους εκείνους που στεριώσανε όλα αυτά τα χρόνια έξω, κατά τη διάρκεια της κρίσης να επιστρέψουν; Τι είναι αυτό που δεν επέτρεψε στα χρόνια της (επίπλαστης ή όχι) ευμάρειας, της...
Τα κανάλια κι ένα λευκό γράμμα, λευκό σαν ψηφοδέλτιο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ποιητικότητα. Δυστυχώς, μετακομίσαμε
Ημέρα ποίησης σήμερα. Καιρός να μιλήσουμε για την ποιητικότητα στις κοινωνικές σχέσεις. Για την ευγένεια. Για τον σεβασμό των πόλεων. Για την ασχήμια που μας περιζώνει. Για την αισιοδοξία. Για την ελπίδα που...
Ποιητικότητα. Δυστυχώς, μετακομίσαμε
ΑΠΟΨΕΙΣ
Προς τα πού πάει η ποίηση;
Είναι ορισμένοι που πιστεύουν ότι η ποίηση, αφού ολοκλήρωσε τον ιστορικό της κύκλο, σήμερα κατευθύνεται «προς την πρόζα», προς περισσότερο ανοιχτές φόρμες, προς έναν τύπο περισσότερης συνομιλίας, που γεννήθηκε...
Προς τα πού πάει η ποίηση;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Υπνου εγκώμιον
Την ίδια μέρα που οι άνθρωποι θέσπισαν στο παγκόσμιο ημερολόγιο να τιμήσουν τον ύπνο, αποφάσισαν να τιμήσουν και την ποίηση, αυτήν που μας κάνει «να βλέπουμε ότι ο θάνατος είναι ύπνος, το δειλινό ένα χρυσάφι...
Υπνου εγκώμιον
ΑΠΟΨΕΙΣ
Να επιστρέφεις…
Να επιστρέφεις στον γενέθλιο τόπο, στις πηγές με τα γάργαρα, στα απαρασάλευτα θεμέλια της ύπαρξης. Να επιστρέφεις στη γη των ηττημένων νικητών, στη γη που όργωσε το άροτρο και το ντουφέκι. Να φεύγεις μα να...
Να επιστρέφεις…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας