Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εκτακτος ροφός εις το μέρος ή, αλλιώς, πόλωση
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Εκτακτος ροφός εις το μέρος ή, αλλιώς, πόλωση

  • A-
  • A+

 

… οι αλιείς εμάχοντο προς αλλήλους, με κίνδυνον να ξεπιασθεί και να τους φύγει το αλίευμα, περί κυριότητος και κατοχής του τε παραγαδίου, του ροφού και του αγκίστρου

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Οι χαλασοχώρηδες»

Δεν έχουν περάσει καν 100 χρόνια που ο αυταρχισμός ήταν ο κανόνας στην Ευρώπη, με κοινό παρονομαστή τον αντικοινοβουλευτισμό, τον ρατσισμό και τον αντικομμουνισμό (τότε με την έννοια του αντιμπολσεβικισμού). Σήμερα, η ελληνική συντήρηση με ανάλογη νοοτροπία πολιτικού αυταρχισμού επανακάμπτει με τους Μητσοτάκη, Σαμαρά, Γεωργιάδη, Βορίδη κ.ά. να διαμορφώνουν ατζέντα βαθιάς ρηγμάτωσης και χαοτικών χρόνων, εμποδίζοντας τις προσπάθειες εθνικής ομαλοποίησης.

Η βομβιστική επίθεση σε έναν σταθμό ή μια εφημερίδα –στον οποιοδήποτε σταθμό ή εφημερίδα‒ προφανώς τραυματίζει τη δημοκρατία. Καταδικάστηκε ξεκάθαρα απ’ όλους. Αλλά ένας σταθμός –ο οποιοσδήποτε σταθμός ή εφημερίδα‒ δεν ταυτίζεται με τη δημοκρατία∙ η δημοκρατία τα χρειάζεται ως υπερασπιστές της. Επιπρόσθετα, εφόσον όλοι οι ιδιοκτήτες των καναλιών θεωρούν ότι ενισχύουν τον πολιτισμό και τον μεταφέρουν στα ελληνικά νοικοκυριά, μαζί με τις πολιτικές τους προτιμήσεις γιατί μπορούν και το κάνουν, καλό θα ήταν να σκεφτούν ότι ο πολιτισμός έχει τους κανόνες του μαζί με τους περιορισμούς του, όπως και ότι η πολιτική έχει τους δικούς της.

Είναι αρκετά δύσκολο για όσους παρακολούθησαν τα όσα έγιναν και ειπώθηκαν από τα πιο επίσημα και πιο θεσμικά πρόσωπα του δημόσιου βίου την εβδομάδα που πέρασε, να πουν ότι η πολιτική (ο πολιτικός πολιτισμός) ‒όπως αποτυπώθηκε με την παρουσία και τα λόγια των λειτουργών της‒ και η κουλτούρα (η καλλιέργεια) δεν έχουν κανέναν απολύτως ενωτικό δεσμό ή ότι, για να έχουμε καθαρά τα πεδία «πολιτική» και «πολιτισμός», θα έπρεπε να προσφύγουμε σε έναν απόλυτο διαχωρισμό τους. Απεναντίας, οι περισσότεροι θα συμφωνούσαν με τον Τ.Σ. Έλιοτ όταν μιλούσε στους Γερμανούς το 1939: «η πολιτική συγκρότηση ενός έθνους επιδρά στον πολιτισμό του και αυτός πάλι με τη σειρά του επιδρά στην πολιτική συγκρότησή του». Βέβαια, ο Έλιοτ έψεγε τους Γερμανούς για το τότε πνεύμα της εποχής (Zeitgeist).

Αλλά τι μπορεί να πει ένας Έλληνας σήμερα για το «Κατηγορώ» του κ. Μητσοτάκη, την άποψη περί «βλάβης που προκαλούν οι ιδέες της Αριστεράς» και για το ότι «ο Τσίπρας είναι ο ηθικός αυτουργός της τρομοκρατίας»; Εδώ, το σύστημα της ελληνικής συντήρησης παίζει τα ρέστα του στον βωμό της ψηφοθηρίας – εις βάρος των Ελλήνων και υπέρ των κουμπάρων και της διαπλεκόμενης συντεχνίας. Εχει αναγάγει τον χυδαίο αντικυβερνητισμό σε νέο «Χρυσό Μόσχο» και σε πνεύμα της εποχής (Zeitgeist).

Μερικοί –αρκετοί μάλλον‒, ας κάνουν τον κόπο να αφήσουν τα κοινότοπα περί δημοκρατίας και να εξηγήσουν πώς ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε αυταρχικό τόνο (γιατί έτσι νομίζει ότι μπορεί και πρέπει) κατηγορεί τον Πρόεδρο της Βουλής για αντικαταστατικές συμπεριφορές, χρησιμοποιώντας ο ίδιος αντικαταστατικές συμπεριφορές. Πόλωση.

Ας ξεστρατίσουν από τον μονόδρομό τους οι τάχα θιασώτες της πολυφωνίας και της αγοράς και να εξηγήσουν πώς ένα κανάλι που κινείται σε σιδηροτροχιά ενάντια στον δημόσιο τομέα και σε ό,τι αντιπροσωπεύει το κοινωνικό κράτος, πώς ένα κανάλι που θεωρεί αυτό το κράτος εξ ορισμού ως κάτι επιζήμιο, που έχει κάνει σημαία του την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας σε όλους τους τομείς, που έχει εργαλειοποιήσει σε καθημερινή βάση τα φοβικά, ακροδεξιά και εθνικιστικά ανακλαστικά μέρους του πληθυσμού, πώς το κανάλι που στηρίζει τον πολιτισμό του κιτς και της ξεκατινιάς, πώς αντιλαμβάνεται ένα τρομοκρατικό κτύπημα ως κτύπημα κατά της πολυφωνίας την οποία καθημερινά αντιμάχεται, και πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του κράτους ως μηχανισμού «που έχει την υποχρέωση να ενθαρρύνει την πολυφωνία και να προστατεύει την ασφάλεια των μέσων ενημέρωσης και των εργαζόμενων σε αυτά»; Πόλωση.

Και επιπλέον, ας μπουν στον κόπο να σκεφτούν ότι η πόλωση στρέφει το ενδιαφέρον από τα σημαντικά στα επουσιώδη και στα ελληνικά καραγκιοζιλίκια. Χωρίς πολιτικό επιχείρημα οι εμμονικοί λάτρεις των δημοσίων ελλειμμάτων και των δανείων και, άρα, του δημοσίου χρέους και, άρα, των μνηνομονίων, καταψήφησαν τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό, κατηγορώντας τα δημόσια πλεονάσματα που για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού οικονομικού υποδείγματος θα χρηματοδοτήσουν, δίχως δάνεια από τις «ενάρετες αγορές», την όποια οικονομική ανάπτυξη.

Και εδώ, φτώχεια στα συμπεράσματα, ολιγοπωλιακός πτωχομιντιασμός με αρκετό χρήμα πολιτικής μπίζνας, υπέρ του δικού τους «νόμου και της τάξης», όπως τα αντιλαμβάνονται, όπως τα θέλουν, όπως τα ήξεραν, υπέρ της καθημερινής παραπληροφόρησης, της προπαγάνδας και της αξίωσης για νέκρα μνήμης και κοινής νοημοσύνης. Και για να μην έχουμε παρεξηγήσεις, δεν επιχαίρω. Ξεκάθαρα καταδικάζω την όποια βία και τρομοκρατία. Αλλά ενώ δεν ακούγεται κιχ περί μονοπωλίου στον χώρο του Τύπου, δεν κατανοώ πώς ξαφνικά όλοι «τάσσονται στο πλευρό της πολυφωνίας και της ελευθερίας του Τύπου». Είναι τόσο πειστικοί, όσο και η «Καλύβα του μπαρμπα-Θωμά» ξαναγραμμένη από επιτροπή δουλεμπόρων.

 

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Ευρώπη και η Αριστερά
Οδεύοντας προς τις ευρωεκλογές, μόνη πολιτική οικογένεια με ούριο τον άνεμο στα πανιά της εμφανίζεται να είναι η μεταφασιστική και παραφασιστική Ακροδεξιά.
Η Ευρώπη και η Αριστερά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γιατί χαίρεται ο Σαλβίνι και χαμογελάει, Μακρόν;
Η πτώση του Μακρόν και η αποχώρηση της Μέρκελ, η ανυπαρξία άλλων ηγετικών μορφών στο «άλλο στρατόπεδο» στην Ευρώπη, αφήνει την «τρόικα» Σαλβίνι, Ορμπαν και Κουρτς και τη μισαλλόδοξη ρητορεία τους σε...
Γιατί χαίρεται ο Σαλβίνι και χαμογελάει, Μακρόν;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι διάτρητες κόκκινες γραμμές του Μάνφρεντ Βέμπερ
Η ευέλικτη προσέγγιση προς τις ευρωπαϊκές αξίες και την πολιτική συνέπεια φαίνεται να βρίσκεται στο υπογάστριο της πρώτης βεμπεριανής περιόδου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Στους τίτλους πρωταγωνιστεί η...
Οι διάτρητες κόκκινες γραμμές του Μάνφρεντ Βέμπερ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Να φύγετε…
Να πάτε αλλού, έλεγε κάποιος κύριος σε μια διαφήμιση. Ηθελε την ησυχία του, χωρίς τους ήχους των μουσικών οργάνων των νεολαίων της γειτονιάς. Ασχέτως αν κάποιοι από αυτούς, ίσως, γίνουν σημαντικοί μουσικοί....
Να φύγετε…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για την αντιγραφή
Δεξιά, άκρα Δεξιά, εθνικιστές κάθε κοπής, ρατσιστές, φασίστες, νεοναζιστές συγκροτούν πολιτικά το μαύρο μέτωπο, το οποίο ξεκινά από το κέντρο της Ευρώπης (Γερμανία) για να «καταλάβει» τον Βορρά, τη Δύση, την...
Για την αντιγραφή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μάης ’68: από το μονοδιάστατο στο μονοπολικό
Ο Μάης ’68 άσκησε παγκόσμια αντισυστημική επιρροή. Το βλέπουμε στις μαρτυρίες, στα αφιερώματα. Ηταν, για ακόμα μια φορά, «ημέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο». Η φθορά του, όμως, οφείλεται σε δύο παράγοντες που...
Μάης ’68: από το μονοδιάστατο στο μονοπολικό

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας