Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γιατί χαίρεται ο Σαλβίνι και χαμογελάει, Μακρόν;
Orietta Scardino / ANSA via AP (ΦΩΤ.: ΑΡΧΕΙΟΥ)
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γιατί χαίρεται ο Σαλβίνι και χαμογελάει, Μακρόν;

  • A-
  • A+

Εάν κάποιος προ ολίγου καιρού έλεγε στον Ματέο Σαλβίνι πως ο καλύτερος σύμμαχός του θα ήταν ο Εμανουέλ Μακρόν, ο πέραν των Αλπεων δριμύτατος επικριτής του κι επίδοξος αντίμαχός του στις ευρωπαϊκές εκλογές, σιγουρα ο Ιταλός ακροδεξιός θα έσπευδε με τον γνωστό του αλαζονικό τρόπο να τον χλευάσει.

Μολαταύτα οι τελευταίες συγκυρίες στη Γαλλία, πρώτα με την εξέλιξη του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων και μετά με την τρομοκρατική επίθεση στο Στρασβούργο, δίνουν λαβή στην ιταλική κυβέρνηση των Σαλβίνι - Ντι Μάιο να θριαμβολογεί μαυλιστικά, διαστρέφοντας τα γεγονότα σε αποδείξεις για τα δικά της ανδραγαθήματα απέναντι στην Ευρώπη, τα δημοσιονομικά της και το μεταναστευτικό.

Κι εν μέρει τα πράγματα είναι έτσι. Χτες ανακοινώθηκε η συμβιβαστική «τεχνική συμφωνία» Ιταλίας - Κομισιόν.

Ηδη από την περασμένη Τετάρτη η Ιταλία κατέθεσε το διορθωμένο προσχέδιο του προϋπολογισμού της, που, καίτοι εμπεριέχει λιγότερα επεκτατικά μέτρα, πάλι δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις των Βρυξελλών για ανώτατο όριο στο έλλειμμα το 1,9%, αν και το «κατεβάζει» στο 2,04%, από 2,4% που ήταν αρχικά.

Το γεγονός ότι η Ρώμη, παρά τις κομπορρημοσύνες των Σαλβίνι - Ντι Μάιο, υπαναχώρησε, «ξακρίζοντας» μάλιστα τις δαπάνες για τα κονδύλια που θα διέθετε για τα μέτρα-σημαία του προγράμματός της (κατώτατο κοινωνικό επίδομα και συντάξεις) αποτελούσε, έως και την περασμένη Δευτέρα, έναν κάρφο για την έπαρση της Λέγκας και των Πέντε Αστέρων.

Ομως η τακτική υποχώρηση που σάλπισε ο Μακρόν προκειμένου να μην «απολέσει την ηγεμονία της άρχουσας τάξης», όπως θα έλεγε και ο Γκράμσι (επειδή εξανάγκασε την κοινωνία να δεχτεί την πολιτική του φέρνοντας τις μάζες στο μη περαιτέρω και βγάζοντάς τες στον δρόμο), έσωσε τα προσχήματα των Ιταλών λαϊκιστών, που πλέον μπορούν να ισχυρίζονται πως εάν υπάρχει θέληση, και πίεση, λεφτά μπορούν να βρεθούν παρά τις αντιρρήσεις των Βρυξελλών.

Η αλήθεια είναι βεβαια πως η Ιταλία, πέρα από τη διένεξη για τα όρια του ελλείμματος, έχει συντάξει έναν προϋπολογισμό που κατά βάθος ευνοεί τις δομικές μεταρρυθμίσεις, όπως τις εννοούν οι Βρυξέλλες, και είχε ξεκινήσει να εφαρμόζει ο Ματέο Ρέντσι.

Και τούτο γιατί με τον προϋπολογισμό της Λέγκας και των Πέντε Αστέρων εξασφαλίζεται απρόσκοπτα η διαιώνιση της ευέλικτης και πρόσκαιρης εργασίας, προσθέτοντας μάλιστα και μια σειρά από φοροαπαλλαγές για τις επιχειρήσεις που επενδύουν σε υψηλή τεχνολογία (αλλά συμπιέζουν ακόμη παρακάτω τους μισθούς και την πρόσκαιρη εργασία) και για όσες προσλαμβάνουν νέους εργαζόμενους (με απολαβές πείνας).

Παράλληλα με τις μειώσεις φόρων στα κέρδη των επιχειρήσεων και των ελεύθερων επαγγελματιών, όπως και τον ενιαίο φόρο, εξασφαλίζεται μια συμπίεση των δαπανών σε βάρος μισθωτών και συνταξιούχων.

Αλλωστε στις προβλέψεις του προϋπολογισμού προβλέπεται μείωση του ελλείμματος στο 2,1% το 2020 και στο 1,8% το 2021, ποσοστά που ικανοποιούν πλήρως τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Επιπλέον η κυβέρνηση συνασπισμού, έστω και μετά από εσωτερικές συγκρούσεις και συμβιβασμούς, αποδέχεται ένα προς ένα τα μεγάλα έργα -τρένα υψηλής ταχύτητας (TAV), αγωγός φυσικού αερίου TAP- που είχε επιβάλει η Ε.Ε. στην προηγούμενη κυβέρνηση και την αντίθεση προς τα οποία είχαν κάνει επίσης σημαία τους και τα δύο κόμματα προεκλογικά.

Η Κομισιόν εμφανίζεται λοιπόν διατεθειμένη να αφήσει την Ιταλία να δείξει πυγμή σε τούτο το «tour de force».

Τώρα προστίθεται κι ο πονοκέφαλος της Γαλλίας που σαφώς αποδυναμώνει τα επιχειρήματά της: πώς είναι δυνατόν να είναι επικίνδυνη για όλη την ευρωζώνη η «συμμορφούμενη» μικροαπόκλιση της Ιταλίας και όχι η ακρασφαλής δημοσιονομική υπέρβαση του Μακρόν;

Επίσης οι Σαλβίνι και Ντι Μάιο εκμεταλλεύονται με τον γνωστό παραπλανητικό τρόπο το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων που συνταράσσει απ’ άκρου εις άκρον τη Γαλλία. Υπενθυμίζοντας urbi et orbi πως τόσο η Λέγκα όσο και τα Πέντε Αστέρια ξεκίνησαν και σε μεγάλο βαθμό δρουν ως κινήματα αμφισβήτησης που διαπερνούν κάθετα τάξεις και ιδεολογίες και ως τέτοια -ιδίως το δεύτερο- ανέβηκαν στην εξουσία.

Εκείνα πρωτοστάτησαν, όπως θυμίζουν σε κάθε ευκαιρία, στις διαμαρτυρίες κατά του TAV, για το νερό, κατά των εμβολίων κ.ο.κ. Η ταλάντευση του Μακρόν απέναντι στις λαϊκές κινητοποιήσεις, λένε, αντανακλά στη «δική μας» τακτική, τη «δική μας» νίκη των διεκδικήσεων.

Και τώρα ήλθε για τον Σαλβίνι και νέα βοήθεια στην ιδεολογική του επέλαση από τη Γαλλία: το τρομοκρατικό χτύπημα στο Στρασβούργο.

Μια εξέλιξη που εν μέρει ωφελεί και τον Μακρόν δίνοντάς του χρόνο ν’ ανασυνταχθεί απέναντι στα Κίτρινα Γιλέκα (που πάντως ξαναβγήκαν να διαδηλώσουν το Σάββατο, παρά το εθνικό πένθος), να διασαλπίσει άλλη μία φορά την ενότητα κάνοντας έκκληση στα εθνικά αισθήματα των Γάλλων, να «δαιμονοποιήσει» άλλη μια φορά εμμέσως τους μουσουλμάνους (καθώς οι μειονότητες από τα προάστια, μη λησμονούμε, πρωτοστατούν στις κινητοποιήσεις των Κίτρινων Γιλέκων) και να ξυπνήσει τον εθνικισμό, που είχε καταχωνιαστεί από την έξαρση της αγανάκτησης και τον ενθουσιασμό της κοινωνικής εξέγερσης στα κατάβαθα του ασυνειδήτου.

Πλέον ο Σαλβίνι με την «Πατρόκλου πρόφασιν» της επίθεσης στο Στρασβούργο έχει άλλη μια εύλογη απόδειξη της ξενοφοβικής αντίληψής του για τη μετανάστευση και τον έλεγχο του «ξένου» στην ιταλική και την ευρωπαϊκή κοινωνία.

Πλέον επικαλείται τα δύο γεγονότα τούτα -Κίτρινα Γιλέκα και υποχώρηση Μακρόν, και ισλαμιστική τρομοκρατία- ως επιβεβαίωση της ορθότητας που έχουν οι αρχές του.

Η πτώση του Μακρόν και η αποχώρηση της Μέρκελ, η ανυπαρξία άλλων ηγετικών μορφών στο «άλλο στρατόπεδο» (νεοφιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατών, παραδοσιακής Δεξιάς και αριστερών) στην Ευρώπη, αφήνει την «τρόικα» Σαλβίνι, Ορμπαν και Κουρτς και τη μισαλλόδοξη ρητορεία τους σε αδιαμφισβήτητη θέση ισχύος, σε μια πολιτική σκηνή όπου «λόγω» και «έργω» οι αντίπαλοί τους δεν έχουν να αντιτάξουν κανένα πειστικό για τ’ αυτιά του μέσου πολίτη επιχείρημα.

Για τον Σαλβίνι ο άνεμος που φτάνει πέρα από τις Αλπεις δεν ήταν ψυχρός, όπως συνήθως, αλλά ούριος.

*Δημοσιογράφος, δρ Φιλοσοφίας/Γλωσσολογίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
ΜέΡΑ25: Όταν «ξαναζεσταίνουν» παλιές «συνταγές» ψευτοαριστερής διαχείρισης των μνημονίων
«Αυτή η νύχτα κράτησε πολύ...» Αυτό είναι ένα από τα βασικά συνθήματα του «ΜέΡΑ25», το οποίο και προβάλλει ιδιαίτερα ενόψει και των επερχόμενων εκλογών.
ΜέΡΑ25: Όταν «ξαναζεσταίνουν» παλιές «συνταγές» ψευτοαριστερής διαχείρισης των μνημονίων
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το ΜέΡΑ25 (και DiEM25) μέσα από το καταστατικό και το πρόγραμμά του
Ο συντάκτης του κειμένου είναι φανερό ότι αγνοεί ή αποσιωπά όχι μόνο την ευρωπαϊκή και ελληνική ιστορία του 20ού αιώνα, ιδιαίτερα της Αριστεράς, αλλά και τα σύγχρονα διεθνικά / διευρωπαϊκά κινήματα.
Το ΜέΡΑ25 (και DiEM25) μέσα από το καταστατικό και το πρόγραμμά του
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών
Θα περίμενε κανείς οι αστοί διανοούμενοι να υπηρετούν με τον δικό τους τρόπο τις πανανθρώπινες αξίες. Σήμερα, η σιωπή των αμνών. Αφωνία και λήθη στις παλιές αξίες, λαλίστατοι απέναντι στον κοινό εχθρό, την...
Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Αχαλίνωτος φανατισμός
Οποιος παρακολουθεί συστηματικά (χαρά στο κουράγιο του) τις ενημερωτικές εκπομπές των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών -δεν είναι δα και πολλές, σχεδόν...
Αχαλίνωτος φανατισμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στη σκιά του Παρνασσού
Στην κορφή του Παρνασσού βασίλευε ένας κέδρος. Και στα πόδια του βουνού, στη σκιά η Αγόριανη. Στον τόπο αυτόν γεννήθηκε και ανδρώθηκε ο άνθρωπος που συνδέει τον Αρη Βελουχιώτη με τον καπετάν Διαμαντή....
Στη σκιά του Παρνασσού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι εκλογές σε έναν κόσμο που καταρρέει
Χειραγώγηση, αναξιοπιστία, ανασφάλεια: τα υλικά για ένα τερατώδους ισχύος εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να κονιορτοποιήσει τις σημερινές δομές της πολιτικής εξουσίας.
Οι εκλογές σε έναν κόσμο που καταρρέει

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας