• Αθήνα
    Αραιές νεφώσεις
    26°C 24.2°C / 28.8°C
    2 BF
    51%
  • Θεσσαλονίκη
    Σποραδικές νεφώσεις
    22°C 19.8°C / 23.7°C
    1 BF
    54%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    28°C 27.0°C / 29.8°C
    3 BF
    56%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.9°C / 27.0°C
    3 BF
    34%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    23°C 22.9°C / 22.9°C
    3 BF
    31%
  • Βέροια
    Σποραδικές νεφώσεις
    23°C 20.1°C / 26.0°C
    2 BF
    49%
  • Κοζάνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    22°C 19.0°C / 22.4°C
    2 BF
    33%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.8°C / 28.6°C
    3 BF
    28%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 26.8°C / 28.2°C
    2 BF
    70%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 23.9°C / 24.9°C
    3 BF
    60%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.4°C / 26.3°C
    4 BF
    57%
  • Σκόπελος
    Σποραδικές νεφώσεις
    22°C 20.7°C / 22.7°C
    2 BF
    68%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    26°C 25.9°C / 26.9°C
    4 BF
    57%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 23.5°C / 24.9°C
    2 BF
    47%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    24°C 23.5°C / 27.9°C
    2 BF
    52%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 28.2°C / 31.8°C
    3 BF
    42%
  • Χαλκίδα
    Σποραδικές νεφώσεις
    27°C 23.9°C / 28.8°C
    2 BF
    50%
  • Καβάλα
    Αραιές νεφώσεις
    18°C 17.3°C / 18.3°C
    1 BF
    63%
  • Κατερίνη
    Αραιές νεφώσεις
    22°C 20.8°C / 25.2°C
    3 BF
    61%
  • Καστοριά
    Σποραδικές νεφώσεις
    23°C 22.8°C / 22.8°C
    3 BF
    26%
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο πλούτος ως αθλιότητα

  • A-
  • A+
Ακολουθήστε μας στο Google news

Η εξέγερση των τελευταίων εβδομάδων στη Γαλλία επαναφέρει στο προσκήνιο το χρόνιο ζήτημα των σύγχρονων κοινωνιών. Το ζήτημα των ζητημάτων, που είναι η παρόξυνση του εκμεταλλευτικού χαρακτήρα τους και η σύστοιχη με αυτό αλαζονεία των πλουσίων.

Για να το θέσω ορθότερα, αυτό που επανέρχεται στο προσκήνιο είναι ο καπιταλισμός ως το μείζον πρόβλημά μας. Ενα κοινωνικό σύστημα που, μέσα από την παγκόσμια επέκτασή του, μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ύβρι πλανητικών διαστάσεων, η μέγιστη απειλή για την ανθρωπότητα και τη φύση. Εχοντας ως μόνο γνώμονα τη μεγιστοποιητική απληστία, οδηγεί τη ζωή και τον πλανήτη στην καταστροφή.

Και κάνει, για άλλη μια φορά, επίκαιρο τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, ο οποίος επισήμανε πως η επανάσταση είναι απαραίτητη όχι μόνο γιατί αποτελεί προϋπόθεση για τη βελτίωση της ζωής της πλειοψηφίας, αλλά, ακόμη περισσότερο, στο μέτρο που μπορεί να αποτελέσει το μοναδικό φρένο πριν από την καταστροφή.

Είναι πολύ γελασμένοι όσοι νομίζουν πως το σύστημα –«αυτοβούλως» ή υπό πίεση- θα κάνει την παραμικρή παραχώρηση. Είναι, θέλω να πω, πολύ ουτοπιστές και καθόλου ρεαλιστές όσοι θεωρούν πως ο «ρεφορμισμός» αποτελεί δυνατότητα μετασχηματιστικής πρακτικής.

Πράγμα που αποδεικνύεται μέρα τη μέρα σε όποια γωνιά του κόσμου κι αν στρέψουμε το βλέμμα μας.

Η ελληνική εμπειρία είναι απολύτως διαφωτιστική. Δεν ήταν μόνο ο Τσίπρας που στραπατσαρίστηκε στην προσπάθειά του να επιτύχει έναν «έντιμο συμβιβασμό». Το κεφάλαιο –διεθνές με «εθνικά» παραρτήματα– δεν έδωσε ούτε στον Σαμαρά, κατεξοχήν δικό του άνθρωπο, περιθώρια αναπνοής. Η εξόντωση, η ταξική επικράτηση μόνο ως απόλυτη μπορεί να νοηθεί από μέρους του κεφαλαίου. Η άτεγκτη στάση του είναι πλέον σταθερά της ύπαρξής του.

Το κεφάλαιο σήμερα, για να το πούμε με εγελιανό τρόπο, είναι η κατεξοχήν «απόλυτη ιδέα». Σε παλαιότερες περιόδους, η ηγεμονία του εδράζονταν σε μια υπόσχεση βελτίωσης της ζωής –το κεφάλαιο έπρεπε να υπηρετηθεί, γιατί αυτό, υποτίθεται, θα απέβαινε προς το συμφέρον της κοινωνίας συνολικά. Στην τωρινή φάση, η υποταγή στη «βούλησή» του είναι απόλυτη προσταγή –το κεφάλαιο πρέπει να υπηρετηθεί γιατί η μοίρα όσων του εναντιώνονται είναι η εξόντωση.

Μπορεί να αλλάξει αυτό; Μπορεί, δηλαδή, μια «ρεφορμιστική» πρακτική να επιφέρει κάποιες, έστω στοιχειώδεις, βελτιώσεις στη ζωή των ανθρώπων; Νομίζω πως όχι. Κι αυτό αποτυπώνεται με χίλιους τρόπους στην εμπειρία.

Δείτε τι γίνεται στη Γαλλία. Πάρτε τον Πρόεδρο των πλουσίων –τον οποίο οι ποικίλοι δικοί μας «προοδευτικοί», παραδοσιακοί και φρέσκοι, υπολήπτονται ως ευρωπαϊστή και τον χειροκροτούν ενθουσιωδώς στην Πνύκα, τρομάρα τους. Αποφάσισε, λοιπόν, ύστερα από έναν μήνα «ταραχών», να «συζητήσει» κάποια από τα «δίκαια αιτήματα» των εξεγερμένων. Με μία απόλυτη προϋπόθεση: πως δεν θα θιγούν σε τίποτα οι πλούσιοι και οι επιχειρηματίες. Με απλά λόγια: ας αυξηθεί λίγο ο κατώτατος μισθός κι ας το πληρώσουν οι φορολογούμενοι, γενικώς. Με τίποτε, πάντως, δεν θα πληρώσουν οι βιομήχανοι ή οι «εύποροι» -πάει να πει, οι «επιτυχημένοι».

Οποιος νομίζει πως αυτό αποτελεί, απλώς, σουσουδισμό ή σύνδρομο Μαρίας Αντουανέτας, κάνει μεγάλο λάθος. Οι «ευκατάστατοι» ξέρουν πως υπάρχουν φτωχοί και εξαθλιωμένοι συμπολίτες τους. Αντί, ωστόσο, να τους «συμπονέσουν», να τους «παρασταθούν», βρίσκουν περισσότερο κατάλληλο να τους μισούν. Ενα κύμα ταξικού μίσους των ανώτερων και τμημάτων των «μεσαίων» τάξεων προς τους φτωχούς κατακλύζει τις καπιταλιστικές κοινωνίες μας. Και διαμορφώνει το υπόστρωμα πάνω στο οποίο εκτρέφονται τα φασιστικά και εθνικιστικά τέρατα.

Ολα για τον «ιδιωτικό τομέα» –όπου οι δικοί μας νεοφιλελεύθεροι τοποθετούν και τους… εργαζομένους στον «ιδιωτικό τομέα». Είναι χαρακτηριστική πρόσφατη παρέμβαση του Στέφανου Μάνου, ο οποίος εντάσσει στο «Δημόσιο» τους πάντες και τις πάσες –κρατικούς υπαλλήλους, συνταξιούχους και άνεργους!–, διαμαρτυρόμενος εντόνως πως ο «ιδιωτικός τομέας» τούς τρέφει όλους αυτούς τους άχρηστους, το βάρος της γης.

Με τα λόγια του: «Οι μισοί (τα 2,3 εκατ. απασχολούμενοι εκτός Δημοσίου) συντηρούν τους διπλούς του Δημοσίου (τα 4 εκατ.)! Με άπειρη θρασύτητα η συνδικαλιστική ηγεσία των 4 εκατ. παρέλυσε τη χώρα την περασμένη Τετάρτη, απαιτώντας περισσότερα από τους απασχολούμενους του ιδιωτικού τομέα». Τα κοπρόσκυλα –άνεργοι και συνταξιούχοι–, αυτοί οι περιττοί και τόσο μα τόσο θρασείς.

Η απάντηση σε αυτήν την κατάσταση δεν μπορεί να είναι «ήπια», «θεσμική» και «διαλλακτική». Είναι φανερό, νομίζω, πως χωρίς εξεγερσιακές, επαναστατικές πραγματικά εξελίξεις, δεν αναστρέφεται η πορεία προς το όλο και χειρότερο. Ο αντίπαλος δεν συνδιαλέγεται. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου για «διαπραγματεύσεις». Επιδιώκει την παράδοση άνευ όρων στον ταξικό πόλεμο, που εκτυλίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς και πολύ συνειδητά από την πλευρά του. Και, όταν χρειαστεί, θα αξιοποιήσει και τα τέρατα.

Η απάντηση, δε, σε όσους ονειρεύονται «δημοκρατικά» -με τον Σουλτς και τον Μακρόν!- μέτωπα απέναντι στον «εθνολαϊκισμό» έχει δοθεί εδώ και ογδόντα χρόνια από τον Χορκχάιμερ: όποιος δεν μιλάει για τον καπιταλισμό, δεν δικαιούται να μιλάει για τον φασισμό.

* εκπαιδευτικός

  

ΑΠΟΨΕΙΣ
«Κίτρινα γιλέκα» και «Σαρδέλες», οι δύο όψεις της ανυπακοής
Η κοινωνία ένθεν κακείθεν των Αλπεων παρακολουθεί, τους τελευταίους μήνες, τη διόγκωση δύο κινητοποιήσεων που, μολονότι έχουν διαφορετικούς ως προς τη σαφήνεια και την έντασή τους στόχους, επηρεάζουν και...
«Κίτρινα γιλέκα» και «Σαρδέλες», οι δύο όψεις της ανυπακοής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εξέγερση σε αναμονή
Οι συγκρούσεις στο Παρίσι το Σαββατοκύριακο θύμισαν ότι η εξεγερσιακή ορμή των «κίτρινων γιλέκων» παραμένει ενεργή εστία φωτιάς που ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκαλέσει γενικευμένη αναζωπύρωση με απρόβλεπτες...
Εξέγερση σε αναμονή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο Μακρόν και το αδιέξοδο του «ακραίου Κέντρου»
Αυτό που αποκάλυψε καθαρά την ταξική μεροληψία της κυβέρνησης Μακρόν και την απόλυτη προσήλωσή της στη διατήρηση των κοινωνικών ανισοτήτων προς όφελος των ισχυρών είναι η ακραία βίαιη καταστολή των «κίτρινων...
Ο Μακρόν και το αδιέξοδο του «ακραίου Κέντρου»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δημο(σ)κοπήσεις στη Γαλλία
Τα γαλλικά ΜΜΕ είναι στη μεγάλη τους πλειονότητα στο πλευρό της ομάδας Μακρόν, αποκαλώντας τα «κίτρινα γιλέκα» ακροδεξιές ορδές, χούλιγκαν και πρόσφατα αντι-σημίτες. Και βέβαια στηρίζουν τη νομιμοποίησή τους...
Δημο(σ)κοπήσεις στη Γαλλία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για τα «κίτρινα γιλέκα» - 2019
Στην προσπάθειά τους να αντιδράσουν στα «κίτρινα γιλέκα», οι ελίτ στήνουν το κίνημα διαμαρτυρίας «Κόκκινα Φουλάρια» – που από μόνο του, σημειολογικά, δείχνει ότι αδυνατούν να καταλάβουν τίποτα από τις...
Για τα «κίτρινα γιλέκα» - 2019

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας