Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα Χριστούγεννα της Ελευθερίας
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα Χριστούγεννα της Ελευθερίας

  • A-
  • A+

Ο καιρός περνούσε. Μπήκε ο Δεκέμβριος. Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης γέμισαν από λαμπιόνια κι έλατα. Από μεταμοντέρνα χριστουγεννιάτικα δέντρα που προτείνουν μια διαφορετική εικόνα. Οι κουραμπιέδες σερβίρονται δυστυχώς ηλεκτρονικά. Ωστόσο, κι αυτά τα καλοφτιαγμένα πιάτα εξωθούν επικίνδυνα στην αμαρτία. Σου ’ρχεται ώρες ώρες να δαγκώσεις την οθόνη. Ισως αργότερα να γίνει κι αυτό.

Η Ελευθερία δεν έχει τέτοιες ανησυχίες. Ανήμερα της γιορτής της έφτιαξε μελομακάρονα. Μικρά στο μέγεθος, πού να γεμίσει το στόμα. Εφτιαξε και κουραμπιέδες. Στρογγυλοί κι αφράτοι. Και πολλή άχνη. Σαν κατσούλα από πάνω. Εμοιαζε με κεφαλόδεσμο νύφης από τα παλιά. Χτύπησε την πόρτα διστακτικά.

Ο ήχος πρόδινε πως χρειάστηκε κόπο για να ξεπεράσει τους δισταγμούς της. Μόλις που ακούστηκε ο ήχος. Να σας τρατάρω για τις γιορτές. Και τη γιορτή μου. Πρότεινε το πιάτο προς το μέρος μου. Στεκόμουν αμήχανος απέναντί της. Το χέρι της μαζεύτηκε, σα να μετάνιωσε που έκανε την αποκοτιά να μοιραστεί με τον γείτονά της τους κουραμπιέδες της.

Ευτυχώς που ενεργοποιήθηκε ο συναγερμός μέσα μου. Αυτός είναι που με σώζει στις στιγμές αμηχανίας μου. Που είναι πολλές. Σχηματίστηκε το αχνό χαμόγελο που ενθαρρύνει. Κι έτσι σταμάτησε το μάζεμα των χεριών της. Απλωσα τα δικά μου, σ’ ευχαριστούμε, Ελευθερία μου, που μας θυμήθηκες. Η συμβία θέρμανε περισσότερο την ατμόσφαιρα, η φωνή της από το βάθος της κουζίνας ξεπάγωσε τη γειτόνισσα.

Απλωσε το πιάτο στα χέρια μου, η Ελευθερία αποχώρησε αθόρυβα, την ώρα που εγώ απολάμβανα τη στιγμή που πλησίαζε. Εντάξει, Ελευθερία, κάνε καφέ κι έρχομαι, η φωνή της συμβίας σκέπασε τον ήχο της πόρτας που έκλεινε. Και πρόσεξε. Να και η απειλή. Οι κουραμπιέδες είναι για να τους δεις. Οχι να τους φας.

Αμαρτία μολογημένη κι εξομολογημένη παύει να είναι αμαρτία. Ετσι δεν μάθαμε από τον μοναχό Τέτζελ; Δεν μπόρεσα ν’ αντισταθώ στους κουραμπιέδες, η ώρα του καφέ στο γειτονικό διαμέρισμα ήταν ό,τι έπρεπε. Αντε μετά ν’ αντισταθείς. Χάνεις τον αριθμό. Η πόρτα άνοιξε απρόσμενα κι έμεινα μ’ ανοιχτό το στόμα. Ο κουραμπιές θυσιάστηκε στον σκουπιδοτενεκέ.

Παρασύρθηκα. Επανέλαβα αρκετές φορές το ρήμα. Η μονολεκτική απολογία μου δεν έπειθε. Επρεπε να βάλω περισσότερες λέξεις. Παρασύρθηκα από όσα η Ελευθερία μας εκμυστηρεύτηκε χτες. Η συμβία με κοίταζε περίεργα. Κι άρχισα να της σκαλίζω τη μνήμη. Να ερεθίζω την ευαισθησία της. Ηταν ο μόνος τρόπος να ξεχάσει την κατάχρηση.

Η Ελευθερία ήταν αναστατωμένη. Οσο πλησίαζαν οι γιορτές άλλαζε η διάθεσή της. Της το ξέκοψαν τα παιδιά της. Δεν χωράς μάνα. Θα κάνουμε μόνοι μας γιορτές. Με δυο τρεις φίλους. Επεσε του θανατά η Ελευθερία. Ασε τα σάπια, η αντίδρασή της. Αδιόρθωτε. Στοπ οι κουραμπιέδες.

  

ΑΠΟΨΕΙΣ
Αχ αυτή η μαγική αύρα των εορτών...
Το πρόσεξα την περασμένη εβδομάδα. Ισως ήταν και η πρώτη φορά που το παρατηρούσα και κάποιο ρόλο πρέπει να έπαιξε, για να το προσέξω, η συχνότητα της επανάληψης: τέσσερις άνθρωποι -δύο άντρες, δύο γυναίκες.
Αχ αυτή η μαγική αύρα των εορτών...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανοίγεις το παράθυρο
Το παράθυρο έχει μια ξεχωριστή θέση στη ζωή μας, στον πολιτισμό και στην κοινωνική ζωή. Αποκαλύπτει αλλά και κρύβει. Οι σύρτες στα παράθυρα είναι από τη μέσα μεριά. Αυτό που ακινητοποιεί το χέρι είναι ο...
Ανοίγεις το παράθυρο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο τοίχος της καλοσύνης
Ο δρόμος είχε τη δική ιστορία. Το τραγούδι έδωσε ψυχή στα πράγματα που δεν δίναμε σημασία, κι ας ήτανε ο μικροτόπος του κόσμου της γειτονιάς. Κάθε ήχος κι ένας άνθρωπος.
Ο τοίχος της καλοσύνης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κάθαρση
Ισως είναι η πιο οξυδερκής παρατήρηση που έκανε ο Αριστοτέλης στον γνωστό ορισμό του για την τραγωδία... Δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν. Προτείνει ο σπουδαίος αυτός...
Κάθαρση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εκείνος κι εκείνη
Τι είναι αυτό που αντιστέκεται στη φθορά των σχέσεων που μοιραία οδηγεί στη διάλυση μιας σχέσης; Η αγάπη, θα μπορούσαμε να πούμε εύκολα. Αλλά και πάλι η αγάπη ποτέ δεν ήταν αρκετή. Καθώς τους φανταζόμουν να...
Εκείνος κι εκείνη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο πρόσφυγας Χριστούλης
Γεννήθηκα με το χρώμα της σκούρας σοκολάτας. Όσο κι αν ο κόσμος αγαπά τη σοκολάτα, μάλλον αποστρέφεται το χρώμα της. Αλλιώς δεν εξηγείται το γιατί, δεν έφερε κανείς μπαλόνια χρωματιστά στη μαμά μου, όταν ο...
Ο πρόσφυγας Χριστούλης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας