Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μέσα στον φόβο πέρασε η ζωή μου
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μέσα στον φόβο πέρασε η ζωή μου

  • A-
  • A+

Ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης μιλά για την αιώνια σχέση του δημιουργού με τον φόβο. Με το συναίσθημα εκείνο που θέτει σε υπερδιέγερση τις πνευματικές και ψυχικές δυνάμεις την ώρα της γραφής. Της δημιουργίας. Την ώρα που αναμετράται με τα μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα.

Τη στιγμή που επιχειρεί, με όπλο τις λέξεις του, να καθυποτάξει την αγωνία του. Να καβαλικέψει τον φόβο και να ανοιχθεί στον χρόνο της υστεροφημίας. Αυτή η σχέση του δημιουργού με το ολισθηρό παιχνίδισμα με τις υπαρξιακές αγωνίες του απεικονίζεται στους στίχους ενός άλλου ποιητή: Δεν έγραψα ποτέ ποιήματα. Ο,τι διαβάζεται είναι ο τρόμος της ψυχής μου. Δοσμένος σε παραλλαγές (Χρήστος Λάσκαρης).

Ο ποιητής παρουσιάζεται ως ένας σχοινοβάτης, που ακροβατεί ανάμεσα στα υπαρξιακά του ζητήματα και την ανάγκη όλα αυτά να τα οικειοποιηθεί. Να γίνουν προζύμι για την ανάγκη να νικήσει τη σιωπή του μέλλοντος. Είναι ο τρόμος του κενού που τον οδηγεί σε υπερδιέγερση και στην απόφαση να επιχειρήσει την παράτολμη αναμέτρηση με τους φόβους του.

Αν όμως ο φόβος στην τέχνη γίνεται ζυμάρι για δημιουργίες, ο φόβος ως ατομικό και συλλογικό συναίσθημα αποτελεί συστατικό στοιχείο για την καλλιέργεια δυσανεξίας. Από την ανατροπή κάποιων δεδομένων που όριζαν τη σκέψη και τη δράση μας.

Η επικαιρότητα μας δίνει συνεχώς παραδείγματα αυτού του συλλογικού φόβου. Αλλάζει το τοπίο. Διατυπώνεται ένας λόγος διαφορετικός. Με αφετηρία την ανάγκη η χώρα να αναγνωρίσει τα δικαιώματα όλων. Μεμονωμένων ατόμων αλλά και ομάδων. Να φτιαχτεί μια κοινωνία που να στηρίζεται στον σεβασμό των ανθρώπων που δεν ανήκουν στην πληθυσμιακή πλειοψηφία (πολιτική, θρησκευτική, ερωτικές επιλογές).

Η επιχειρούμενη ρωγμή στον κυρίαρχο πολιτισμικό και κοινωνικό κανόνα ενσπείρει φόβο. Και τρόμο. Από τη μυθολογία ακόμη ο φόβος είναι δίδυμος αδελφός με τον τρόμο. Παιδιά του Αρη, του θεού του πολέμου.

Ετσι, ο φόβος χρειάζεται τον τρόμο. Για να γίνει κυρίαρχο συναίσθημα. Που θα καθηλώνει το μυαλό. Και θα εξουδετερώνει τη βούληση. Φάνηκε τελευταία στην περίπτωση του Ζακ. Ο φόβος μπρος στη διαφορετικότητα. Και μετά οι έμποροι του φόβου που θέλουν, τάχα μου, μια «καθαρή», ορθόδοξη κοινωνία. Κι ακολούθησε ο τρόμος.

Ο θεός του πολέμου πήρε τον γιο του Τρόμο και γέμισε τις τηλεοπτικές εικόνες από το πεζοδρόμιο στο κέντρο της Αθήνας. Από αγανακτισμένους –και «φοβισμένους» πολίτες– που πήραν τον νόμο στα χέρια τους. Από μέσα ενημέρωσης που συντάσσονται με τον τρόμο. Γιατί ο φόβος είναι πολύτιμο εμπόρευμα. Από όλους και όλες που σκιάζονται την αλλαγή. Την ισονομία. Που βολεύονται σε μια ψευδο-υπεροχή.

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανοίγεις το παράθυρο
Το παράθυρο έχει μια ξεχωριστή θέση στη ζωή μας, στον πολιτισμό και στην κοινωνική ζωή. Αποκαλύπτει αλλά και κρύβει. Οι σύρτες στα παράθυρα είναι από τη μέσα μεριά. Αυτό που ακινητοποιεί το χέρι είναι ο...
Ανοίγεις το παράθυρο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο τοίχος της καλοσύνης
Ο δρόμος είχε τη δική ιστορία. Το τραγούδι έδωσε ψυχή στα πράγματα που δεν δίναμε σημασία, κι ας ήτανε ο μικροτόπος του κόσμου της γειτονιάς. Κάθε ήχος κι ένας άνθρωπος.
Ο τοίχος της καλοσύνης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Του κόκκινου
Το κόκκινο μήλο, μήλο μου κόκκινο. Κόκκινο στο όνειρο; Κάτι γρήγορο κι αναπάντεχο θα συμβεί, έλεγε η γιαγιά. Μια κόκκινη χαλκομανία, από τσίχλα, την ώρα του μαθήματος, ξαφνικά, ακούστηκε ένα «τακ!», ήρθε ο...
Του κόκκινου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κάθαρση
Ισως είναι η πιο οξυδερκής παρατήρηση που έκανε ο Αριστοτέλης στον γνωστό ορισμό του για την τραγωδία... Δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν. Προτείνει ο σπουδαίος αυτός...
Κάθαρση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ταμπέλες και περιεχόμενα
Οσο κι αν τα ονόματα και οι ταμπέλες κρύβονται, ψιμυθιώνονται, γραβατώνονται, τα περιεχόμενα εμμένουν ενοχλητικά εξακολουθώντας να δοκιμάζουν τον αναστοχασμό της κοινωνίας και την αναμέτρησή της ενίοτε με το...
Ταμπέλες και περιεχόμενα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα Χριστούγεννα της Ελευθερίας
Η Ελευθερία ήταν αναστατωμένη. Οσο πλησίαζαν οι γιορτές άλλαζε η διάθεσή της. Της το ξέκοψαν τα παιδιά της. Δεν χωράς μάνα. Θα κάνουμε μόνοι μας γιορτές. Με δυο τρεις φίλους. Επεσε του θανατά η Ελευθερία. Ασε...
Τα Χριστούγεννα της Ελευθερίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας