Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη
AP Photo/File
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη

  • A-
  • A+

Ο τίτλος αυτός παραπέμπει πιθανόν στο βιβλίο του ένοπλου τρομοκράτη, αλλά βέβαια δεν του ανήκει. Αυτονόητο!

Προέρχομαι από μια γενιά μικρών σε ηλικία μαθητών που στις μέρες της εξέγερσης μπήκαν σε έναν νέο κύκλο ζωής. Ενηλικίωση και βίαιη ριζοσπαστικοποίηση. Από τον κόσμο του ποδοσφαίρου και των χαριτωμένων ελληνικών ταινιών βρεθήκαμε στην πραγματική ζωή. Αυτή που είχε κρυφτεί με τη σιωπή μέσα στις περισσότερες οικογένειες και στον κοινωνικό περίγυρο.

Συνειδητοποιήσαμε μαζικά μια ωμή αλήθεια. Τη βία του καθεστώτος. Είδαμε από κοντά τη διάθεση εξέγερσης -των κοντινών σε εμάς- νεαρών φοιτητών. Κατανοήσαμε την κινητικότητα για την αμφισβήτηση της χούντας μέσα στην ελληνική κοινωνία. Ενας άλλος κόσμος.

Ενας κόσμος που ζούσε στη σκιά της καθημερινότητας. Τα τανκς, η αστυνομία, η καταστολή, οι σφαίρες, η κρατική προπαγάνδα και ταυτόχρονα η δύναμη του συλλογικού αισθήματος, η διαδήλωση, η κατάληψη, ο Εθνικός Υμνος ως διαμαρτυρία, το ρίσκο της προσωπικής περιπέτειας στη σύγκρουση με το καθεστώς.

Ναι... δεν είχαμε καταλάβει μέχρι τότε ποια ήταν η αληθινή ζωή.

Στη δική μου γενιά που μπήκε σιγά σιγά στην πρόωρη πολιτικοποίηση και βρέθηκε στη μαχητική κομματική στράτευση με τη Μεταπολίτευση κυριάρχησαν κρίσιμα δεδομένα. Εντελώς διαφορετικά από αυτά που επικαλείται ο τίτλος του βιβλίου για έναν ένοπλο τρομοκράτη.

Το πιο βασικό ήταν τα πρόσωπα. Χωρίς κουκούλες, χωρίς μάσκες, χωρίς όπλα να βρίσκονται ανοιχτά και καθαρά απέναντι από την κρατική καταστολή. Με ονόματα και επώνυμα σε μια διάθεση πολιτικού παραδείγματος για την αγωνιστική νεανική αντίσταση. Μαζί με αυτό βλέπαμε μια ειλικρινή αγωνία για την πιο πλατιά συσπείρωση του κόσμου απέναντι στη δικτατορία.

Στις εικόνες δεν βλέπαμε μια αριστερή εξέγερση αλλά μια δίκαιη αντιδικτατορική, αντιφασιστική δράση. Με συνθήματα και πρακτικές που ένωναν και δεν χώριζαν τους πολίτες.

Η πιο «αριστερή νότα» στη συνείδησή μας ήταν οι νότες της μουσικής και των μηνυμάτων του Μίκη Θεοδωράκη. Καταλαβαίναμε τη δύναμη της συνέλευσης, της ενότητας, της κοινής προσπάθειας. Νιώθαμε την αύρα μιας έντιμης αντίδρασης προς το σκοτεινό καθεστώς.

Εκείνες τις μέρες άλλοι -μέσα και κυρίως έξω- από το Πολυτεχνείο, άλλοι μέσα από τη συχνότητα του ραδιοσταθμού των φοιτητών και άλλοι έστω και μέσα από τις κρυφές συζητήσεις στα σχολεία δίναμε ένα ραντεβού. Θα βρισκόμασταν απέναντι από όσους χτυπούσαν εκείνη τη νύχτα τη νεολαία. Θα περιμέναμε τις συνθήκες της δικής μας συμμετοχής. Την ευκαιρία την έδωσε σύντομα η Μεταπολίτευση.

Η 17 Νοέμβρη έγινε στη συνέχεια εθνική γιορτή όχι γιατί, όπως νομίζουν κάποιοι δογματικοί αριστεριστές, ήθελε το κυρίαρχο σύστημα να την ενσωματώσει. Αλλά γιατί ο «παλλαϊκός χαρακτήρας» της εξέγερσης ήταν αδύνατο να πάει στο περιθώριο και στη λήθη του χρόνου.

Στο μυαλό και στην ψυχή των νέων παιδιών που «ξύπνησαν» από τον λήθαργο εκείνης της εποχής οι μέρες του Πολυτεχνείου ήταν ένα μήνυμα ειρηνικής επανάστασης, δημοκρατικής αφύπνισης και ανιδιοτελούς δράσης.

Κατά κάποιον τρόπο γεννηθήκαμε ξανά στις 17 Νοέμβρη. Μάθαμε τη σημασία της Δημοκρατίας, της ειρηνικής διαμαρτυρίας, της συλλογικής πάλης. Τα κουβαλάμε μαζί μας. Είναι στο δικό μας «ΚΙΒΩΤΙΟ». Που για πολλούς -δυστυχώς όχι όλους- αυτή τη φορά δεν ήταν άδειο!

*Μέλος της Ε.Ε. της ΔΗΜΑΡ και της Ε.Γ. του ΚΙΝ.ΑΛΛ.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Σκέψεις για την αντίσταση κατά της χούντας
Τα χριστούγεννα του 1969 ο Ανδρέας Παπανδρέου στο σπίτι του στο Τορόντο ξεδίπλωσε στον Αντώνη Τρίτση τη νέα στρατηγική του κατά της χούντας με δυναμικές αντιστασιακές πράξεις, εν όψει των συνόδων του ΝΑΤΟ το...
Σκέψεις για την αντίσταση κατά της χούντας
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Εδώ [;] Πολυτεχνείο»...
Περίμενα να κοπάσει ο δημοσιογραφικός θόρυβος ως προς την «επέτειο του Πολυτεχνείου». Δηλαδή, μήπως και εμφανιστεί κάποια ιστοριογραφική συγκομιδή που να αναθεμελιώσει το «υπόβαθρο» της οικείας «δημόσιας...
«Εδώ [;] Πολυτεχνείο»...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Συναισθήματα σβησμένα
Το Κτίριο Αβέρωφ, με τη διπλή μαρμάρινη σκάλα και τους τέσσερις κίονες, είναι ένα όμορφο αρχιτεκτόνημα. Είναι ένα από εκείνα τα τοπόσημα που η Ιστορία τα κάνει σύμβολα. Ομως περπατώντας στη συννεφιασμένη Αθήνα...
Συναισθήματα σβησμένα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ζει;
Και είναι αναγκαίο να μιλάμε γι' αυτό, όχι σαν άλλη μια επέτειο, αλλά σαν έναν διαρκή διάλογο ανάμεσα στο τότε και το σήμερα. Ζει; Ζει και αναπτύσσεται σαν στέρεο δέντρο ανάμεσα στο κακό και το άδικο, που κάθε...
Ζει;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το Πολυτεχνείο του 1973 ανήκει σε ένα σπάνιο αστερισμό...
Ήρθε ξανά η επέτειος του Πολυτεχνείου, σε μία κάπως μουδιασμένη εποχιακή συγκυρία είναι η αλήθεια. Και πάρα πολλοί μπαίνουν στη διαδικασία να διερευνήσουν πτυχές των συμβολισμών και της ουσίας της...
Το Πολυτεχνείο του 1973 ανήκει σε ένα σπάνιο αστερισμό...
ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Βίαιοι, βρόμικοι, αναρχικοί
Αν λάβουμε τοις μετρητοίς τους πανηγυρικούς της σημερινής επετείου, πραγματικό χάος χωρίζει τη δικαιωμένη αντιδικτατορική εξέγερση του 1973 από τα βίαια μαζικά ξεσπάσματα της τελευταίας δεκαετίας − είτε...
Βίαιοι, βρόμικοι, αναρχικοί

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας