Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για την ενότητα της ανταγωνιστικής Αριστεράς
ID 8349509 © Chenke Chenke | Dreamstime.com
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Για την ενότητα της ανταγωνιστικής Αριστεράς

  • A-
  • A+

Το βασικότερο πρόβλημα για τις κατώτερες τάξεις, τον κόσμο της εργασίας, της επισφάλειας και της ανεργίας, στη σημερινή Ελλάδα, είναι η πλήρης έκλειψη της ελπίδας πως η ζωή μπορεί να βελτιωθεί και πως κάτι μπορούμε να κάνουμε οι ίδιοι γι’ αυτό. Μετά το 2015, σε ό,τι αφορά τη μεγάλη κοινωνική πλειονότητα, η κίνηση είναι από την αποστράτευση στον κατακερματισμό και την ολική παραίτηση.

Σε αυτές τις συνθήκες, ένα τμήμα της κυβέρνησης θεωρεί πως δουλεύει με «ταξική μεροληψία», προς όφελος, ακριβώς, της μεγάλης κοινωνικής πλειονότητας – η οποία, προφανώς, αδυνατεί να το αντιληφθεί και γι’ αυτό αποσύρεται πολιτικά! Αλαλα τα χείλη των ασεβών! Και άσκοπη, νομίζω, οποιαδήποτε προσπάθεια αντιπαράθεσης με το γκροτέσκο αυτό «αφήγημα».

Οι «ωφελούμενοι» υφίστανται, απλώς, την ωφέλεια του κρατικού διχτυού «προστασίας από την εξαθλίωση» - υφίστανται την ωφέλεια ελλείψει οποιασδήποτε άλλης δυνατότητας. Και μπορεί αρκετοί από αυτούς να «ξαναψηφίσουν Τσίπρα» με δεδομένους τους θατσερικούς κανίβαλους που πλησιάζουν απειλητικά.

Η ουσία, όμως, είναι πως η μεγάλη κοινωνική πλειονότητα, όλο και περισσότερο, κατακερματίζεται, αποσύρεται και παραιτείται. Ακόμη περισσότερο αυτό ισχύει για τους νέους ανθρώπους. Με ό,τι αυτό σημαίνει για τη μακρά πορεία της κοινωνίας μας.

Υπάρχει πιθανότητα να σταματήσει αυτή η καταστροφή; Υπάρχει τρόπος να μπει φραγμός σε αυτόν τον ζόφο; Το μέλλον θα δείξει. Σε ό,τι αφορά, όμως, την Αριστερά, η αναμονή του μέλλοντος δεν συνιστά επιλογή. Γιατί, για να παραφράσω τον Επίκουρο, όταν θα έρθει το μέλλον, αυτή δεν θα βρίσκεται εκεί για να το περιμένει.

Υπερβολή και καταστροφισμός; Φτάνει να δούμε τι γίνεται στην Ευρώπη σήμερα. Οταν οι Ιταλοί Πεντάστεροι και νεοφασίστες αποτελούν την κυριότερη υπολογίσιμη δύναμη αντίστασης στη λιτότητα και την ευρωγραφειοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, θέτοντας στο επίκεντρο μια κοινωνική ατζέντα, την οποία η κυβερνώσα –ή η ονειρευόμενη να γίνει κυβερνώσα– Αριστερά αντιμετωπίζει σχεδόν ως «μαξιμαλιστική», τότε η χρησιμότητα της Αριστεράς τίθεται αντικειμενικά σε επερώτηση.

Οταν, δε, επιπλέον, επιχειρεί να αντιμετωπίσει την ακροδεξιά επέλαση, είτε «μπαίνοντας στον κόπο» να αντιληφθεί το εύλογο (!) άγχος των ευρωπαϊκών κοινωνιών απέναντι στη μετανάστευση είτε ομνύοντας στην ευρωπαϊκή ιδέα (;) και επιδιώκοντας ψοφοδεώς συνταγματικά τόξα με «δημοκρατικές δυνάμεις», οι οποίες έχουν πνίξει πανευρωπαϊκά τον κόσμο στη λιτότητα και την πειθάρχηση, τα πράγματα είναι, μάλλον, ακόμη χειρότερα.

Γι’ αυτό, δεν υπάρχουν πολυτέλειες. Το σύνολο της ανταγωνιστικής Αριστεράς έχει υποχρέωση να ενοποιήσει τις δυνάμεις του, τόσο στα κοινωνικά μέτωπα όσο και στο πολιτικό πεδίο. Το επίδικο σήμερα είναι η επιβίωση του ίδιου του κινήματος.

Η ανυποχώρητη αντίθεση στο μνημονιακό καθεστώς είναι επαρκέστατος όρος για την εκκίνηση μιας ενωτικής ανασύνταξης. Κι ας υπάρχουν διαφορές κι ας είναι και μεγάλες. Η ενότητα είναι απολύτως αναγκαία.

Ετσι ώστε να μην εγκαθιδρυθεί, δεδομένου πως «δεν υπάρχει εναλλακτική», στο διηνεκές η ατζέντα του δικομματισμού και των συμπληρωμάτων του. Υπάρχει χώρος, ακόμη και μέσα στις τωρινές εξαιρετικά ασφυκτικές συνθήκες, να αμφισβητηθεί αυτή η κοινή ατζέντα.

Ας κινηθεί από κοινού η ελληνική Αριστερά, όπως σωστά το έθεσε ο Αντώνης Νταβανέλος στο Rproject πριν από λίγες μέρες –όλοι μαζί, από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ώς τη ΛΑ.Ε. και τις πολλές ριζοσπαστικές δικτυώσεις και συλλογικότητες– κατά των κοινών σχεδιασμών του πολιτικού συστήματος για μείωση της φορολογίας των εργοδοτών, κατά της προτεραιότητας των ενστόλων και των δικαστών, κατά της αύξησης των εξοπλισμών, κατά της μείωσης του φόρου στους μεγαλοξενοδόχους και τα χρήματα να δοθούν στις κοινωνικές δαπάνες, στη μείωση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, στην αύξηση του αφορολόγητου κ.τ.ό.

Ας κινηθεί από κοινού η ελληνική ανταγωνιστική Αριστερά, για να επαναφέρει στο προσκήνιο τα ζητήματα της ριζικής προοδευτικής αναδιανομής, των δημόσιων τραπεζών, της αναγκαίας διαγραφής του χρέους. Κυρίως, να επαναφέρει στη συζήτηση το κοινωνικό ζήτημα κι έτσι να επιχειρήσει να αλλάξει την ατζέντα, που το πολιτικό σύστημα θα διαμορφώσει «επιβοηθητικά για την ομαλότητα».

Ενότητα, λοιπόν. Είναι απαίτηση των καιρών και αφορά, νομίζω, όλες τις μάχες που είναι μπροστά. Και τις εκλογικές. Ξέρω, οι εκλογές δεν είναι παρά «παγίδα για μαλάκες», που λέει και το μαγιάτικο σύνθημα. Είμαι βέβαιος, επιπλέον, πως, πράγματι, αν άλλαζαν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες.

Παρ’ όλα αυτά, κάτι μπορούμε ακόμη κι αυτές να τις κάνουμε. Οσονούπω έρχονται, θα δημιουργήσουν δημόσιο χώρο αναφοράς και ενδιαφέροντος για πολύ κόσμο. Θα διαμορφώσουν διλήμματα, που μπορεί να αποδειχτούν διαχρονικότερα από τη συγκυριακή τους χρήση κι έτσι να κατευθύνουν τον πολιτικό ανταγωνισμό σε ψευδοζητήματα. Και δεν πρέπει.

Η ανταγωνιστική Αριστερά, αν εμφανιστεί ενωμένη, όλα –και οι «μετρήσεις»– δείχνουν πως έχει ακόμη ισχυρό δυναμικό. Αρκεί να μην το σπαταλήσει κι άλλο.

* εκπαιδευτικός

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Ευρώπη και η Αριστερά
Οδεύοντας προς τις ευρωεκλογές, μόνη πολιτική οικογένεια με ούριο τον άνεμο στα πανιά της εμφανίζεται να είναι η μεταφασιστική και παραφασιστική Ακροδεξιά.
Η Ευρώπη και η Αριστερά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η επέλαση της Ακροδεξιάς
Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω απ’ την Ευρώπη (και όχι μόνο). Είναι το φάντασμα της Ακροδεξιάς. Μετά την «απομάγευση» της Αριστεράς δεν θα βρεθούν πολλοί να υποστηρίξουν με την ίδια θέρμη κάποιον άλλο εξ ουρανού...
Η επέλαση της Ακροδεξιάς
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στην «φιλελεύθερη» πορεία προς μια εθνοκεντρική Ευρώπη
Για τον νεοφιλελευθερισμό, η επικράτηση του ισχυρότερου είναι ο απόλυτος νόμος, ενώ η επίδειξη οποιασδήποτε μορφής αλληλεγγύης -και όχι οίκτου- αδυναμία. Η δημοσιονομική πειθαρχία αποτελεί διακύβευμα και η...
Στην «φιλελεύθερη» πορεία προς μια εθνοκεντρική Ευρώπη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το παιχνίδι τώρα αρχίζει
Ακόμη μια φορά, με κομμένη την ανάσα, η υφήλιος καθηλώθηκε στην ώρα Παρισιού. Η προεκλογική περίοδος για την προεδρική εκλογή είχε τροφοδοτήσει όλους τους εφιάλτες για το μέλλον της Ευρώπης και του κόσμου....
Το παιχνίδι τώρα αρχίζει
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι νέοι ριζοσπαστισμοί
Εκεί που άδειασε η πλατεία στην Ελλάδα, γέμισαν οι δρόμοι στη Βραζιλία με τον εξεγερμένο εκ νέου κόσμο ενάντια στη διαφθορά των Λούλα – Ρουσέφ(1), στη Ν. Αφρικανική Ένωση ενάντια στη διαφθορά του πρώην...
Οι νέοι ριζοσπαστισμοί
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ιδέα της γραφειοκρατικής σοσιαλδημοκρατίας
Με τον όρο σοσιαλδημοκρατία έχει επικρατήσει στην πολιτική μεταπολεμική ιστορία της Ευρώπης να ονομάζουμε ένα «πράγμα», το οποίο ως πολιτικός αστερισμός συνδέει την κομματική δημοκρατία ως οργανωτική και...
Η ιδέα της γραφειοκρατικής σοσιαλδημοκρατίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας