Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Χθες το βράδυ αργά…
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Χθες το βράδυ αργά…

  • A-
  • A+

Χθες το βράδυ αργά, περπατούσα στην παραλιακή. Οι άλλοι είχαν μείνει πίσω, πίνοντας και συζητώντας για το πόσα μπορούμε να καταφέρουμε αν πιστεύουμε στον εαυτό μας. Η αυτοπεποίθηση, συμφωνήσαμε, είναι μεγάλο προσόν. Το τραμ περνάει πλάι μου κι ύστερα χάνεται σαν σιδερένιο ερπετό που ψάχνει μια τρύπα να κρυφτεί στο βάθος της νύχτας. Βλέπω στη στάση μια γυναίκα, έχει κρύψει το πρόσωπό της στις παλάμες. Κλαίει. Δεν ξέρω αν πρέπει να της μιλήσω. Καμιά φορά οι άνθρωποι δεν θέλουν να τους μιλάς όταν κλαίνε.

Είναι ίσως η πιο σεβαστή ιδιωτική στιγμή καθώς το συναίσθημα εκφράζεται με τον πιο απτό τρόπο. Την άφησε το τελευταίο τραμ που είδα πριν λίγο; Ή μήπως το έχασε; Στέκομαι δίπλα της. Κλαίει ακόμα περισσότερο. Τελικά τη ρωτώ: Χρειάζεστε κάτι; Σηκώνει το κεφάλι και βλέπω ότι είναι γύρω στα σαράντα. Οχι, λέει, ένα χαρτομάντιλο αν έχετε. Εχω.

Το παίρνει, σκουπίζει τα δάκρυα και προσπαθεί μ' αυτό να διορθώσει το πρόσωπό της. Τους μαύρους κύκλους, τις ρυτίδες της στεναχώριας. Κοιτάξτε, της λέω, πάω προς το κέντρο αν θέλετε να σας αφήσω κάπου, δεν θα περάσει άλλο τραμ. Με κοιτάει λες και κατέβηκε ο Χριστός στην παραλιακή του Φαλήρου. «Ναι, αφήστε με στο Σύνταγμα».

Συνειδητοποιώ ότι έχω προσκαλέσει μια ξένη μέσα στο αυτοκίνητο, διστάζω. Μόνο για μια στιγμή όμως, γιατί αμέσως σκέφτηκα «θα μπορούσες να είσαι στη θέση της, να έχεις ξεμείνει από λεφτά, να μην μπορείς να πάρεις ταξί». Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και με αιφνιδιάζει λέγοντας: «Με απέλυσαν απόψε, δούλευα σε μια ταβέρνα. Μα δεν έκλαιγα γι' αυτό. Δεν θα ξεμείνω από δουλειά, είμαι καλή σ' αυτό που κάνω.

Είναι που να, περνάς ό,τι περνάς, χάνεις και το τελευταίο τραμ, ή το τελευταίο λεωφορείο, και σου φαίνεται σαν να χάνεις κάτι από την τύχη που πίστευες πάντα ότι σε βοηθούσε. Και σκέφτεσαι πως είσαι κουρασμένη, πολύ κουρασμένη για να ελπίζεις ξανά πως κάτι καλό θα συμβεί». Πέρασα εγώ, λέω, τώρα πας σπίτι με Ι.Χ. Δεν είπαμε τίποτα άλλο. Την άφησα και ευχήθηκα καλή τύχη.

Σκεφτόμουν ξανά την «αυτοπεποίθηση», αυτή τη φορά όμως σε σχέση με την τύχη. Θα μπορούσαμε να έχουμε τη μία χωρίς την άλλη; Συχνά υπερηφανευόμαστε για τις πράξεις μας αλλά και συχνά νιώθουμε πως δεν είναι αποτελέσματα των ικανοτήτων μας, αλλά της τύχης. Πάντως, το σίγουρο είναι πως αν κάποιος κοιτάξει προσεκτικά, θα δει την τύχη του. Ακόμα και στο σκοτάδι μιας νύχτας στην παραλιακή. Γιατί μπορεί η τύχη να είναι τυφλή, αλλά νομίζω πως τελικά δεν είναι αόρατη.

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μήτρα του κόσμου
Τι συμβαίνει σε μια γυναίκα όταν αφαιρείται από το σώμα της το όργανο που δηλώνει τη φύση της; Τι συμβαίνει όταν αποσπάται το σπίτι που κυοφόρησε τα παιδιά της και που χρόνια τώρα της θύμιζε πως ανήκει στο...
Η μήτρα του κόσμου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το τρένο της οργής
Η οργή στο τρένο ξεχείλιζε, κάτι καταπιεσμένο μέσα στους ανθρώπους βγήκε στην επιφάνεια, ξεχυνόταν από τα παράθυρα στην πόλη. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον ουρανό της επόμενης μέρας γαλανό, ούτε κατάφωτο εκείνη...
Το τρένο της οργής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η επιστροφή της γυναικοκτονίας
Η τελευταία γυναικοκτονία στην Κέρκυρα άνοιξε και πάλι μια βαθιά πληγή της ελληνικής κοινωνίας: την επικράτηση του δυνατού άντρα πάνω στην αδύναμη γυναίκα. Γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά.Μήπως θα έπρεπε να...
Η επιστροφή της γυναικοκτονίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ζωή παρούσα
Τον τελευταίο καιρό, με δυο «απαγορευτικά κυκλοφορίας» και ένα σύντομο διάλειμμα για δυο μπάνια στη θάλασσα, τη μοναξιά μας ελαφραίνει ένας κύκλος ανθρώπων που δεν είναι απαραίτητα κολλητοί μας φίλοι, ωστόσο,...
Ζωή παρούσα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κοινό μας «ψέμα»
Ο ιός έφερε στην πόρτα του ένα σωρό παράξενα πράγματα. Σαν ντελιβεράς που δεν τον έχουν καλέσει. Κι εκείνος άνοιξε και μπήκαν μέσα ο φόβος, η ανασφάλεια, η ανεργία, η μοναξιά, η αποστασιοποίηση.
Το κοινό μας «ψέμα»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μπέρνχαρντ ο ανατρεπτικός
Αντιθέτως, όλο το έργο του ανατρεπτικού Μπέρνχαρντ είναι μια πολεμική που προσπαθεί να πει ναι στη ζωή. Να νικήσει τον ζόφο. Και όλοι οι ήρωές του κραυγάζουν στο σύμπαν πως «η ζωή δεν είναι παρά μια φλογερή...
Μπέρνχαρντ ο ανατρεπτικός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας