Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εσωτερική πολιτική μοναξιά

Εσωτερική πολιτική μοναξιά

  • A-
  • A+

Δεν υπάρχει προηγούμενο στη Νεοελληνική Ιστορία να βρίσκεται στην εξουσία μια κυβέρνηση δίχως κανέναν υπολογίσιμο ή κατά φαντασία πολιτικό αντίπαλο. Δεν υπάρχει κιόλας πιθανότητα εμφάνισης ενός ενδιαφέροντος ή τουλάχιστον ανεκτού πολιτικού αντιπάλου, που θα μπορούσε να αποκτήσει αριθμητική κοινωνική υποστήριξη, ώστε να ελέγξει ή να δυσκολέψει την κυβερνητική εξουσία. Εκτός από τις δύο εσχατιές του πολιτικού φάσματος που καλύπτουν η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ με τις ακρότατες παραλλαγές του, ο χώρος που είθισται να αποκαλείται «δημοκρατικός» σε συσκευασίες δεξιές, αριστερές, σοσιαλιστικές, κεντροδεξιές, κεντροαριστερές και λοιπά, έχει απολέσει τις δυνάμεις του σε τέτοιο βαθμό ώστε δεν αξίζει να υπολογίζεται ως πολιτικός «παίκτης». Θα μεσολαβήσουν οπωσδήποτε διεργασίες, διαμάχες, μετακινήσεις, μεταστροφές, αλχημείες, για να εδραιωθεί νέο μόρφωμα νέας συσκευασίας με τα συμπληρώματα υγιεινής διατροφής του, εντός αυτού του χώρου. Και δεν αχνοφαίνεται καν πως ακούγεται φωνή ηγετικής, τρόπος του λέγειν, προσωπικότητας. Ούτε εμφανίζεται –κατ’ ιδέαν έστω– κάποιο ανδρείκελο ξένου παράγοντα. Αν όμως σε αυτόν τον χώρο υφίσταται ένα κομμάτι «εθνικού» προσανατολισμού, που συμβαίνει να έχει αναλάβει με ισχυρή αντιπαροχή τον ρόλο στηρίγματος της κυβέρνησης (επί τη βάσει «προγραμματικής συμφωνίας»), το φαινόμενο δεν είναι κατακριτέο. Η υφέρπουσα ανωμαλία της «εθνικής» τυφλότητας εξαγνίζεται, αποφεύγοντας έτσι την κριτική του εξαμβλωματικού «εθνικισμού». Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση έχει το περιθώριο να βλέπει τον εαυτό της και μόνο στους επίπεδους, κυρτούς και κοίλους καθρέφτες της εξουσίας. Υπάρχει εσωτερική πολιτική μοναξιά.

Δεν είναι κακό να υπερασπιστούμε τις κινήσεις της κυβέρνησης στον πρώτο μήνα του βίου της: πολυφωνικός ενθουσιασμός, βιαστικές όσο και επιπόλαιες δηλώσεις, λεκτικές αμφισβητήσεις, μονομαχίες Διγενή σε αφιλόξενα αλώνια και άλλα τέτοια που διακόσμησαν τον κοινωνικό περίγυρο, στον οποίο προστέθηκε ο κλαυσίγελως της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, επιβράβευση του «πακισμού». Αυτό το ελάχιστο δείγμα λόγων και πράξεων είναι η κυρίαρχη εκδοχή μιας ιδεολογικής και συμβολικής εμμονής, που αποτελεί τον συνεκτικό ιστό του κυβερνώντος κόμματος (και της κυβέρνησης «προγραμματικής συμφωνίας»), ο οποίος δεν επιδέχεται αποκλίσεις στις αποφάσεις και στις πράξεις. Εκείνοι που περιμένουν ότι η πίστη στην ορθότητα των λόγων καταρρέει υπό το βάρος της «ανορθότητας» των πράξεων, οπότε το ελάχιστο δείγμα που αναφέραμε θα εμφανίσει αποκλίνουσες διαθέσεις και, εντέλει, θα καταστεί «μία από τα ίδια», δεν λαβαίνουν υπόψη πως η κυβέρνηση έχει (και θα έχει, ακόμα και αν εμφανιστεί πολιτικό αντίπαλο δέος) βαρύνουσα κοινωνική υποστήριξη, η διάψευση των προσδοκιών της οποίας προσφέρει περιθώρια χρόνου και αιτιολογήσεων στην εξουσία. Με λίγα λόγια πάλι, η κυβέρνηση έχει χρόνο για στραβοπατήματα και ελάχιστη πιθανότητα τελικής πτώσης. Εσωτερική πολιτική μοναξιά, αλλά επί τροχιάς.

Η αντιμετώπιση της κυβέρνησης εντός της Ενωμένης Ευρώπης και εντός της ευρωζώνης έχει τη λογική της υποστήριξης, αφού η λαϊκή εντολή υπήρξε σαφής, ενοχλητική πάντως εντός των «συνιστωσών» που συγκροτούν την κοινή Ευρώπη. Υπό το προπέτασμα του σεβασμού των δημοκρατικών αρχών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, οι ευρωπαϊκές «συνιστώσες» διαθέτουν ένα ασφαλώς καθοδηγούμενο παρεμβατικό πλαίσιο, που είναι η μόνη επιλογή υποστήριξης της κυβέρνησης εκ μέρους τους. Αυτό σημαίνει πως ο βίος της κυβέρνησης θα είναι εξαντλητικός: η υποστήριξη θα είναι συνεχής και ανελέητη, λεπτομερής και ασφυκτική, ελεγκτική και χρονίζουσα. Δεν θα λείψουν οι μεσολαβητές, οι συνδαιτυμόνες σε δείπνα, οι διαχειριστές των γεωπολιτικών προβλέψεων και των καιροσκοπικών θριάμβων, που θα αρτύνουν τα προσφερόμενα στην κυβέρνηση εδέσματα. Και η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφεύγει καθ’ ολοκληρία αυτά τα πιάτα. Μπορεί να τρώει ψίχουλα από αυτά για να μη βαρυστομαχιάσει, μπορεί κιόλας να νηστεύει επί σαρανταήμερο Σαρακοστής εν αναμονή του Πάσχα («Πάσχα Ελλήνων, Πάσχα»).

Η ευχή να αντέξει δεν είναι αμελητέα. Η εσωτερική πολιτική μοναξιά της όμως θα καθιστά την ευρωπαϊκή (και «θεσμική») υποστήριξή της έναν βραχνά όσο το κοίταγμα στους επίπεδους, κυρτούς και κοίλους καθρέφτες της εξουσίας δεν θα διακρίνει την εικόνα από τις παραμορφώσεις της.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Επιλέγουμε να μείνουμε όρθιοι μετά την πανδημία
Ο κορονοϊός άλλαξε πάρα πολλά. Άλλαξε τις συνήθειες και την καθημερινότητά μας, καθώς όλοι κληθήκαμε να συμμορφωθούμε με ορισμένες κατευθυντήριες υποδείξεις των επιστημόνων για την ασφάλεια του κοινωνικού...
Επιλέγουμε να μείνουμε όρθιοι μετά την πανδημία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για μια αντικειμενική προσέγγιση της πορείας του «Προσφυγικού»
Το «Προσφυγικό» αποτελεί σήμερα πεδίο σφοδρής σύγκρουσής μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Οι όροι όμως αυτής της σύγκρουσης είναι όροι πολεμικής (προφανώς εν όψει και εκλογών). Έχοντας ζήσει το θέμα αυτό...
Για μια αντικειμενική προσέγγιση της πορείας του «Προσφυγικού»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αρκάς: η θλιβερή κατάπτωση μιας μεγαλοφυΐας
Όσοι περάσαμε δεκαετίες θαυμάζοντας το πάλαι ποτέ υψιπετές χιούμορ του Αρκά, γινόμαστε πλέον θεατές μιας συνεχούς δοσολογικής χορήγησης μεμονωμένων αποσπασματικών σκίτσων, προς τέρψιν ενός αδηφάγου...
Αρκάς: η θλιβερή κατάπτωση μιας μεγαλοφυΐας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αντιπολίτευση χτισμένη στην άμμο
Ο αντιπολιτευόμενος ΣΥΡΙΖΑ διακήρυσσε, σε μια συγκυρία εξαιρετικά δυσχερή για τη χώρα και επώδυνη για πολλούς από τους ανθρώπους της, ότι ερχόμενος στα πράγματα θα καταργούσε το Μνημόνιο και θα επανέφερε...
Αντιπολίτευση χτισμένη στην άμμο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Περί ρεαλισμού
Νομίζω ότι όλοι μας έχουμε αντιληφθεί μέσες άκρες ποια είναι η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης. Τη συνοψίζω: ναι μεν τα φλογερά προεκλογικά λόγια μας αποδείχθηκαν αυταπάτες, αλλά, σε αντίθεση με τους...
Περί ρεαλισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
H κοινοτοπία του καλού
Ολόκληρος ο οργανωτικός ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε να γίνει λαϊκός, μεγάλη αντιμνημονιακή παράταξη εθνική ΚΑΙ κυβερνώσα; Εγινε. Και να τώρα: η καθολική απογοήτευση και ο βοναπαρτισμός έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στην...
H κοινοτοπία του καλού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας