Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ριζοσπαστική Αριστερά και συμμαχίες
EUROKINISSI/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ριζοσπαστική Αριστερά και συμμαχίες

  • A-
  • A+

Τα αιτήματα που είχε διατυπώσει ο ΣΥΡΙΖΑ κατά την πορεία που τον οδήγησε στην κυβέρνηση, υπήρξαν στην πράξη, ας το ομολογήσουμε, αιτήματα αμυντικά. Δηλαδή αιτήματα που πρόβαλλαν την ανάγκη να αντισταθούμε στη βαράθρωση μισθών και συντάξεων, όπως και την ανάγκη να προστατεύσουμε την εργασία, το κοινωνικό κράτος και βεβαίως τη δημοκρατία.

Με άλλα λόγια, ήταν αιτήματα της ιστορικής σοσιαλδημοκρατίας. Aιτήματα τα οποία η ίδια είχε απαρνηθεί για να προσδεθεί περίπου αυτούσια στο άρμα του νεοφιλελευθερισμού ενόσω αυτός προαγόταν έτσι στον μονόδρομο που όφειλε να ακολουθήσει κάθε πολιτική δύναμη, αν ήθελε να λογίζεται «νομιμόφρων».

Με αυτά τα δεδομένα ο χαρακτηρισμός «ριζοσπαστική», που είχε υιοθετήσει και στον οποίο επιμένει, επιτρέπει στον ΣΥΡΙΖΑ να διακρίνεται από τη νέα σοσιαλδημοκρατία και ταυτόχρονα να αμύνεται στην επέλαση των νεοφιλελεύθερων μέτρων προβάλλοντας αιτήματα-σημαία της ιστορικής σοσιαλδημοκρατίας. Είναι επίθετο που παραπέμπει στην ανάγκη να διαρραγεί ο νεοφιλελεύθερος μονόδρομος υπό όλους τους μανδύες του. Και να διαρραγεί, ει δυνατόν, στη ρίζα του.

Να διαρραγεί ο νεοφιλελεύθερος μονόδρομος, όχι αποκλειστικά με τη δράση ενός κόμματος. Αλλά βέβαια μέσω συμμαχιών με δυνάμεις που αποβλέπουν στον ίδιο στόχο. Οπου εν προκειμένω, στην κλίμακα τουλάχιστον της Ευρώπης, έχει αρχίσει να αχνοφαίνεται μια δειλή τάση της δρώσας σοσιαλδημοκρατίας -για την Ελλάδα ας το αφήσουμε για την ώρα- να επιστρέψει στις ιστορικές καταβολές της.

Η ανάγκη να αντιμετωπιστεί η επελαύνουσα Ακροδεξιά -όπως αναζωπυρώθηκε τόσο με την επιβολή της ακραίας λιτότητας όσο και από την απελπισμένη έξοδο μεταναστών και προσφύγων από τις χώρες που πληρώνουν το υπέρογκο κόστος της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας και των πολέμων που τη συντρέχουν- έχει παίξει εδώ καθοριστικό ρόλο.

Οπως έχουν παίξει ρόλο τόσο οι συσσωρευόμενοι κίνδυνοι που απειλούν το φυσικό περιβάλλον της ζωής όλων όσο και η ανάγκη να προστατευτούν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Κατά συνέπεια ο πολιτικός χώρος για τη σύμπηξη συμμαχιών της Αριστεράς με τους Πράσινους και τη σοσιαλδημοκρατία έχει πλέον αναδυθεί. Οι πολύ ορατές απειλές καθιστούν μάλιστα τη ρητή διαμόρφωση του αντίστοιχου πολιτικού πλαισίου υπόθεση εξαιρετικά επείγουσα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοβουλίες του Αλ. Τσίπρα, αλλά και αρκετών άλλων στελεχών του, έχει ήδη εγγράψει αυτό το αιτούμενο στην πολιτική του και το προωθεί με τον τρόπο του.

Αλλά επίσης, να διαρραγεί ο νεοφιλελεύθερος μονόδρομος στη ρίζα του. Γιατί είναι εδώ όπου η ριζοσπαστική ακριβώς Αριστερά που θέλει να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ τείνει να διαφέρει από τους δυνάμει συμμάχους της. Οπου διαφέρει γιατί αυτός διαθέτει ισχυρά επιχειρήματα ως προς το ότι καπιταλισμός «με ανθρώπινο πρόσωπο» δεν μπορεί να υφίσταται.

Με άλλα λόγια γιατί, όπως είδαμε να διδάσκει η εξέγερση στο Σιάτλ, «ο άνθρωπος» πρέπει να βρίσκεται «πάνω από τα κέρδη» ενώ ο «άλλος κόσμος» που κάνει πράξη αυτήν την προτροπή είναι «κόσμος εφικτός», ο «κόσμος» του σοσιαλισμού. «Κόσμος» που δεν τοποθετείται στο αχανές μέλλον, αλλά είναι διεκδικήσιμος σήμερα και από σήμερα, παντού και καθημερινά. Είναι ο δημοκρατικός σοσιαλισμός του 21ου αιώνα που έχει εγγράψει ως στρατηγικό στόχο του ο ΣΥΡΙΖΑ στην ιδρυτική του διακήρυξη, στις συνεδριακές αποφάσεις του και στο πρόγραμμά του.

Είναι αυτή κυρίως η διαφορά, όπως βέβαια και πολλές άλλες ειδικότερες, που δεν μπορούν να καταστήσουν μια συμμαχία σαν αυτή που μόλις υποδείξαμε ταύτιση άνευ όρων των μερών της. Ομως, όσο εξασφαλίζεται η καλοπιστία και η ανοιχτή δημοκρατική λειτουργία, οι αναπόφευκτές διαφορές και διαφωνίες μπορούν να αποβούν, όχι μόνο αμοιβαία γονιμοποιητικές, αλλά και παιδαγωγικά πολύ χρήσιμες για την κοινωνία ολόκληρη.

Το αν, σε ένα τέτοιο συμμαχικό πλαίσιο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατορθώσει να κερδίσει την ηγεμονία των δικών του ιδεών, πείθοντας σιγά σιγά τους συμμάχους του να ενστερνιστούν κάποιους από τους δικούς του στρατηγικούς στόχους, είναι αποκλειστικά δική του υπόθεση. Υπόθεση που μπορεί να στηριχθεί, μαζί με την πολιτική που οφείλει να ασκεί, μόνο στην εμπέδωση και στη ριζική έμπρακτη βελτίωση των θετικών δημοκρατικών χαρακτηριστικών του, εκείνων που τον ανέδειξαν στην κυβέρνηση της χώρας.

*βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αττικής και πρ. υπουργός

  

ΑΠΟΨΕΙΣ
Διεύρυνση και στρατηγική
Το μεγάλο στοίχημα για τη σύγχρονη ριζοσπαστική Αριστερά, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, δεν είναι τόσο να πειστεί ο κόσμος ότι ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός είναι πασιφανώς άδικος και...
Διεύρυνση και στρατηγική
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Κανονικότητα» και επαρχιώτικος ευρωπαϊσμός
Η διάσωση της Ευρώπης (και άρα και της Ελλάδας), η ήττα των δυνάμεων που απειλούν αυτήν και τις δημοκρατίες μας, δεν περνά μέσα από την υπεράσπιση του ευρωπαϊκού κατεστημένου και των πολιτικών του. Χρειάζεται...
«Κανονικότητα» και επαρχιώτικος ευρωπαϊσμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι τέσσερις σταθμοί!
Το χρονικό της «διεύρυνσης» ξεκινάει από τις 6 Δεκεμβρίου του 2008 με τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Με αυθόρμητη μαζική τριήμερη εξέγερση που αιφνιδιάζει όσους πίστευαν ότι η ελληνική κοινωνία κοιμάται.
Οι τέσσερις σταθμοί!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είμαστε τo 31,5%, αφουγκραζόμαστε το 99% του ελληνικού λαού
Η επανίδρυση της Αριστεράς ή θα γίνει κοινή υπόθεση της πλειοψηφίας των ενεργών πολιτών ή δεν θα υπάρξει. Και πάνω από όλα: στην πορεία προς το συνέδριο επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουμε ότι όλες και όλοι, από...
Είμαστε τo 31,5%, αφουγκραζόμαστε το 99% του ελληνικού λαού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Από την αρχή ΙΙΙ: η οργανωτική προοπτική
Ο σχεδιασμός μιας καινοτόμου οργανωτικής λειτουργίας πρέπει να αποτελέσει επιτέλους σημαντικό μέρος της προβληματικής του συνεδρίου. Εδώ δυστυχώς ακούγονται ιδέες και προτάσεις που είτε έχουν δοκιμαστεί και...
Από την αρχή ΙΙΙ: η οργανωτική προοπτική
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εντεκα μεταρρυθμίσεις στην κρατική διοίκηση που δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που πρέπει απαραιτήτως να κάνουμε την επόμενη φορά
Άρθρο του Χριστόφορου Βερναρδάκη: Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε ορισμένες σοβαρές αλλαγές στην κρατική διοίκηση, τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο διαδικασιών και λειτουργιών, αλλά άφησε πολλές...
Εντεκα μεταρρυθμίσεις στην κρατική διοίκηση που δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που πρέπει απαραιτήτως να κάνουμε την επόμενη φορά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας