Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η «θυμωμένη εξέγερση» των σοσιαλδημοκρατών
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η «θυμωμένη εξέγερση» των σοσιαλδημοκρατών

  • A-
  • A+

Το πρόγραμμα Γκόντεσμπεργκ (1959) του SPD, με την απόρριψη της ταξικής πάλης, εξημέρωσε την κοινωνική επανάσταση της μαρξιστικής ρήξης και ζωντάνεψε πολιτικά τη φράση του σοσιαλδημοκράτη Zinn το 1948 «...δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στις μάζες».

Οι θεωρητικοί κληρονόμοι του, των χειραγωγημένων εργοστασιακών εργατών και της συνταγματικής δημοκρατίας χωρίς τους λαούς, με την εκπροσώπηση προσαρμοσμένη με ζήλο στις κοινοβουλευτικές ομάδες και στη δύναμη των μεγάλων κεφαλαίων -που είχαν ενισχυθεί με τα κουφάρια των μικρών κεφαλαιούχων που έπεφταν στα πόδια τους μετά τις μικρές ή μεγάλες κρίσεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης- μεταπήδησαν στον σχεδιασμό της Ε.Ε. Με τους σοσιαλδημοκράτες συνδικαλιστές ακόμα και προέδρους της Γερμανικής Συνομοσπονδίας Εργατών να γίνονται επίτροποι.

Ο συνδικαλιστής του SPD, Wilhelm Haferkamp, για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια (1967-1984) διαχειρίστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κρίσιμα θέματα, όπως την ενεργειακή πολιτική, τα οικονομικά και τις εξωτερικές σχέσεις, και καθόρισε αποφασιστικά την εξέλιξη της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Θα χρειαζόταν ένας νέος μελετητής για τον 20ό αιώνα, για να πετάξει τη σαβούρα από την παράθεση γεγονότων και ημερομηνιών στην πορεία του ευρωπαϊκού σχεδίου, για να δούμε καθαρά τη Συνθήκη της Ρώμης να υπόκειται στην πρώτη τροποποίησή της (1986) με την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη (Single European Act) που προετοίμασε τον δρόμο για την οικονομική/νομισματική ένωση, έχοντας φέρει πολύ κοντά το θατσερικό σχέδιο για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς. Ενώ ο Μιτεράν με τον Κολ κρυφά αποφασίζουν για νέο πρόεδρο της Κομισιόν, τον σοσιαλδημοκράτη Ζ. Ντελόρ, η αποκομμένη από τα γαλλο-γερμανικά σχέδια πρωθυπουργός Μ. Θάτσερ στέλνει ως επίτροπο στις Βρυξέλλες τον έμπιστο και αποτελεσματικό επιχειρηματία λόρδο F. A. Cockfield, για να ετοιμάσει τη Λευκή Βίβλο για την ενιαία αγορά. Και με μεγάλη ταχύτητα και πληρότητα, το πλέον νεοφιλελεύθερο σχέδιο παρουσιάζεται από τον Ντελόρ ως εμβληματικό έργο, δικό του και της Επιτροπής του.

Η Λευκή Βίβλος της απελευθέρωσης των ευρωπαϊκών αγορών έδωσε μια νέα δυναμική και άλλαξε τη ροή της ιστορίας, διαλύοντας τα σύννεφα του ευρωσκεπτικισμού της εποχής. Μαζί με το ρίξιμο των τειχών για την κίνηση των κεφαλαίων, των εμπορευμάτων και των ανθρώπων -χωρίς κανόνες παρά μόνο στο ελάχιστο αναγκαίο-, αλώθηκε και η ψήφος των κυβερνήσεων. Η ενισχυμένη πλειοψηφία αποφασίστηκε για αρκετά θέματα, αντί της ομοφωνίας. Χωρίς το βέτο, η πολιτική περιδίνηση δεν έχει άλλο δρόμο, από τους ακραίους συμβιβασμούς.

Πριν από λίγες ημέρες, ο πρόεδρος Γιούνκερ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εισηγήθηκε να καταργηθεί η ομοφωνία σε πολλά επιπλέον θέματα και η τραχύτητα της φωνής τού φιλελεύθερου Φερχόφστατ, που καλούσε την Επιτροπή να προχωρήσει ουσιαστικά στην κατάργηση της ομοφωνίας, ξεπηδά μέσα από τη βεβαιότητα των κυρίαρχων ελίτ, ότι η πολιτική τους εξουσία, ως αδιαφιλονίκητη δύναμη, δεν έχει συνομιλητές. Η Ενωση των Συνομοσπονδιών Βιομηχάνων και Εργοδοτών της Ευρώπης (UNICE) ζητούσε, από το 1980, να καταργηθεί η ομοφωνία.

Στην Ε.Ε. δεν υπάρχει ισχυρός θεσμός «κοινοβουλευτικοποίησης» των διαφωνιών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φτιασιδώνεται, αλλά είναι ουραγός των εξελίξεων και οι ενδιάμεσοι τεχνικο-πολιτικοί θεσμοί, όπως το Συμβούλιο Υπουργών, δεν είναι παρά προπαρασκευαστικές διαδικασίες διαβούλευσης και υποδοχής των θέσεων της γερμανικής πολιτικο-επιχειρηματικής ηγεσίας. Οταν οι μορφωμένοι φιλο-ευρωπαϊστές ζητάνε εκδημοκρατισμό των θεσμών, εμβάθυνση και πραγματική σύγκλιση, στην καλύτερη περίπτωση αποσιωπούν τη δύναμη του πολιτικού συνεταιρισμού Δεξιάς και Σοσιαλδημοκρατίας στην Ε.Ε. Η επίκληση του κινδύνου του τέλους της δημοκρατίας προκαλεί ως χειραγωγική ιδέα, αφού πραγματικά δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι ο Ορμπαν και η «ανελεύθερη δημοκρατία» του ή ο Σαλβίνι της στριμωγμένης στην ευρωζώνη Ιταλίας από τη γερμανική περικύκλωση είναι δυνάμεις ματαίωσης στην πορεία της δημοκρατικής Ευρώπης. Οι λαοί μπαίνουν σε μια νέα εποχή που δεν είναι δημιούργημα της δικής τους συνείδησης.

Μια εποχή και έναν κόσμο που η εξέγερση ως έννοια προκαλεί την ειρήνευση που με μαεστρία έκτισαν οι σοσιαλδημοκράτες, σκουπίζοντας προσεκτικά κάθε στοιχείο που μπορεί να υποστηρίξει νέες συνειδητές επιδιώξεις από τους λαούς. Οταν ο ηγέτης του SPD, Ο. Λαφοντέν, από τη θέση του υπουργού Οικονομικών, το 1999, ζητούσε να μειώσει τα επιτόκια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, για να αντιμετωπιστεί η ανεργία, η αγγλική εφημερίδα «Sun», πρωτοσέλιδα, τον χαρακτήριζε τον πιο επικίνδυνο άνθρωπο για την ανεξαρτησία της Μεγάλης Βρετανίας από το 1945 (!). Ο Λαφοντέν παραιτήθηκε νικημένος από τον σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργό Σρέντερ. Η στάση του Λαφοντέν και του Στρος Καν στο αντίστοιχο γαλλικό υπουργείο Οικονομικών χαρακτηρίστηκαν από τους FT της εποχής ως η «θυμωμένη εξέγερση» των σοσιαλδημοκρατών.

Σήμερα, κανείς δεν φαντάζει επικίνδυνος. Ο θυμός της σοσιαλδημοκρατίας αφορά την παρακμή και τον εκφυλισμό της δύναμης της πολιτικής μπροστά στην ιστορία. Μοιάζει οι λαοί να χειραφετούνται από τη δύναμη της συναλλαγής που τους πρόσφεραν. Ομως, τραυματισμένοι και με ηττημένες τις αριστερές δυνάμεις. Η σοσιαλδημοκρατία έχει ιστορικές ευθύνες για αυτή την παράλυση που καταστρέφει το παρόν και το μέλλον.

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κουκλόσπιτο Ε.Ε.
Τι είναι η Ευρώπη; Είναι πολλά και κανένα από αυτά δεν είναι αυτονόητο. Οι συμμαχίες, οι ιδέες, οι πολιτισμοί, η ίδια η Ενωση δεν είναι άχρονα, ανιστορικά και καθολικά. Απεναντίας, όπως συμβαίνει με τα μείζονα...
Το κουκλόσπιτο Ε.Ε.
ΑΠΟΨΕΙΣ
Να επιλέξουμε το μέλλον
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η Ευρώπη έχει ανάγκη μια βαθιά πολιτική αλλαγή που θα δώσει προοπτική στους πολίτες. Πρέπει να φύγουμε από τα πεπατημένα, από το να παπαγαλίζουμε συνθήματα άλλης εποχής.
Να επιλέξουμε το μέλλον
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμπεριφέρονται χωρίς σχεδιασμό
Kατ’αποκλειστικότητα στην «Εφ.Συν.» αποσπάσματα από την εισαγωγή του διάσημου Γερμανού φιλοσόφου Γιούργκεν Χάμπερμας στη συζήτηση ανάμεσα στον Γάλλο υποψήφιο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και τον Σοσιαλδημοκράτη...
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμπεριφέρονται χωρίς σχεδιασμό
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για την ανασύνταξη Δημοκρατικού Σοσιαλισμού
Οι σημαντικότερες μεταπολεμικές κατακτήσεις των δυνάμεων του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Σοσιαλισμού ήταν η επίτευξη της συνύπαρξης της Δημοκρατίας με τον καπιταλισμό και η διασφάλιση της κοινωνικής σταθερότητας...
Για την ανασύνταξη Δημοκρατικού Σοσιαλισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Χρυσά» διαβατήρια: Το νέο πάρτι στην Κύπρο τελείωσε…
Είναι η πρώτη φορά στην επτάχρονη παρουσία του στην προεδρία, που ο Ν. Αναστασιάδης βρίσκεται τόσο εκτεθειμένος από τις αδιαφανείς πρακτικές που η κυβέρνησή του εφαρμόζει εν ονόματι της προσέλκυσης επενδύσεων....
«Χρυσά» διαβατήρια: Το νέο πάρτι στην Κύπρο τελείωσε…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η καταρράκωση της Βουλής συνεχίζεται
Πότε επιτέλους θα γίνει κατανοητό από όλα τα κόμματα, και κυρίως από τους αρχηγούς και βουλευτές των νυν και πρώην κομμάτων εξουσίας, ότι αυτή η «κατρακύλα» πρέπει να σταματήσει και να αρχίσει συστηματική...
Η καταρράκωση της Βουλής συνεχίζεται

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας