Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το κλειστό περίπτερο
EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το κλειστό περίπτερο

  • A-
  • A+

Κατέβηκα στον δρόμο το πρωί και το περίπτερο ήταν κλειστό. Θεόκλειστο. Με τα σιδερένια ρολά κατεβασμένα. Παράξενα πράγματα. Ο περιπτεράς δεν λείπει ποτέ, ειδικά καθημερινή. Κι όταν είναι να λείψει, μας έχει ενημερώσει σχετικά. Βλέπω τον βοηθό περιπτερά να είναι λίγο πιο κει και να συζητά σοβαρά με γείτονες. Τι τρέχει βρε παιδιά;

Πού είναι ο Ζ.; «Πέθανε ο πατέρας του ξαφνικά, δεν είχε τίποτα ο άνθρωπος», μου λένε. Κόπηκαν τα πόδια μου. Οχι γιατί τον ήξερα, ποτέ μου δεν τον είχα δει. Αλλά να, συχνά-πυκνά τον ανέφερε ο Ζ. Ο πατέρας μου είπε αυτό, ο πατέρας μου είπε εκείνο. Κι εγώ φανταζόμουν έναν γέρο σοφό στον Αγιο Ανδρέα, στα βουνά της Ηπείρου, να κοιτά τα τρεχούμενα νερά κάτω από καταπράσινα πλατάνια και τον αετό ψηλά στον ουρανό και να σκέφτεται για πού έτρεξαν και για πού πέταξαν τα παιδιά του που έφυγαν και ήρθαν στην Αθήνα.

Κι ύστερα να περιμένει λίγες μέρες το Πάσχα για να τα ξαναδεί και λίγο περισσότερες μέρες το καλοκαίρι για να τα χαρεί. Σίγουρα δεν θα ήξερε πως ο γιος του, σε ένα μικρό περίπτερο 2x2, ανοίγει κάθε τρεις και λίγο το μικρό παραθυράκι τους χειμώνες και -παρ' όλο που ο κεντρικός δρόμος δεν προσφέρει καμία θέα- μας δίνει κάθε μέρα μια εικόνα μέσα από τα λόγια των δικών του, μέσα από την ντόμπρα και ιδιαίτερη λαλιά των Βορειοηπειρωτών.

Και σίγουρα δεν θα ήξερε πως, μόλις μπαίνει η άνοιξη, το περίπτερο είναι ένας μικρός ναός που μαζεύονται απ' έξω οι πατριώτες του και ο φιλόξενος γιος του κερνάει παγωτά, αναψυκτικά, καμιά φορά και τσιπουράκια κι ύστερα βάζουνε ηπειρώτικα τραγούδια στο κινητό και το ευχαριστιούνται. Μια μικρή Ηπειρος στα λίγα τετραγωνικά του πεζοδρομίου ζωντανεύει κάθε τόσο και η αλήθεια είναι πως ζωντανεύουμε κι εμείς μαζί της. Μια παράδοση δυνατή που δεν θέλει να αλλάξει ούτε να ξεχάσει.

Ενα μεσημέρι πέρναγα και στάθηκα λίγο πιο πέρα να ακούσω αυτό που άκουγαν κι εκείνοι: «Ωρέ βγήκα ψηλά, γιε μου, και πλάγιασα, αχ σε πέτρα, γιε μου, σε λιθάρι. Ωρέ και εκεί ήταν μνήμα, γιε μου, κλέφτικο, αχ θαμμένο παλικάρι. Ωρέ και ακούω το μνήμα, γιε μου, να, μωρέ να βογκά, αχ βαριά, ν’ αναστενάζει. Ωρε πάρε, αδερφέ μου, το κορμάκι μου, αχ και θαψ’ το στο, μωρέ, στο χωριό μας». Το σκέφτομαι και το ξανασκέφτομαι τώρα. Αυτοί που φεύγουν από ματωμένες πατρίδες, δεν το ξεχνούν το χώμα τους. Το έχουν μάνα, το έχουν και πατέρα.

  

ΑΠΟΨΕΙΣ
Καλεσμένος στο σπίτι των γονιών…
Δεν το ήθελα αλλά να, ήταν στο διπλανό τραπέζι κι έτσι τους παρατήρησα. Τρεις άνθρωποι. Γονείς κι ο γιος. Ηταν σαν δυο άνθρωποι να είχαν έναν ξένο, έναν επίτιμο καλεσμένο. Κανείς δεν άγγιξε κανέναν.
Καλεσμένος στο σπίτι των γονιών…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν κλείνουν τα μαγαζιά...
Κάποια βράδια, ιδίως στο τέλος μουντών χειμωνιάτικων ημερών, οι πωλητές του μεγάλου πολυκαταστήματος δεν πηγαίνουν κατευθείαν στα σπίτια τους. Μπαίνουν στη διπλανή στοά που βρίσκεται μια μικρή ταβέρνα. Δεν...
Οταν κλείνουν τα μαγαζιά...
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΑΝΟΙΞΗ μ.Χ.
«Πάλι με την άνοιξη/ φόρεσε χρώματα ανοιχτά/και με περπάτημα αλαφρύ/πάλι με την άνοιξη/πάλι το καλοκαίρι/χαμογελούσε» (ΑΝΟΙΞΗ μ.Χ., Γ. Σεφέρης). Ετσι κι αυτή, σαν την γυναίκα που περιγράφει στο ποίημα,...
ΑΝΟΙΞΗ μ.Χ.
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η σιδερώστρα
Πάνε χρόνια που σταμάτησε να σιδερώνει. Ενα καταμεσήμερο καλοκαιριού, από αυτά που το λιοπύρι καψαλίζει τη γης, το φιλοσόφησε μπρος σε μια στοίβα από μακό φανελάκια και τζιν παντελόνια και το πήρε απόφαση πως...
Η σιδερώστρα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είναι ώρα για δουλειά
Μπροστά στο γραφείο του, που τον περιμένει σαν υπομονετικός συνάδελφος, πιάνει το κινητό. Ανοίγει τις φωτογραφίες. Θέλει να βεβαιωθεί πως είναι αυτός, ο ίδιος άνθρωπος, εκεί, στην αγκαλιά της ανοιχτής θάλασσας...
Είναι ώρα για δουλειά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αφήνοντας το χέρι τους
Οταν έρχεται η στιγμή που αυτόματα απλώνεις το χέρι σου για να πιάσεις το δικό τους στα φανάρια του δρόμου, ενώ εκείνα έχουν ήδη περάσει γελώντας με αυτή σου τη συνήθεια, καταλαβαίνεις πως τα πράγματα έχουν...
Αφήνοντας το χέρι τους

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας