Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
73 χρόνια από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι
AP PHOTO
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

73 χρόνια από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι

  • A-
  • A+

Προ μίας εβδομάδας, γευτήκαμε «Χιροσίμα» και «Ναγκασάκι» στην «πίσω μας αυλή», την Αττική. Η φρίκη η οποία αμαύρωσε το φετινό ελληνικό καλοκαίρι ήταν πρωτόγνωρη, πλην όμως επαρκής ως συλλογικό βίωμα, για να μας εμπνεύσει να νιώσουμε λαούς που έχουν βιώσει μαζικά ολοκαυτώματα.

Η «δοκιμαστική» ρίψη των πυρηνικών βομβών, το έτος 1945, στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι από την αεροπορία στρατού των ΗΠΑ σήμανε την ολοσχερή κατάπαυση του πυρός στον Ειρηνικό και την ανάκτηση του αμερικανικού ηγεμονικού γοήτρου στην περιοχή στη μετά Περλ Χάρμπορ εποχή. Σήμανε όμως και την αρχή της μακράς περιόδου του πυρηνικού κινδύνου, που δυστυχώς δεν εξέλιπε με το πέρας του Ψυχρού Πολέμου.

Τουναντίον, στις μέρες μας οι πυρηνικές δυνάμεις δεν είναι μόνο εκείνες οι επιφορτισμένες με την «ασφάλειά μας», εκείνες δηλαδή οι οποίες συναποτελούν το μόνιμο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, Μ. Βρετανία, Κίνα), αλλά και δυνάμεις περιφερειακού βεληνεκούς (Ισραήλ, Ινδία, Πακιστάν).

Η Οπενχαϊμερ-ική φιλοσοφία, πως η απειλή του αλληλαφανισμού παρέχει στους ηγέτες το πλέον ισχυρό κίνητρο για τη διατήρηση της ειρήνης, δυστυχώς καλά κρατεί.

Μία φιλοσοφία, όμως, πολύ αρχαιότερή της προκρίνει πως, όταν διατηρείς όπλα, κάποια στιγμή θα (κληθείς από τις περιστάσεις να) τα χρησιμοποιήσεις.

Ο Ψυχρός Πόλεμος, ο πόλεμος των δύο αντίπαλων οικονομικών και πολιτικών συστημάτων, ενώ έληξε διά της αλαζονικής νίκης του συστήματος της «φιλελεύθερης» οικονομίας της αγοράς και της καθιέρωσης, ουσιαστικά, ενός και μόνο modus vivendi, άφησε τους «αιώνιους» αντιπάλους, ΗΠΑ και Ρωσία, και αέναους, πιστούς σε μία αντιπαλότητα που χρονολογείται από τα τέλη του 19ου αιώνα, από τη διαφιλονικούμενη Αλάσκα.

Οι δύο «αιώνιοι» αντιμάχονται και σήμερα, στρατιωτικά και διπλωματικά, σε ξένα εδάφη, στη Συρία, το Αφγανιστάν, την Τουρκία, την Ουκρανία, τη Γεωργία, με αρχή γενόμενη στην Ελλάδα το έτος 1946 με τον αιματηρό Εμφύλιο ως πρώτο τους project.

Τη μακρά περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, τον ρόλο του προαγωγού της ειρήνης, της γεωπολιτικής ευταξίας, έπαιζε με αξιοθαύμαστη εμμονή η Ε.Ε. -τότε ΕΟΚ-, στο πλαίσιο της οποίας ηγεμονική ιδεολογία ήταν η Σοσιαλδημοκρατία, η οποία πρόκρινε τη μεικτή παραγωγική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και την καταπολέμηση της ανεργίας, της δυσχέρειας και της ανισότητας.

Στο εγχείρημα αυτό συντάσσονταν και δυνάμεις εκτός ΕΟΚ, όπως ήταν τότε η Σουηδία και η Νορβηγία, οι οποίες διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο για τη συμφιλίωση των δύο άλλων «αιωνίων», των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων.

Ορμώμενο από την παράδοση αυτή, το Ευρωκοινοβούλιο, με απόφασή του στις 05.07.2018, κάλεσε την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη - μέλη να υποστηρίξουν και να υιοθετήσουν την από 07.07.2017 πρωτοβουλία 122 χωρών - μελών του ΟΗΕ, που απέληξε σε διεθνή σύμβαση για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων. Αξιοθαύμαστη θέση στο εγχείρημα αυτό έλαβε η Αυστρία ως «μπροστάρης».

Η Ε.Ε. τελεί υπό ύφεση, η Ακροδεξιά τηρείται σε σταθερά επίπεδα εκλογικής δύναμης. Η Ευρώπη, η ιστορική δύναμη ευθύνης η οποία για πάνω από δύο γενεές διασφάλισε την ειρήνη και την ευημερία, έχει ως υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου την ιερά υποχρέωση να δρα επίμονα και αδιάλειπτα υπέρ του ολιστικού πυρηνικού αφοπλισμού, που δεν επετεύχθη εν έτει 1990.

Η Ε.Ε. έχει κάθε κίνητρο για να δρα προς την κατεύθυνση αυτή, πόσο μάλλον όταν επιθυμεί να αναβιώσει τα αλλοιωμένα χαρακτηριστικά κοινωνίας, τα οποία επικάλυψε το σκέλος της «κοινής αγοράς».

Το ανταγωνιστικό με κανόνες διεθνές εμπόριο, η επανεκβιομηχάνιση της Ε.Ε. δύνανται να συνδράμουν την προσπάθεια της ολιστικής κατάργησης των πυρηνικών, αρκεί η ύφεση να έχει καταστήσει καταληπτό πως στόχος του εμπορίου είναι το development και όχι απλώς το growth.

Η αξιοποίηση και η κοινωνική ενσωμάτωση των προσφύγων δύναται επίσης να δημιουργήσει πολύτιμη πολιτισμική γέφυρα με τις δοκιμαζόμενες γαίες του λεγομένου «Πολέμου των Πολιτισμών».

Το «no more» δεν πρέπει να είναι απλά πρόθεση αλλά ΘΕΣΗ αδιαπραγμάτευτη.

*δικηγόρος – νομοδιεθνολόγος, μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης

ΑΠΟΨΕΙΣ
Κάποτε οι άνθρωποι …
Ο κόσμος βρέθηκε αντιμέτωπος με την ταυτόχρονη προοπτική δύο αντιφατικών δυστοπιών: των ανοιχτών αγορών και των κλειστών μυαλών. Και, βέβαια, με την αυστηρή κρατική επιτήρηση να ξαναεπιστρέφει παντού...
Κάποτε οι άνθρωποι …
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χρυσός ή κάρβουνο η ποσοτική χαλάρωση;
Στις 9 Μαρτίου άρχισε να εφαρμόζεται το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης στην Ε.Ε. Η ποσοτική χαλάρωση αποτελεί μια μέθοδο ώστε να διοχετευτεί ρευστότητα (μετρητά) στο τραπεζικό σύστημα, αγοράζοντας ομόλογα ή...
Χρυσός ή κάρβουνο η ποσοτική χαλάρωση;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Eίναι ακόμη η Ευρώπη στην Ευρώπη
Η ευρωπαϊκή ταυτότητα είναι όπως ο χρόνος για τον Αγιο Αυγουστίνο: προφανής όταν αναρωτιόμαστε τι είναι, απρόβλεπτη όταν προσπαθούμε να την ορίσουμε∙ αδιαπραγμάτευτη ως δεδομένο της έμπνευσης, άπιαστη ως...
Eίναι ακόμη η Ευρώπη στην Ευρώπη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο «μύθος» και ο μύθος
Καθώς πλησιάζει η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, θα αρχίσουν πάλι να κυκλοφορούν κείμενα που θα κάνουν λόγο για τον «μύθο» των νεκρών στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβριο του 1973, άποψη που συμμερίζεται και...
Ο «μύθος» και ο μύθος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ιδέα της Ευρώπης και η Ευρωπαϊκή Ενωση
Οταν μιλάμε για Ευρώπη, δεν εννοούμε ένα κλειστό γεωγραφικό κέντρο του Μεσαίωνα, το οποίο αποκρούει εισβολείς από άλλες γεωγραφικές περιοχές του πλανήτη. Εννοούμε μία συνειδησιακή οντότητα, η οποία...
Η ιδέα της Ευρώπης και η Ευρωπαϊκή Ενωση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κουκλόσπιτο Ε.Ε.
Τι είναι η Ευρώπη; Είναι πολλά και κανένα από αυτά δεν είναι αυτονόητο. Οι συμμαχίες, οι ιδέες, οι πολιτισμοί, η ίδια η Ενωση δεν είναι άχρονα, ανιστορικά και καθολικά. Απεναντίας, όπως συμβαίνει με τα μείζονα...
Το κουκλόσπιτο Ε.Ε.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας