Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενα κείμενο στο 4. Και τρεις μπίρες!
EUROKINISSI / ΕΛΕΝΗ ΡΟΚΟΥ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ενα κείμενο στο 4. Και τρεις μπίρες!

  • A-
  • A+

«Τι ανακούφιση, τέτοιες μέρες, που δεν είμαι πια δημοσιογράφος (opinion maker, τηλεοπτική περσόνα). Είμαι μια γκαρσόνα που σερβίρει και είμαι καλά». Ενα ποστ μου στο facebook έφερε like και καρδούλες, κυρίως από συναδέλφους που έχουμε μοιραστεί από τις καλές μέχρι τις τρισχειρότερες μέρες της δημοσιογραφίας. Εφερε και μια πρόταση από την «Εφ.Συν.»: «Μήπως θέλεις για λίγο να ξαναγίνεις και να γράψεις 350 λέξεις; Χρονογράφημα, κάτι ανθρώπινο, έτσι όπως ξέρεις εσύ...». 

Πρώτη σκέψη, αυθόρμητη: 350 ΛΕΞΕΙΣ; Κανένας δεν διαβάζει ΠΙΑ τόσες λέξεις. Το μάθαμε από τα κοινωνικά δίκτυα, το εμπεδώσαμε και από κάθε είδους site, που σέβεται τα «κλικ» του. 

Δεύτερη σκέψη (σερβίροντας φρέντο): Μήπως είναι, όμως, μια πρόσκληση-πρόκληση; Αρχίζει εσωτερικός διάλογος: υπάρχουν κι άλλες λέξεις μετά την κατάχρηση επιθετικών προσδιορισμών, αλληλοκατηγοριών, πινγκ πονγκ ευθυνών, σοβαρών ή χυδαίων κειμένων για να εκφράσουν την «ανείπωτη» τραγωδία; 

Διάλειμμα για τσιγάρο και τρίτη σκέψη: «γράψε κάτι ανθρώπινο». Δηλαδή; Παλαιορομαντικό ή νεοκυνικό; Να έχει κάτι από χαμένη ανεμελιά καλοκαιριών ή να «αφυπνίζει» με καμένα αγγελούδια; Μήπως να γράψω μια οργισμένη επιστολή στον Αλέξη, αλλά να τα «χώσω» και στον Μητσοτάκη; 'Η να ξαναγράψω επικήδειους, γιατί δεν τα είπαν καλά όσοι σπάραζαν πάνω από μνήματα αγαπημένων; 

Τέταρτη σκέψη (να βάλω κι ένα πλυντήριο, τέλειωσαν τα ποτήρια): 

«γράψε ό,τι θέλεις, ξέρεις εσύ...»: Τι μπορεί να είναι, σ' αυτή την ψυχική καθίζηση που έχουμε υποστεί, παρηγορητικό, ανθρώπινο, που δεν θα ρίχνει λάδι στη φωτιά αλλά ούτε στάχτη στα μάτια; Δεν ξέρω. 

Ακόμη και στο fb γράφω όλο και λιγότερο. Το κύμα μίσους που απλώνεται σε κάθε νέα συμφορά δεν με αποσβολώνει, αρχίζω σχεδόν να το συνηθίζω· γι' αυτό και απέχω. 

Ηρθαν φίλοι για μπιρες. Δικαιούμαι μία κι εγώ. Δεν είμαι δα και μια γκαρσόνα που θα τη μαλώσει το αφεντικό! Με πέντε φίλους δουλεύουμε ισότιμα ένα συνεργατικό καφενείο -από τα νέα στοιχήματα της εποχής μετά την κρίση. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή -ειδικά αν ντρεπόσουν για χρόνια να είσαι συνάδελφος με αμοραλιστές που πάταγαν επί πτωμάτων- συμβολικά και ενίοτε κυριολεκτικά. 

Εβίβα! 

ΥΓ1: για «Εφ.Συν.»: 350 λέξεις! Αν σας λέει κάτι, βάλτε το. Αν όχι, ελάτε για μπίρες. 

ΥΓ2: Καλό καλοκαίρι σε όλους. Φεύγοντας για διακοπές, ονειρεύομαι να πάθω αυτό που συνέβη στη φίλη μου τη Ναταλία. Μέσα στη θάλασσα να ξεσπάσω σ' ένα λυτρωτικό κλάμα, ενώ στην ακτή μουσικοί ρυθμοί συνεχίζουν το πάρτι της ζωής.

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν ήρθε το καλοκαίρι
Κάποτε έρχεται το καλοκαίρι. Οχι πάντα και όχι για πολύ. Αλλά κάποια στιγμή θα έρθει, θα το καταλάβεις. Δεν μοιάζει πάντα με όσα είσαι μαθημένος ή όσα λένε, αλλά θα το νιώσεις. Μπορεί για μια στιγμή, μπορεί...
Οταν ήρθε το καλοκαίρι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ηδονικοί Ελπήνορες
Είναι βέβαιο ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε από το βραχάκι του Αιγαίου, όπου αναπαυόμαστε, για τη φλεγόμενη Σιβηρία. Επίσης, δεν είναι θανάσιμο αμάρτημα η χαρά κι η απόλαυση. Απεναντίας, είναι χρέος μας να...
Ηδονικοί Ελπήνορες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Θάλασσα, θάλασσα…
Τα κύματα έρχονται και πάνε, δύο μέτρα από κει που σκάει η θάλασσα. Κάθε φορά που φεύγουν τραβάνε μαζί τους άμμο, βότσαλα, κοχύλια. Την άλλη στιγμή τ’ απιθώνουν εκεί στην άκρη. Απλωμένα, σαν πραμάτεια...
Θάλασσα, θάλασσα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στην άκρη του καλοκαιριού
Να ’μαστε στην άκρη το καλοκαιριού. Γυρίζουν οι σελίδες του, φυλλορροούν. Ομως ακριβώς πίσω έρχονται οι μέρες του φθινοπώρου. Οχι μ’ αυτή την πλάνη της μελαγχολίας, αλλά με τη γλυκύτητα μιας όμορφης εποχής. Ας...
Στην άκρη του καλοκαιριού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Παρέες του Αυγούστου
​Τον Αύγουστο περνάς ώρες με ανθρώπους που δεν συναντάς τακτικά. Σε εκείνα τα μεγάλα τραπέζια σε αυλές, με τους συγγενείς, στον τόπο καταγωγής σου ή σε εκείνες τις αποκαλυπτικές βραδιές με τους ενοίκους των...
Παρέες του Αυγούστου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το αποκαλόκαιρο...
Το «μικρό καλοκαιράκι», εκείνο το φθινοπωρινό υπόλοιπο του καλοκαιριού, δεν κατάφερες ποτέ να το γευτείς όπως του πρέπει... Κυρίως είναι που ξέρεις ότι μικραίνουν τα καλοκαίρια σου για να μεγαλώσουν ακόμα...
Το αποκαλόκαιρο...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας