Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πίσω από τα χαμόγελα των Πρεσπών, τις περικεφαλαίες και τον Βουκεφάλα
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Πίσω από τα χαμόγελα των Πρεσπών, τις περικεφαλαίες και τον Βουκεφάλα

  • A-
  • A+

Πίσω από τα χαμόγελα των Πρεσπών, τις περικεφαλαίες και τον Βουκεφάλα κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα. Αυτή που γέννησε η ιστορία και η… σοβαρότητα για το Μακεδονκό. Από μία άποψη, ο Μακεδονισμός είναι μια σύγχρονη έκφραση του εθνικισμού, αλλά και του αστικού κοσμοπολιτισμού στα Βαλκάνια.

Ο πρώτος (εθνικισμός), μισεί τις πατρίδες των γύρω λαών κι αφηνιάζεται erga omnes. Ο δεύτερος (κοσμοπολιτισμός), προσπερνάει καλπάζοντας τα σύνορα και τα εθνοκράτη γιατί βλέπει μόνο τις αγορές και το αυγάτισμα των κερδών του. Όσα λοιπόν κρύφτηκαν κάτω απ’ το ιστορικό χαλί, βγαίνουν πάλι σαν εκδίκηση στο προσκήνιο και η ιστορία επαναλαμβάνεται, πότε σαν δράμα, πότε σαν κωμωδία.

Ας πάρουμε τα πράγματα με χρονολογική σειρά. Τα έθνη είναι δημιούργημα των σύγχρονων αστικών χρόνων. Δεν υπήρχαν στην αρχαιότητα, παρότι στην περιοχή μας οι άνθρωποι μιλούσαν (περίπου) ίδια γλώσσα και είχαν ίδια θρησκεία. Αλλά η κοινωνική δομή ήταν η πόλη-κράτος και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όσοι πιστεύουν στους ίδιους θεούς ή θεό, (χριστιανοί, μουσουλμάνοι, βουδιστές), αποτελούν ενιαίο έθνος.

Από τα κεντρικά και νότια Βαλκάνια είχαν περάσει φουσάτα κατακτητών και ο καθένας άφηνε και τον «σπόρο» του. Από τον 6ο αιώνα μ.Χ και δώθε, τα σλαβικά φύλα (βασικά αγροτοκτηνοτρόφοι) κατέβηκαν από τον Βορρά στο Νότο, ρίζωσαν, αφομοιώθηκαν και αφομοίωσαν, σε καμία περίπτωση (όπως λέει ο Γερμανός Φαλμεράυερ) δεν εκσλάβισαν τον Ελλαδικό χώρο, ώσπου ήρθαν οι Οθωμανοί Τούρκοι τον 14ο-15ο αιώνα και πλάκωσε σκλαβιά.

Όταν απελευθερώθηκε η χώρα μας από τον τούρκικο ζυγό (1829), άρχισαν οι ιστορικές «κατασκευές». Και νάσου η τρισχιλιετής και αδιαίρετη ελληνική ιστορία, και νάσου η «ελληνική ψυχή» και το αίμα ρέζους… ελληνικό, που κυλάει στις φλέβες ανθρώπων οι οποίοι γνώρισαν 2000 χρόνια κατακτητές και που η λέξη «Έλληνας» δεν υπήρχε πουθενά.

Ωστόσο, η ανακατασκευή των ιστορικών μύθων που πρέπει να κάνουμε δεν μπορεί να γυρίζει «το ραβδί ανάποδα» και να επιχειρεί έναν ιστορικό ρεβιζιονισμό (αναθεώρηση), αντιστρέφοντας τους πραγματικούς όρους. Ο αλυτρωτισμός για τον οποίο μιλούν αρκετοί δεν αφορά πρώτιστα στο όνομα. Ο αλυτρωτισμός -ιδιαίτερα ενός μικρού κράτους- σχετίζεται με τις πλάτες των ισχυρών. Στα Βαλκάνια ο αλυτρωτισμός -παλιός και νέος- φούντωσε και έγινε εμπόλεμη πράξη όταν οι αποικιοκράτες, και αργότερα οι ιμπεριαλιστές, αποφάσισαν να ξαναχαράξουν τα σύνορα με το αίμα των λαών.

Το κύριο πρόβλημα με τους Σλαβομακεδόνες είναι ότι αποζητούν ασφάλεια και σιγουριά στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Αυτό αντιλήφθηκαν έγκαιρα τα υπερατλαντικά και ευρωπαϊκά γεράκια και έτρεξαν να κλείσουν άρον-άρον το ζήτημα για να προλάβουν Ρώσους και Κινέζους, που κι αυτοί μυρίζονται αίμα και κέρδος στην περιοχή.

Στην πολυτάραχη και πολυκύμαντη διαδρομή της, η εγχώρια αριστερά και το επαναστατικό ΚΚΕ, πατώντας στο έδαφος του πατριωτισμού και του διεθνισμού διακήρυξε και εφάρμοσε μια πολιτική φιλίας, συνεργασίας και ισοτιμίας απέναντι στους Σλαβομακεδόνες. Αυτό δεν έχει σχέση με τον Αλέξανδρο, τον Φίλιππο και την αρχαία Μακεδονία. Δεν έχει καμία σχέση με τη γλώσσα και όσα εθνικιστικά οράματα έχουν οι εθνικιστές της γείτονος. Ούτε με τις χλαμύδες και τα σπαστά ελληνικά των ντόπιων «ελληνοφρενικών».

*Ο Θανάσης Τσιριγώτης είναι στέλεχος του Μ-Λ ΚΚΕ

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ονοματολογία και ιδεολογία
Η κατασκευή κινδύνων είναι παλαιά, δοκιμασμένη μέθοδος. Η Γιουγκοσλαβία του Τίτο έχει εκλείψει, άρα η απειλή του επεκτατισμού θα αποκτήσει άλλο πρόσωπο. Ας είναι το «κρατίδιο» των Σκοπίων – αλήθεια, γιατί δεν...
Ονοματολογία και ιδεολογία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αυτά που έλεγεν ο Ρήγας*
Το 1948 βρέθηκα κρατούμενος στη Γυάρο, στο διαμέρισμα των ανηλίκων. Στη Γυάρο υπήρχαν πολλοί Σλαβομακεδόνες: ενήλικοι και ανήλικοι. Οι ίδιοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους Μακεδόνες. Μακεδόνες ονομάζονταν και...
Αυτά που έλεγεν ο Ρήγας*
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είμαστε κι εμείς εδώ. Οχι στην Ελλάδα του μίσους και του σκοταδισμού
Στηρίζουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών, σεβόμενοι την ανεξαρτησία και τα δικαιώματα των λαών. Στηρίζουμε τη συμφωνία γιατί δεν μας αρκεί να αναφερόμαστε μόνο στον ελληνικό πολιτισμό, αλλά να τον προστατεύουμε, να...
Είμαστε κι εμείς εδώ. Οχι στην Ελλάδα του μίσους και του σκοταδισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Συμφωνία των Πρεσπών και οι επικριτές της
​Η συμφωνία είναι ένας έντιμος συμβιβασμός που εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον. Και αυτό για δύο λόγους: κλείνει ένα θέμα που μας ταλανίζει εδώ και 25 χρόνια και παράλληλα διευκολύνει την ενσωμάτωση της...
Η Συμφωνία των Πρεσπών και οι επικριτές της
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η αδιέξοδη πολιτική 28 χρόνων για το Μακεδονικό
Παγιδευμένοι στο τελματωμένο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε για το όνομα των Σκοπίων, χάσαμε τη μοναδική ευκαιρία που είχε παρουσιασθεί στην Ελλάδα, μετά την κατάρρευση των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού, να...
Η αδιέξοδη πολιτική 28 χρόνων για το Μακεδονικό
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μερικές ενοχλητικές διευκρινίσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών*
​Η Συμφωνία των Πρεσπών που τίθεται σε διαδικασία επικύρωσης στο ελληνικό Κοινοβούλιο είναι φορτισμένη με όλη την ένταση που έχει συσσωρευτεί τα τελευταία 25 χρόνια και στις δύο πλευρές των συνόρων.
Μερικές ενοχλητικές διευκρινίσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας