Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
ΑΝΟΙΞΗ μ.Χ.

ΑΝΟΙΞΗ μ.Χ.

  • A-
  • A+

«Πάλι με την άνοιξη/ φόρεσε χρώματα ανοιχτά/και με περπάτημα αλαφρύ/πάλι με την άνοιξη/πάλι το καλοκαίρι/χαμογελούσε» (ΑΝΟΙΞΗ μ.Χ., Γ. Σεφέρης).

Ετσι κι αυτή, σαν την γυναίκα που περιγράφει στο ποίημα, ξεκίνησε νωρίς το πρωί για τη δουλειά της, «φορώντας χρώματα ανοιχτά, σαν ανθισμένη αμυγδαλιά, μέσα στις φλογισμένες ακτίνες του ήλιου».

Μπροστά της άνοιγαν τα παράθυρα οι νοικοκυρές, τις πόρτες τους οι καταστηματάρχες. Καμιά φωνή, κανένα παράπονο, μικρού και μεγάλου παιδιού που δεν θέλει να ξυπνήσει για το σχολείο. Κοιμούνται αμέριμνα ώς την Κυριακή του Θωμά.

Αχ να 'ταν μόνο αυτή η έννοια μας, σκέφτηκε, μα κανένα σύννεφο δεν φάνηκε ακόμα στον ορίζοντα του μυαλού της.

Η μέρα σήμερα είναι σαν καλοκαιρινή ερωτική σχέση. Υπόσχεται πολλά, κρατάει λίγο. Αλλά όσο τη ζεις, την απολαμβάνεις. Ετσι, λοιπόν, ήρθαν και οι συνάδελφοι στη δουλειά. Με την ίδια διάθεση ανανέωσης.

Με λίγο χώμα από τα πατρικά εδάφη ακόμα στα χέρια τους και ανακατεμένα μαλλιά από τον αέρα που φυσάει όταν τρέχει το αυτοκίνητο με ανοιχτά παράθυρα και όταν διασχίζει το πλοίο θάλασσες ανοιχτές.

Μέχρι το μεσημέρι κράτησε η φωτεινή άνοιξη στα χαμόγελά τους. Μέχρι το μεσημέρι, γύρω στις τρεις.

Μετά άρχισαν να γκριζάρουν οι τοίχοι των γραφείων, οι εντολές δινόνταν ορθά κοφτά. «Κάνε αυτό που σου λέω, ρε παιδί μου!», «Ακόμα να τελειώσεις την παραγγελία;», «Γρήγορα! Οι πελάτες περιμένουν».

Πώς το κατάλαβαν τα αγριολούλουδα του Πάσχα κι άρχισαν να μαραίνονται στο βάζο; Μήπως δεν αναπνέουν, δεν ζουν, σε τέτοιες πολικές θερμοκρασίες που επικρατούν στους εργασιακούς χώρους;

Πάντως, με τη λήξη του ωραρίου, οι κουρασμένοι άνθρωποι του απογεύματος με τους πιασμένους ώμους έχασαν τους ανάλαφρους πρωινούς βηματισμούς τους. Το βλέμμα τους δεν κοίταγε πια τον γαλανό αττικό ουρανό, αλλά το γκρίζο πεζοδρόμιο της πόλης.

Και η γυναίκα με το λουλουδάτο φόρεμα, που ξεκίνησε το πρωί «μέσα στους φρέσκους ροδαμούς» του ποιήματος; Πώς τη βρήκε το δειλινό;

Το ποίημα στο τέλος του λέει «πως έγινε λίμνη η μοναξιά,/ έγινε λίμνη η στέρηση,/ ανέγγιχτη κι αχάραχτη».

Αλλά οι ηρωίδες των ποιημάτων ίσως έχουν πάντα μια τύχη τραγική στο μυαλό των ποιητών.

Πάντως, αυτό το κορίτσι, αυτή η γυναίκα, τελειώνοντας τη δουλειά, φόρεσε και πάλι ένα ολάνθιστο χαμόγελο και βγήκε πάλι στους δρόμους της πόλης.

Γύρισαν οι φίλοι απ’ τις διακοπές και την περιμένουν απόψε στο γνωστό στέκι που κάνει την πόλη να μοιάζει σαν γενέθλια γη.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν κλείνουν τα μαγαζιά...
Κάποια βράδια, ιδίως στο τέλος μουντών χειμωνιάτικων ημερών, οι πωλητές του μεγάλου πολυκαταστήματος δεν πηγαίνουν κατευθείαν στα σπίτια τους. Μπαίνουν στη διπλανή στοά που βρίσκεται μια μικρή ταβέρνα. Δεν...
Οταν κλείνουν τα μαγαζιά...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κλειστό περίπτερο
Κατέβηκα στον δρόμο το πρωί και το περίπτερο ήταν κλειστό. Θεόκλειστο. Με τα σιδερένια ρολά κατεβασμένα. Παράξενα πράγματα. Ο περιπτεράς δεν λείπει ποτέ, ειδικά καθημερινή. Κι όταν είναι να λείψει, μας έχει...
Το κλειστό περίπτερο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανοιξη, την πόρτα άνοιξε…
Κάθε άνοιξη, ειδικά τις πρώτες μέρες, μια αναμονή εγκαθίσταται μέσα μας. Θα μπορούσαμε να το πούμε κι ελπίδα. Ωστόσο, μοιάζει περισσότερο με αναμονή ενός γεγονότος που έχουμε περισσότερο ανάγκη.
Ανοιξη, την πόρτα άνοιξε…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η σιδερώστρα
Πάνε χρόνια που σταμάτησε να σιδερώνει. Ενα καταμεσήμερο καλοκαιριού, από αυτά που το λιοπύρι καψαλίζει τη γης, το φιλοσόφησε μπρος σε μια στοίβα από μακό φανελάκια και τζιν παντελόνια και το πήρε απόφαση πως...
Η σιδερώστρα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είναι ώρα για δουλειά
Μπροστά στο γραφείο του, που τον περιμένει σαν υπομονετικός συνάδελφος, πιάνει το κινητό. Ανοίγει τις φωτογραφίες. Θέλει να βεβαιωθεί πως είναι αυτός, ο ίδιος άνθρωπος, εκεί, στην αγκαλιά της ανοιχτής θάλασσας...
Είναι ώρα για δουλειά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σαν τα πουλιά πάνω στο σύρμα
Οταν μαζευόμαστε όλες μαζί, σαν τα πουλιά πάνω στο σύρμα, και κοιτάζουμε από μακριά όσα όμορφα βλέπουμε στις βιτρίνες και δεν μπορούμε να αγοράσουμε. Είναι κι αυτό μια αγαπημένη απόλαυση, ένα καθιερωμένο...
Σαν τα πουλιά πάνω στο σύρμα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας