Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πολιτική και κεφάλαιο
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Πολιτική και κεφάλαιο

  • A-
  • A+

Ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής υπήρξε συντηρητικός, δηλαδή δεξιός πολιτικός ηγέτης, ακραιφνής και διαπρύσιος θιασώτης της σημασίας της ελεύθερης αγοράς για την παραγωγική διαδικασία και την εν συνόλω οικονομική ανάπτυξη. Υπήρξε επίσης αυταρχικός στην εφαρμογή της πολιτικής του, ιδίως κατά την πρώτη πρωθυπουργική θητεία του (1955-1963).

Ηταν οπαδός της «κυβερνώσας και όχι της κυβερνώμενης δημοκρατίας», δηλαδή της «δημοκρατίας» στην οποία κεντρικό ρόλο διαδραματίζουν και οι κοινωνικές και οικονομικές ελίτ. Προφανώς δεν εκτιμούσε την ευρύτατη συμμετοχική δημοκρατία από τη βάση.

Την περίοδο της οξύτατης πολιτειακής και πολιτικής κρίσης του 1965-1967 πρότεινε από το Παρίσι μια μορφή «ελεγχόμενης και καθοδηγούμενης εκτροπής» υπό βασιλική εποπτεία προκειμένου να ανακοπεί η εκλογική επέλαση των δύο Παπανδρέου, βλέπε η επερχόμενη ιλιγγιώδης επικυριαρχία του Ανδρέα Παπανδρέου, νέου πρωταγωνιστή τότε στα ελληνικά πολιτικά πράγματα.

Επειτα από έντεκα χρόνια αυτοεξορίας στο Παρίσι και τους δεσμούς που απέκτησε με τη γαλλική πολιτική ζωή και κουλτούρα προσχώρησε σε «προοδευτικότερες» θέσεις, εμφανώς μεταβάλλοντας κάποιες από τις «οπισθοδρομικές» απόψεις του, κάτι που κατέστη εμφανές κατά τη δεύτερη πρωθυπουργική του θητεία (1974-1980).

Ο επιφανής δημοσιογράφος, αείμνηστος Τάκης Λαμπρίας, ο οποίος συνόδευσε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στο ιστορικό ταξίδι του από το Παρίσι στην Αθήνα τη νύχτα της 24ης Ιουλίου 1974, εξέδωσε το 1998 (εκδόσεις Ποταμός) βιβλίο με τίτλο «Καραμανλής ο φίλος».

Το πόνημα ολοκληρώνεται με τρία ανέκδοτα κείμενα του «ηγέτη που έφυγε», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο Λαμπρίας. Τα τρία κείμενα τιτλοφορούνται ως εξής: «Οι σχέσεις μου με το στέμμα», «Οι σχέσεις μου με το κεφάλαιο», «Οι σχέσεις μου με τους αντιπάλους». Κάποια σημεία από το δεύτερο καραμανλικό κείμενο («Οι σχέσεις μου με το κεφάλαιο») κρίνονται ως εξόχως ενδιαφέροντα και αγγίζοντα ακόμα και τη σημερινή πραγματικότητα.

Ας τα δούμε:

«Στις σχέσεις μου με το κεφάλαιο υπήρξα πάντοτε επιφυλακτικός και διότι εξ ιδιοσυγκρασίας αντιπαθούσα τους φορείς του, αλλά και γιατί γνώριζα ότι, για να μπορέσω να επιβάλω την πολιτική που έκρινα ωφέλιμη για τη χώρα, όφειλα να τους κρατώ σε απόσταση.

»Η στάση μου απέναντί τους δεν επηρεαζόταν ούτε από την πολιτική τους τοποθέτηση ούτε από τις προσωπικές μας σχέσεις, τις οποίες, σύμφωνα προς τις αρχές μου, τις απέφευγα διακριτικά. Κριτήριο της πολιτικής μου αποτέλεσαν το συμφέρον του τόπου και η προώθηση της οικονομίας του, η οποία καθίσταται δυνατή όταν δραστηριοποιηθεί το κεφάλαιο, το οποίο αποτελεί τον απαραίτητο συντελεστή της παραγωγικής διαδικασίας.

»Τα περιστατικά που αναφέρω είναι χαρακτηριστικά του πνεύματος με το οποίο αντιμετώπισα τους φορείς του κεφαλαίου».

«Αλλά και μετά την επάνοδό μου το 1974, εκρατικοποίησα την Ολυμπιακή Εταιρεία, που είχε ο Ωνάσης, τα διυλιστήρια του Ασπροπύργου, που είχε ο Νιάρχος, και το τραπεζικό συγκρότημα του Ανδρεάδη. Και τα εκρατικοποίησα όχι, όπως ελέχθη, από σοσιαλμανία, αλλά γιατί το επέβαλλαν το συμφέρον της οικονομίας και λόγοι νομικής και ηθικής τάξεως».

«Στην περίπτωση του διυλιστηρίου, πέραν της οικονομικής υπήρξε και η ποινική πλευρά. Το κρατικής ιδιοκτησίας διυλιστήριο το παραχώρησε η δικτατορία στον Στ. Νιάρχο με σύμβαση που γενικά κρίθηκε σκανδαλώδης. Η σύμβαση αυτή έγινε περισσότερο σκανδαλώδης από το γεγονός ότι ο Νιάρχος απέφυγε να κάνει τις επενδύσεις για τις οποίες είχε αναλάβει υποχρεώσεις».

«Οσον αφορά την περίπτωση του Στρ. Ανδρεάδη, αυτή προεκλήθη από το γεγονός ότι, όπως κατήγγειλε η Επιθεώρηση Τραπεζών και επιβεβαίωσε η Νομισματική Επιτροπή, ο εν λόγω τραπεζίτης έκαμε σωρεία παραβάσεων των νομισματικών κανόνων επί ζημία και του κράτους αλλά και των καταθετών των Τραπεζών του. Η περίπτωση αυτή απησχόλησε επί μακρόν χρόνον την ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία εδικαίωσε τελικά τα μέτρα που είχε λάβει η Κυβέρνηση, για να θέσει υπό έλεγχο το Συγκρότημα Ανδρεάδη».

Οι γραπτοί αυτοί λόγοι του ιστορικού ηγέτη αφιερώνονται από τον υπογράφοντα:

Στην οικονομική ολιγαρχία, από τα ΜΜΕ μέχρι το ποδόσφαιρο, προπομπό και θεματοφύλακα του κοινωνικού κατεστημένου και των ελιτίστικων αντιλήψεων, με γνωστά τα δεινά, που κατά καιρούς επέφεραν στη χώρα.

Στη δράκα εκείνων, που εν μέσω ανείπωτης κοινωνικής κρίσης μετέτρεψαν τη συνταγματική κυβέρνηση σε διακυβέρνηση Novartis. Εύγε!

* ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μάχη των συμβολισμών της λαϊκής γλώσσας
Στα χρόνια της ευμάρειας για την ελληνική κοινωνία, η γλώσσα υπηρετούσε την αποκαλούμενη στάση εικονικής ευμένειας και υψηλής απατηλής οικειότητας, στα χρόνια της οικονομικής υστέρησης η ίδια γλώσσα...
Η μάχη των συμβολισμών της λαϊκής γλώσσας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η (ανταλλακτική) αξία της σιωπής
Ο Τζούλιαν Ασάνζ είναι αυτό που λένε «Ο ελέφαντας στο δωμάτιο». Δηλαδή, το καναρίνι βαθιά στο ορυχείο, που το κελάηδημά του προηγείται του θανάτου του. Η πορεία του Ασάνζ και ο προβλεπόμενος θάνατός του, εάν...
Η (ανταλλακτική) αξία της σιωπής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δημοκρατία και τύποι διακυβέρνησης
Στη διεθνή επιστημονική και πολιτική κοινότητα, η συζήτηση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στις μέρες μας η δημοκρατική συνθήκη «έχει ανάψει» για τα καλά, όπως θα έλεγε κάποιος. Και σε αυτές τις συζητήσεις...
Δημοκρατία και τύποι διακυβέρνησης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η χαμένη ευκαιρία του ΣΥΡΙΖΑ για τα ΜΜΕ
Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια που ελληνική κυβέρνηση αφήνει στην επόμενη κυβέρνηση γεμάτα δημόσια ταμεία και πλεονασματικούς κρατικούς οργανισμούς.
Η χαμένη ευκαιρία του ΣΥΡΙΖΑ για τα ΜΜΕ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σκόρπιες σκέψεις το βράδυ των εκλογών
Οπως εκατομμύρια συνέλληνες, έτσι κι εγώ παρακολούθησα στην οθόνη τη γιορτή της δημοκρατίας, δηλαδή τις εθνικές εκλογές, την περασμένη Κυριακή. Με την εξής διαφορά: η οθόνη ήταν του υπολογιστή μου και το...
Σκόρπιες σκέψεις το βράδυ των εκλογών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δημοκρατία και καπιταλισμός
«Οι ανισότητες μεταξύ πλουσίων και φτωχών είναι η παλαιότερη και πιο μοιραία ασθένεια όλων των δημοκρατικών καθεστώτων» (Πλούταρχος).
Δημοκρατία και καπιταλισμός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας