Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο νέο-φιλελευθερισμός είναι αρρενωπός

Dreamstime

Ο νέο-φιλελευθερισμός είναι αρρενωπός

0 ΣΧΟΛΙΑ
  • A-
  • A+

Ο νέο-φιλελευθερισμός είναι αρρενωπός. Τόσο απλό. Παλιά, τον λέγαμε τεχνοκαπιταλισμό. Είκοσι χρόνια τώρα εργάζομαι στον χώρο της τεχνολογίας, είκοσι χρόνια στα οποία όλες οι γυναίκες του χώρου μας, χτίσαμε την άκρη μίας γέφυρας, για να βρούμε στην άλλη όχθη, φεμινίστριες που έχτιζαν και εκείνες εναντίον αυτού που λέγεται «πατριαρχία». 

Η γέφυρα δηλαδή, ανάμεσα από το σώμα, το ξυλοδαρμό και την κουζίνα, και το «τεχνολογικό ορίζοντα», το κινητό, τα κοινωνικά μέσα, και την βιο-τεχνολογία (για να μην χρησιμοποιήσω το όρο επιτέλεση σε εφημερίδα) παραδόθηκε πριν μία δεκαετία. Δεν υπάρχει δεξιά, αριστερή, κεντρώα εργαζόμενη στον τομέα μου που θα πει το αντίθετο. Καμία. Μα τώρα πια και εκτός του τομέα! 

Η γέφυρα χτίστηκε από τις εργαζόμενες στα εργοστάσια παραγωγής κινητών, τσιπακίων, μηχανημάτων κλπ, από τις εργαζόμενες στην παραγωγή λογισμικού, από τις χρήστριες των κοινωνικών μέσων και από τις πολλαπλές νοηματικές συνδέσεις που πρόσφεραν οι διανοούμενες και ακτιβίστριες από την Ασία μέχρι την Ισλανδία. Η κουλτούρα στρατιωτικοποίησης της διάδρασης, ενθάρρυνσης του λόγου μίσους ή και της ωμής βίας, της εντατικοποίησης της άμισθης εργασίας στις πλατφόρμες λογισμικού, η άκριτη παραγωγή αδιανόητης πορνογραφίας και υπηρεσιών δυνητικής σεξουαλικής απόλαυσης για άντρες, μαζί με την οικεία σε όλους μας αρρενωπότητα των στοιχείων διάδρασης κάθε συσκευής, είναι αυτό που τώρα πια επίσημα καταναλώνουμε ώς πατριαρχία. 

Η κοινή συνιστώσα των εμπειριών, είτε πρόκειται για εργάτρια στην Μαλαισία , είτε για developer στην Ινδία ή και το Silicon Valley, είτε για θεωρητικό σε κάποιο Πανεπιστήμιο ή ΜΜΕ, είτε μία νοικοκυρά που θέλει να μοιραστεί ιστορία #metoo είναι σαφής: oι τεχνολογίες σχεδιάζονται και κατασκευάζονται με τρόπο που αναπαράγουν και εντείνουν την πατριαρχία, αντηχούν ματσίλα. Ως τέτοιες, δεν λύνουν προβλήματα στην καθημερινότητα των γυναικών και καταπατούν και τα δικαιώματα τους στο δρόμο προς την εκπλήρωση κάποιας ανόητης ανδρικής φαντασίωσης περί του τι ρομπότ χρειαζόμαστε στην κουζίνας μας ( η οποία είναι ξεκάθαρα ακόμη και για τον πιο φεμινιστή άντρα δικιά μας).

Το «ψηφιακό» αντικατοπτρίζει αυτό τον τύπο αντρός ο οποίος επειδή είναι πληροφορικός ή μηχανολόγος θεωρεί δικαίωμα του να μην επικοινωνεί με ανθρώπους, πόσο μάλλον γυναίκες που ειλικρινά πιστεύει ότι δεν ξέρουν να γράφουν τόσο καλό κώδικα όπως εκείνος, αυτόν τον τύπο που άρχισε την UBER ή τον γιατρό που πραγματικά νομίζει ότι η συνάδελφος του θα έπρεπε να έχει μείνει «μαμμή» και σίγουρα δεν ξέρει ότι το χάπι πρώτο φτιάχτηκε για άντρες, ή τον πρώην μεσοαστό που επειδή είναι άνεργος 3 χρόνια θεωρεί ότι είναι εντάξει να «πειράξει» κάνα γκομενάκι στο Facebook, να παίξει με τους γιούς του Call of Duty και όταν μεθύσει να χώσει και καμία στην γυναίκα του επειδή εκείνη κάνει ότι θέλει με το κινητό της και έχει βρει γκόμενο. 

Αυτή η ίδια η ματσίλα, είτε πρόκειται για την χροιά της φωνής της SIRI , τον ανταγωνισμό και το χρώμα των παιχνιδιών για καθημερινή ρομποτική, (θυμάστε παλιά τα τουβλάκια LEGO;), τους πολλαπλούς θύλακες επιτήρησης και ελέγχου που ενσωματώνονται σε τεχνολογίες οι οποίες αντικαθιστούν χαλαρά καθημερινές δραστηριότητες, είναι σαφής. Το ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανείς που να αναγνωρίζει την ύπαρξή της γέφυρας, πόσο μάλλον να θέλει να διανύσει μία απόσταση προς το «ψηφιακό», συνιστά μία ακόμη τραγωδία για το κίνημα. 

Παγιώνει την ιδέα ότι ο δικός μας ο φεμινισμός έρχεται «μετά τον άλλον», τον αυθεντικό, αυτόν που θα είχε κατεβάσει τις γυναίκες στους δρόμους σήμερα. Το ότι μέχρι και σήμερα καμία οργάνωση ή και μεμονωμένη γυναίκα δεν έχει προσπαθήσει καν να καταργήσει ιστοτόπους σαν το bourdelo, ή το ότι μιλάμε για τάματα και ενδοκογενειακή βία ώς αντιπαράθεση στο «άλλο», με κάνει να καταλαβαίνω γιατί οι υπόλοιπες μαμάδες στο πάρκο στην Γλυφάδα με στραβοκοιτάνε, και δεν καταλαβαίνουν γιατί έχω θυμώσει που οι  καινούργιες κούνιες είναι μαύρες, κυριολεκτικά λες και έχουν φτιαχτεί για στρατόπεδο.

[ad-slot]

ΑΠΟΨΕΙΣ
Next Top Tίποτα
Σε μια εποχή που η ανεργία στους νέους σαρώνει, που όλες οι γειτονιές έχουν γεμίσει με μαγαζιά που πουλάνε ρούχα με 2-5 ευρώ, σε μια εποχή που τόσα...
Next Top Tίποτα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η συμφωνία των εαυτών
Ξαπλωμένη σαν αυτοκράτειρα στο τεράστιο κρεβάτι χαμογελά. Μπερδεμένα τα συνήθως καλοχτενισμένα μαλλιά της και το πρόσωπο ελαφρά συσπασμένο. Εχω την...
Η συμφωνία των εαυτών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εκπαίδευση και κοινωνία: η προοδευτική έναντι της νεοφιλελεύθερης προσέγγισης
Στην ερώτηση «τι σχολείο και τι εκπαίδευση επιθυμούμε να έχουμε;» η πλειονότητα θα απαντούσε πως επιθυμούμε να έχουμε ένα δημοκρατικό και...
Εκπαίδευση και κοινωνία: η προοδευτική έναντι της νεοφιλελεύθερης προσέγγισης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τάξη, συνείδηση, γνώση
Οπως κατά την περίοδο συγκρότησης της Αριστεράς στο τέλος του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού, ο κρίσιμος παράγοντας για την εξεύρεση απαντήσεων...
Τάξη, συνείδηση, γνώση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο επιθεωρητισμός... με νέα φορεσιά
Η υπουργική απόφαση για τον προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων εμπεδώνει ακόμη περισσότερο την ιεραρχία,...
Ο επιθεωρητισμός... με νέα φορεσιά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η επιστροφή της γυναικοκτονίας
Η τελευταία γυναικοκτονία στην Κέρκυρα άνοιξε και πάλι μια βαθιά πληγή της ελληνικής κοινωνίας: την επικράτηση του δυνατού άντρα πάνω στην αδύναμη...
Η επιστροφή της γυναικοκτονίας