Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η ευρωπαϊκή λύση του μακεδονικού ζητήματος
EUROKINISSI

Η ευρωπαϊκή λύση του μακεδονικού ζητήματος

  • A-
  • A+

Εδώ και καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαβουλεύσεις και οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο ελληνικό κράτος και το επονομαζόμενο (από την πλευρά των περισσότερων στην Ελλάδα) «κράτος των Σκοπίων» για να συνομολογήσουν οι δύο πλευρές μια συμφωνία, της οποίας το βασικό θέμα είναι η οριστική συγκρότηση του νέου βαλκανικού κράτους.

Αξίζει να σημειωθούν δύο πραγματολογικά δεδομένα: πρώτον, ότι το υπό διαμόρφωση νέο βαλκανικό κράτος δεν θέτει προς διαπραγμάτευση με την ελληνική πλευρά την εθνολογική ταυτότητά του. Αυτό σημαίνει ότι τα συνειδησιακά και όλα τα σχετικά υλικά, τα οποία αποτελούν και συνιστούν τα περιεχόμενα της εθνογένεσής του, εντάσσονται στις σχετικές διαβουλευτικές διαδικασίες με το ελληνικό κράτος.

Το υπό κατάρτιση σχέδιο συμφωνίας με το νέο βαλκανικό κράτος κατά περιεχόμενο δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη θεμελιώδη αρχή του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης και του αυτοπροσδιορισμού.

Το δεύτερο πραγματολογικό δεδομένο αναφέρεται στην πολιτική αυτοσυνείδηση της ελληνικής κοινωνίας. Μπροστά στο μακεδονικό ζήτημα η ελληνική πολιτική κοινωνία έχει διχοτομηθεί: από τη μία πλευρά είναι οι συντηρητικές δυνάμεις και από την άλλη οι κοινωνικές και οι πολιτικές δυνάμεις του προοδευτισμού και του ριζοσπαστισμού.

Στην τελευταία συνδιάσκεψη, την οποία διοργάνωσε η Ενωτική Κίνηση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ο επικεφαλής της Φώτης Κουβέλης, τόνισε με έμφαση, ότι το μακεδονικό ζήτημα καθίσταται ο καταλύτης για τα πολιτικά και τα κομματικά πράγματα της ελληνικής πολιτικής κοινωνίας.

Βρισκόμαστε στον εικοστό πρώτο αιώνα και η ελληνική πολιτική κοινωνία (κυβέρνηση, Κοινοβούλιο, κοινωνία των πολιτών, οικονομία της αγοράς, σύστημα των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων κ.ά.) επιβάλλεται και να σκέπτεται και να πράττει με τους όρους του πολιτικού διαφωτισμού. Οι λαϊκές συγκεντρώσεις, τα συλλαλητήρια και οι λαοσυνάξεις δεν ήταν παρά απεικάσματα μιας αρχαϊκής και προ-πολιτικής κοινότητας, η οποία πάσχει από το σύνδρομο της «μεγάλης ιδέας».

Ολοι εμείς οι Ελληνες πολίτες αισθανθήκαμε θλίψη και πόνο μπροστά στον κορυφαίο Ελληνα μουσουργό Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος περιέγραψε τη σημερινή αριστερή ελληνική κυβέρνηση ως πολιτική εξουσία που έχει δύο δομικά χαρακτηριστικά: πρώτον, στο επίπεδο της συγκροτήσεώς της ότι είναι «μειοψηφική» και δεύτερον, στο επίπεδο του ιδεολογικού προσανατολισμού της ότι είναι «εθνομηδενιστική».

Στη σύντομη αυτή παρέμβασή μου δεν μπορώ να επεκταθώ σε μια θεωρητική και πολιτική συζήτηση με τον κορυφαίο μουσουργό μας, αλλά οφείλω να επισημάνω ότι ακόμη και κατά τον Κάφκα, οι «μεταμορφώσεις» έχουν και όρια και προοπτικές. Στην «περίπτωση Θεοδωράκη» άραγε οι «μεταμορφώσεις» του είναι εκτός των ορίων που θέτει η ελληνική πολιτική κοινωνία;

Αλλά ας επανέλθουμε στο μακεδονικό ζήτημα και στο ερώτημα: Μπορεί να επιλυθεί με τους όρους του μέλλοντος και όχι με τους όρους του μεγαλοϊδεατικού παρελθόντος της Ελλάδας, όπως αυτό εκφράστηκε στις λαοσυνάξεις;

Η ακράδαντη προσωπική επιστημονική άποψή μου στο ερώτημα αυτό είναι η εξής: Η ελληνική πολιτική κοινωνία στον βαθμό που δομείται ως σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινωνία και στον βαθμό που συγκροτείται ως σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος μπορεί όχι μόνο να συνάψει ένα «σύμφωνο» συνεργασίας και διακρατικής συνύπαρξης με το νέο βαλκανικό κράτος, αλλά οφείλει ως «μητέρα» να οδηγήσει το «νεογέννητο» έθνος και κράτος στις Βρυξέλλες.

Εκεί μήπως ενδεχομένως να υπογραφεί και η συνθήκη ή το σύμφωνο συνύπαρξης ανάμεσα στα δύο ευρωπαϊκά κράτη;

Το ένα είναι η Ελλάδα (εδώ και τόσα χρόνια μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης) και το άλλο, το υπό συγκρότηση νέο βαλκανικό κράτος της Μακεδονίας.

Η ιστορική στιγμή για την επίλυση του μακεδονικού ζητήματος, όπως αποδεικνύεται, είναι το έτος 2018. Οπως λέμε εμείς οι πολιτικοί φιλόσοφοι, κάθε ιστορική στιγμή είναι η πνευματική και η πολιτική συμπύκνωση των παρελθόντων ετών.

Η ελληνική κυβέρνηση κρατάει στα χέρια της μια «χρυσή ευκαιρία» και η μοναδική ιστορική λύση για το Μακεδονικό είναι η μετατροπή του σε ευρωπαϊκό ζήτημα.

Τρομάζω στην ιδέα να «στοιχειώσει» το μακεδονικό ζήτημα ως φάντασμα εθνικού αυτοπροσδιορισμού σε μια Ελλάδα που καταρρέει.

Το έτος 1990, χάσαμε ως εθνική συλλογικότητα την ιστορική στιγμή για τους γνωστούς λόγους. Το έτος 2018, δεν επιτρέπεται ως ευρωπαϊκή πολιτική οντότητα να αγνοήσουμε τον εαυτό μας.

Το μακεδονικό ζήτημα τελικά καθίσταται ο καθρέφτης του ιστορικού οδοδείκτη μας στην Ευρώπη και της ηγεμονίας μας στα Βαλκάνια.

*καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οποιος ανέχεται, ενέχεται
Δυστυχώς στη χώρα μας πολλά παραγράφονται, άλλα σκεπάζονται, άλλα δικολαβικά διαστρεβλώνονται κ.λπ. με την ανοχή μεγάλου μέρους του πολιτικού συστήματος, που σημαίνει ότι αυτό χωλαίνει, διότι απλούστατα όποιος...
Οποιος ανέχεται, ενέχεται
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το παρελθόν σφετερίζεται το παρόν
Η λύση αυτού του παιγνιοθεωρητικού μοντέλου διαπραγμάτευσης βρίσκεται στην ανάστροφη επαγωγή, από το τέλος προς την αρχή. Δηλαδή, όχι τι θα γίνει όταν θα έχει χυθεί όλο το λάδι, αλλά ποια θα ήταν τα οφέλη για...
Το παρελθόν σφετερίζεται το παρόν
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το όνομα ως μαγεία
Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις. Η συγκεκριμένη λειτουργία του ονόματος έχει εκδηλωθεί με μεγάλη ένταση με αφορμή τα συλλαλητήρια για το όνομα της ΠΓΔΜ. Το τοτέμ εμπεριέχει τη μαγεία μιας ιστορικής μνήμης...
Το όνομα ως μαγεία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είμαστε κι εμείς εδώ. Οχι στην Ελλάδα του μίσους και του σκοταδισμού
Στηρίζουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών, σεβόμενοι την ανεξαρτησία και τα δικαιώματα των λαών. Στηρίζουμε τη συμφωνία γιατί δεν μας αρκεί να αναφερόμαστε μόνο στον ελληνικό πολιτισμό, αλλά να τον προστατεύουμε, να...
Είμαστε κι εμείς εδώ. Οχι στην Ελλάδα του μίσους και του σκοταδισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ποια πατρίδα, ποια παρηγοριά;
Η Κυριακή αυτή ήταν περίεργη. Στην αρχή ξεκίνησε με έναν ήλιο όλο υποσχέσεις. Μα δεν άργησαν να βγουν μαύρα σύννεφα. Την ώρα εκείνη στην πλατεία έβγαιναν ζωγραφιστοί ήλιοι της Βεργίνας σε σημαίες που κρατούσαν...
Ποια πατρίδα, ποια παρηγοριά;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Συμφωνία των Πρεσπών και οι επικριτές της
​Η συμφωνία είναι ένας έντιμος συμβιβασμός που εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον. Και αυτό για δύο λόγους: κλείνει ένα θέμα που μας ταλανίζει εδώ και 25 χρόνια και παράλληλα διευκολύνει την ενσωμάτωση της...
Η Συμφωνία των Πρεσπών και οι επικριτές της

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας