Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο «συνηθισμένος» άνθρωπος

«Τη νηφάλια σκέψη, την ντροπή, τη υστεροβουλία, υποδέξου τες στην πόρτα χαμογελώντας και κάλεσέ τες μέσα» Τζελαλεντίν Ρουμί

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ

Ο «συνηθισμένος» άνθρωπος

  • A-
  • A+

Ηξερε πολύ καλά τι επιθυμούσε από τη ζωή. Ηθελε απλά να είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Κάποιος που απολαμβάνει την παρέα και το κρασί με τους φίλους του, που παντρεύτηκε το κορίτσι που του άρεσε, που βλέπει ποδόσφαιρο τις Κυριακές και που χαίρεται μια λιακάδα τον χειμώνα και μια βροχή το καλοκαίρι. Κάποιος που δεν νιώθει τον κόσμο φυλακή και ο κόσμος αυτός περιέχει κι άλλους συνηθισμένους ανθρώπους. «Γιατί είναι τόσο δύσκολο;», αναρωτιέται συχνά καθώς ξυπνάει το πρωί. Μήπως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει αυτό που λέμε «συνηθισμένος άνθρωπος»;

Τώρα τελευταία όλοι ζητούν απ’ αυτόν να γίνει ένας μικρός θεός. Που σημαίνει: κυρίως να γίνει ένας μικρός θεός για τους ανθρώπους του, κάτι σαν ακοίμητος φρουρός των ψυχών τους. Αστείρευτη πηγή αισιοδοξίας και συντηρητής του κοινού τους παρελθόντος που είχε καλύτερες μέρες. Δεν κατάλαβε πώς ακριβώς έγινε αυτή η μεταμόρφωση. Στην αρχή έπρεπε να κάνει ευχάριστο το παρόν με ενθαρρυντικές κουβέντες, διηγήσεις για την αστεία πλευρά της οικονομικής κρίσης και μικροεκπλήξεις που έφερναν χαμόγελα. Ομως τώρα τελευταία του ζητείται κάτι πολύ δύσκολο. Να σχεδιάσει ένα μέλλον!

Με τι υλικά φτιάχνεται ένα μέλλον όταν στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν υλικά; Η ζωή σού ζητά να διατηρήσεις την ελπίδα, την αισιοδοξία. Αυτό μοιάζει πια να είναι ικανότητα ενός θεού ή ενός φιλοσόφου τουλάχιστον. Πώς να τους πει πως δεν θέλει να είναι τίποτα από τα δυο παρά μόνο… ένας συνηθισμένος άνθρωπος; Βέβαια οι περισσότεροι γύρω του λαχταρούν να είναι ξεχωριστοί, να κατευθύνουν με ύφος Μεσσία τους φίλους, τους συναδέλφους, την οικογένεια, τον κόσμο ολόκληρο αν τους αφήσουν!

Και καθώς σκέφτεται όλα αυτά, βλέπει στο τέλος του δρόμου την πόρτα του. Και σαν τίποτε άλλο να μην είναι πιο σοβαρό, πιο επιτακτικό και σπουδαίο αποτινάσσει από πάνω του τον συνηθισμένο άνθρωπο και με έκφραση σούπερ ήρωα περνάει το κατώφλι έτοιμος να προσφέρει τον εαυτό του. Να γίνει αυτός το σπίτι κι ο

ξενώνας των ανθρώπων του/Κάθε μέρα ένας καινούργιος ερχομός,/μια χαρά, μια θλίψη, μια κακία,/μια στιγμιαία συνειδητοποίηση φτάνει όπως ένας απρόσμενος επισκέπτης./Θα τα υποδεχτεί όλα! Ακόμα κι αν πρόκειται για ένα πλήθος καημών,/που βίαια αδειάζουν το σπίτι από τα έπιπλά του, φέρσου σε κάθε καλεσμένο με αξιοπρέπεια,/θα μπορούσε κάλλιστα να σε ετοιμάζει για μια χαρά καινούργια…

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Οργανικός διανοούμενος σήμερα
Τι σημαίνει σήμερα οργανικός διανοούμενος; Αν απαντήσουμε ότι οργανικός διανοούμενος σημαίνει πνευματικός καθοδηγητής μιας τάξης, παραγωγός μιας ιδεολογίας ή ενός συστήματος αξιών, τις οποίες ιστορικά η τάξη...
Οργανικός διανοούμενος σήμερα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η προξενήτρα
Την προξενήτρα μπορείς να τη συναντήσεις παντού. Στην πολυκατοικία, στο καφέ της γειτονιάς, στη λαϊκή, στην πλατεία τα απογεύματα, παντού. Εγώ τη βρήκα ένα μεσημέρι στο σούπερ μάρκετ. Στην ουρά του ταμείου....
Η προξενήτρα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στου καφέ το κατακάθι (3)
Στο φλιτζάνι σπουδάζω ατελέσφορα ανθρωπογεωγραφία κι έχω και τη φωνή της Καλλιόπης στα αυτιά να μου λέει πως φταίω εγώ που τα ψάχνω όλα αυτά, που τα ερμηνεύω, κι ίσως και να τα προκαλώ, γιατί είμαι εγώ που...
Στου καφέ το κατακάθι (3)
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γλώσσα έλλογης φωτιάς
Δικαιοσύνη-πρόσφυγας, Λαός μαρτυρίου. Βγάζουν οι λέξεις πτώματα, οι τελείες οιμωγές. Γλώσσα έλλογης φωτιάς λάμνει με το σπασμένο κουπί του Μέτρου και της Δικαιοσύνης. Η σοφία των πολιτών χωρίς βία κάνει...
Γλώσσα έλλογης φωτιάς
ΑΠΟΨΕΙΣ
Χωρίς αξίες δεν πάμε πουθενά
Αξίες και αρχές, προφανώς, δεν διασφαλίζουν άτομα και ομάδες από ανισότητες και αδικίες. Η λειτουργία τους είναι διττή. Να συγκροτήσουν ένα ασφαλές πλαίσιο λειτουργίας που θα προστατεύει από την αυθαιρεσία,...
Χωρίς αξίες δεν πάμε πουθενά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η δυνατότητα του «άλλου»
Η Ιστορία δεν είναι ένα μεγάλο παιχνίδι με μηδενικό άθροισμα, που χαρακτηρίζεται από μια ορισμένη ποσότητα αγαθών, η διανομή των οποίων καθορίζεται από τη γνώση των νόμων της Ιστορίας. Αντίθετα, η Ιστορία...
Η δυνατότητα του «άλλου»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας