Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Oνειρο χειμωνιάτικου μεσημεριού

Oνειρο χειμωνιάτικου μεσημεριού

  • A-
  • A+

Τα μεσημέρια κοιμάμαι μόνο όταν είμαι πολύ κουρασμένος. Χθες με πήρε ο ύπνος. Κοιμήθηκα βαθιά τόσο πού ονειρεύτηκα μεσημεριανό τσιμπούσι στο ταβερνείο του μπαρμπα–Γιάννη στα Εξάρχεια με συναδέλφους δικηγόρους, τότε στα τέλη της δεκαετίας του ’80.

Τις διηγήσεις ξεκίνησε ένας από την ομήγυρη εξιστορώντας προσωπική του εμπλοκή σε δικαστική διένεξη όπου ο δικαστής καθυστερούσε πολύ την έκδοση της απόφασης, η οποία εν τέλει δημοσιεύτηκε μετά από πολύ καιρό και τον δικαίωνε.

Σε τυχαία συνάντησή του, ύστερα από κάμποσα χρόνια, με τον τότε νεαρό δικαστή που κατείχε πλέον ύψιστο δικαστικό αξίωμα, του εξήγησε πως η καθυστέρηση έκδοσης εκείνης της απόφασης οφειλόταν στην προσμονή του για αποχώρηση από το δικαστικό σώμα (λόγω ορίου ηλικίας) ανώτατου δικαστικού λειτουργού, ο οποίος τον προέτρεπε πιεστικά να δικαιώσει τον αντίδικό του ισχυριζόμενος πως «αυτός είχε δίκιο»!!!

Ακολούθησαν και άλλες αφηγήσεις παρόμοιων περιστατικών από φίλους της παρέας για υποθέσεις πελατών τους με ασυνήθιστες, περίεργες έως ύποπτες συμπεριφορές δικαστών που επιδείκνυαν έντονο ενδιαφέρον για την έκβαση της υπόθεσης ώστε βασίμως υποψιαζόσουν πως η παρέμβασή τους δεν θα ήταν «άνευ ανταλλάγματος»!

Υπομειδιάσαμε με αυτές τις αφηγήσεις κλείνοντας τη συζήτηση με την ομόφωνη διαπίστωση πως παρόμοια περιστατικά αποτελούν δυσάρεστες εξαιρέσεις του κανόνα της αδέκαστης και δίκαιης κρίσης της μεγάλης πλειονότητας των έντιμων δικαστικών λειτουργών που επιτελούν ευόρκως και στο ακέραιο το καθήκον τους.

Αφυπνίστηκα πάντως ανήσυχος και αναζήτησα την αιτία του περίεργου ενυπνίου μου που δεν ήταν άλλη από την έξαρση της προσφάτως αναφυείσας αντιπαράθεσης εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, όπως αυτή αποτυπώθηκε και στο υποσυνείδητό μου με τη εικόνα και τον δριμύ καταγγελτικό λόγο προέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου μας κατά του υπουργού Δικαιοσύνης (και της σημερινής κυβέρνησης γενικώς) τον οποίο κατηγόρησε για «ωμή παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης».

Το μυαλό μου αμέσως άρχισε αυτές τις περίεργες αναπηδήσεις προς το πεδίο του φαντασιακού και κατέβασε απανωτές σκέψεις και περιστατικά ποικίλων πιθανών παρεμβάσεων από πολιτικούς και εκπροσώπους οικονομικών συμφερόντων σε δικαστικούς που χειρίζονται σημαντικές υποθέσεις ή επεξεργάζονται νομοσχέδια κρίσιμης πολιτικής σημασίας για την κυβέρνηση ή αφορούν σημαντικές επιχειρηματικές δραστηριότητες, καθώς και πολλά άλλα!!!

Για φαντάσου, σκέφτηκα, πόσο άθλιοι είναι αυτοί οι πολιτικοί που παρεμβαίνουν με κάθε τρόπο στο έργο της ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Γιατί το κλειδί, η μαγική λέξη του ονείρου μου, ήταν η παρέμβαση στο έργο του δικαστή, άσχετα αν γινόταν από συνάδελφό του δικαστή ή από άλλον. Πόση αγανάκτηση σκέφτηκα θα είχε σωρευτεί αλήθεια στον δικαστικό λειτουργό για να εκραγεί και να καταγγείλει δημόσια, αναψοκοκκινισμένος από τον θυμό του, τον υπουργό;

Αυτές οι περίεργες σκέψεις όμως συνεχίστηκαν και με οδήγησαν στην άλλη πλευρά, της ενδεχόμενης δηλαδή αμφισβήτησης των άκρων ορίων της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης αν, ο μη γένοιτο, γίνει ποτέ κακή χρήση της από λειτουργούς της.

Με άλλα λόγια επανέρχεται το ερώτημα που τίθεται κατά καιρούς: Ποια είναι τα όρια της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και τα προβλήματά της; Διότι καλή χρήση της δικαστικής ανεξαρτησίας προφανώς γίνεται κατά κανόνα από τους δικαστές παρά τον φόρτο εργασίας και τους κάθε λογής πειρασμούς ή πιέσεις.

Συχνές όμως είναι και οι περιπτώσεις κακής χρήσης της ανεξαρτησίας τους. Γνωστά τα κρούσματα που έχουν κατά καιρούς αποκαλυφθεί καθώς επίσης υποθέτω και παρόμοια περιστατικά που μάλλον δεν έχουν ακόμη εμφανιστεί. Παράξενες αναβολές συζητήσεων ωρίμων για εκδίκαση υποθέσεων, κίνδυνοι παραγραφών από συνεχείς αναβολές, παράξενες συνθέσεις σε σημαντικές υποθέσεις, παράξενοι προσδιορισμοί δικασίμων κ.λπ. κ.λπ.

Και εδώ παραπέμπω σε κείμενο του αείμνηστου καθηγητή Γιώργου Κουμάντου («Καθημερινή» 30/10/2005) για να επαναλάβω με τη σειρά μου το αναπάντητο ερώτημα: Οι άλλοι, οι πολλοί, οι πολύ περισσότεροι δικαστές, που κάνουν καλή χρήση της δικαστικής ανεξαρτησίας τους και την προασπίζονται ορθά και δημόσια, αυτοί που συνυπηρετούν στο ίδιο τμήμα, δικάζουν πιθανόν στην ίδια έδρα μαζί με τους ελάχιστους που καταχρώνται και υπερβαίνουν τα όρια της καλώς νοούμενης ανεξαρτησίας του λειτουργήματός τους, δεν αντιλαμβάνονται τίποτα, δεν υποψιάζονται κάτι με τις περίεργες και ύποπτες αυτές παραξενιές;

Παρόμοιες όμως περιπτώσεις εθελουσίας τύφλωσης και υπέρμετρης προσήλωσης στην καθόλα αποδεκτή και επιβεβλημένη σύμπνοια και συναδελφικότητα των δικαστών μεταξύ τους, αν εκληφθούν ως πάγια συστηματική τακτική, δεν προστατεύουν την ανεξαρτησία τους αλλά μάλλον την υπονομεύουν.

Και τούτο γιατί δίνουν λαβή για ύπουλα σχόλια και αμφίσημες διατυπώσεις επιτήδειων και επικίνδυνων καιροσκόπων, με προφανή υποκριτικό φόβο, πως οι δικαστές, ή καλύτερα η ηγεσία τους, μετατρέπουν με αυτή τη μεθοδευμένη πρακτική τη δημοκρατία μας σε κράτος δικαστών.

Κανένα όμως, έστω και έμμεσα διατυπωμένο, παρόμοιο ρητορικό πυροτέχνημα δεν μπορεί να διαβρώσει την ισορροπία των εξουσιών μιας δημοκρατικής πολιτείας όπως η δική μας, αφού είναι καλά κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα.

Αν όμως, καθ’ υπόθεση, αυτή ή συναφής με αυτή μεθόδευση εντάσσεται από κάποιους σε μακροχρόνιες στρατηγικές ως πιθανό ενδεχόμενο και αδυνατούμε να την εντοπίσουμε, να την αδρανοποιήσουμε, εν τέλει δε να την εξουδετερώσουμε εγκαίρως, τότε καλύτερα να ονειρευόμαστε στους μεσημεριανούς μας ύπνους που προβλέπεται να γίνουν συχνότεροι.

*ομότιμος καθηγητής και τ. αντιπρύτανης Παντείου Παν/μίου, δικηγόρος ε.τ.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Σύνταγμα, νόμος και επιλογές στη Δικαιοσύνη
Ο νομοθέτης ερμήνευσε το Σύνταγμα ως προς το ζήτημα της κατά χρόνο αρμοδιότητας της κυβέρνησης να επιλέγει την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Η ερμηνεία αυτή ουδέποτε αμφισβητήθηκε, ούτε όταν ψηφίστηκε ο νόμος ούτε...
Σύνταγμα, νόμος και επιλογές στη Δικαιοσύνη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Δικαιοσύνη στο μεταίχμιο της πολιτικής σύγκρουσης
Η διδομένη εντύπωση περί του τρόπου με τον οποίον οι πρωταγωνιστές της σύγκρουσης φέρονται να αντιλαμβάνονται τη λειτουργική αποστολή του άρθρου 90 παρ. 5 του Συντάγματος, προσβάλλει βάναυσα όλους τους...
Η Δικαιοσύνη στο μεταίχμιο της πολιτικής σύγκρουσης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και αμετροέπειες
Η δικαστική ανεξαρτησία συνιστά γενικώς μεν συστατικό και εκ των ων ουκ άνευ στοιχείο αυτής ταύτης της έννοιας της Δικαιοσύνης, ειδικώτερον δε αυτονόητο και αναμφισβήτητο δεδομένο της ελληνικής θεσμικής...
Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και αμετροέπειες
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανεξαρτησία Δικαιοσύνης: μια ψευδεπίγραφη προβολή
Από τα Συντάγματα του Αγώνα μέχρι σήμερα, διακηρύσσεται, με όμοιες ή διαφορετικές εν μέρει διατυπώσεις, ότι η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη, πλην όμως επί περίπου 150 χρόνια προβάλλεται συνεχώς η απαίτηση...
Ανεξαρτησία Δικαιοσύνης: μια ψευδεπίγραφη προβολή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η περιβόητη διάκριση των λειτουργιών
Η κλασική -κάθετη θα λέγαμε- τριπλή διάκριση των κρατικών λειτουργιών οφείλει να ενισχύεται από ένα σύστημα οριζόντιων ελέγχων και ισορροπιών, το οποίο διαρθρώνεται καθ’ υπέρβαση των ορίων τους αλλά και από...
Η περιβόητη διάκριση των λειτουργιών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι εκλογές στον Δικηγορικό Σύλλογο
Οι προσεχείς εκλογές στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών δείχνουν να είναι διαφορετικές. Οσο και αν δεν πέρασε εντελώς ο καιρός των συνδικαλιστικών δεινοσαύρων, αρκετοί υποψήφιοι πρόεδροι και πάρα πολλοί υποψήφιοι...
Οι εκλογές στον Δικηγορικό Σύλλογο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας