Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο κύριος Πεφταστέρης

Ο κύριος Πεφταστέρης

  • A-
  • A+

Κάποιος χρειάστηκε να με προειδοποιήσει με μια κλοτσιά κάτω από το τραπέζι όταν άρχισα να μιλάω για τις γιορτές που έρχονται. Επρεπε με κάθε κόστος να αποφύγουμε τη λέξη «Χριστούγεννα». Αλλά εγώ δεν το ήξερα, πώς να το ξέρω άλλωστε; Πρώτη φορά έβλεπα τον κύριο Πεφταστέρη (ας τον λέμε έτσι). Τελευταία άφιξη στην παρέα. Στο πρόσωπό μου σχηματίστηκε ένας σύντομος μορφασμός πόνου και σώπασα αμέσως.

Κοίταξα μόνο με βλέμμα αγριεμένο τον διπλανό, που έσπευσε να φωνάξει δυνατά τον σερβιτόρο, να αλλάξει κουβέντα γρήγορα. Ομως ακόμα κι αν εγώ μπήκα στο νόημα και σταμάτησα, κανείς δεν μπορεί να σταματήσει τα λαμπάκια που αναβόσβηναν σε όλο το μαγαζί, τη στολισμένη νεραντζιά στο πεζοδρόμιο, τα Χριστούγεννα που σάρωναν σιγά σιγά τα διαμερίσματα, τους δρόμους, την πόλη ολόκληρη.

Ετσι, με αφορμή ένα νεαρό κορίτσι που μόλις πέρασε μπροστά από την τζαμαρία, συγχώρησα τελικά τον φίλο που μου είχε ρίξει εκείνη την κλοτσιά. Το κορίτσι φορούσε ένα από αυτά τα αγιοβασιλιάτικα σκουφάκια. Αυτό ήταν! Αναψαν τα λαμπάκια του κυρίου Πεφταστέρη.

«Οι γιορτές είναι μια καταναλωτική απάτη της οποίας έχουμε πέσει όλοι θύματα», «κανένα στολισμένο δέντρο στην πόλη», «κανένα φωτάκι αναμμένο», «αποκαθηλώστε τον Αϊ-Βασίλη», «μη λέτε παραμύθια στα παιδιά σας», «αποπροσανατολίζουν τον κόσμο από τα πραγματικά προβλήματα», «με αγάπες και λουλούδια δεν αλλάζει ο κόσμος».

Τον κοίταγα και δεν το πίστευα. Ηταν το μετενσαρκωμένο πνεύμα του Εμπενίζερ Σκρουτζ; Του Μπακούνιν; Μεταφέρθηκα ξαφνικά στο μακρινό 1650, όταν οι Πουριτανοί κατέλαβαν την εξουσία στην Αγγλία.

Τότε που απαγόρευσαν τα Χριστούγεννα γιατί έρρεε άφθονο το αλκοόλ. Κανείς από την παρέα δεν μίλησε, κανείς δεν υπερασπίστηκε τις γιορτές και τα Χριστούγεννα. Το είχαν ξαναδεί το έργο! Κι εκείνος έλεγε, έλεγε… Και έτσι μου φάνηκε σαν ένα αστέρι που έπεσε από τον ουρανό. Συγκρούστηκε με σφοδρότητα στην κυνικότητα και την ορθολογική ανάλυση του κόσμου μας. Δεν έλαμπε πια, έσβηνε.

Οταν πια εξάντλησε όλη την επιχειρηματολογία του, η παρέα ανακουφισμένη συνέχισε να συζητά άλλα, ακίνδυνα θέματα. Ομως αυτό που με προβλημάτισε πιο πολύ δεν ήταν τόσο ο κύριος Πεφταστέρης, αλλά η δική μας παθητική αντίδραση και η αδυναμία να υπερασπιστούμε τις γιορτές που ομολογουμένως αγαπάμε πολύ.

Τι να φταίει; Γιατί κουραστήκαμε να υπερασπιζόμαστε τα Χριστούγεννα; Βρήκαμε κάποια αλήθεια στα λόγια του; Ομως, καθώς θυμάμαι τους χιλιάδες ανθρώπους που βοήθησαν στην τελευταία καταστροφή τους κατοίκους της Μάνδρας, δεν βρήκα άλλη κουβέντα καλύτερη να αποχαιρετήσω τον κύριο Πεφταστέρη από το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη:

Ενα άλλο βράδυ τον άκουσα να κλαίει δίπλα. Χτύπησα την πόρτα και μπήκα. Μου έδειξε πάνω στο κομοδίνο ένα μικρό ξύλινο σταυρό. Είδες -μου λέει- εδώ γεννήθηκε η ευσπλαχνία

Δεν ξέρω αν του είπε κάτι αυτό, πάντως χαμογέλασε. Αυτόν τον τρόπο βρήκα καλύτερο για να υπερασπιστώ τα Χριστούγεννα και τα αναμμένα φωτάκια στην πόλη. Αυτά τα εποχιακά άστρα που κάνουν τις νύχτες των γιορτών πιο φωτεινές και φιλικές, έστω και για λίγο.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Της μιας δραχμής σιροπιαστά
Εβαλε τον δείκτη του χεριού στο πάνω χείλος και το πίεσε σε έκφραση βαθιάς περίσκεψης. Μπροστά της –ένα τζάμι τη χώριζε–, ήταν απλωμένα ταψιά με μπακλαβάδες, κανταΐφια, κουρκουμπίνια, σιροπιαστά τετράγωνα,...
Της μιας δραχμής σιροπιαστά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αχ αυτή η μαγική αύρα των εορτών...
Το πρόσεξα την περασμένη εβδομάδα. Ισως ήταν και η πρώτη φορά που το παρατηρούσα και κάποιο ρόλο πρέπει να έπαιξε, για να το προσέξω, η συχνότητα της επανάληψης: τέσσερις άνθρωποι -δύο άντρες, δύο γυναίκες.
Αχ αυτή η μαγική αύρα των εορτών...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γύρω γύρω Χριστούγεννα
Βλέποντας δύο ηλικιωμένες κύριες να κοιτούν με θαυμασμό και μάτια ορθάνοιχτα τη χριστουγεννιάτικη βιτρίνα μεγάλου πολυκαταστήματος της Αθήνας, αναρωτήθηκα ποιο δώρο θα τους ήταν περισσότερο χρήσιμο.
Γύρω γύρω Χριστούγεννα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Υπερουράνιος τόπος
Να υπήρχε λέει εκείνος ο τόπος του πλατωνικού μύθου… Ενας τόπος, ένας κόσμος ιδεατός, πέρα από οτιδήποτε υλικό, εκεί όπου υπάρχουν τα νοητά αρχέτυπα των αισθητών πραγμάτων, οι ιδέες. Καθαρή αλήθεια, καθαρή...
Υπερουράνιος τόπος
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η πίστη και η οκνηρία των ανθρώπων
Μέρες εορτών. Μέρες σχόλης. Μέρες που η ανθρωπότης νομιμοποιεί την οκνηρία της [και που διαλαλεί ότι προτιμά να πιστεύει παρά να ερευνά -να σκέφτεται]. Υπάρχουν και θετικές πλευρές μέσα σε τούτες τις ημέρες;...
Η πίστη και η οκνηρία των ανθρώπων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας