Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Είναι ώρα για δουλειά

Είναι ώρα για δουλειά

  • A-
  • A+

Εκανε ό,τι κάνει πάντα. Τη συνηθισμένη ρουτίνα του πρωινού. Εφτιαξε έναν καφέ, πλύθηκε, έφαγε, άνοιξε τα παράθυρα ν’ αεριστεί το δωμάτιο σε κάθε γωνιά και τίναξε τα σεντόνια από την αγρύπνια της νύχτας που πέρασε. Τα όνειρα που έφερε ο ύπνος της εξάντλησης, κάποιες ανεξιχνίαστες εικόνες, ήταν μαζί του μέχρι που η σκέψη «είναι ώρα για δουλειά» έσβησε κάθε ίχνος τους.

Η πόρτα του γραφείου. Κλειστή είκοσι μέρες. Ανοιξε λοιπόν σήμερα. Μαζί μ’ αυτόν, αναδιοργανώνεται και η πόλη, πληθαίνουν οι υπάλληλοι στις δημόσιες υπηρεσίες, λειτουργούν κανονικά τα δρομολόγια των τρένων. Ανοιξε το αγαπημένο του μαγαζί, οι παραγωγοί του ραδιοφώνου στη συνηθισμένη ώρα τους, τηλεαστέρες αναζωογονημένοι από «μοναδικές διακοπές, αγάπη μου!» πίσω στις εκπομπές τους, οι δάσκαλοι καθαρίζουν τα γραφεία των εξετάσεων από τους αναστεναγμούς των υποψηφίων, τα συνεργεία κάνουν ένα τσιγάρο πριν λερωθούν από σκόνη και γράσο, γυναίκες-κορίτσια με κουβάδες κι άλλα εξαρτήματα μπροστά στις εισόδους των πολυκατοικιών έτοιμες να σβήσουν από τα σκαλιά κάθε ίχνος από καλοκαιρινό χώμα και αντηλιακό.

Είναι ώρα για δουλειά, σκέφτεται, αλλά του φαίνεται σαν εξαγγελία, σαν υπόσχεση νεοεκλεγμένης κυβέρνησης. Τι άφησε πίσω του το καλοκαίρι που πέρασε; Τι άφησε σ’ εκείνον και σ’ όλους όσοι επέστρεψαν; Εικόνες-καύσιμα για το βροχερό φθινόπωρο που αναμένει η μετεωρολογική υπηρεσία; Ενα ακόμα καλοκαίρι στα χρόνια μας;

Μπροστά στο γραφείο του, που τον περιμένει σαν υπομονετικός συνάδελφος, πιάνει το κινητό. Ανοίγει τις φωτογραφίες. Θέλει να βεβαιωθεί πως είναι αυτός, ο ίδιος άνθρωπος, εκεί, στην αγκαλιά της ανοιχτής θάλασσας και στο στρώμα της άμμου. Να γκρεμίσει τον αόρατο τοίχο που χωρίζει τις εποχές του χρόνου. Να περάσει εδώ, τώρα, από την πύλη του γραφείου στην άλλη πλευρά όπου προβάλλει η θέα μιας άδειας πόλης κι ενός ηλιόλουστου νησιού, δρόμοι και πλατείες του καλοκαιριού, σκιές, φώτα, χάδια στα σώματα των ήρεμων ζώων, ένα τραγούδι που έρχεται ποιος ξέρει από πού, άπειρα ανοιχτά παράθυρα και κεριά στα μπαλκόνια. Ενα τελευταίο προσκύνημα.

Από το ραδιόφωνο ακούει να του λένε πως «είναι ώρα για δουλειά», τα κόμματα ετοιμάζονται και ένας ακαθόριστος φόβος τον πιάνει και πάλι. Μια επείγουσα, σχεδόν ακαταμάχητη παρόρμηση τον αναστάτωσε: να κλειδώσει πίσω του ξανά την πόρτα του γραφείου, να γυρίσει στο νησί, να επιμηκύνει την άδεια. Ομως η «δουλειά» τον πρόλαβε. Χτύπησε διακριτικά την πόρτα, κι εκείνος της άνοιξε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο ευγνωμοσύνης, δείχνοντας έτσι πως την εκτιμά βαθιά. Είναι ώρα για δουλειά, σκέφτηκε, αρκεί να υπάρχει…

ΑΠΟΨΕΙΣ
«Θαλασσάκι μου…»
Από τότε που άφησε το νησί, για λόγους υγείας -«όλα τα νοσοκομεία είναι κοντά», «μη συμβεί κάτι», «να μη σε νιώθουμε μόνη», «έλα»- μένει μαζί τους. Βλέπει στον ύπνο της σχεδόν κάθε βράδυ τη θάλασσα....
«Θαλασσάκι μου…»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο φάρος
Στα ερειπωμένα πέτρινα κτίρια του φάρου του Κόρακα, στη Λέσβο, μια αραβική επιγραφή σε κόκκινο αναφέρει «Χος Χαντίντ, μετανάστευσα!». Ενα κουπί στέκεται σαν τρόπαιο και στην παραλία, όπως σε όλες τις παραλίες...
Ο φάρος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μαρμίτα του προσφυγικού
Μόνιμοι κάτοικοι και μετανάστες ολημερίς να... βράζουνε, το βράδυ να χυλώνουν, την άλλη να μαλώνουν!
Η μαρμίτα του προσφυγικού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πώς στένεψε ο κόσμος ξαφνικά;
Ανέβαινε το λιθόστρωτο και ήλπιζε πως θα καταφέρει να φτάσει στην κορφή του λόφου πριν ο ήλιος ψηλώσει τόσο ώστε να αρχίσει να κάνει αδύνατη την ανάβαση προς το κάστρο τόσο των ανθρώπων όσο και των μικρών...
Πώς στένεψε ο κόσμος ξαφνικά;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οταν κλείνουν τα μαγαζιά...
Κάποια βράδια, ιδίως στο τέλος μουντών χειμωνιάτικων ημερών, οι πωλητές του μεγάλου πολυκαταστήματος δεν πηγαίνουν κατευθείαν στα σπίτια τους. Μπαίνουν στη διπλανή στοά που βρίσκεται μια μικρή ταβέρνα. Δεν...
Οταν κλείνουν τα μαγαζιά...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κλειστό περίπτερο
Κατέβηκα στον δρόμο το πρωί και το περίπτερο ήταν κλειστό. Θεόκλειστο. Με τα σιδερένια ρολά κατεβασμένα. Παράξενα πράγματα. Ο περιπτεράς δεν λείπει ποτέ, ειδικά καθημερινή. Κι όταν είναι να λείψει, μας έχει...
Το κλειστό περίπτερο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας